ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Ο ΙΜΠΝ ΑΛ-ΡΟΥΜΙ: Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΒΑΓΔΑΤΗΣ - IBN AL-RUMI: THE GREEK PHILOSOPHER AND POET OF BAGHDAD

Ο Ιμπν αλ-Ρούμι (836-896) ήταν ποιητής και στοχαστής Ελληνικής καταγωγής και το όνομα του σημαίνει,‘‘ο γυιός του Ρωμιού’’. Ο πατέρας του ήταν Ελληνας Χριστιανός που εξισλαμίστηκε και το πλήρες όνομα του τον ορίζει ως "Ιμπν Ζουράιτζ", γυιός δηλαδή του Γεωργίου. Η μητέρα του ήταν Περσίδα. Γεννήθηκε κοντά στη Βαγδάτη και ήταν μουταζιλίτης, επιριασμένος από τον σιιτισμό. Ο μουταζιλισμός ήταν ένα Αραβικό ιδεολογικό κίνημα ένθερμων υποστηρικτών της συμφιλίωσης μεταξύ του Ισλάμ και της Ελληνικής σοφίας. Βάσει των στίχων του, εκτιμάται ότι ήταν πολύ μορφωμένος. Διακρίθηκε κυρίως για το ύφος του που καυτηρίαζε την αδικία των ανθρώπων της εξουσίας. Οι ειδικοί διερωτώνται για το αν ο ποιητής γνώριζε ή όχι Ελληνικά εκτός από τα Αραβικά. Ο Ιμπν αλ-Ρούμι δεν ήταν μόνο ποιητής αλλά και στοχαστής που επηρέασε σημαντικά την εποχή του. Η ποιήσει του εκτιμήθηκε από πολύ νωρίς, αλλά οι αντιλήψεις του( μουταζιλισμός και σιιτικές επιδράσεις) του έκλεισαν μερικές σπουδαίες πόρτες σχεδόν για όλη του την ζωή. Σε μερικά ποιήματα του εκφράζει με βίαιο τρόπο την προσκόλληση του στους σιίτες. Εξαιτίας αυτού, και επειδή τουλάχιστον για κάποιο διάστημα δεν ανήκε στο στρατόπεδο της κεντρικής εξουσίας, χρειάστηκε να αναζητήσει αλλού βοήθεια. Τα πράγματα δεν ήταν πάντα εύκολα γι’ αυτόν. Τον θεωρούσαν ύποπτο μια και ο πατέρας του είχε εξισλαμιστή πρόσφατα, και ο ίδιος έκανε ότι μπορούσε για να αποδείξει την προσκόλληση του στο Ισλάμ. Επίσης, επειδή έκανε πολύ σπάταλη ζωή, ποτέ δεν του έφταναν τα χρήματα που του έδιναν για τα πανηγυρικά του ποιήματα, με αποτέλεσμα να γράφει καυστικούς στίχους γι’ αυτούς που δεν ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις του. Το τέλος της ζωής του ήταν οικτρό. Έχασε ένα προς ένα τα τέσσερα παιδιά του,τη σύζυγό του, και την φιλία υψηλά ιστάμενων ανθρώπων. Λέγεται πως πέθανε δηλητηριασμένος από κάποιο βεζίρη, αλλά αυτό είναι μάλλον μια αβάσιμη λαϊκή παράδοση. Ωστόσο, η παράδοση εμπνέεται από τον φόβο που προκαλούσε η καυστικότητα των στίχων του.Γνωστή μέσω των φιλολογικών δοκιμίων είναι η ακόλουθη παροιμία: "Πιο καυστικός κι από τον Ιμπν αλ-Ρούμι!"

Ιδού ο έπαινος

Οι αποφάσεις σας, όπως και τα πρόσωπα σας,
τα σπαθιά σας,
μέσα στη σκοτεινή νύκτα των δυσκολιών,
είναι αστέρια,
άλλα δείχνουν το σωστό δρόμο,
άλλα είναι φωτισμένες δάδες που διώχνουν το έρεβος,
όταν το σχέδιο προς εκτέλεση είναι αβέβαιο.

Ιδού και το αντίδοτο

Αυτό που σου ζήτησα μου το έδωσες,
παρόλο που δεν πίστευα πως θα το έκανες.
με ανάγκασες λοιπόν να σου χρωστάω ευγνωμοσύνη,
πράγμα πιο δύσκολο και σκληρό για μένα ,
απ’ ότι η άρνηση σου.
Δεν φανταζόμουν ποτέ πως τα γυρίσματα του χρόνου,
μου επιφύλλασαν να γνωρίσω έναν ευεργέτη του είδους σου.
Παρότι το δώρημα σου με ευχαρίστησε κάπως,
στενοχωρήθηκα που οι άνθρωποι,
εναποθετούν τις ελπίδες σου σε σένα.


Ibd Al- Rumi (836-896) was of Greek descent and a poet and thinker. He was born near Baghdad in Iraq. He was the son of a Greek Christian father (who later became muslim) and a Persian mother. His full name, Ibd Zouraitz, indicates him as the son of George. From his verses it is clear that he was very educated, and stands out mainly from the manner in which he cauterizes the unfairness of men in power. It is not know if he knew Greek or not as he wrote in Arabic. Ibd al- Rumi was not only a poet, but also a thinker, who greatly enfluenced his time. His poetry was appreciated very early, but his beliefs were a threat to the ruling power and for this reason he needed to find help from somewhere else. Things were not always easy for him. People looked upon him with suspicion since his father was only a recent convert to Islam, and he in turn did everything he could to prove that he was a devoted Muslim. Also because he led a very extravacant life, the money given to him by his patrons for writing triumphant poetry about them was never enough. The result was that he wrote scorching verses about those who did not satisfy his demands. The end of his life was very tragic. He lost all four of his children, and his wife, and it is said that he was poisoned by the sultan. However, this might be just a popular belief and not the truth.This might come as a result of the fear his verses created upon the ruling classes. The saying "He is more scorching than Ibd al-Rumi'' has survived to show this fear. A sample of his poems is the following:

Here is the praise

Your decesions, like your faces,
your swords,
during the dark night of difficulties,
are stars,
some show the right path,
some are bright torches
that disperse the darkness,
when the plan for execution is uncertain.

Here is the antidote

You have given me what I asked of you,
even though I did not believe that you will do it.
You have therefore forced me to be in gratitude to you,
something which is more difficult and hard for me,
than your rejection.
I never thought that the turn of times,
were reserving for me to come to know,
some-one of your kind.
Even though, your gift to me,
made me somewhat happy,
at the same time feel sad that people,
rest their hopes on you.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου