ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2007

THE MANY FACES OF APHRODITE - ΟΙ ΠΟΛΛΕΣ ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔIΤΗΣ

The island of Cyprus lies but one day's sail away from the coast of Syria. Indeed, on a fine summer evening, its mountains may be viewed looming low and dark against the red fire of sunset. With it's rich mines of copper and its forests of firs and stately cedars, the island naturally attracted a commercial and maritime people like the Phoenicians. The abundance of its corn, its wine and its olive oil, must have rendered Cyprus in their eyes a land of promise by comparison with the scanty nature of their own country. Accordingly, they settled in Cyprus at a very early age. During the 1st millennium and 2nd millennium B.C , the Greeks were also on the move. Greek Doric invaders in the 2nd millennium pressed down from the north of Greece and broke up the Civilization of the Mycenaean Greeks who came before them. The Doric pressure, drove the Mycenaeans overseas, into the Aegean Islands, and into the coastal lands of Asia Minor and on to Cyprus.
The Mycenaean Greeks began interring Cyprus in the 13 century B.C., mingling here first with the Cypriot inhabitants and later building cities of their own. Here were Greeks from the west in a Cyprus which for over a thousand years had been a rapport for the people of the lands of the east. These Achaeans, these Mycenaeans brought their language, customs, art, and gods with them. But in Cyprus, they encountered a superior divinity which undermined their own fertility goddess revered by them in little clay figures, plumped with breasts and marked with a pubic triangle. This new divinity of prolific love and the sea, was introduced to the newcomers as Ashtoreth, and they adopted her.
Ashtoreth was brought to Cyprus by the Phoenicians and her sanctuary at Paphos was founded by colonists from Ascalon in Palestine. However, Ashtoreth, was a name, a word, the Greeks could not pronounce. They tried, they turned Ashtoreth or Astoreth into Attorethe, and then Aphthorethe- in the end they settled with Aphrodite. Reverencing her as the goddess of the sea, and goddess of the fertilizing waters, whether of sea or rain, or river or fountain, and goddess of love, the Greeks supposed that the first syllable of their mispronounced name for her was their own "aphros" which means foam. Gradually, Ashtoreth and Aphrodite became more or less fused-for the Phoenicians she was Ashtoreth-later Astarte, for their Greek neighbors, Aphrodite. Between1230 B.C and 1190 B.C. Cyprus became thoroughly Hellenized (Greek), but this splendid, yet not so Greek, if Greek speaking island, more than halfway between Greece and the Levant, remained part of the cult of the Phoenician Astarte. In Greece itself, Aphrodite is associated with kythera, a not very large island between Crete and the Peloponnese. In Homer's Odyssey, Aphrodite, is called kythereia, the goddess of the island of kythera. The oldest and holiest of all her temples in Greece is found there, and its believed to have been build in the late 6th century B.C. It is not known how Aphrodite came to be part of the 12 gods of the Greek Olympus, but what is known is that she remained in the periphery. She has no direct cult-relations with the rest of the gods and she does not share temples or honors except in rare cases. If Aphrodite's naturalization or domestication seems less complete than that of such other high gods who were brought into the company of snowy Olympus, one reason is that she arrived or was accepted rather late. The Greeks, were always to remain conscious of her relationship with the east- a goddess that was still worshiped by the Phoenicians and the Syrians. In order to be adapted into the Greek world, Aphrodite who was originally hatched out from an egg from the river Euphrates in Mesopotamia (Iraq) as Ashtoreth, had to be transformed and be reborn around the shores of the Greeks. In his genealogy of the Gods, Hesiod writes that Aphrodite rose out of the sea at Paphos, the south-western side of Cyprus, but an older account from Homer in which Aphrodite is presented as the daughter of Zeus and the shadowy goddess of Dione disassociates her with the sea and connects her with the sky. However, the latter story prevailed and Cypriots claimed Aphrodite to their own. Cyprus remained Aphrodite's home of homes, though she came to have her temples in every city of Greece, and of Greek settlements overseas. Cypriot tradition says that she stepped ashore at a point on the south- west coast of the island not far from her temple city of Old Paphos (now called kouklia),where a peculiarly thick and creamy foam boils up and surges on to a shelving beach, under pink rocks and cliffs. The site now is known as Petra tou Romiou, and even though the place is savagely enchanting, if Aphrodite were to walk naked out of the everlasting foam onto her beach today, she would have to spend her first minutes on this earth, scraping ships' oils off her feet and legs. Paphian is still the most common of Aphrodite's epithets, named after her place of birth and most celebrated and longest-lived shrine. The first temple that was build here by the Phoenicians not long before1200 B.C in honor of Ashotoreth or Astarte Paphia, was later claimed by the dominant Greeks, giving it the Greek name Aphrodite Paphia. As late as the 3rd century A.D. Palea (Old) Paphos was still a city of wealth, spreading around the temple. In earlier times, the shrine of the goddess was so enriched, that when Ptolemy Auletes, King of Egypt, was expelled by his people in 57 B.C, the Roman governor Cato, offered him the priesthood of Paphos as a sufficient consolation in money and dignity for the loss of a throne. The wealth of Aphrodite's sanctuary at Paphos can be partly attributed to the offerings of kings, but the major revenue of income was derived through the private donations of persons by the practice of prostitution. In Cyprus, it appears that before marriage all women were formerly obliged by custom to prostitute themselves to strangers at the sanctuary of the goddess, whether she went by the name of Aphrodite or Astarte. The wages earned were dedicated to the goddess believing that by this conduct, they honored her, and won her favor. This was an ancient custom and was practiced in many parts of western Asia. It is not surprising then, that Astarte who was transfered to the Greeks as the goddess of love and fertility to also become Aphrodite the whore: Aphrodite Hetaira, Aphrodite Porne, the goddess whom whores looked to as their patroness. The Greeks contemplated Cyprus as the rich far away island where desires were satisfied by Aphrodite's girls, in practices pleasant to think about which wouldn't quite do at home, or fit into that Greek sense of measure in life and religion. In Greece itself, the temple prostitution that was practiced in Cyprus did not penetrate, Corinth was the grand exception. Corinthian temples of Aphrodite, especially that at Akrocorinthos, were at any rate the only ones in Greece where Aphrodite kept her girls. If we could go back far enough, we might find that, the foundation of the cult was due to Phoenician traders or to Mycenaean Greeks from Cyprus who were already worshipers of the Paphian goddess, and had settled on the island and traded with the homeland. However, temple prostitution is not the only peculiarity with which Aphrodite is associated with. In Cyprus, the home of the goddess, Aphrodite had a cult figure according to which she was both male and female. This Aphrodite is bearded and if it wasn't for her dress, she could have hardly be female at all. Indeed, she was both male and female and to Cypriots she was known as Aphroditos. This side of Aphrodite is by no means one of her most predominant characteristics, but subdued as it might be, it is still there. The worship of Aphrodite in this sexually ambiguous manner is indigenous to Cyprus and its worshipers are known as the Mandrake cult. The mandrake is a common plant in Cyprus and in the ancient world, it was believed that the syrup extracted from it's root was a sexual stimulant. It's connection with Aphrodite is very apparent then, since she was the goddess of love. Aside from the division of Aphrodite into male and female, the Mandrake cult also divided her into black and white. This black Aphrodite was known as Aphrodite Melainis. The title "black Aphrodite" suggests that the Mandrake cult was in some way connected with the world below. Through the Cypriot myth of Adonis and Aphrodite, the goddess herself gets connected with Persephone and the underworld. Adonis was a predominant god of the Phoenicians and was known as Adon meaning "our lord''. However the Greeks of Cyprus took him over and resurrected him as their own semi-god. According to legend, Adonis was incestuously conceived by Smyrna, the daughter of Kinyras, King of Paphos, after coming in sexual union with her father. Smyrna was in love with her father and came into his bed in the dark without him recognizing her. When he discovered that he had been coupling with his own child, king Kinyras ran after her with his sword. Smyrna was saved by the gods who made her invisible by changing her into the tree known as Smyrna. Smyrna's pregnancy by king Kinyras became the pregnancy of the tree and after 10 months, it broke open and gave birth to the holy Adonis. Adonis was so beautiful, that Aphrodite determined to save him from destruction. She hid the baby in a coffer and gave him to Persephone, the goddess of the underworld. Upon opening the coffer and looking at the baby, Persephone refused to give him back, because of his beauty. Aphrodite appealed to the gods. Zeus decided that Adonis should spend part of the year with Persephone in the underworld, and part of it with Aphrodite in the sunlight. Adonis grew up in Paphos no less beautiful as a young man than when he was a baby. Aphrodite loved him to madness and was afraid that he would be killed or injured if he insisted on hunting big game in the Cypriot forests. One day he went after a wild boar against her advice. A boar charged after him and drove its tusks into his flesh. Aphrodite heard his groans while riding her bird-drown carriage and came down to find him dead in a pool of blood. In order to cheat the fates as far as it was possible, Aphrodite at once decided to create an everlasting memorial of Adonis by turning his blood into the flower of the anemone. The red flower is abundant in Cyprus during spring and is still considered to be the blood of Adonis to this day. The myth of Adonis and Aphrodite, shows that the goddess seems to have been worshiped under titles linked with death which is a condition so antithetical to love. At Delphi during the 1st and 2nd centuries A.D. Aphrodite was worshiped as Aphrodite on the grave, epitymbia. Elsewhere in Argos and Lakoniki, she was known as Aphrodite the Grave Robber-Tymborochos. Still, there is evidence from Egypt and Crete of an Aphrodite Skotia-Aphrodite of darkness. Aphrodite Melainis- the black Aphrodite could be the Cypriotized Isis, Egypt's great goddess of love and the fruits of the earth and the underworld-Egyptian influences were strong in Cyprus. The fascinating trouble about Aphrodite, is that she inherits, develops, absorbs; one Aphrodite, yet many Aphrodite's, according to place and time. History, or historical inference, shows that Aphrodite came to Cyprus as Ashtoreth or Astarte, from the Phoenician mainland. However, her true genealogy must go back from the Phoenician goddesses, Phoenician queens of heaven, of love and fertility, to mother-goddesses of Assyria and Babylon and Sumeria. What is certain is that Aphrodite, after being greatly Hellenized, made her entry into Greece either via Kythera or Cyprus. What isn't known though is when she exactly made this entry and how soon she was established in her firm, yet slightly ambiguous position, rather towards the edge of the divine family of the 12 gods of Olympus. Evidence from the Iliad and the Odyssey shows that she is already the accepted Greek goddess by the end of the 8th century B.C. Perhaps by that time Greeks from the mainland and the islands had been under the spell of Aphrodite for a century or two. Kythera, off the Peloponnese, had Aphrodite's oldest temple in Greece proper. That shrine was build in the late 6th century B.C. The Greeks of Cyprus knew and worshiped Aphrodite many centuries earlier. Could it be that the spell of Aphrodite had been casted on to Greece by the island of Cyprus?

NOCTOC

Το νησί της Κύπρου βρίσκεται μόνο μιας ημέρας ταξίδι με πανί μακρυά από την ακτή της Συρίας. Είναι γεγονός ότι, σε ένα όμορφο θερινό βράδυ, τα βουνά της μπορεί να είναι εμφανή, χαμηλά και σκοτεινά, ενάντια στην κόκκινη πυρκαγιά του ηλιοβασιλέματος. Με τα πλούσια ορυχεία του χαλκού και τα δάση ελατών του και τα εντυπωσιακά κέδρα, το νησί προσέλκυσε φυσικά εμπορικούς και θαλάσσιους λαούς όπως τους Φοίνικες. Η αφθονία του σιταριού της, του κρασιού της και του ελαιόλαδου, πρέπει να έχει κάνει την Κύπρο στα μάτια τους μια γη της επαγγελίας σε σύγκριση με την γυμνή φύση της χώρας τους.
Έτσι εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο πολύ νωρίς. Κατά τη διάρκεια της 1ς χιλιετίας και της 2ς χιλιετίας π.Χ., οι Έλληνες ήταν επίσης στην πορεία για μεγάλες μετακινήσεις. Οι Έλληνες Δωριείς είχαν πορευτεί στη νότια Ελλάδα, και έσπασαν τον πολιτισμό των Ελλήνων Μυκήνων που ήρθαν πριν από αυτούς, και τους εξανάγκασαν να μεταναστεύσουν. Η Δωρική πίεση, οδήγησε το Μυκήνες στο εξωτερικό, στα νησιά του Αιγαίου, στα παράκτια εδάφη της Μικράς Ασίας και προς την Κύπρο. Οι Έλληνες Μυκήνες άρχισαν να έρχονται στην Κύπρο τη 3 χιλιετία π.Χ., και ανακατεύτηκαν εδώ πρώτα με τους Κύπριους κατοίκους, και μετά χτίζοντας τις δικές τους πόλεις. Εδώ ήταν Έλληνες από τη δύση σε μια Κύπρο που για κατά τη διάρκεια χιλίων ετών ήταν ένα ορμητήριο για τους λαούς των εδαφών της ανατολής. Αυτοί οι Αχαιοί, αυτοί οι Μυκήνες έφεραν τη γλώσσα, το πολιτισμό, την τέχνη, και τους θεούς τους στην Κύπρο. Όμως εδώ αντιμετώπισαν μια ανώτερη θεότητα που υπονόμευσε τη θεά γονιμότητας τους που την λάτρευαν σε μικρά πήλινα αγαλματίδια με στήθη και με ένα ηβικό τρίγωνο. Αυτή η νέα θεότητα της παραγωγικής αγάπης και της θάλασσας, εισήχθη στους νεοφερμένους ως Ashtoreth (Ασταρέθ), και την υιοθέτησαν. Η Ασταρέθ παρουσιάστηκε από την Ασκάλων της Παλαιστίνης. Όμως, το όνομα Ashtoreth, ήταν, μια λέξη που οι Έλληνες δεν μπορούσαν να προφέρουν. Προσπάθησαν, μετέτρεψαν την Ashtoreth ή Astoreth σε Αττωρέθη, και έπειτα Αφθορέθη- στο τέλος την εγκατέστησαν με το όνομα Αφροδίτη. Λατρεύοντας την ως θεά της θάλασσας, και τη θεά των υδάτων, είτε της θάλασσας είτε της βροχής, είτε του ποταμού είτε της πηγής, και ως θεά της αγάπης. Οι Έλληνες επέθεσαν ότι η πρώτη συλλαβή του παραφρασμένου από αυτούς ονόματος της θεάς ήταν η δική τους λέξη αφρός. Με το χρόνο η Αστορέθ και η Αφροδίτη έσμιξαν και έγιναν ένα. Για τους Φοίνικες ήταν Αστορέθ, που μετά έγινε Αστάρτη και για τους Έλληνες γείτονες τους ήταν Αφροδίτη. Μεταξύ του 1230 π.Χ και 1190 π.Χ., η Κύπρος είχε πλήρως Ελληνοποιηθεί.
Όμως αυτό το θαυμάσιο, αλλά όχι τόσο Ελληνικό, εάν και Ελληνόφωνο νησί, που βρίσκετε περισσότερο από τα μισά του δρόμου μεταξύ της Ελλάδας και του Μέσης Ανατολής, παρέμεινε μέρος της λατρείας της Φοινικικής Αστάρτης.
Στην Ελλάδα την ίδια, η Αφροδίτη συνδέεται με τα Κύθηρα, ένα όχι πολύ μεγάλο νησί, μεταξύ της Κρήτης και της Πελοποννήσου. Στην Οδύσσεια του Ομήρου, η Αφροδίτη, καλείται Κυθηρία, η θεά του νησιού Κύθηρα. Ο παλαιότερος και ο πιο ιερός όλων των ναών της στην Ελλάδα, βρίσκεται εκεί, και θεωρείται ότι χτίστηκε προς το τέλος του 6ου αιώνα π.Χ. Δεν είναι γνωστό πώς η Αφροδίτη ήρθε να είναι μέρος των 12 Θεών του Ελληνικού Ολύμπου, αλλά αυτό που είναι γνωστό είναι ότι παρέμεινε στην περιφέρεια. Δεν έχει καμία άμεση λατρεία-σχέση με το υπόλοιπο των θεών και δεν μοιράζεται τους ναούς τους ή τις τιμές τους εκτός από σπάνιες περιπτώσεις. Εάν η πολιτογράφηση ή, η εγχωριοποίηση της Αφροδίτης φαίνεται λιγότερο πλήρης από αυτή των άλλων υψηλών θεών που παρουσιάστηκαν στην παρέα του χιονώδους Ολύμπου, ένας λόγος είναι ότι έφθασε ή έγινε αποδεκτή μάλλον αργά. Οι Έλληνες, είχαν πάντα συνείδηση της σχέσης της με την ανατολή- θεά που λατρευόταν ακόμα από τους Φοίνικες και τους Σύρους.
Προκειμένου να προσαρμοστεί στον Ελληνικό Κόσμο, η Αφροδίτη που εκκολάφτηκε αρχικά έξω από ένα αυγό από τον ποταμό Ευφράτη στη Μεσοποταμία (το Ιράκ) ως Ashtoreth, έπρεπε να μετασχηματιστεί και να ξαναγεννηθεί γύρω από τις ακτές των Ελλήνων. Στη γενεαλογία του των θεών, ο Ησιόδειος γράφει ότι η Αφροδίτη βγήκε από τη θάλασσα της Πάφου, στη νοτιοδυτική πλευρά της Κύπρου, αλλά σε ένα παλαιότερο απολογισμό από τον Όμηρο η Αφροδίτη παρουσιάζεται ως κόρη του Δία και της θεάς Διώνης. Την διαχωρίζει από τη θάλασσα και την συνδέει με τον ουρανό. Εντούτοις, η τελευταία ιστορία επικράτησε και Κύπριοι απαίτησαν ότι η Αφροδίτη τους ανήκει. Η Κύπρος παρέμεινε το σπίτι των σπιτιών της Αφροδίτης, αν και ήρθε να έχει τους ναούς της σε κάθε πόλη της Ελλάδας, και των υπερπόντιων Ελλήνων. Η κυπριακή παράδοση λέει ότι περπάτησε στην ξηρά σε ένα σημείο στη νοτιοδυτική ακτή του νησιού όχι μακριά από την πόλη του ναού της την Παλαίπαφο (την τώρα αποκαλούμενη Κούκλια), όπου ένας παραδόξως παχύς και κρεμώδης αφρός βράζει και ξεχύνεται στη θάλασσα προς μια παραλία, κάτω από ρόδινους και απότομους βράχους. Η περιοχή είναι τώρα γνωστή ως Πέτρα του Ρωμιού, και αν ακόμα η τοποθεσία αυτή είναι άγρια γοητευτική, εάν η Αφροδίτη επρόκειτο να περπατήσει γυμνή έξω από τον συνεχή αφρό επάνω στην παραλία της σήμερα, θα έπρεπε να περάσει τα πρώτα της λεπτά σε αυτή την γη, να ξύνει τα πετρέλαια των σκαφών από τα χέρια και τα πόδια της. Πάφια είναι ακόμα το πιο κοινό επίθετο της Αφροδίτης, που ονομάζεται έτσι μετά από τον τόπο γέννησής της και τον μακροβιότερο ναό της στη Πάφο. Ο πρώτος ναός που είχε κατασκευαστεί εδώ από τους Φοίνικες λίγο πριν το 1200 μ.Χ. προς τιμή της Αστεροθ ή Αστάρτης Πάφιας, μετά απαιτήθηκε από τους κυρίαρχους Έλληνες, που της έδωσαν το Ελληνικό όνομα Αφροδίτη Πάφια. Μέχρι και το τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ. η Παλαιά Πάφος ήταν ακόμα μια πόλη του πλούτου, που σχιματιζόνταν γύρω από το ναό. Σε προηγούμενους καιρούς, ο ναός της θεάς ήταν τόσο
πλούσιος, που όταν ο Πτολεμαίος ο Αυλητής εκδιώχτηκε ως βασιλιάς της Αιγύπτου, από τον λαό του το 57 π.Χ, ο Ρωμαίος κυβερνήτης Κάτω, του πρόσφερε την ιεροσύνη της Πάφου ως ικανοποιητική παρηγοριά σε χρήματα και αξιοπρέπεια για την απώλεια ενός θρόνου. Ο πλούτος του ναού της Αφροδίτης στη Πάφο μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στις προσφορές των βασιλιάδων, αλλά το σημαντικότερο εισόδημα του παρήχθη μέσω των ιδιωτικών δωρεών από τον κόσμο και μέσο από την πρακτική της πορνείας. Στην Κύπρο, φαίνεται ότι πριν από το γάμο όλες οι γυναίκες στο παρελθόν, υποχρεώνονταν από συνήθεια στην πορνεία και να πορνεύονται στους ξένους στο ναό της θεάς, είτε αυτή πήγαινε με το όνομα Αφροδίτη, είτε με το όνομα Αστάρτη. Οι κερδισμένες αμοιβές αφιερώνονταν στη θεά που θεωρείτο ότι από αυτή την πράξη, την τιμούσαν, και κέρδιζαν την εύνοιά της. Αυτή ήταν μια αρχαία συνήθεια και ασκήθηκε σε πολλά μέρη της δυτικής Ασίας. Δεν είναι εκπληκτικό εξάλλου, το ότι η Αστάρτη που μεταφέρθηκε στους Έλληνες σαν η θεά της αγάπης και της γονιμότητας να αποκαλείται επίσης Αφροδίτη Εταίρα, Αφροδίτη η Πόρνη, η θεά την οποία οι πόρνες κοίταζαν ως την προστάτιδα τους. Οι Έλληνες νόμιζαν την Κύπρο ως ένα πλούσιο μακρινό νησί όπου οι επιθυμίες ικανοποιούταν από τα κορίτσια της Αφροδίτης, σε πρακτικές ευχάριστες για κάποιον να σκέφτεται, ο όποιος όμως δεν θα τις έκανε στο τόπο του, ή να ήταν αρμοσμένες σε εκείνη την Ελληνική αίσθηση του μέτρου στη ζωή και τη θρησκεία. Στην Ελλάδα την ίδια, η πορνεία των ναών που ασκήθηκε στην Κύπρο δεν διαπέρασε. Η Κόρινθος ήταν η μεγάλη εξαίρεση όπου οι κορινθιακοί ναοί της Αφροδίτης, ειδικά αυτός στην Ακροκόρινθο, ήταν οπωσδήποτε οι μόνοι στην Ελλάδα όπου η Αφροδίτη κρατούσε τα κορίτσια της. Εάν θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε αρκετά μακριά, θα διαπιστώσουμε ότι η ίδρυση της λατρείας της Αφροδίτης οφειλόταν στους Φοίνικες εμπόρους ή σε Μυκήνες Έλληνες από την Κύπρο που ήταν ήδη προσκυνητές της Πάφιας θεάς, και είχαν εγκατασταθεί στο νησί απ’ όπου είχαν κάνει εμπόριο με την πατρίδα τους. Εντούτοις η πορνεία των ναών δεν είναι η μόνη ιδιαιτερότητα με την οποία η Αφροδίτη συνδέεται.
Στην Κύπρο, το σπίτι της θεάς Αφροδίτης, υπήρχε μία ιδιαιτερότητα λατρείας της σύμφωνα με την οποία ήταν και αρσενική και θηλυκή. Αυτή η Αφροδίτη είναι γενειοφόρος και εάν δεν ήταν για το φόρεμά της, θα μπορούσε να μην είναι καθόλου θηλυκή. Ήταν και αρσενική και θηλυκή και στους Κυπρίους ήταν γνωστή ως Αφρόδιτος. Αν και αυτός ο τρόπος λατρείας της δεν ήταν και ο πιο διαδεδομένος, η λατρεία της Αφροδίτης με αυτόν τον σεξουαλικά διφορούμενο τρόπο είναι γηγενής στην Κύπρο και οι προσκυνητές της είναι γνωστοί ως λάτρες των μανδραγόρων. Ο μανδραγόρας είναι ένα κοινό φυτό στη Κύπρο και στον αρχαίο κόσμο, επιστεύετο ότι το σιρόπι που εξάγεται από την ρίζα του ήταν ένα σεξουαλικό τονωτικό. Η σύνδεση του με την Αφροδίτη είναι πολύ προφανές εξάλλου, δεδομένου ότι ήταν η θεά της αγάπης. Εκτός από την παρεκτροπή της Αφροδίτης στο αρσενικό και το θηλυκό, η λατρεία του μανδραγόρα την διαίρεσε επίσης σε μαύρο και λευκό. Από το μαύρο η Αφροδίτη ήταν γνωστή ως Αφροδίτη Μελανής. Ο τίτλος "Μελανής Αφροδίτη'' αποδεικνύει ότι από τους λάτρες του μανδραγόρα, η Αφροδότη συνδέθηκε με κάποιο τρόπο με τον κάτω κόσμο μέσο του κυπριακού μύθου του Άδωνι και της Αφροδίτης, που είναι συνδεδεμένη με την Περσεφόνη και το κάτω κόσμο. Ο Άδωνις ήταν κυρίαρχος θεός των Φοινίκων και ήταν γνωστός ως Άτον που σημαίνει "Ο κύριος μας". Εντούτοις οι Έλληνες της Κύπρου τον πήραν από τους Φοίνικες και τον ανάστησαν ως ημιθεό τους. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Άδωνις είχε συλληφθή αιμομικτικά από την Σμύρνα, κόρη του βασιλιά της Πάφου, Κινύρα, μετά από σεξουαλική ένωση με τον πατέρα της. Η Σμύρνα ήταν ερωτευμένη με τον πατέρα της και ήρθε στο κρεβάτι του μέσα στο σκοτάδι χωρίς την αναγνωρίσει. Όταν ανακάλυψε ότι παραπλανήθηκε και έσμιξε με την κόρη του, γεμάτος οργή και αποτροπιασμό την κυνήγησε για να την σκοτώσει. Η Σμύρνα κατάφερε να ξεφύγει και έτρεξε προς τα βουνά. Εκείνος την πρόλαβε, σήκωσε το σπαθί του και ήταν έτοιμος να της πάρει το κεφάλι. Αλλά η Αφροδίτη, παρεμβαίνοντας, πρόλαβε και μεταμόρφωσε την Σμύρνα στο ομώνυμο φυτό. Η εγκυμοσύνη της Σμύρνας από το βασιλιά Κινύρα έγινε η εγκυμοσύνη του δέντρου και μετά από 10 μήνες, ξεπετάχτηκε από τον κορμό και γέννησε τον ιερό Άδωνι. Τον πήρε τότε η θεά και τον παρέδωσε στην Περσεφόνη μέσα σε μία λάρνακα. Όταν η Περσεφόνη άνοιξε το κιβώτιο και αντίκρισε την ομορφιά του μωρού, αποφάσισε μυστικά να μην επιστρέψει ξανά τον Άδωνι. Έτσι, όταν εκείνος μεγάλωσε, αρνήθηκε να τον παραδώσει στην Αφροδίτη. Η Αφροδίτη κατέβηκε στον κάτω κόσμο, όπου έμενε η Περσεφόνη μαζί με τον Άδη, για να λυτρώσει τον αγαπημένο της από την κυριαρχία του θανάτου. Η θεϊκή “διαμάχη” που προέκυψε μεταξύ της θεάς του Έρωτα και της θεάς του Θανάτου, ρυθμίστηκε από το Δία ως εξής: Ο Άδωνις να μένει το ένα τρίτο του χρόνου στον Κάτω Κόσμο με την Περσεφόνη, το άλλο τρίτο του χρόνου να μένει στον Επάνω Κόσμο με την Αφροδίτη, και το εναπομένον τρίτο, όπου διάλεγε εκείνος. Η Αφροδίτη χρησιμοποιώντας την μαγική της ζώνη στον οποίον δεν μπορούσε κανείς να αντισταθεί, κατάφερε να της αφιερώσει την επιλογή του.Έτσι, ο Άδωνις περνούσε τα δύο τρίτα του χρόνου με την Αφροδίτη και το ένα τρίτο με την Περσεφόνη. Τελικά, μετά από χρόνια, ο ωραίος νέος σκοτώθηκε στην διάρκεια ενός κυνηγιού από έναν κάπρο. Η Αφροδίτη θρήνησε πικρά τον αγαπημένο της. Από το αίμα του Αδώνι πρόβαλλαν και φύτρωσαν οι κόκκινες ανεμώνες. Η Αφροδίτη παρακάλεσε την Περσεφόνη να αφήνει τον Άδωνι να ανεβαίνει στην γη. Η Περσεφόνη εδέχθη και ο Άδωνις ανεβαίνει στην γη και μένει έξι μήνες με την Αφροδίτη ενώ τους υπόλοιπους έξι μήνες μένει με την Περσεφόνη. Ο μύθος του Άδωνι και της Αφροδίτης, δείχνει ότι η θεά φαίνεται να λατρεύεται υπό τους τίτλους που συνδέονται με το θάνατο που είναι ένας όρος τόσο αντιθετικός από τον έρωτα.
Στους Δελφούς κατά τη διάρκεια του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ. η Αφροδίτη λατρεύτηκε ως Αφροδίτη του τάφου, επιτύμβια. Αλλού στο Άργος και στο Λακωνήκι, ήταν γνωστή ως Αφροδίτη η Τυμβωρύχος, ληστής των τάφων. Ακόμη υπάρχουν στοιχεία από την Αίγυπτο και την Κρήτη μιας Αφροδίτης σκοτίας- Αφροδίτη του σκοταδιού ή Αφροδίτη η μελανής- μαύρη Αφροδίτη. Θα μπορούσε να είναι η Κυπροπιοιμένη Ίσιδα, μεγάλη θεά της Αιγύπτου της αγάπης και των καρπών της γης και του κάτω κόσμου- οι Αιγυπτιακές επιδράσεις ήταν ισχυρές στην Κύπρο. Το συναρπαστικό πρόβλημα για την Αφροδίτη, είναι ότι κληρονομεί, αναπτύσσεται, και μεταλλάσσεται. Μια Αφροδίτη, όμως ταυτόχρονα και πολλές Αφροδίτες μαζί.
Η ιστορία, ή το ιστορικό συμπέρασμα, δείχνει ότι η Αφροδίτη ήρθε στην Κύπρο ως Αστορέθ ή Αστάρτη, από την Φοινικική ακτή. Όμως η αληθινή γενεαλογία της πρέπει να πάει πίσω από τις Φοινικικές θεές, τις Φοινικικές βασίλισσες του ουρανού, της αγάπης και της γονιμότητας, στις μητέρες- θεές της Ασσυρίας, της Βαβυλώνας και της Σουμάρας. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η Αφροδίτη, μετά την Ελληνοποίηση της, έκανε την είσοδό της στην Ελλάδα είτε μέσω Κυθήρων, είτε μέσω της Κύπρου. Αυτό που δεν είναι γνωστό εν τούτοις είναι πότε έκανε ακριβώς αυτήν την είσοδο και πόσο σύντομα καθιερώθηκε στη σταθερή αλλά ελαφρώς διφορούμενη θέση της, μάλλον προς την άκρη της θείας οικογένειας των 12 θεών του Ολύμπου. Από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια μαθαίνουμε ότι ήταν είδη μια αποδεκτή θεά των Ελλήνων κατά τον 8 αιώνα π.Χ. Ίσως έως τότε οι Έλληνες από την ηπειρωτική χώρα και τα νησιά ήταν κάτω από την μαγεία της Αφροδίτης για έναν αιώνα ή δύο. Στα Κύθηρα υπάρχει ο αρχαιότερος ναός της Αφροδίτης στην Ελλάδα. Αυτός ο ναός είχε κατασκευαστεί κατά το τέλος του 6ου αιώνα μ.Χ. Οι Έλληνες της Κύπρου γνώριζαν και λάτρευαν την Αφροδίτη πολλούς αιώνες πιο πριν. Μήπως η μαγεία της Αφροδίτης να εισήλθε την Ελλάδα από το νησί της Κύπρου;

NOCTOC

3 σχόλια:

  1. Idi arxisame tin ekdosi tous ke sto www.karpasha.com.

    an thelete mporoume na sas dosoume access na ta vazete apefthias sti selida mas, xoris na prospathoume na miosoume ti diki sas.

    Apla to theoroume ipervolika kalo iliko.

    to email mou eine karpasha.com@gmail.com

    Filika

    Elli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Dear Elli,
    Mborite na xrisimopioisete opio yliko thelete apo to blog mou elefthera:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. exete ena email epikoinonias?

    Tha thelame ena cv diko sas, dioti afou sas vazo os siggrafea kalo tha itan na xeran oi anagnostes liga logia gia sas.

    Ke congratulations xana. Ta arthra sas ine telia.

    Elli
    karpasha.com@gmail.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή