ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

SAINT CHRYSOSTOMOS OF KOUTSOVENTIS MONASTERY:THE LEGEND OF THE LEPER QUEEN-ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΟΥΤΣΟΒΕΝΤΗ:Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΗΣ ΛΕΠΡΗΣ ΡΗΓΑΙΝΑΣ

In the northern side of the Pentadactylos mountain range, at the kyrenia district, very close to the village of Koutsoventis, and below the castle of Buffavento, the monastery of Saint John Chrysostomos is situated. It is famous for its water spring, the water of which cures skin diseases .According to tradition, in the castle of Buffavento, which also became the reason for the monastery of Saint Chrysostomos to be build, there lived far from the world, a Queen, who suffered from the incurable illness of leprosy.Her name was Maria de Molino and she was of Venician origin. Her only company was her beloved lap-dog whο finally also got infected by leprosy. The dog liked to leave the castle and go out to play. However he started coming back each day wet and on his return the Queen noticed that the dog had begun to heal. Full of curiosity, the Queen asked one of her servants to follow the dog in order to find out where he was going everyday and afterwards return in better health. The servant discovered a water spring beneath the mountain where the dog went to swim. Thus the Queen did the same, and when she was completely cured, she decided to abandon the castle and go to the city and live with her family. The night, before her departure however, Saint Chrysostomos presented himself in her sleep and asked her to build a monastery in his name. He also asked the Queen to pass the remainder of her life in the monastery. The Queen started to build the monastery immediately and in a few months, the monastery of Saint Chrysostomos was finished. She brought monks to live in it, and gave to the monastery much land and money for its maintenance. This Queen stayed in the monastery up to the end of her life fulfilling the wish of the Saint. The monastery was build during the Byzantine period, likely at the end of the Arab raids in Cyprus, and has two churches. In the north the oldest one is found which was build in 1050 A.D and was dedicated to Saint John Chrysostomos, with murals like the one of the Pantocratoras on the dome, Saint John the Baptist, and archangel Micheal. The second church was build in 1891 and was dedicated initially to the Holy Trinity and later to Saint Helen. This church took many icons from the church of Saint Chysostomos because it begun to suffer from deterioration and had fallen to decay. During the years of Ottoman rule, the monastery was pillaged by the Turks, but was rescued from annihilation, when in the beginning of the 17th century a rich Cypriot and devoted Christian bought it and gave it as a present the the Holy Sepulcher, in Jerusalem. From then on it has become a dependency of the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem. The monastery was once very rich and many outstanding figures of monasticism from Cyprus and Palestine lived there such as Saint Neophytos.
Monastic life continued in the monastery up to 1974 but after the Turkish invasion it was looted and pillaged with the monitoring of the occupying troops. Among other monuments stolen from the monastery, the 12 century icon (the one shown in the photo below) of Archangel Michael is missing. Today the monastery is used as an army camp, and it is a prohibited military area. Near the monastery of Saint John Chrysostomos, fossils of dwarf elephants and dwarf hippopotamus were found who lived in Cyprus during the Pleistocene period. Also near this area ,there are the ruins of the Maronite church of the Virgin Mary of Koutsoventis, which was built from brick. When the village ceased to be Maronite and the inhabitants became Orthodox the church was left to fall into ruins. It consists of two churches joined together, one with a very large dome which has now collapsed . The interior is completely painted, the east part in an accomplished Byzantine manner, probably of the early fourteenth century, the west parts and narthex with large standing figures of saints, rather later and in a more Syrian style.


Στη βόρεια πλευρά της οροσειράς του Πενταδακτύλου, πολύ κοντά το χωριό Κουτσοβέντης, και λίγο πιο χαμηλά του κάστρου του Βουφαβέντου, βρίσκεται η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Το μοναστήρι είναι φημισμένο για την πηγή του,το νερό της οποίας θεραπεύει δερματικά νοσήματα.Σύμφωνα με την παράδοση στο κάστρο του Βουφαβέντου, που έγινε και η αιτία για να κτιστεί το μοναστήρι του Αγίου Χρυσοστόμου, ζούσε μακριά από τον κόσμο, μια ρήγαινα. Το όνομα της ήταν Μαρία ντε Μολίνο, Βενετσάνα στη καταγωγή. Η ρήγαινα αυτή, υπέφερε από την αγιάτρευτη αρρώστια της λέπρας. Μοναδική συντροφιά της ήταν το αγαπημένο της σκυλάκι που τελικά κόλλησε και αυτό τη λέπρα και έφυγε από το κάστρο. Όταν ξανα- επέστρεψε είχε ήδη αρχίσει να γιατρεύεται. Γεμάτη απορία η αρχόντισσα έβαλε έναν υπηρέτη της να ακολουθήσει το σκυλάκι για να δει που πήγαινε κάθε μέρα και μετά επέστρεφε σε καλύτερη κατάσταση. Ο υπηρέτης ανακάλυψε μια πηγή κάτω από το βουνό όπου λουζόταν το σκυλί και γιατρευόταν. Έτσι λιπών η ρήγαινα έκανε το ίδιο και όταν ήταν πια εντελώς υγιής, αποφάσισε να εγκαταλείψει το κάστρο και να κατέβει στη πόλη να ζήσει με τους δικούς της. Τη νύκτα όμως πριν την αναχώρηση της, εμφανίστηκε στον ύπνο της ο Άγιος Χρυσόστομος και της ζήτησε να του κτίσει ένα μοναστήρι και να περάσει την υπόλοιπη ζωή της εκεί. Η ρήγαινα ξεκίνησε αμέσως δουλειά και μέσα σε λίγους μήνες κτίστηκε το μοναστήρι του Αγίου Χρυσοστόμου. Έφερε μοναχούς και χάρισε στη μονή πολλά κτήματα και λεφτά για τη συντήρηση του. H ρήγαινα, παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της ζωής της, εκπληρώνοντας το θέλημα του αγίου. Το μοναστήρι κτίστηκε κατά τα βυζαντινά χρόνια, πιθανόν στα τέλη των Αραβικών επιδρομών και υπάρχουν δύο ναοί. Στα βόρεια βρίσκεται ο παλαιότερος που κτίστηκε το 1050 μ.Χ. και αφιερώθηκε στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, με τοιχογραφίες όπως του Παντοκράτορα στον τρούλλο, του Ιωάννη του Προδρόμου, και του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Η δεύτερη εκκλησία είναι κτίσμα του 1891 και αφιερώθηκε αρχικά στην Αγία Τριάδα και αργότερα στην Αγία Ελένη. Ο ναός αυτός πήρε πολλές εικόνες από τον ναό του Αγίου Χρυσοστόμου που είχε αρχίσει να παθαίνει φθορές και καταστροφές από καιρό. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, το μοναστήρι λεηλατήθηκε από τους Τούρκους αλλά γλίτωσε τον αφανισμό όταν στις αρχές του 17ου αιώνα κάποιος πλούσιος Κύπριος ευσεβής Χριστιανός το αγόρασε και το χάρισε στον Άγιο Τάφο, στα Ιεροσόλυμα. Από τότε αποτελεί εξαρχία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Το μοναστήρι υπήρξε πολύ πλούσιο και εκεί έζησαν εξαίρετες μορφές του μοναχισμού της Κύπρου και της Παλαιστίνης, όπως ο Άγιος Νεόφυτος. Η μοναχική ζωή συνεχίστηκε μέχρι το 1974 και δύστυχος μετά την Τουρκική εισβολή λεηλατήθηκε η σύληση έγινε με την εποπτεία των κατοχικών στρατευμάτων, απ’ όπου μεταξύ άλλον αγνοείται και ο Αρχάγγελος (φωτογραφία επάνω) του 12ου αιώνα που εκλάπη. Σήμερα το μοναστήρι χρησιμοποιείται σαν στρατόπεδο, και είναι απαγορευμένη στρατιωτική ζώνη. Κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ανεβρέθηκαν απολιθώματα νάνου ελέφαντα και νάνου ιπποπόταμου που έζησαν στην Κύπρο κατά την Πλειστόκαινη περίοδο. Κοντά στη περιοχή αυτή, υπάρχουν επίσης, τα ερείπια της Μαρωνίτικης εκκλησίας της Παναγίας του Κουτσοβέντη, η οποία είναι κτισμένη από τούβλο. Όταν το χωριό έπαυεσαι να είναι Μαρωνίτικο και οι κάτοικοι του έγιναν Ορθόδοξοι, η εκκλησία αφέθηκε να περιέλθει στη καταστροφή. Αποτελείται από δύο εκκλησίες που ενώνονται μαζί,η μία με μεγάλο θόλο που έχει όμως καταρρεύσει. Το εσωτερικό είναι εντελώς τοιχογραφημένο, το ανατολικό μέρος σε έναν ολοκληρωμένο βυζαντινό τρόπο, πιθανώς του πρόωρου 14 αιώνα, το δυτικό μέρος και ο νάρθηκας με τες μεγάλες φιγούρες Αγίων, μάλλον αργότερα και σε ένα πιο Συριακό ύφος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου