ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007

A VERY OLD TALE FROM KASOS - ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΣΟ

ΚΑΣΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ

Όταν οι Αλγερινοί πειραταί ερήμωναν τα νησιά και τα παράλια της Μεσογείου, μεταξύ άλλων επέδραμαν και κατά της Κάσου, την ελεηλάτησαν, απήγαγον σκλάβους τους κατοίκους της, και μόνον ένα μέρος κατώρθωσε να καταφύγη σε μέρη προστατευμένα από τις πειρατικές επιδρομές, για να περιμένουν καλλίτερους καιρούς να γυρίσουν στο αγαπημένο των νησάκι. Σ' αυτήν την εποχήν που κανείς δεν κατοικούσε πλέον εκεί, έφθασαν ταξειδεύοντες με το καϊκι των πεντ' εξ ναυτικοί μεταξύ των οποίων κ' ένας αρβανίτης. Άραξαν εκεί κι' απεφάσισαν να εγκατασταθούν οριστικά στην Κάσο. Επειδή όμως δεν είχαν απόφασιν να καλογηρεύσουν εκεί, αλλά να δημιουργήσουν αποικισμόν και ναφήσουν απογόνους, ευρέθησαν κι' αυτοί στη θέσι που βρέθησαν άλλοτε οι πρώτοι κάτοικοι της Ρώμης. Των έλειπαν κι' αυτών οι γυναίκες. Οι πρώτοι Ρωμαίοι επέτυχαν τέτοιες δι' απάτης. Οι νέοι άποικοι της Κάσου ήθελαν να βρουν τέτοιες ζητώντας και πέρνοντας. Εκάθισαν λοιπόν εις συμβούλιον κι εσκέπτοντο ποιές νησώτισσες θάσαν οι καλλίτερες για γυναίκες.
Για πιο κοντά και πιο γρήγορα η πρώτη πρότασις ήταν να ζητηθούν αι σύζυγοι από την Κάρπαθον.
-Όχι, αντέταξεν ένας απ' αυτούς. Οι Καρπαθιές είναι κακές και δεν γηρνούν μ΄έναν άνδρα!
-Να πάμεν εις την Ρόδο;
Ούτ' εκεί, εναντιώθη ένας άλλος. Εκεί οι γυναίκες ξυρίζουνται με το μπρισίμι. Γυαλλίζει στην αρχή κ΄ύστερα το προσωπό των γίνεται σαν ψωμί.
-Δεν ζητάμε από Χάλκη;
-Απ' τη Χάλκη; Μα κεί σαν αρριβάρωμεν, εμείς θα πάμε τίμια και ύσυχα να ζητήσουμε γυναίκες, μ' αυτοί θα μας παρεξηγήσουσι, κι' όπως είναι παλληκαράδες θα μας ξεπροβοδίσουν με τις μαγγουριές.
-Να τραβήξωμε στη Σύμη;
-Άϊ! Άϊ! Οι Συμιανοί κι' οι Συμιακές πααίνουν στην ταβέρνα, μαζεύονται εκεί, πίνουν και μεθυούν, σβηούν τα φώτα κι' όποιος εύρη κι' όποιαν εύρη!
Τα μελτέμια ήσαν εμπόδιον για να σκεφθούν να τραβήξουν παραπάνω. Έτσι απεφάσισαν να καταφύγουν εις την Κρήτη. Εκεί υπήρχε τότε φοβερή σιτοδεία,πείνα γερή. Όταν οι Κρητικοί κ' οι Κρητικές είδαν καϊκι νάρχεται κατέβηκαν όλοι στο γιαλό αρωτώντες τι ήταν το φορτίο του.
-Πράμα (=τίποτε), απήντησαν οι πέντε μελλόγαμβροι, στολισμένοι με όλα των τα καλά για την καλλίτερη εμφάνισι.
-Και τι' ναιν οι σκοποί σας;
Των εδηλώθη ο σκοπός, ευρέθη καθαρώς ειρηνικός και επετράπη η αποβίβασις. Προ του δοθή απάντησις εις την αίτησιν των επισκεπτών, οι Κρητικές εθεώρησαν καλόν να μάθουν στην αρχή ποια ήταν η δουλειά των.
-Γκεμιζήδες ήμαστε, απήντησαν εκείνοι.
-Αλλού πάτε, γυρέψετε. Εμείς δεν πέρνομεν γκεμιζήδες .Εμείς θέλομε τον καλό μας κάθε ώρα στην αγκαλιά μας. 'Οχι κάθε έξη μήνες και πάλι να δούμε.
Απογοητευθέντες κι απ' εκεί απήραν δια Σαντορίνην αλλά τα ίδια μελτέμια τους επανέφεραν εις Κρήτην. Οι Κρητικοί όταν τους είδαν να ξαναγυρνούν πες τους ελυπήθησαν, πες δεν ξεύρομεν γιατί, έκεμαν την πρότασιν, αν ήσαν διατεθειμένοι να νυμφευθούν τις χαμπεσίνες των, αραπίνες φερμένες από την Αίγυπτο. Εν τη απελπισία των, ίσως και τη ανυπομονησία των νάβρουν γυναίκες όπως-όπως, οι γαμβροί εδέχθησαν την προσφοράν. Αλλ' η προσφορά δεν ήτο άνευ όρων. Οι Κρητικές απήτησαν να υπογραφή συμβόλαιον εις το οποίον θα κατεχωρίζοντο οι εξής δρακόντειοι όροι:
<<Η γυναίκα να άρχη. Η γυναίκα να κρατή το πουγγί. Η γυναίκα να παντρεύει την κόρη της χωρίς να ρωτά>>.
Το συμβόλαιον υπεγράφη, οι γάμοι ετελέσθησαν και τα έξι ζεύγη, γκεμιζήδες και χαμπεσίνες, υπό την προπομπήν των Κρητικών, επεβιβάσθησαν και απήλθον δια την διαιώνισιν του ανθρωπίνου γένους επί της ερήμου Κάσου. Εις την Κάσον, το κάθε ζεύγος ίδρυσεν και από έναν οικισμόν, και έτσι σήμμερον έχομεν έξη χωριά μεταξύ των οποίων και τον οικισμόν του Αρβανίτη γκεμιζή, το Αρβανιτοχώριν.
Εις τον αποικισμόν αυτόν η γυναίκα ήρχε, η γυναίκα εκρατούσε το πουγγί, η γυναίκα επάντρευε την κόρην της χωρίς να ρωτά. Οι γυναίκες αυτές έγιναν οι καλλίτερες γυναίκες που μπορεί ο νούς να φαντασθή.
Εδιορθώθησαν οι καιροί κι' εγύρισαν στη Κάσο, όσοι Κασιώτες κι όσες Κασιώτισσες επέζησαν, όσοι ημπόρεσαν να ξαναγυρίσουν. Οι γυναίκες εις τας οποίας άρεσαν τα προνόμια αυτά των χαμπισίδων, γιατί τες συνέφεραν, τα πήραν και μαζύ μ΄αυτά και πολλά των φυσικά. Οι άνδρες θέλοντας και μη υπεβλήθησαν εις την επιρροήν των γυναικών των, κατ' επέκτασιν του Κρητικού συμβολαίου, κι από τότε στην Κάσο, η γυναίκα άρχει, η γυναίκα κρατεί το πουγγί, η γυναίκα παντρεύει την κόρη της χωρίς να ρωτά. Είναι καθαρή όσο δεν χωρεί, οικονόμος όσο φαντασθής. Αν της πάρεις τα προνόμια αυτά ειμπορεί να παθάνη, γιατί ποτέ δεν τα αποξενώνεται με ευχαρίστησιν της. Αλλά δεν της τα πέρνουν και το Κασιώτικο σπίτι είναι πάντα καθαρό, βασιλεύει η τάξις και η οικονομία.
Έστω και αν, ή μάλλον διότι, η γυναίκα άρχει, η γυναίκα κρατεί το πουγγί, η γυναίκα παντρεύει την κόρην της χωρίς να ρωτά.

Εξ αφηγήσεως γέροντος Κασίου
Δωσεκανησιακό Ημερολόγιο 1924
Αλεξάνδρεια-Αίγυπτος

I love old stories. This story I will share with you today, came in a very peculiar way to my knowledge. I was in Alexandria in Egypt, and was looking through some old books, in a shacky place that once might have been a bookstore. I can spend hours in shops like this. Anyways, as you all might know, Alexandria was inhabited by some 100,000 Greeks until the late 1950's. Then they were all thrown out by Nasser the then socialist president of Egypt. Alexandria at that time was a center of Greek cultural life and a very cosmopolitan city. Well, while I was looking through the old books, a Greek book came to my hands. The title "The Dodecanesian calender, published in 1924, in Alexandria. In this fascinating book, I found so much information, old stories, photos of the Dodecanese islands of the time, traditional songs, costumes of each island and so forth. A real and rare treasure.
The following story comes from this rare book, and its a forgotten story about the island of kasos and how the 6 new villages of the island were created (including one Albanian-Arvanitochori ) after its total distraction by the pirates, why the people there are mixed with Egyptian blood, and more interestingly why society on Kasos is matriarchal (run by women) instead of being run by men like the rest of Greece. This story was recited by an old man in the 1920's. So it must be about 200 years old. I translated it for you from Greek to English. I hope you enjoy it and if there is anybody from kasos, I hope they keep this story and pass it down. By the way, Kasos Island, is the most remote and unspoiled island of the Dodecanese.

THE STORY

When the Algerian pirates raided the islands and the shores of the Mediterranean, among others, they plundered the island of kasos, they pillaged the land, and abducted its inhabitants, taking them as slaves, and only a small part of them managed to escape to lands in Egypt, where it was safe from the raids of the pirates. They remained there waiting for better days to come, so that they could return to their beloved little island. During this period, where no-one was living on the island anymore, while travelling, about five or six seamen arrived on Kaso's shores. Among them as also an Albanian. They moored there, and decided to establish themselves permanently on the island. However, because they did not have any plans to become monks, but to create a settlement, and to leave descendants, they found themselves in the same situation as the first inhabitants of Rome before them.They were out of women as well. The inhabitants of Rome found women by deception. The new settlers of kasos decided to find women by asking and taking. They therefore made in a council, and were thinking together which island girls would be better as wives. For being closer and faster, the first proposal was to ask for wives from the island of Karpathos."No", replied one of them. "The women from Karpathos are wicked, and they don't grow old with only one man". Should we go to Rhodes then?" "Not there either'', said another man. In Rhodes women are so hairy and they shave. In the beginning, their face looks so shiny but in a few days, it looks like bread with sesame seeds". "Why we don't ask from the island of Chalki?" "From Chalki? But as we arrive there, we will go honorably and quietly to ask for wives, but they will misunderstand us, and since they are very bullish, they will drive us out by beating us up". Should we head for the island of Simi?" "No! no! The men and women from Simi go to the taverns, they get together there, drink and get drunk, turn off the lights, and who ever finds whom. The Northern winds were an obstacle for them to think of heading for islands farther up. For this reason they decided to leave for the island of Crete. In Crete during that time there was a horrible famine. Much hunger existed on the island. When the Cretan men and women saw the ship arriving, they all went down to the shore to find out what cargo was being brought."We brought nothing", answered the future grooms, dressed in their best clothes and trying to give the greatest impression. "And what is your purpose for coming here?" asked the Cretans. The seamen told them their intentions and since they came in peace, they were allowed to disembark. Before they gave them an answer, the Cretan women thought that it would be good to ask what were their jobs first."We are seamen", they answered."Seamen?! Go look somewhere else! We don't take seamen as husbands! We want our men all the time in our beds! Not every six months or even more to have them!" Being very disappointed from there, they took for the island of Santorini, but the northern winds brought them back to Crete again. When the Cretans saw them returning, they felt sorry of them, we dodn't know why they came to feel like this, they made them the offer to marry them with their servant girls brought over from Egypt. In their desperation, and in their impatience to find wives, the grooms accepted the offer even if their women would not be Greek. However, the offer was not without any conditions. The Cretan women demanded for a contract to be signed in which the following draconian terms would be implemented: The women should rule over the men. The women should keep the money. The women should marry their daughters with out asking their husbands. The contract was signed, the weddings were performed, and the seamen with the Egyptian women, embarked on the ship heading for deserted Kasos where they would multiply the human spices. On Kasos each created his own settlement, and today Kasos has six villages including the village of the Albanian seaman. In this settlement, the women ruled over the men, the women were in charge of the money, and the women married their daughters without asking for the permission of their husbands. These women became the best wives anybody can imagine. Times got better, and the Kasians who survived the slaughter from the pirates returned back to Kasos. At least those that could returned. The Kasian women adopted the privileges of the Egyptian wives of the seamen because it was in their self interest, and with these, many of their attributes. The men, whether they liked it or not, surrendered under the authority of the women, as an extension of the Cretan contract, and since, then in Kasos, the women rule over the men. They run matters in their households and they are the head of the family and they are thrifty as it cannot be imagined. If one takes away these privileges from the women of Kasos, they could die because they will never give them away willingly. However, the men of the island don't take them away and the household is always clean, thrifty, and peace and order reigns in it.

1 σχόλιο:

  1. ξερεις τι ειναι ξαφνικα,να εισαι
    κασιοταρας αρβανιτωχοριτης.ελληναρας,και να
    βλεπεις αυτη την ιστορια,οταν γνωριζεις οτι οπαπους σου σττο
    ολοκαυτωμα της κασου το1824 ηταν26
    ετων φονευσε12 εχθρους,εσκλαβωθηκε
    και εξαγορασθηκε απο το σκλαβοπαζαρο της λεξανδρειας,

    ΑπάντησηΔιαγραφή