ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2007

THE CASTLE OF KANTARA - ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΚΑΝΤΑΡΑΣ

Το Κάστρο της Καντάρας είναι το ανατολικότερο από τα τρία κάστρα που κτίστηκαν στην οροσειρά του Πενταδακτύλου. Δεσπόζει της Βόρειας Παραλίας της Κύπρου, της πεδιάδας της Μεσαορίας και ελέγχει την είσοδο στη χερσόνησο της Καρπασίας. Το Κάστρο της Καντάρας όπως και τα Κάστρα του Αγίου Ιλαρίωνα και του Κουτσοβέντη (Βουφαβέντο) πρωτοκτίστηκα από τους Βυζαντινούς, πιθανώς μετά την πλήρη απαλλαγή της Κύπρου το 965 μ.Χ. από τον αραβικό κίνδυνο. Τίποτε όμως δεν είναι με βεβαιότητα γνωστό για το Κάστρο πριν από την κατάκτηση της Κύπρου από τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο το 1191. Ο Ισαάκιος Κομνηνός, ο οποίος είχε ανακηρύξει τον εαυτό του βασιλιά της Κύπρου, κατέφυγε εκεί μετά την ήττα του από τον Άγγλο βασιλιά Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο στην Τρεμετουσιά. Μετά που το Κάστρο της Κερύνειας παραδόθηκε στον Γκι ντε Λουζινιάν, όπου είχαν αιχμαλωτιστεί η σύζυγος και η κόρη του Ισαάκιου, ο Ισαάκιος εγκατέλειψε την Καντάρα και παραδόθηκε στον Άγγλο βασιλιά. Περισσότερες πληροφορίες για το Κάστρο έχουμε για την περίοδο των Φράγκων και των Ενετών (1191- 1571). Με το όνομα Λε Καντέρ ή Καντάρ έμεινε πάντοτε απόρθητο από τους περιστασιακούς πολιορκητές του. Το Κάστρο σιγά - σιγά άρχισε να φθείρεται από το χρόνο και με τη χρήση των κανονιών η θέση του έγινε ακόμα πιο δύσκολη. Τον 16ο αιώνα περιέπεσε σε αχρηστία και τελικά οι Ενετοί το κατέστρεψαν, αν και όχι ολοκληρωτικά, διότι δεν είχαν αρκετούς άνδρες για να το επανδρώσουν ενόψει της τουρκικής απειλής. Λόγω του πετρώματος και του τρόπου δόμησης το φρούριο της Καντάρας «στέκει» σχετικά καλά, παρόλο που είναι εμφανές ότι δεν έτυχε καμιάς αρχαιολογικής συντήρησης μετά το 1974.


"The superb Castle of Kantara, the Hundred Chambers, which, seeming to hang in mid-air, dominates this end of Cyprus, has been often visited and described. Buffavento stands higher, and St. Hilarion can shew more perfect ramparts and turrets, but neither recalls so strangely a forgotten age, neither seems to be so thickly peopled with its ghosts, as this lonely ruin on its pillar of rock. No painter's wildest fancy has pictured anything so fantastic as these Cyprian Castles, and, standing at the foot of the last steep leading to the gate of Kantara, and involuntarily recalling the fairy-towers of romance, the traveller might imagine it the stronghold of a Sleeping Beauty, untouched by change or time for a thousand years! It is best seen from the north-west where the precipice is sheerest, the winding paths seem to cling most dizzily to its face, and the ruins of the interior cannot be seen ; but once within the outer gate the illusion partly vanishes in view of the broken battlements, although man and horse can still find shelter in many of the chambers." (11 Devia," p. 101.)

The Castle of Kantara is the eastern most of the three Castles built on Pendathaktilos Mountain range in kyrenia. Kantara is one of the most important castles by which the natural defense of the Kyrenia range was reinforced. Kantara means a bridge or arch in Arabic probably so named by the Arab invaders in the past. In fact the whole setting of the terrain looks like an arch and it certainly commands excellent views of the seas on both sides and of long stretches of plain all around it. Since this castle bridges the range amd commands all the area surrounding it, the name is more than appropriate. It is built on a group of steep cliffs. It was originally built by Byzantines against the invasions of the Saracens. The origins of Kantara castle go back to the 10th century when it was built as a lookout post. The first reference to the castle in therecords is in 1191 when Richard the Lionheart captures Cyprus and Issac Commenos, the rebel Byzantine price from Trabzon who had captured the island and proclaiming himself King of the island, after having ruled for seven years as a despot, sheltered in Kantara. The Lusignans called it Candare or La Candaire. In the 12th century the Lusignans remodeled it and enlarged these fortifications. During the 16th century it had fallen to disuse and finally the Venetians destroyed it but thankfully not completely, because they did not have enough men in order to guard it in the face of the Turkish threat. Because the rock type and the way of its layout, the fortress of Kantara "stands" relatively well, even if it is obvious that it did not enjoy any archaeological maintainance since 1974.


Είμαι μια ρίζα στο χώμα αυτής της γης.

1 σχόλιο: