ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2008

ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΠΟΛΗ - THE KITE RUNNER

Οι Χαρταετοί Πάνω από τη Πόλη είναι ένα μυθιστόρημα του Αφγανού συγγραφέα (τώρα αμερικανού πολίτη) Χαλίντ Χοσεϊνί. Πέρυσι το μυθιστόρημα προσαρμόστηκε σε αμερικάνικη ταινία με το ίδιο όνομα, και διαβάζοντας το μπορώ να καταλάβω γιατί. Το μυθιστόρημα αρχίζει έξοχα και ο τρόπος που ο Χαλίντ Χοσεϊνί κάνει χρήση στο λόγο δείχνει ότι πήρε περισσότερο από μόνο μια δυτική εκπαίδευση. Μέσω της έξοχης χρήσης του λόγου, ο Χοσεϊνί κατορθώνει να μεταφέρει τον αναγνώστη ευθαρσώς στη Καμπούλ και στη ζωή του πρωταγωνιστή δίνοντας μας μια αυθεντική εσωτερική όψη για τους Αφγανούς και ειδικότερα για τη ζωή των κατοίκων της Καμπούλ και το τρόπο που διαμορφώθηκε μέσω των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα. Η πλοκή του μυθιστορήματος γοητεύει και πολλές φορές συνεπέρνει τον αναγνώστη. Οι Χαρταετοί Πάνω από τη Πόλη έχει όλα τα συστατικά για να είναι ένα έργο τέχνης και ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας. Αυτό όμως μπορεί να λεχθεί μέχρι το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος επειδή κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους, η πλοκή όχι μόνο επιδεινώνεται, αλλά και η όμορφη χρήση του λόγου χάνει την υψηλή λογοτεχνική μορφή της και αντικαθίσταται από μια μορφή αμερικάνικης πεζής γλώσσας της μεσαίας τάξης. Ο Χαλίντ Χοσεϊνί αποχωρεί από το γράψιμο ενός αριστουργηματικού μυθιστορήματος και στρέφεται στο γράψιμο ενός Χολιγουντιανού μυθιστορήματος προσπαθώντας να αγγίξει την αμερικάνικη εθνική υπερηφάνεια και τα συναισθήματα των Αμερικάνων, παρουσιάζοντας την Αμερική ως τη χώρα της ελευθερίας. Γλύφει το αμερικάνικο εβραϊκό λόμπι παρουσιάζοντας ένα από τους κύριους χαρακτήρες του να δηλώνει ότι "Υπάρχουν μόνο τρεις πραγματικοί άνδρες στο κόσμο" και συνεχίζει "η Αμερική-η τολμηρή και λυτρωτής, η Μεγάλη Βρετανία, και το Ισραήλ. Οι υπόλοιποι είναι απλός όπως τις γριές που κουτσομπολεύουν". Αναρωτιέμαι πόσο αυτή η δήλωση έχει βοηθήσει στην προώθηση του μυθιστορήματος του, όπως και της ταινίας του αργότερα, αλλά δεν αναρωτιέμαι στο ότι το μυθιστόρημα με τη λήξη του καταντά να γίνει ένα μυθιστόρημα αμερικάνικης προπαγάνδας επισκιάζοντας τα βρώμικα παιχνίδια που η Αμερική έχει παίξει για να επιφέρει την άνοδο των Ταλιμπάν με τη συνέπεια να κυβερνήσουν το Αφγανιστάν. Ο Χαλίντ Χοσεϊνί θέλει να αγνοεί το ρόλο που η Αμερική έχει παίξει στη καταστροφή του Αφγανιστάν και των ανθρώπων της, και προτιμά να τη δοξάζει έτσι ώστε να μπορεί να δημιουργήσει ένα αμερικάνικο μπεστ σέλλερ παρά ένα λογοτεχνικό αριστούργημα που μπορούσε να κάνει. Το μυθιστόρημα είναι μια μεγάλη απογοήτευση . Κρίμα.

NOCTOC

The Kite Runner is a novel by Afghan author ( now American citizen) Khaled Hosseini. Last year the novel and was adapted into an American a film of the same name and after reading the novel I can understand why. The novel starts off brilliantly and Khalid Hosseini's use of language indicates that he had more than just a western education. Through his exquisite language use, Hosseini manages to transport the reader right into Kabul and the protagonist's life giving us an authentic inside view of Afghani and more particularly of Kabuli life and the way it was altered through the political developments in the country. The plot of the novel is captivating and it becomes very moving at times. The Kite Runner has all the ingredients to be a work of art and a masterpiece of literature. That is, until we read the first part of the novel because during the latter part, the plot not only deteriorates, but the beautiful language use looses its high literary form and it is replaced by an American middle class pedestrian form. Khalid Hosseini departs from writing a masterpiece novel and turns into writing a Hollywood style novel trying to touch American nationalist pride and feeling by presenting America as the land of freedom, not forgetting to pay lip service to the American Jewish lobby by having one of his main characters declaring that "The are only three real men in the world" and going on to state "America the brash savior, Britain, and Israel. The rest of them -they're are like gossiping old women". I wonder how much this has helped in the promotion of his novel and later his film, but I do not wonder that the novel ends by becoming an American propaganda novel over shadowing the dirty games that America has played in bringing about the rise of the Taliban with the consequence of taking over Afghanistan. Khalid Hosseini wants to ignore the role America has paid in the distraction of Afghanistan and its people, preferring to glorify it so that he can turn out an American best seller instead of a literary masterpiece which he could have made. The novel is a great disappointment. Pity.

NOCTOC

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου