ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007

ALEXANDRIA - ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

Ξεχειλίζει από νοσταλγία ένα ταξίδι στην άλλοτε κοσμοπολίτικη Αλεξάνδρεια όπου κυριαρχούσε το ελληνικό στοιχείο, όπου έσμιγαν αρμονικά οι πολιτισμοί.

A trip to previously cosmopolitan Alexandria overflows with nostalgia where once the Greek element was very profound, where cultures mixed together harmoniously.

Mια πόλη που οι περισσότεροι από μας γνωρίζουν μέσα από τα βιβλία κι απ’ την εκεί αιώνια ζωντανή παρουσία του Κωνσταντίνου Καβάφη και της Πηνελόπης Δέλτα. Στην αυγή του 21ου αιώνα, το να φθάνεις στην Αλεξάνδρεια, την «παρά την Αίγυπτον» πόλη του μύθου, είναι μία σπάνια εμπειρία. Δίπλα στο άρωμα του Αλεξάνδρου και του Πτολεμαίου που είναι διάχυτο στους δρόμους της πόλης, ιδιαίτερα στην παραλία, αιωρείται το φάντασμα του Μπιν Λάντεν. Η πόλη στρατοκρατείται. Σε κάθε δρόμο βλέπεις μπλόκα, περιπολικά, στρατιώτες, πολυβόλα. Οι έλεγχοι εξονυχιστικοί και συνεχείς.
Η Αλεξάνδρεια διατηρεί σήμερα λιγοστά στοιχεία από το παρελθόν της. Οι πέντε συνοικίες της, που χαρακτηριζόταν από τα πέντε πρώτα γράμματα της Ελληνικής αλφαβήτου, τα ανάκτορα, ο φάρος, η βιβλιοθήκη, το μαυσωλείο του Αλεξάνδρου και οι τάφοι των Πτολεμαίων έχουν πλέον χαθεί κάτω από το μπετόν των σύγχρονων κτιρίων.

Ιn this diamond of the Mediterranean in a locality which was a deserted beach,next to the small fishing village of Rakot the son of the Sun , Iskandar el Akbar ,for the Egyptians,Alexander The Great, Alexandros o Megas for us Greeks, according to legend, engraved its the borders with flour and he asked from the architect Deinokratis of Rhodes and his engineers to build a city. "... Here we will build a big city, here the monuments, here the streets, here the temples. And over there a fire will burn day and night which will lead the ships from Greece to Egypt ". Immediately afterwards he left for the oasis of Siwa and Babylon, where he died at age of 33 years. He did not make it back of course to the city which he dreamed of and had engraved.
One other detail of the relation of the Macedonian general with Rhodes is the following:As Plutarch reports, Alexander took as his concubine the widow of the Rodean general Memnona,Varsini.She came from the Persian royal family of Ahamenideans,and had a Greek education and good manners, for this purpose general Parmenion consulted Alexander to take care of the captive from the family of Darius, the beautiful and polite widow who had been captured in Rhodes.

Μία άλλη λεπτομέρεια για τη σχέση του Μακεδόνα στρατηγού με τη Ρόδο είναι η εξής: Όπως αναφέρει ο Πλούταρχος ο Αλέξανδρος πήρε ως παλλακίδα τη χήρα του ροδίτη στρατηγού Μέμνονα, τη Βαρσίνη. Καταγόταν από το βασιλικό γένος των Αχαιμενιδών, είχε μόρφωση ελληνική και καλούς τρόπους, γι αυτό ο στρατηγός Παρμενίων συμβούλεψε στον Αλέξανδρο να προσέξει από την αιχμάλωτη οικογένεια του Δαρείου την ωραία και ευγενική χήρα που είχε αιχμαλωτιστεί στη Ρόδο.
Η Αλεξάνδρεια ανέκαθεν είχε δεσμούς με τα Δωδεκάνησα. Στην πολιτική οργάνωση και το δίκαιο της νέας πρωτεύουσας της Αιγύπτου τη Ρόδο μιμήθηκαν. Γι αυτό ένα νησάκι στο λιμάνι της πήρε το όνομα Αντίρροδον. Με την κατάληψη της Αιγύπτου ο Ρόδιος Αισχύλος με τον Μακεδόνα Πευκέστη ήταν αρχηγοί της φρουράς των 4.000 ανδρών που έμενε εκεί. Επίσης ένας άλλος Ρόδιος ο Αντιμένης ήταν στην υπηρεσία του Αλεξάνδρου. Στην αρχαιότητα υπήρχε στη Ρόδο εορτή Αλεξάνδρεια, που διατηρήθηκε μέχρι τη Ρωμαϊκή περίοδο.

In Alexandria in the dark sea bottom of the very ancient city the relics of past have began to see the light of the sun after many centuries. Sphinxs, obelisks, granite blocks of stone which have fallen successively from earthquakes from 700 A.D until the 8 of August 1303 when the Lighthouse was also finally extinguished.They have now began to shine under the strong Mediterranean sun and to talk with their own silent language about Alexander, the Ptolemies, the first Alexandrians. A team made up of Greek archaeologists, historians, marine geologists and divers have searched the marine region east of the harbour joining bit by bit the picture from the daily life and monuments of the ancient

Στην Αλεξάνδρεια στον σκοτεινό βυθό της πανάρχαιας πόλης τα λείψανα του παρελθόντος άρχισαν να βλέπουν το φως του ήλιου μετά από αιώνες. Σφίγγες, οβελίσκοι, γρανιτένιοι ογκόλιθοι που είχαν καταποντιστεί διαδοχικά από σεισμούς από το 700 μ.Χ. έως τις 8 Αυγούστου του 1303 οπότε και ο Φάρος έσβησε οριστικά, άρχισαν να λάμπουν κάτω από τον δυνατό Μεσογειακό ήλιο και να μιλούν στη δική τους σιωπηρή γλώσσα για τον Αλέξανδρο, τους Πτολεμαίους, τους πρώτους Αλεξανδρινούς. Μία ομάδα από Έλληνες αρχαιολόγους, ιστορικούς, θαλάσσιους γεωλόγους και δύτες ερευνούν τη θαλάσσια περιοχή ανατολικά του λιμανιού ενώνοντας ψηφίδα- ψηφίδα την εικόνα από την καθημερινή και μνημειώδη πλευρά της αρχαίας πόλης.

The Greek researchers have discovered up to now a lot of architectural idems from granite,like a part of a pillar from the temple of Isis and the frame of an enormous door perhaps from the Mausoleum of Cleopatra. The famous French archaeologist Jean-Yves Empereur, who has been secretary of the French Archaeological Faculty in Athens for twelve years,managed it to reveal among others, the famous colossal statues of the Lighthouse, at the bottom of sea. Also the team of Frank Goddio, which carries out submarine researches, brought to land two impressive size columns and three colossal statues, which were located in a barge at the eastern harbour of modern Alexandria, in the region of Abukir,where the ancient cities of Kanopos,Menouthis,and Heraklion(the city in which Beautiful Helen and Paris asked to find shelter in order to be saved by the rage of Menelaos).One of the columns is among the biggest ever to have been revealed, and had been set up at the exit of the Nile to the Mediterranean Sea and it has an engraved Greek sign.Its height is 6 m. and width is 3 m.It weights roughly ten tons and it was found by archaeologists chopped in 15 pieces. Also at a point where a bridge was been build which would link the western harbour with Cairo, a subsidence of the ground, brought into the light the big cemetery of the city: the Necropolis of Stravonas, which is dated between the 2nd and 3rd centuries A.D.


Οι Έλληνες ερευνητές έχουν ανακαλύψει μέχρι τώρα πολλά αρχιτεκτονικά μέλη από γρανίτη, όπως τμήμα ενός πυλώνα στη θέση του ναού της Ίσιδος και την παραστάδα μιας τεράστιας πόρτας ίσως από το Μαυσωλείο της Κλεοπάτρας. Ο διάσημος γάλλος αρχαιολόγος Ζαν Υβ Αμπερέρ, επί δώδεκα χρόνια γραμματέας της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα, ευτύχησε να αποκαλύψει μεταξύ άλλων τα περίφημα κολοσσιαία αγάλματα του Φάρου, στον βυθό της θάλασσας. Επίσης από την ομάδα του Φρανκ Γκοντιό, που διεξάγει υποβρύχιες έρευνες, ανελκύσθηκαν δύο εντυπωσιακού μεγέθους στήλες και τρία κολοσσιαία αγάλματα, που εντοπίστηκαν σε μία φορτηγίδα ανατολικά του λιμανιού της σύγχρονης Αλεξάνδρειας, στην περιοχή του Αμπουκίρ, εκεί όπου τοποθετούνται από τους αρχαιολόγους οι πόλεις Κάνωπος, Μένουθις και Ηράκλειον (η πόλη στην οποία ζήτησαν καταφύγιο η Ωραία Ελένη με τον Πάρι για να σωθούν από την οργή του Μενέλαου). Η μία στήλη είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν αποκαλυφθεί ποτέ, είχε στηθεί στην έξοδο του Νείλου προς τη Μεσόγειο Θάλασσα και έχει εγχάρακτη ελληνική επιγραφή. Ύψους 6 μ. και πλάτους 3 μ. ζύγιζε περίπου δέκα τόνους και βρέθηκε από τους αρχαιολόγους τεμαχισμένη σε 15 κομμάτια. Επίσης σ ένα σημείο που κατασκευαζόταν μία γέφυρα που θα ένωνε το δυτικό λιμάνι με το Κάϊρο έγινε μια καθίζηση στο έδαφος, που όμως έφερε στο φως το μεγάλο νεκροταφείο της πόλης: τη Νεκρόπολη του Στράβωνα, που χρονολογείται μεταξύ του 2ου και 3ου αιώνα μ.Χ.
Είναι κάτι το ασυνήθιστο αυτό που άρχισε το 1998, εξηγεί ο Χάρης Τζάλας, πρόεδρος του Ινστιτούτου Μελετών της αρχαίας και μεσαιωνικής Αλεξάνδρειας. Γράφουμε από την αρχή την ιστορία της πόλης…
Στο Μουσείο, που έχει ονομαστεί Ελληνορωμαϊκό, στην πρόσοψη υπάρχει μεγάλη ελληνική επιγραφή «ΜΟΥΣΕΙΟΝ». Φιλοξενούνται όλα τα ευρήματα των αρχαιολογικών ανασκαφών, αλλά και των υποθαλάσσιων ερευνών.
Η Βιβλιοθήκη θεωρείται το δεύτερο θαύμα της Αλεξάνδρειας. Η σύγχρονη εκδοχή της θρυλικής βιβλιοθήκης της αρχαιότητας, είναι φόρος τιμής στον ανθρώπινο πολιτισμό. Βρίσκεται κοντά στην τοποθεσία της αρχαίας, με θέα τη Μεσόγειο και το μεγαλύτερο μέρος της βρίσκεται κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Στεγάζει οκτώ εκατομμύρια τόμους. Καταλαμβάνει συνολική έκταση 40.000 τετρ. μέτρα, έχει 13 ορόφους, διαθέτει 3.500 θέσεις για τους αναγνώστες και προσωπικό 578 ατόμων.

Κτίσθηκε από την αιγυπτιακή κυβέρνηση σε συνεργασία με την UNESCO για να θυμίζει τη διασημότερη βιβλιοθήκη της παγκόσμιας ιστορίας που ήταν πόλος έλξης μαθηματικών, όπως ο Ευκλείδης, ο αστρονόμος Αρίσταρχος, ο Ερατοσθένης, οι ποιητές Θεόκριτος και Καλλίμαχος, ο ζωγράφος Απελλής, αλλά και ο τόπος όπου μεταφράσθηκαν για πρώτη φορά από τα εβραϊκά στα ελληνικά τα χειρόγραφα που σήμερα ονομάζουμε Παλαιά Διαθήκη. Στους ελληνιστικούς χρόνους τη διηύθυνε (διαδεχθείς τον ποιητή Καλλίμαχο) ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο κατεξοχήν τραγουδοποιός της δόξας των γενναίων ποντοπόρων της Αργοναυτικής εκστρατείας.
Τη δημιούργησε το 332 π.Χ. ο Δημήτριος ο Φαληρεύς, μαθητής του Αριστοτέλη, για λογαριασμό των Πτολεμαίων και καταστράφηκε σύμφωνα με κάποιους από τον Ιούλιο Καίσαρα. Κατ άλλους από τον χαλίφη Ομάρ, τον 7ο αιώνα μ.Χ. όταν σύμφωνα με το μύθο διέθεσε τους 500.000 παπύρους για τη θέρμανση των δημοσίων λουτρών, θεωρώντας το Κοράνι τη μόνη αναγκαία πηγή γνώσης.


In the streets of Alexandria the crowds are big and the tradesmen call out their merchandise. A walk in the city will take place among the antique shops, and wandering salesmen with hookahs and tamaheti (their refreshments). It is difficult to try them because they are offered in common mugs. Even water ,was recommended to us to drink it exclusively bottled. The residents look at us in the eyes. They are a smiling people. Moreover spontaneous and friendly if they learn that you are Greek. "Yunan?" they ask as if they are seeing relatives.The population in Alexandria is four and a half million.All of them - vehicles and pedestrians go about as they like, without taking into account road diagrams or street lights, but also without vexations, as if they are enjoying it. In the streets there are also a lot of women.They got the right to vote in 1956, while a law in 2000 gave them the right to make it possible to ask for a divorce.Even so those women who go to the beach still must wear clothes when they enter into the water to swim and not bathing suits.If Egyptian women want to travel abroad it is impossible without the authorization of their husbands.

Στους δρόμους η κίνηση είναι μεγάλη και οι έμποροι διαλαλούν τα εμπορεύματά τους. Ο περίπατος γίνεται ανάμεσα σε παλιατζίδικα, πλανόδιους πωλητές με ναργιλέδες και ταμαχέτι (τα αναψυκτικά τους). Δύσκολο να τα δοκιμάσεις γιατί τα προσφέρουν σε κοινές κούπες. Ακόμα και νερό μας συστήθηκε να πίνουμε αποκλειστικά εμφιαλωμένο.
Οι κάτοικοι μας κοιτάνε στα μάτια. Είναι χαμογελαστοί. Επιπλέον αυθόρμητοι και φιλικοί αν μάθουν πως είσαι Έλληνας. «Γιουνάν;» ρωτάνε κι είναι σαν να βλέπουν συγγενείς. Τεσσεράμιση εκατομμύρια οι κάτοικοι. Και κυκλοφορούν άπαντες- οχήματα και πεζοί- όπως γουστάρουν, χωρίς να υπολογίζουν διαγραμμίσεις και σηματοδότες, αλλά και χωρίς εκνευρισμούς, λες και το γλεντάνε. Στους δρόμους κυκλοφορούν πολλές γυναίκες. Μόλις το 1956 κέρδισαν το δικαίωμα να ψηφίζουν, ενώ ένας νόμος το 2000 τους έδωσε το δικαίωμα να μπορούν να ζητούν αυτές διαζύγιο. Παρ’ όλα αυτά στις παραλίες πρέπει να φορούν ένα ρούχο όταν μπαίνουν για κολύμπι. Κι όταν θέλουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό χωρίς την άδεια του συζύγου είναι αδύνατο.


The history of Greek immigration is written in the cemetery of the Greek Orthodox community. Alexandria was for Greeks our biggest city after Athens. Here Micheal Tositsas,Stafanos Zizinias,Georgios Averof,Konstantinos Salvagos,Emmanouel Mbenakis,the Zervakides, the Konkakides,the Antonakides achieved many things. All the names - famous who have offered very impressive work in the socio-economic and political level of Hellinism. - The Egyptian population was a spectator when Greeks were putting on the Show. The Greeks of Alexandria represented Egyptians in all the world. With time however the Greeks" from being Mayors became ushers " says with nostalgia an old man,one of the few still left there. Today what has remained are the enormous churches and a small Greek Orthodox community. And the enormous Greek sign at the entry of city that writes "ALEXANDRIA".

Η ιστορία της ελληνικής μετανάστευσης είναι γραμμένη στο κοιμητήριο της κοινότητας των Ελλήνων Ορθοδόξων. Η Αλεξάνδρεια είναι για τους ομογενείς μας η μεγάλη πόλη μετά την Αθήνα. Εδώ μεγαλούργησαν ο Μιχαήλ Τοσίτσας, ο Στέφανος Ζιζίνιας, ο Γεώργιος Αβέρωφ, ο Κωνσταντίνος Σαλβάγος, ο Εμμανουήλ Μπενάκης, οι Ζερβάκηδες, οι Κορνάκηδες, οι Αντωνιάδηδες. Όλοι τους ονόματα- θρύλοι που πρόσφεραν έργο θαυμαστό σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο.
- «Ο Αιγυπτιακός λαός ήταν θεατής όταν εμείς σκηνοθετούσαμε. Τους αντιπροσωπεύαμε σε όλο τον κόσμο. Με τον καιρό όμως οι Έλληνες έγιναν από Δήμαρχοι κλητήρες», μας λέει με νοσταλγία ένας γέροντας από τους εναπομείναντες. Σήμερα ότι έχει απομείνει είναι οι τεράστιες εκκλησίες και μια μικρή ελληνορθόδοξη κοινότητα. Και η τεράστια ελληνική επιγραφή στην είσοδο της πόλης που γράφει «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ».


Kavafis was born in 1863 in Alexandria. His house was situated between the Greek Orthodox Patriarchate, the Greek Hospital, and the houses of prostitutes of the city, which the poet characterized as "the Temple of the Soul", "the Temple of the Body" and "the Temple of the Flesh". In June 1933 the surgery which had been made on his neck was successful, however his voice had been absolutely lost. Sick, in bed, he writes his last poem "To the outskirts of Antiochea", until April 29 when he leaves his last breath in the Greek hospital at the age of 70 years. The afternoon of the same day,he was buried in the family chapel of the Greek cemetery of the city. Today Alexandria continues to speak about Kavafis. In the streets, the neoclassical houses, shops, the bargains, the beach, the shade of the Alexandrian goes around each passerby, whispering his: "(...)Traveler of if you are Alexandrian you will reproach. You know the impetus of our life.Warmth has. What a supreme pleasure." (Iasi grave) In his house, on the street Lipsius 10, a commemorative plate which was placed in 1948 from the intellectual center of Alexandria, reminds all who remained here, looking from the balcony... "some beloved state...". Your heart does not let you bid farewell to Alexandria. The twilight colors the sky with its last brush stokes of the day and the memories wake up. They walk in the streets which are full of recollections and history. Those streets which firstly were drawn out by Alexander The Great, during the Spring of 331 B.C. at age of only 25 years. The streets of Alexandria...

Ο Καβάφης γεννήθηκε το 1863 στην Αλεξάνδρεια. Το σπίτι του βρισκόταν ανάμεσα στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, το Ελληνικό Νοσοκομείο, και τους οίκους ανοχής της πόλης, που ο ποιητής χαρακτήριζε σαν "ο Ναός της Ψυχής", "ο Ναός του Σώματος" και "ο Ναός της Σαρκός". Τον Ιούνιο του 1933 η εγχείρηση που είχε κάνει στον λαιμό είχε πετύχει, όμως η φωνή του είχε χαθεί ολοκληρωτικά. Άρρωστος, στο κρεβάτι, δουλεύει το τελευταίο ποίημά του «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας», ώσπου 29 Απριλίου θ' αφήσει την τελευταία του πνοή στο Ελληνικό νοσοκομείο σε ηλικία 70 ετών. Το απόγευμα της ίδιας μέρας θα θαφτεί στο οικογενειακό παρεκκλήσι του Ελληνικού νεκροταφείου της πόλης. Σήμερα η Αλεξάνδρεια συνεχίζει να μιλά για τον Καβάφη. Στους δρόμους, τα νεοκλασικά, τα μαγαζιά, τα παζάρια, την παραλία, η σκιά του Αλεξανδρινού γυροφέρνει κάθε περαστικό, ψιθυρίζοντας του: «(...) Διαβάτη αν είσαι Αλεξανδρεύς δεν θα επικρίνεις. Ξέρεις την ορμή του βίου μας. Τι θέρμη έχει. Τι ηδονή υπέρτατη." (Ίαση τάφος) Στο σπίτι του, στην οδό Lipsius 10, μια αναμνηστική πλάκα που τοποθετήθηκε στα 1948 από το πνευματικό κέντρο της Αλεξάνδρειας, θυμίζει σ' όλους ποιός έμενε εδώ, βλέποντας απ' το μπαλκόνι ... «ολίγη αγαπημένη πολιτεία...». Δεν σου κάνει καρδιά ν’ αποχαιρετήσεις την Αλεξάνδρεια. Το λυκόφως χρωματίζει με τις τελευταίες πινελιές της μέρας τον ουρανό και καθώς απολαμβάνω το μαγευτικό θέαμα στην κουπαστή οι μνήμες ξυπνούν. Βαδίζουν στους δρόμους τους γεμάτους αναμνήσεις και ιστορία. Αυτούς που πρωτοχάραξε ο Μέγας Αλέξανδρος, την Άνοιξη του 331 π.Χ. σε ηλικία μόλις 25 ετών. Τους δρόμους της Αλεξάνδρειας...
Στη δεκαετία του ’50 οι Έλληνες έφθαναν τους 250.000. Με την εθνικοποίηση της Αιγύπτου, όταν Νάσερ έδιωξε τον Βασιλιά Φαρούκ έδιωξε μαζί και τους ξένους. Στο δρόμο στην κυριολεξία βρέθηκαν οι Έλληνες από τη μια μέρα στην άλλη. Στο δρόμο βρέθηκαν αυτοί που είχαν μεγαλώσει μέσα στη χλιδή, τα πλούτη, τη μόρφωση. Είναι ξακουστά –μάλλον ήταν- τα σχολεία της Αλεξάνδρειας. Οι συμπατριώτες μας μιλούσαν τρεις έως τέσσερις γλώσσες απαραιτήτως. Σε μια μέρα έχασαν τα αρχοντικά τους και βρέθηκαν στο δρόμο. Από τότε που εκδιώχθηκαν μόλις και μετά βίας φθάνουν τους 800. Τι έχει μείνει από τον ελληνισμό που τον παραδέχονται και τιμούν ακόμα και στις μέρες μας οι Αιγύπτιοι; Οι πολλές ελληνικές επιγραφές. Αλλά τα παράθυρα είναι κλειστά στα μέγαρα. Ερημιά και σιωπή στα ελληνικά σχολεία, στα νοσοκομεία, στα ορφανοτροφεία, στις λέσχες που άλλοτε έσφυζαν από ελληναριό. Χορταριασμένοι κήποι, ξεθωριασμένα χρώματα, ξεφτισμένοι τοίχοι στην Τοσιτσαία Σχολή, τη Σαλβάγειο Επαγγελματική Σχολή, τον Ξενώνα, το Συσσίτιο, το Μπενάκειο, τη Ζεβουδάκειο Σχολή. Στο γηροκομείο στην οδό Μ. Αλεξάνδρου ζουν καμιά πενηνταριά γέροντες. Αποτελούν μία θλιβερή υπόμνηση μιας εποχής περασμένης, γεμάτη δόξα και πλούτο. Επίσης κρατούν ακόμα οι εκκλησίες, αντέχει και το μουσείο Καβάφη.Στην Αλεξάνδρεια όλοι αισθάνονται μια απίστευτη νοσταλγία για το παρελθόν. Εδώ ο ήλιος είναι πάντα γελαστός, μου λένε οι κάτοικοι. Γι αυτό ανέκαθεν έρχονται πασάδες, πρίγκιπες, κάθε είδους προσωπικότητες. Παλιά στις γιορτές είχε σημαίες απ όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι κάπνιζαν κουβανέζικα πούρα. Τα όνειρα κυριαρχούσαν σ’ αυτή την πόλη όπως στις κινηματογραφικές της αίθουσες, όπου γεννήθηκε ο κινηματογράφος της Αιγύπτου. Όλα αυτά σε μια πρώην «κοσμόπολη» που ο Λώρενς Ντάρρελ την χαρακτήρισε σαν της «Πρωτεύουσα της Μνήμης». αντιστέκεται.
 


Up until the decade the 50's The Greeks of Alexandria reached 250.000. With the nationalization of Egypt, when Naser expelled King Farouk ,he also expelled the foreigners.The Greeks of Egypt literally found themselves in the streets from one day to the next.Those who had grown in luxury, in wealth, in great education found themselves in the street.The Greek schools of Alexandria are famous - or rather they were famous.Our Greek compatriots in Egypt spoke three and up to four languages. In one day they lost their mansions and were found in the street. From the time that they were expelled,today the Greeks of Alexandria hardly reach 800. What has today remained from Hellenism which the Egyptians admit and honour even in our days?A lot of Greek signs. But the windows are closed at the Greek mansions.There is desertion and silence in the Greek schools, in the hospitals, in the orphanages, in the clubs that previously were full of Greeks. Gardens which have been overgrown by grass, dyed out colours, crashed up walls at the Tositsaia Faculty, the Salvageo Professional Faculty, the Students buildings, the eating room, the Mbenakio, the Zevoudakio Faculty. In the nursing home at M. Alexandros street, now live no more than fifty senior citizens.They constitute a dreary reminder of a time passed, full of glory and wealth. However the churches are still kept, and also the museum of Kavafis. In Alexandria all feel a incredible nostalgia for the past. Here the sun is always smiling , the residents say. For this reason Kings and Emirs always come to stay in Alexandria, all kinds personalities.In the old times,during feast days there were flags from all over the world, people used to smoke Cuban cigars.Dreams dominated this city as in her cinematographic rooms, where the birth of the cinema in Egypt took place. All these happened in one former Cosmopolitan city which the Lawrence Darrell characterized as "Capital of Memory". It still resists.It was built by the Egyptian government in collaboration with UNESCO in order to remind us of the most famous library of world history which was the pole of attraction of mathematicians,such as the Eykledis, the astronomer Aristarchos, Eratosthenis, the poets Theokritos and Kallimachos, the artist Apellis, but also the place where for the first time the manuscripts which today we call The Old Testament were translated from Hebrew into Greek.During the Hellenistic years the Library was directed (succeeded the poet Kallimachos) by Apollonios the Rhodean, the eminent song writer of glory, of the brave oceangoing Argonauts expedition.The library was created in 332 B.C. by Dimitrios the Falireos, student of Aristotle, on behalf of the Ptolemies and was destroyed according to some by Julius Cesar and according to others by caliph Omar,during the 7th century A.D. when according to this legend he allocated the 500.000 papyruses for the heating of public baths, considering the Quran as the only necessary source of knowledge.What began in 1998 is something extraordinary,explains Charis Tzalas, chairman of the Institute of Studies for ancient and medieval Alexandria. We are writing the history of the city ... In the Museum, that has been named Hellenic-Roman,on the facade there is a big Greek sign "MOYSION". Here all the discoveries of archaeological excavations, as well as discoveries of marine researches are kept. The Library is considered the second marvel of Alexandria. The modern version s for the readers and has a personal of 578 individuals.city.Alexandria had always had bonds with the the Islands of the Dodecanese. In the political organization and in the law of the new capital of Egypt,it was Rhodes which was imitated. For this reason,an islet at Alexandria's harbour took the name AntiRhodes. With the occupation of Egypt the Rhodian Aschelus together with the Macedonian Peykestis were heads of a guard of 4.000 men who remained there. Also another Rhodian Antimenis, was in the service of Alexander. In antiquity there existed in Rhodes a feast called "Alexandria", which was maintained up to the Roman period. 

Πριν πάει στην Αίγυπτο ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από τη Ρόδο. Εγκατέστησε φρουρές από Μακεδόνες στο νησί κι ύστερα έφυγε παίρνοντας μαζί του τους ροδίτες σφενδονίτες, που ήταν οι καλύτεροι στρατιώτες της αρχαιότητας. Γρήγορο ήταν το πέρασμα του από τη Ρόδο, όμως την αγάπησε. Επιπλέον εκτίμησε τη μεγάλη συμβολή των ροδίων στο εκπολιτιστικό του έργο. Έδωσε εντολή η διαθήκη του να φυλάγεται στη Ρόδο από ένοπλους ντόπιους σφενδονίτες και στρατηγούς. Χαρακτηριστικό είναι πως μετά την μάχη των Γαυγαμήλων ο Μέγας Αλέξανδρος έστειλε πολλά «βουκέφαλα», δηλαδή νομίσματα και όπλα στη θεά Λινδία Αθηνά (329). Σ αυτή τη μάχη φορούσε ένα μανδύα δώρο των Ροδίων, σύμφωνα με τον Πλούταρχο.


Before he went to Egypt, Alexander The Great passed from Rhodes.He stationed Macedonian guards on the island and later he left taking with him Rhodean slingers, who were the best soldiers of antiquity.His passage from Rhodes was quick, however he loved the island. Moreover he appreciated the big contribution of Rhodeans in his cultural work.He gave command that his will be kept in Rhodes by armed local slingers and generals.It is characteristic that after the battle of Gaygamilon Alexandros The Great sent many "voukefala", that is to say money currencies and arms to the goddess Athena of Lindos.In this battle he wore a cloak which according to Plutarch,it was a gift made to him by Rhodeans. 

Σ 'αυτό το διαμάντι της Μεσογείου σε μία τοποθεσία που ήταν ερημική παραλία, δίπλα στο μικρό ψαροχώρι Ρακότ ο γιός του Ήλιου, ο Ισκαντάρ ελ Ακμπάρ, ο Αλέξανδρος ο Μέγιστος για τους Αιγύπτιους , ο Αλέξανδρος ο Μέγας για εμάς τους Έλληνες, σύμφωνα με την παράδοση, χάραξε με αλεύρι τα όρια και ζήτησε από το ρόδιο αρχιτέκτονα Δεινοκράτη και τους μηχανικούς του να κτίσουν μία πόλη. «…Εδώ θα κτίσουμε μία μεγάλη πόλη, εδώ τα μνημεία, εδώ τους δρόμους, εδώ τους ναούς. Κι εκεί πέρα θα καίει μέρα- νύχτα μια φωτιά που θα οδηγεί τα καράβια από την Ελλάδα στην Αίγυπτο». Αμέσως μετά έφυγε για την όαση Σίβα και τη Βαβυλωνία, όπου πέθανε σε ηλικία 33 ετών. Δεν πρόλαβε βέβαια να γυρίσει στην πόλη που ονειρεύτηκε και είχε χαράξει. 

Today, Alexandria maintains very few elements from her past. Her five districts, that were characterized by the five first letters of the Greek alphabet, the palaces, the lighthouse, the library, the mausoleum of Alexander and the graves of the Ptolemies henceforth have been lost under the concrete of modern buildings.. Α city which most of us know through books and from the eternal live presence of Konstantinos Kavafis and Pennelope Delta. In the dawn of 21st century, when you reach Alexandria, "the city at the edge of Egypt" the city of fables, it's an extraordinary experience.Next to the perfume of Alexandros and Ptolemy which is diffused in the streets of the city, particularly at the beach, hovers the ghost of Bin Landen. The city is occupied by the army. In each street you see army blocks, patrols, soldiers, machine-guns. The controls are scrutinizing and continuous.

Christos Mistiliadis - Χρήστος Μυστιλιάδης

4 σχόλια:

  1. See my article [9 parts ] about Cosmopolitan Alexandria at youtube website.I am a former resident of that city [half Greek,half Lebanese ]
    http://www.youtube.com/watch?v=EK7fBu2tcxM
    http://www.youtube.com/watch?v=2IhTH0e3mpI
    http://www.youtube.com/watch?v=FPEHBwvxWKU
    http://www.youtube.com/watch?v=t0ZSuC4G0S4
    http://www.youtube.com/watch?v=YNcK4YiSjjw
    http://www.youtube.com/watch?v=vYRcHyHirec
    http://www.youtube.com/watch?v=eO58Sjx4XtU

    http://www.youtube.com/watch?v=Ey3iuO7A9Lo

    http://www.youtube.com/watch?v=br4l_T5r3Ys

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. My articles about cosmopolitan Alexandria are now posted on
    http://www.thoughts.com/woodpecker/blog

    They are not present on youtube

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Dear Sirs,
    I would like someone's assistance in providing me and my wife about my wife's

    1. grandfather from father's line, named Constantine or Constantinos FARKOUH (surname in English) or FARKOUCH (surname in French), born in February 1, 1885 in Izmir, Turkey, at the time called Smirne, or Smirni according to a transliteration (after 1922 the city was named "Izmir"). He was a merchant, or trader (of corn, in the 1910's). His wife's name was Elli and died in Greece in 1948. He left a) a son named Stephanos (in english would be "Steven") and b) a daughter Stefania (she died in Izmir in 1985) unmarried and without descendants.

    2. great grandfather (equally from father's line),Hadji Daud FARKOUH (he was originately a moslem and converted to christianiy therefore taking the name of David, in arabic "Daud" and Hadji deonotes a converted person to christianity), a wealthy shipowner from Syria, at the time being part of the Ottoman Empire. By the 1870's he established his home and his business in Izmir Turkey, (at the time it was called Smirne, or Smirni). One of his children was named Constantine, as mentioned above as (1).

    Hadji Daud FARKOUH played a part in history in the revolution of Crete's population agains the Ottoman Empire in 1997, when his ship "GEORGIOS" transported ottoman troop to put down the revolution, and the ship was captured by a Greek war vessel and confiscated, according to the rules of the Law of War.

    I would like to obtain documents pertaining to both Jadji Daud and Constantine Farkouh's dates of birth, death and family members, the two persons's names of descendants and the two persons marital status (official documents).

    Could you help me?

    Nicolas (nglnop2003@yahoo.com)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Very interesting story.I hope that someone can help you because I don't have any information about them, but I would also suggest that you go to Ismir (Smyrni) and check and see if you can find their birth documents and if they became refugees after 1922(almost all Greeks left Smyrni after that date)and also in Athens were they would have been registered as refugees and also where they also died(maybe).
    By the way,the prefix Hadji in a name does not deonote a converted person to christianity,but it means that this person went to Jerusalem and become a Hadji,the same way Muslems go to Mecca and become Hadjis.

    ΑπάντησηΔιαγραφή