ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ: ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΙΒΑΝΟ - THE BOY AND THE KITE: A POEM FROM LEBANON -الصبي والطائرة : قصيدة من لبنان

Για να εξηγηθεί η εικόνα εδώ,στα αραβικά ο χαρταετός και το αεροπλάνο ονομάζονται με την ίδια λέξη "ταγιάρα" η οποία λέξη σημαίνει κάτι που πετά. Έτσι όταν ο τίτλος λέει "το παιδί και ο χαρταετός" θα μπορούσε να είναι επίσης "το παιδί και το αεροπλάνο" και τα δύο θα ήταν κατάλληλα για αυτό το ποίημα. Με άλλα λόγια, υπάρχει μία ασάφεια στα αραβικά που χάνονται στη μετάφραση.

Το παιδί και ο χαρταετός

Υπήρχε κάποτε ένα μικρό παιδί
έπαιζε στο χωριό, ψάχνοντας για μια κλωστή να πετάξει ένα χαρταετό
κοίταξε γύρω και είπε, "δεν ξέρω τι είναι αυτό που λάμπει"
"Κοιτάξτε, κοιτάξτε, φαίνεται ένας χαρταετός" "έρχεται προς εμένα"

Υπήρχε κάποτε ένα μικρό παιδί
έπαιζε στο χωριό,ψάχνοντας για μια κλωστή να πετάξει ένα χαρταετό
κοίταξε γύρω και είπε, "δεν ξέρω τι είναι αυτό που λάμπει"
"Κοιτάξτε, καιτάξτε ένα χαρταετό" "έρχεται προς εμένα"

"Είναι ένας μεγάλος χατραετός, δεν χρειάζομαι κλωστή"
"και τα φτερά του είναι μεγαλύτερα από το σπίτι των γειτόνων"
η καρδιά του σπαρτάρισε και πέταξε στα φτερά του χαρταετού
και ολόκληρος ο ουρανός του είπε τα μυστικά του

Σταμάτησε στη πλατεία και κάλεσε στους φίλους του
ο θόρυβος του αεροπλάνου ήταν ισχυρότερος από όλες τις φωνές

Τα αγόρια μαζεύτηκαν και σταμάτησαν το παιχνίδι τους
και η χώρα τινάχτηκε, μια ιστορία όπως ένα ψέμα
και ο θόρυβος έγινε ένα μεγάλο σύννεφο καπνού, δεν ξέρω τι συνέβη
η σειρήνα ήχησε
το αεροπλάνο μεταφέροντας ιστορίες και ποιήματα
έβαλε πυρκαγιά στο έδαφος και κατέστρεψε το σπίτι,
κατέστρεψε το σπίτι, κατεστραμμένο σπίτι

Και πέταξε μακριά από τα σύνορα
Τα σύνορα που με γέννησαν,
η αστραπή και η βροντή βομβάρδισαν τον κόσμο
το παιχνίδι πέταξε μακριά, και μαζί με αυτό και η ιστορία
και τα αγόρια έγιναν θρύψαλα της ιστορίας

Η ιστορία που γράφτηκε στα πεζούλια του χωριού
το ταπεινό χωριό άναψε όπως ένα κερί
Και το κερί έλαμψε φωτεινό, και η κραυγή αντήχησε.....

Του Μαρσέλ Χαλίφε- Μετάφραση NOCTOC

To explain the imagery here, in Arabic a kite and plane are the same thing, Tayaara, which means a thing that flies. So when the title says "The Child and the Kite" it could be also "The Child and the Plane" and both would be appropriate for this poem. In other words, there is an ambiguity in Arabic that is lost in translation.

The Boy and the Kite

There was once a little boy
Playing in the village, searching for a string to fly a kite
He looked around and said, "I don't know what that is shining"
"Look, look a kite"
"It's coming towards me"

There was once a little boy
Playing in the village, searching for a string to fly a kite
He looked around and said, "I don't know what that is shining"
"Look, look a kite"
"It's coming towards me"

"It's a big kite, I don't need a string"
"And its wings are bigger than the neighbors' house"
His heart fluttered and flew on the wings of the kite
And the whole sky told him its secrets

He stopped in the square and called to his friends
This roar of the plane was more powerful than all the voices

The boys gathered and stopped their game
And the country shook, a story like a lie
And the roar became a big cloud of smoke, I don't know what happened
The siren sounded
The plane carrying stories and poems
Set fire to the land and destroyed the home
It destroyed the home, destroyed the home

And flew off into to the borders
The borders that birthed me, lightning and thunder bombarded the world
The game flew away, and with it the story
And the boys became shards of the story

The story written on the village terraces
The timid village lit like a candle

And the candle shone bright, and the scream reverberated........

By Marcel Khalife




مارسيل خليفة - الطفل والطيارة


كان في مرة طفل صغير...
عم يلعب بالحارة... عم بيفتش على خيطان تيطير طيارة
إتطلع بالجو وقال... مدري شو عم يلمع
شوفوا شوفوا الطيارة...
جاي لعندي طيارة.
هاي طيارة كبيرة ما بدى خيطان...
وجوانحها أكبر من بيت الجيران...
فرفح قلبو وطار... على جناح الطيارة
والسما كلها أسرار... حكيتله أسراره
وقف بالساحة ينده رفقاته...
كان هدير الطيارة أقوى من كل الأصوات
تجمعوا الولاد... وفاتوا باللعبي...
وهزت البلاد... قصة متل الكذبة.
والهدير تحول لدخان كبير... ومدري شو صار...
دق النفير.
الطيارة الحاملي قصص وأشعار...
شعلت الأرض وهدمت الدار...
وهدمت الدار... وهدمت الدار
طارت الحدود...
حدود الولدني... برق ورعود تقصف على الدني
طارت اللعبي... وطارت معها القصة...
وصاروا الولاد شقفة من القصة.
القصة مكتوبي على سطيحات الضيعة...
والضيعة الهيوبي ولعت مثل الشمعة
والشمعة بتضوي... والصرخة بتدوي.

مارسيل خليفة

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου