ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007

ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΚΙΝΕΖΟΙ - CHINESE ORTHODOX CHRISTIANS

Ξέρετε ότι υπάρχουν Ορθόδοξοι σήμερα στην Κίνα; Ίσως μας κάνει εντύπωση, καθώς θεωρούμε ότι οι Κινέζοι πιστεύουν στον Κομφουκιανισμό, τον Ταοϊσμό και τον Βουδισμό, ωστόσο υπάρχουν ορθόδοξοι στην Κίνα και μάλιστα έχουμε και μάρτυρες και Αγίους. Από ένα κείμενο του καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεωργίου Πιπεράκη, αντλούμε τις πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες:
Ο χριστιανισμός πιθανόν να πήγε στην Κίνα από τον Απόστολο Θωμά. Κάποιες οργανωμένες προσπάθειες έγιναν από τους μονοφυσίτες νεστοριανούς τον 6ο αιώνα και από ιεραποστόλους της παπικής Εκκλησίας. Η Ορθοδοξία πέρασε στην Κίνα μέσα από τις συγκρούσεις που είχε ο Αυτοκράτορας Κανγκ - Τσι με τους Ρώσους της Σιβηρίας το 1685. Ο Κινέζος ηγέτης συνέλαβε αιχμαλώτους, αλλά και μια ομάδα Κινέζων αξιωματούχων που είχαν αυτομολήσει στους Ρώσους και ήδη είχαν βαπτιστεί ορθόδοξοι και τους έφερε σε μια περιοχή βορειοανατολικά του Πεκίνου. Ένας βουδιστικός ναός μετετράπη σε ναό του Αγίου Νικολάου και για τις θρησκευτικές τους ανάγκες ο Κανγκ -Τσι ζήτησε να έρθουν ορθόδοξοι ιερείς. Ο πρώτος ιερέας λεγόταν π. Μάξιμος Λεοντίεφ.
Οι ορθόδοξοι απέκτησαν την εύνοια του αυτοκράτορα, ο οποίος τους στήριζε, και ανέβαιναν στις βαθμίδες της κινεζικής αριστοκρατίας. Ωστόσο, ο Κάνγκ - Τσι απογοητεύτηκε κάποια στιγμή όταν κατάλαβε ότι οι παπικοί ιεραπόστολοι εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα των Ευρωπαίων και προχώρησε σε διώξεις εναντίον όλων των χριστιανών, αν και τους ορθόδοξους εξακολούθησε να τους βλέπει με καλό μάτι. Το 1860 οι Ορθόδοξοι έμειναν μόνο 200 στον αριθμό, αλλά όταν το Ρωσικό κράτος σταμάτησε να ανακατεύεται στα εκκλησιαστικά πράγματα, τότε η ορθόδοξη κοινότητα άρχισε πάλι να αναπτύσσεται, ξανακερδίζοντας την εμπιστοσύνη των Κινέζων ηγετών.
Τότε, η Κινεζική Ορθοδοξία απέκτησε Κινέζους ιερείς και Κινέζο Μητροπολίτη, τον Μητροφάνη Τσι - Σουνγκ, ο οποίος ανακηρύχτηκε Άγιος. Πολλές εκκλησίες χτίστηκαν, ενώ η Θεία Λειτουργία τελούνταν έξω από το Πεκίνο, σε άλλες πόλεις της Κίνας, αλλά και στην περιοχή της Μαντζουρίας.
Το 1901 γίνεται διωγμός και έχουμε και μάρτυρες για την αγάπη του Χριστού στην Κίνα. Οι συντηρητικοί Κινέζοι, που θέλουν να διώξουν τους ξένους και να διατηρηθεί ο παραδοσιακός κινεζικός πολιτισμός, σκοτώνουν τους Άγγλους ιεραποστόλους αρχικά και στη συνέχεια επικηρύσσουν όλους τους χριστιανούς, ζητώντας να ακολουθήσουν τις παραδοσιακές κινεζικές θρησκείες, αλλιώς θα σφαγούν. 300 Κινέζοι Ορθόδοξοι βρίσκουν μαρτυρικό θάνατο, ενώ οι εκκλησίες και τα σπίτια τους παραδίδονται στη φωτιά από τους φανατικούς συντηρητικούς.
Μερικά από τα ονόματα των Κινέζων Ορθοδόξων μαρτύρων και Αγίων είναι τα εξής: Μητροφάνης Τσι - Σουνγκ, Τατιάνα Τσι - Σουνγκ, Ησαίας Τσι -Σουνγκ, Ιωάννης Τσι- Σουνγκ, Μαρία Τσι -Σουνγκ (οικογένεια ολόκληρη), Κλήμης Κιού- Κιν, Ματθαίος Χάι-Κουάν και άλλοι.
Με τις άοκνες πρεσβείες των Κινέζων Ορθοδόξων Αγίων Μαρτύρων, όπως του Αγίου Μητροφάνη, συνεχίζεται το έργο της Oρθόδοξης Εκκλησίας στο Χόνγκ – Κονγκ, την Κίνα και την Ταΐβάν, όπως φαίνεται και από την πρόσφατη δημιουργία του μοναδικού περιοδικού «Ορθόδοξοι Ψίθυροι», που κυκλοφορεί στα κινεζικά σε 13.000 αντίτυπα!
Σήμερα, η Κίνα βρίσκεται υπό την δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τους λίγους Ορθοδόξους που έχουν απομείνει ποιμαίνει ο Μητροπολίτης Χονγκ -Κονγκ Νικήτας.

6 σχόλια:

  1. να διορθώσω ότι στην Κίνα υπήρξε έντονη η ρωσική ιεραποστολική παρουσία τους τελευταίους και εκει ηταν επίσκοπος ο αγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς.
    η Κίνα δεν ανηκει στη δικαιοδοσίατου Οικ.Πατριαρχείου οπως δεν ανήκει ουτε η Αυστραλία,η Αμερική,η Ευρώπη,η Ιαπωνία.
    σε αυτές τις χώρες που θεωρούνται υπερόριες ,δραστηριοποιούνται αρκετές Εκκλησίες.
    στην Κινα η Ρωσικη Εκκλησία ειναι παρούσα με αποδοχή του κινεζικού κρατους,οπως και στη Β.Κορέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα ήθελα να παρακαλέσω την αγάπη σας,

    Όχι μόνον για την τάξη, αλλά πολύ περισσότερο για εκείνους που υποφέρουν για τον Χριστό και στην Κίνα.

    Η κανονικότητα μίας Ορθοδόξου Αυτοκέφαλης Εκκλησίας ελέγχεται, υπαγόμενη πνευματικώς στην Μητέρα Εκκλησία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κων/πόλεως, κατά την Παράδοση της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Της οποίας τα Πρωτεία κατέχει το πολύπαθες Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Οι υπόλοιπες Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες περιορίζονται στις επαρχίες των ορίων τους, όπως προστάζουν τα συμφωνηθέντα άρθρα των καταστατικών περί των δικαιοδοσιών και λειτουργιών τους.

    Οι Ιεραποστολικές προσπάθειες των Αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών μας, ανά τον κόσμο, αποτελούν καλά παραδείγματα προς μίμηση, αλλά δεν αλλοιώνουν την κανονική και εκκλησιαστική τάξη των Ιερών Κανόνων μας. Οποιαδήποτε προσφορά και συμμετοχή είναι αποδεκτή, διότι είναι χρήσιμη, φωτίζει και ενδυναμώνει την πίστη μας στον Χριστό.

    Η Κίνα δεν ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά στους Κινέζους πολίτες και βεβαίως η Κινεζική Κυβέρνηση δεν εμποδίζει τους πιστούς Ορθοδόξους Χριστιανούς να ασκούν καθημερινά στην οικία τους τα θρησκευτικά ή λατρευτικά τους καθήκοντα. Ούτε υπάρχει κάποιας μορφής απαγόρευση περί του θρησκεύει στην Κίνα. Η νομική υπόσταση και η παρουσία των Εκκλησιών μας στην πολυπληθή Κίνα, αφορά και την ευταξία και τον σεβασμό της Κινεζικής Παράδοσης.

    Αρκετοί από τους γεμάτο ζήλο για Ιεραποστολή Χριστιανούς μας, αρκούνται στο να εντυπωσιάζουν και να προκαλούν τους πιστούς σε παράνομες ενέργειες, συμπεριφορές και εκδηλώσεις, τελικά, εναντίον και προς δυσφορία του Κινεζικού Λαού. Αυτό μπορεί να προκαλέσει την δημιουργία και περισσότερων μαρτύρων, αλλά από ότι φαίνεται σε βάθος χρόνου, δεν διευκολύνει στην ομαλή πορεία για την αναδιοργάνωση της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κίνα.

    Το Κινεζικό Κράτος επιθυμεί διάλογο με τους θρησκευτικούς εκπροσώπους του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και ελπίζω σύντομα να περάσουμε στο επόμενο βήμα, της συνεννόησης δηλαδή, με την Κινεζική Πολιτεία περί της έννομης πρακτικής και νομικής κατοχύρωσης της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κίνα.

    Η «Αυτόνομος Κινεζική Εκκλησία», όπως αποκαλούν το διασκορπισμένο ποίμνιο, από τους διωγμούς Ορθοδόξων Χριστιανών στην Κίνα, δεν αναγνωρίζεται από το σύνολο των υπολοίπων Αυτοκέφαλων Εκκλησιών επίσημα, αλλά ίσως αποτελεί μία επικίνδυνη εξέλιξη που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερα αδιέξοδα. Μάλλον για αυτό το λόγο, κατά το Έλεος του Τριαδικού Θεού, δεν υπάρχει κάποιος Επίσκοπος Κινεζικής καταγωγής, ούτε και κάποιος άλλος τον οποίον θα πρέπει να μνημονεύουν λαός και κλήρος, παρά μόνον ο Επίσκοπος κ Νεκτάριος εξ Ελλάδος, προερχόμενος, μετά της ακολουθίας Αυτού, διορισθείς και ενθρονισθείς στο Θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής, υπό την Πνευματική Δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Του οποίου οι προσευχές και η μέριμνα αφορούν και όλες τις εν Κίνα υπάρχουσες ψυχές. Και όπου με ιδιαίτερο ζήλο προετοιμάζει τα Τίμια Δώρα και για τους εν τη Κίνα Χριστώ Αδελφούς μας. Ο Σεβ. Μητροπολίτης κ Νεκτάριος διαδεχθείς τον προηγούμενο Σεβ. Μητροπολίτη κ Νικήτα, διακονεί από πέρυσι την Ορθόδοξη Εκκλησία με έδρα το Χονγκ Κονγκ.

    Ο Άγιος Μητροφάνης (Κινέζος Ιερέας), η οικογένειά του και οι λοιποί Κινέζοι Μάρτυρες της σφαγής της 11ης Ιουνίου του 1900 – όπως και οι υπόλοιποι Άγιοι Μάρτυρες Πατέρες και Μητέρες των της Ασίας και όχι μόνον, όπως ο Άγιος Ιωάννης ο Μαξίμοβιτς, υπηρετήσαν προς Δόξαν Θεού και στην Κίνα, όπως και σε άλλες περιοχές – μνημονεύονται από το σύνολο της Ορθόδοξου Εκκλησίας.

    Η Ορθόδοξος Εκκλησία του Πατριαρχείου της Μόσχας είναι παρούσα με αποδοχή του Κινεζικού κράτους στο Χονγκ Κονγκ, αλλά και αλλού, όπως συμβαίνει και με κάποιες άλλες Δικαιοδοσίες. Οφείλουμε και βεβαίως το πράττουμε, να δραστηριοποιούμαστε σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες και όταν τους παραβιάζουμε, τότε να μην προσπαθούμε να τους καταργήσουμε αυθαίρετα, διότι αυτό είναι ειρωνεία και προσβολή προς τα Θεία και Ιερά της πίστεώς μας.

    Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι η προσευχή προς τον Φιλάνθρωπο Θεό, ποτέ δεν έβλαψε, αλλά μάλλον ωφέλησε. Αυτό αφορά και όλους τους συνετούς λαϊκούς και κληρικούς της Εκκλησίας μας, όπου εργάζονται και προσεύχονται για την σωτηρία των ψυχών μας. Απαραίτητη είναι και η ευλαβής προσέλευση των πιστών, και ειδικά όταν πλησιάζουν και ζητούν να λάβουν από τα χέρια του Αρχιερέα Χριστού την Θεία Κοινωνία. Άλλως μία ατάκτως συμπεριφορά και απροσεξία δύναται να προκαλέσει τον διχασμό, τον όλεθρο, την φωτιά και την καταστροφή. Θεού θέλοντας, μη γένοιτο. Αμήν

    Εν Χριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από ότι γνωρίζω η Κίνα ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο όπως και η Αμερική και Αυστραλία.Από εκεί και πέρα δεν κατάλαβα τί γράφετε γιατί ήταν σαν να διάβαζα απόκρυφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πράγματι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει Πνευματική Δικαιοδοσία και στις επαρχίες της Κίνας, όπως και στις άλλες περιοχές που αναφέρετε. Δεν διαφωνώ σε τίποτα από όλα αυτά. Η Κίνα όμως σαν χώρα ανήκει στους Κινέζους για να την διαχειριστούν όπως θέλουν. Δεν ανήκει σε εμάς τους «εισαγμένους φιλόδοξους επιχειρηματίες» που ονειρευόμαστε να χειραγωγήσουμε τον Κινεζικό λαό με τους δικούς μας τρόπους. Όταν και όποτε και εάν τους αρέσει και έχουν και την ανάλογη πίστη θα βαπτιστούν και θα ακολουθήσουν τον Χριστό. Συνέβη και συμβαίνει όπου γης. Όστις θέλει...

    Είναι φανερή η παρουσία της Ορθοδόξου Ρωσικής Εκκλησίας και στην Κίνα εδώ και τρεις αιώνες περίπου. Η Θεία Πρόνοια επιτρέπει όλα αυτά. Έχουμε διαβάσει κατά καιρούς σε διάφορα δημοσιεύματα, ότι το Πατριαρχείο της Μόσχας θα συνεχίσει να ιδρύει ενορίες και Μητροπόλεις σε επαρχίες της Ασίας και αλλού εκτός του Ρωσικού Κράτους και ορίων της. Αυτό θα ήταν πολύ καλό εάν υπήρχε και μία προηγούμενη συνεννόηση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ίσως και να υπάρχει και να μην το ξέρουμε. Όμως αμφισβητούν και διεκδικούν δημόσια ακόμη και την Οικουμενικότητα του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, κάτι το οποίο δημιουργεί πολλά ερωτηματικά και αρκετή σύγχυση στους νεοφώτιστους Ορθοδόξους Χριστιανούς και ιδιαίτερα στην Ασία, αλλά και αλλού.

    Εάν εγώ είμαι Κινέζος, είτε Ορθόδοξος Χριστιανός είτε κάτι άλλο και βεβαίως δέχομαι ιερείς στην Πατρίδα μου για προσευχή, θα μου φαινόταν ανόητο να βλέπω διάφορους εκπροσώπους των Εκκλησιών μας να μάχονται για το ποιος θα σώσει την ψυχή μου (Δυστυχώς συμβαίνουν και αλλού παρόμοιες καταστάσεις). Αυτό παρά είναι κωμικό και συγχρόνως τραγικό, διότι και οι Κινέζοι έχουν μία κουλτούρα και ιστορία χιλιάδων ετών για την οποία εμείς οι δυτικοί πολιτισμοί λίγα γνωρίζουμε, αλλά και αδυνατούμε να καταλάβουμε τον Κινεζικό τρόπο σκέψης και ζωής. Είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε τους Ιερούς Κανόνες μας (όσο μπορούμε), άλλως μύρια κακά έρχονται, όπως μαθαίνουμε και από την εκκλησιαστική ιστορία.

    Κλείνοντας, πιστεύω ακράδαντα ότι η παρουσία της Ρωσικής Εκκλησίας για τα τριακόσια περίπου χρόνια στην Κίνα έχει προετοιμάσει τα εισόδια της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Κίνα. Όμως τώρα είναι καιρός για συνεννόηση και σε αυτούς τους τομείς.

    Κάθε εμπόδιο σε καλό. Εύχομαι έστω και με αυτόν τον «υπέρμετρο ζήλο» να επικρατήσει η σύνεση μεταξύ των Εκκλησιών μας, και είμαι σίγουρος ότι θα γίνει και αυτό. Συγχωρέστε με για τον τρόπο που γράφω, δεν είμαι αποκρυφιστής, απλά προσπαθώ να ενημερώνομαι για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

    Εν Χριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αγαπητέ αναγνώστη,
    Τα γραφόμενα σου αυτή τη φορά ήταν πολύ πιο ξεκάθαρα και από ότι κατάλαβα υπάρχει ρήξη μεταξύ του Οικουμενικού Πατριαρχείου και του Πατριαρχείου της Μόσχας για τη Εκκλησιαστική δικαιοδοσία της Κίνας.Από ότι γνωρίζω δεν είναι στη παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας να κάνει προσηλυτισμό αλλά απλός να δέχεται όσους επιθυμούν να προσέλθουν στους κόλπους της.Άν αυτό γίνεται στη Κίνα, τότε αυτή η πρακτική είναι εντελώς εκτός του πνεύματος της Ορθοδόξου Εκκλησίας.Αυτό δεν με εκπλήττει όμως αφού είναι οι Αρχιερείς μας που κασταστρέφουν την Ορθοδοξία. Επίσης γνωρίζω ότι πολλοί Ορθόδοξοι χριστιανοί στις χώρες της Μέσης Ανατολής προσφεύγουν στην Ουνία ,λόγο της αναξιότητας των ταγών της Εκκλησίας μας να τους προστατέψουν και να τους προσφέρουν Ορθόδοξο Λόγο.Δηλαδή οι Ποιμενάρχες μας άφησαν τα ήμερα και έπιασαν τα άγρια.Από τη μια αφήνουν να χάνονται Ορθόδοξες ψυχές που ήταν για αιώνες μέλη της Εκλησίας μας, και από την άλλη τρέχουν στις Κίνες και στις Αφρικές να κάνουν Ορθοδόξους.Αυτό είναι σχιζοφρένεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Από πλευράς μου να υπενθυμίσω ότι οι χριστιανοί έχουν παράδοση σε καταστροφές ξένων πολιτισμών και σε εξανδραποδισμό "αλλόπιστων", όπως συνέβη από τον 4ο αιώνα και μετά στον ελλαδικό χώρο και στη Μικρά Ασία, όπως συνέβη στην Αμερική, στην Ιαπωνία (σακόκου) επί πολλές δεκαετίες, αλλά και στην Κίνα, την Ινδία κτλ.

    Να μεμψιμοιρούν τώρα κάποιοι ότι τους μακέλεψαν οι Κινέζοι πάει πολύ. Έτσι κι αλλιώς, ποσοτικά δεν συγκρίνονται οι θάνατοι -αν επιτρεπόταν τέτοια σύγκριση-, αλλά και πολιτισμικά δεν ήταν καθόλου εύκολο, άνθρωποι ενός αρχαιότατου πολιτιμού με έντονο το στοιχείο της πρωτοβουλίας και της επινοητικότητας να μετατραπούν σε μοιρολάτρες και μέλη ποιμνίου... Γι' αυτό χρειάστηκαν για τους Έλληνες εθνικούς, που έχουν εν μέρει συγκρίσιμο πολιτισμό με τον κινέζικο, χρειάστηκαν νόμοι επί νόμων και καταστροφές (ήδη πριν από τον Θεοδόσιο, αλλά και μετέπειτα), για να επιβληθεί η "αληθινή θρσηεκεία" από την έρημο!

    Οι προσπάθειες επιβολής του χριστιανισμού στην Άπω Ανατολή και η αποτυχία αυτής της προσπάθειας δείχνουν ότι, η θρησκεία αυτή ρίζωσε μόνο εκεί που μπόρεσε να επιβληθεί με τα όπλα των Ρωμαίων και των διαδόχων τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή