ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 6 Μαΐου 2008

ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΟ - KILLING THE SWALLOWS IN LEBANON

Είναι πολύ αργά το βράδυ. Κάθομαι στο μπαλκόνι του δωματίου μου που όχι μόνο αντικρίζει τη θάλασσα αλλά είναι κτισμένο δίπλα της. Είμαι στο Μαρωνίτικο χωριό Oκαΐμπε που είναι κοντά στην πόλη της Βύβλου. Κοιτάζω έξω από το μπαλκόνι μου στην απεραντοσύνη της θάλασσας. Είναι πολύ ήσυχα και η θάλασσα μοιάζει σαν να καίγεται από το φεγγάρι που της δίνει την φωτεινή κίτρινη αντανάκλαση του. Έχει τρία χρόνια να ρθώ στο Λίβανο, και αισθάνομαι πολύ χαρούμενος να είμαι ξανά εδώ σε αυτή την όμορφη χώρα που έχω αγαπήσει τόσο πολύ μέσα από τα πολλά μου ταξίδια σε αυτή. Με αυτές τις ωραίες σκέψεις πήγα στο κρεβάτι για ύπνο κοιτάζοντας την αντανάκλαση του φεγγαριού έξω στη θάλασσα.
Πολύ νωρίς το πρωί, ξύπνησα από πολύ δυνατούς πυροβολισμούς και έτρεξα στο μπαλκόνι για να δω τι γίνεται. Με μεγάλη μου έκπληξή, είδα πολλούς άνδρες, νέους και γέρους, να κρατούν κυνηγητικά όπλα και να πυροβολούν προς στη θάλασσα. Δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί το έκαναν αυτό, έως ότου κοίταξα πάνω στον ουρανό και είδα πολλά χελιδόνια να πετούν πάνω από τη θάλασσα δίπλα στην ακτή προσπαθώντας να φάνε μύγες και κουνούπια, και με τρομαγμένα μάτια, είδα πολλά από αυτά να πέφτουν σκοτωμένα στη θάλασσα. Όταν τα πουλιά αποσύρονταν πίσω μέσα στη θάλασσα, οι πυροβολισμοί σταματούσαν και όταν έρχονταν ξανά κοντά στην ακτή άρχιζαν πάλι. Αυτός ο σκοτωμός των χελιδονιών κράτησε για περίπου δύο ώρες. Νιώθοντας πολύ αναστατωμένος, έτρεξα κάτω για να βρω και τον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος που έμενα, να κρατά επίσης ένα κυνηγητικό όπλο και να πυροβολεί. Με θυμωμένη φωνή του φώναξα και τον ρώτησα γιατί σκοτώνουν τα χελιδόνια. "Τα τρώτε τα χελιδόνια στο Λίβανο;" τον ρώτησα. Η απάντησή του ήταν "Όχι δεν τα τρώμε, τα σκοτώνουμε μόνο για διασκέδαση και για να ασκήσουμε το σημάδι μας". Έμεινα με το στόμα ανοικτό και θυμήθηκα όταν ήμουν μικρό παιδί στη Κύπρο, και οι γονείς μου, μου έλεγαν πάντα ότι τα χελιδόνια είναι τα πουλιά της Παναγίας και για αυτό το λόγο ήταν ευλογία εάν έκτιζαν τις φωλιές τους κάτω από τη στέγη του σπιτιού κάποιου ανθρώπου και ότι εάν κάποιος τα σκότωνε, τα μαλλιά του θα έπεφταν από το κεφάλι του. Το βρήκα τόσο περίεργο ότι αυτά τα πουλιά που στη Κύπρο τρέφουν τόσο σεβασμό από τους ανθρώπους, και ο κόσμος εκεί νιώθει τόσο ευτυχείς όταν τα δει στις αρχές του Μαρτίου να έρχονται στο νησί φέρνοντας την άνοιξη μαζί τους, να σκοτώνονται μόνο για διασκέδαση στο Λίβανο. Είπα στον ιδιοκτήτη ότι στη Κύπρο τα χελιδόνια δεν θανατώνονται ποτέ, και η απάντησή του ήταν "μπορεί να είναι έτσι επειδή δεν πετούν ποτέ μέσα στην αυλή σας". Το βρήκα άσκοπο να του εξηγήσω ότι τα χελιδόνια ωφελούν πολύ την ανθρωπότητα καταναλώνοντας μύγες και κουνούπια, πόσο μάλλον να του πω την ιστορία για τα πουλιά που ανήκουν στη Παναγία. Εκείνη τη μέρα όταν αντίκρισα αυτή τη βάρβαρη πράξη, κάτι σκοτώθηκε μέσα μου. Από εκείνη τη μέρα δεν ξαναείδα τον Λίβανο και τους ανθρώπους του Λιβάνου με τον ίδιο θαυμασμό που είχα πριν. Την ίδια μέρα ετοίμασα επίσης τη βαλίτσα μου και γύρισα στη Βηρυτό.


It is very late into the night. I am sitting on the balcony of my room which is not only facing the sea but it is also right at the front of it. I am in the Maronite village of Oukaibe which is next to the Town of Byblos. I look out over my balcony into the vastness of the sea. It is very quite and the sea looks like it is on fire with the moon shinning on it and giving it its yellow reflection. I have not been in Lebanon for three years now, and I feel so happy to be back to this most beautiful country which I have grown to love so much over my many visits. With these beautiful thoughts, I went back to my bed and sleep over comes me as I look at the reflection of the moon out into the sea.
Very early in the morning, I woke up from very loud gun shots and I run to the balcony to see what was going on. To my big surprise, I saw many men, young and old, holding guns and shooting into the sea. I could not figure out why they were doing this, until I looked up and saw many swallows flying over the sea next to the shore trying to eat flies and mosquitoes, and then to my horrified eyes, I saw many of them falling dead into the sea. When the birds withdrew back into the sea, the shootings stopped and they would start over again as soon as the swallows approached the shore again, and this killing went on for about two hours. Feeling very disturbed, I run down to the owner of the apartment I was staying only to find the owner of the hotel appartments also with a gun and firing at the swallows. With a very angry voice I called him and asked him why they are killing the swallows. "Do you eat swallows in Lebanon? "I asked him. His reply was "No we don't eat them, we just kill them for the fun of it and to practice our shooting skills". I remained with my mouth open and I remembered back when I was a little kid growing up in Cyprus, and my parents always told me that the swallows belonged to the Virgin Mary and for this reason its a blessing if they built their nests under the roof of someone's house and they are never killed, adding that if some-one did, his hair would fall off. I found it so strange that these birds which are so venerated in Cyprus, and the people feel so happy to see them coming back in early March bringing spring with them, to be killed just for fun in Lebanon. I told the landlord that in Cyprus people never kill swallows and his reply was "maybe it is because they never fly right into your back yard". I found it pointless to explain to him that the swallows benefit mankind greatly by eating flies and mosquitoes, let alone the story about the birds belonging to the Virgin Mary. That day after witnessing this barbaric act, something was killed in me and from that day I have never looked at Lebanon and the Lebanese people with the same admiration I did before. That same day, I also packed my suitcase and moved back to Beirut.

4 σχόλια:

  1. ΤΏΡΑ σκοτώνουν πολλά χελιδόνια στο λίβανο...
    πράξη σχεδόν συμβολική σε μια ματωμένη χώρα.
    κρίμα! κρίμα! κρίμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οι άνθρωποι τώρα έχουν πάρει τη θέση των χελιδονιών.Οι αρχαίοι υμών προγόνοι θα το αποκαλούσαν νεμεσίς σε μια τραγωδία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. This is awfull, i grew up on the beach of okaibeh, our house is on the beach.
    And they did this not only to swallows but for pelicans too that migrated once yearly, they even shot them with war weapons such as klashinkovs.I feel so angry about these ingnorants, savages.This is their culture, i never had friends in that village because of issues like these.And i must tell you that not all the lebanese ppl are like this, there are barbarians everywhere.Thank you for saying that lebanon is beautiful.By the way i chose cyprus to be my wedding location in a month, i chose it because it seems to be a very beautiful place.Kypros :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Thanks for your comments.You are right,I don't think Okaibeh will be anybody's dream vaction,even though it is a very beautiful place.Of course not all Lebanese people are like this,most are very nice,but what I saw in Okaibah really disturbed me.
    I hope you have a very nice wedding in Cyprus.Mabrouk:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή