ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 10 Μαΐου 2008

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ - THE WAR AGAINST TOURISM

Η βομβιστική επίθεση σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης στο Μπαλί τον Οκτώβριο του 2002 ήταν για το δυτικό κόσμο το πρώτο σήμα μιας τεράστιας δυσαρέσκειας ενάντια στη τουριστική βιομηχανία, που, όπως τη βρετανική αυτοκρατορία που προετοίμασε το έδαφος, αναπτύσσει δραστηριότητες πάνω σε ένα δίκτυο συνεργασίας με τους ντόπιους πλούσιους και ισχυρούς, με συνέπεια την αυξανόμενη εξασθένηση των φτωχών. Αλλά ενώ η βρετανική αυτοκρατορία επίσης παρήγαγε δίκτυα ιεραποστόλων που προσπαθούσαν να αναβαθμίσουν την αλαζονική εκμετάλλευσή της, ο τουρισμός (ακολουθώντας τα βήματα των ανθρωπολόγων) είναι η "μαλακή πλευρά" της σφαιρικής εκμετάλλευσης (κυρίως) των μεγάλων επιχειρήσεων εξαγωγών που έχουν αφαιρέσει τα περισσότερα από τα τροπικά δάση της Ινδονησίας και σε άλλα μέρη του κόσμου, και που διάρπαξαν μυστικές γενοκτονίες ενάντια στους λαούς που έζησαν σε αυτά και γύρω από αυτά.

Η τουριστική βιομηχανία καταστρέφει "το εξωτικό" όχι μόνο με το μάρκετινγκ της, αλλά με την επιβολή του περιβάλλοντος της επάνω σε αυτό. Η τουριστική βιομηχανία κτίζει τα φρικτά και ακριβά ξενοδοχεία - από τα οποία οι ντόπιοι αποκλείονται με ένα τρόπο ή άλλο. Αυτά τα ξενοδοχεία περιλαμβάνουν συχνά τα φοβερά χυδαία, θορυβώδη και ουσιαστικά ανθυγιεινή νυκτερινά κέντρα όπου οι τουρίστες υποστηρίζουν ότι "διασκεδάζουν"καταναλώνοντας ποτό μέχρι ηλιθιότητας ή αγοράζοντας σεξουαλικό δελεασμό. Τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης είναι ένας πιο εύκολος τρόπος απόκτησης χρημάτων, και έτσι πολλαπλασιάζονται επιτυχέστερα από τα ξενοδοχεία τα οποία πρέπει στη πραγματικότητα να παρέχουν υπηρεσίες.

Αυτά τα καρκινώματα πάνω στους γηγενείς πολιτισμούς αρχίζουν σχεδόν αμέσως από όλα τα τρόφιμα και το ποτό στα οποία οι τουρίστες έρχονται για να καταναλώσουν. Ενθαρρύνουν την πορνεία, και αναπόφευκτα επιτίθενται στις τοπικές κοινωνίες με την προώθηση του κακόγουστου, αλκοολικού αγγλοσαξονικού πολιτισμού της ψεύτικης καλοκαγαθίας - που, τυχαία, έχει καταστρέψει περισσότερα από ένα ήρεμο και όμορφο νησί της Μεσογείου.Αυτό που οι λευκοί Αυστραλοί έκαναν στους αυτόχθονες λαούς - οι περισσότεροι εκ των οποίων τώρα έχουν χάσει ακόμη και τις γλώσσες τους - αυτό κάνουν οι τουρίστες με λεπτότερο τρόπο στους λαούς της Ινδονησίας. Οι φτωχοί του Νεπάλ δεν έχουν ωφεληθεί από το μονοπάτι της κόκα κόλα επάνω στα υψηλά Ιμαλάια -και για αυτό μια μαρξιστική εξέγερση συνεχίζεται εκεί. Τα δάση του Νεπάλ έχουν εξαφανιστεί κατά ένα μεγάλο μέρος, προκαλώντας κατά συνέπεια τη φοβερή διάβρωση - και την πείνα. Ο τουρισμός για σεξ στην Ταϊλάνδη και την Καμπότζη είναι ένα σκάνδαλο που η δύση έχει κάνει πολύ ελάχιστα για να αποθαρρύνει. Το AIDS έχει διαδοθεί στην Ασία σχεδόν εξ ολοκλήρου από τους τουρίστες.

Αν και ο σύγχρονος τουρισμός είναι μια τρομοκρατία "της παγκοσμιοποίησης", είναι κληρονόμος ( και έχει επηρεάσει αναπόφευκτα) την αρχαία παράδοση προσκυνήματος σε ιερούς χώρους σε όλο τον κόσμο, γύρο από τους οποίους ολόκληρες βιομηχανίες εξυπηρέτησης δημιουργήθηκαν από τα πρώτα χρόνια: ξενώνες, νοσοκομεία, καταστήματα τροφίμων και κηδείες - καθώς επίσης και η πώληση φυλακτών και αναμνηστικών. Οι περισσότεροι από αυτούς τους αρχαίους χώρους προσκυνήματος, όπως στους περισσότερους χώρους στην ηπειρωτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, μπορούν να αντισταθούν τις τεράστιες εισροές των σύγχρονων επισκεπτών - επειδή ήδη "διεθνοποιήθηκαν". Είναι οι παραδοσιακές κοινωνίες που είναι θήραμα στην πληρεξούσιο-τρομοκρατία του τουρισμού - ως προς τις άλλες πτυχές "της παγκοσμιοποίησης": ειδικότερα έντονη είναι η αφαίρεση της πολιτιστικής και βίο - ποικιλομορφίας εκτός από εκεί που μπορούν να εξημερωθούν και να ελέγχονται. Ο καταστρεπτικός διαχωρισμός της βόρειας/δυτικής ζωής στην εργασία και τον ελεύθερο χρόνο, παραδείγματος χάριν, (ή εργαζόμενες μητέρες και Φιλιππινέζες παιδοκόμες και νταντάδες) απαιτεί πολλή εργασία και τη συνολική κοινωνικοπολιτική διάσπαση μεταξύ των φτωχών για να εξυπηρετήσουν τον οινόπνευμα-δεμένο, μόδα-οδηγημένο ελεύθερο χρόνο των πλουσίων. Οι αγροτικές οικονομίες καταρρέουν και οι άνθρωποι μετακομίζουν στις τουριστικές περιοχές. Στην Ευρώπη, η Ισπανία πάσχει οικτρά από αυτό, ειδικά τα εύθραυστα νησιά της. (Δείτε το Voices of the Old Sea του Norman Lewis.) Και, όσο για τα ελληνικά νησιά,κάποιος μπορεί να διαβάσει "το κύτταρο"( Cell ) του Prospero Durrell για να καταλάβει ποια εγκλήματα ενάντια στη φύση και την ανθρωπότητα έχουν διαπραχθεί στην Κέρκυρα προκειμένου να παρασχεθεί η χυδαιότητα για τους χυδαίους.

Ο ήρεμος και ποικίλος ινδικός πολιτισμός του Μπαλί έχει διαβρωθεί σοβαρά, οδηγώντας σε ένα κενό που πάρα πολύ γρήγορα γεμίζει από αδιάλλακτες μορφές του Ισλάμ, ενός από του οποίου, ακρογωνιαίος λίθος είναι μια έχθρα στο οινόπνευμα και της συνοδευτικής δημόσιας απρεπής συμπεριφοράς του, το οποίο στη δύση έχει πάρει πολλούς αιώνες να εκλεχθεί. Το οινόπνευμα έχει γίνει (με τις καμπάνες των εκκλησιών και το σημάδι του σταυρού) για τους μουσουλμάνους (και τους περισσότερους μη-Χριστιανούς) το κυρίαρχο σύμβολο της τώρα-κυρίαρχης δύσης, αλλά μόνο πρόσφατα έχει γίνει δεσμός της αντί-δυτικής δυσαρέσκειας. (αχρείαστο να πούμε, ότι οι βομβαρδισμοί σε αυτοκίνητα στο Μπαλί - παρά να τείνουν στην απελευθέρωση των ανθρώπων που σύρθηκαν ήδη στον πολιτισμό της ζήτησης και της προσφοράς "της παγκοσμιοποίησης" περαιτέρω απειλούν τη κοινωνία του Μπαλί.)

Όσο οι μουσουλμάνοι πιστεύουν - πολλοί από τους οποίους ζουν σε τεχνητά κράτη που δημιουργήθηκαν από τους Γάλλους και τους Βρετανούς - ότι αυτοί και ο πολιτισμός τους έχουν καταπατηθεί από το θριαμφαλλιστικό, οδηγούμενο από το οινόπνευμα (ή - πλημμυρισμένο με οινόπνευμα) δυτικό (ή, μάλλον, βόρειο) καπιταλισμό και της υπεράσπισης του για μιας ιδιαίτερα επιθετικής μορφής Σιωνισμού στο Ισραήλ, θα υπάρξει περισσότερη και όλο και περισσότερο-βίαια αντίδραση. Ακόμη και αν η Αλ-Κάϊντα μπορούσε να ηττηθεί, άλλες ομάδες θα δημιουργούνταν. Όμως η Αλ-Κάϊντα αυξάνεται σε υποστήριξη ως αποτέλεσμα του "πολέμου στον τρόμο" και μιας αντιληπτής αμερικάνικης ανίδεης υπεροψίας.

Οι βομβαρδισμοί του Μπαλί μπορεί να ήταν μόνο ο πρώτος πυροβολισμός σε ένα απελπισμένο πόλεμο ενάντια στη καταστροφική για τον κόσμο- αλλά ουσιαστικά εύθραυστη - τουριστική βιομηχανία. Σε αυτή τη περίπτωση, ο τουρισμός, που εξαρτάται τόσο πολύ από τη σιωπή και την υποταγή των ντόπιων φτωχών όπως στην ενθουσιώδη συνεργασία των πλουσίων, θα εξαφανιστεί κατά ένα μεγάλο μέρος από πολλές χώρες. Τα μέσα της αποθάρρυνσης μπορεί να μην είναι ευχάριστα, αλλά, όπως η Αλ Κάϊντα και η Χαμάς (και ο Εθνικός Ιρλανδικός Απελευθερωτικός Στρατός πριν από αυτούς) έχουν παρουσιάσει, η βία είναι το μόνο διαθέσιμο όπλο για τους ταπεινωμένους. Παρά τις πολυπαινεμένες "δυτικές φιλελεύθερες αξίες μας" συνεχίζουμε να ταπεινώνουμε τους ανθρώπους τόσο πολύ όσο ποτέ.

Του Anthony Weir

Μετάφραση NOCTOC

The bomb attack on a night-club in Bali in October 2002 was the first signal to the Western world of a huge resentment against the tourist industry, which, like the British Empire which paved the way, operates on a network of collaboration with the local rich and powerful, to the increasing impoverishment of the poor. But whereas the British Empire also produced networks of missionaries attempting to ameliorate its arrogant exploitation, tourism (following in the footsteps of the anthropologists) is the "soft side" of the global exploitation of (mainly) the great extraction companies which have removed most of the rain forests of Indonesia and other parts of the world, and committed secret genocides against the peoples who lived in them
and around them.

The tourist industry destroys the 'exotic' not just by marketing it, but by imposing its own environment upon it. The tourist industry builds horrible and expensive hotels - from which locals are excluded by one means or another. These hotels often include hideous, vulgar, noisy and essentially unwholesome night clubs where the tourists claim to "enjoy themselves" by drinking themselves stupid or buying sexual enticement. Night-clubs are great money-spinners, and so they proliferate more successfully than the hotels which actually have to provide services.
These cancers on indigenous cultures fly in almost all the food and drink which the tourists fly in to consume. They encourage prostitution, and inevitably attack local societies by promoting the unsightly, alcoholic Anglo-Saxon culture of false bonhomie - which, incidentally, has devastated more than one quiet and beautiful island of the Mediterranean. What white Australians did to the Aboriginal peoples - most of whom now have even lost their languages - they are doing rather more subtly to the peoples of Indonesia. The poor of Nepal have not benefited from the Coca-Cola trail up the high Himalayas - which is why a Marxist rebellion continues there. The forests of Nepal have largely disappeared, thus causing terrible erosion - and famine. The sex-tourism in Thailand and Cambodia is a scandal that the West has done very little to discourage. AIDS has been spread in Asia almost entirely by tourists.

Though modern tourism is a terrorism of 'globalisation', it is heir to (and has ineluctably influenced) the ancient tradition of pilgrimage to shrines all over the world, around which whole service-industries grew from early times: hostels, hospitals, food-booths and funerals - as well as the sale of amulets and souvenirs. Most of these old places of pilgrimage, like most places on mainland Europe and North America, can withstand huge influxes of modern visitors - because they are already 'globalised'. It is the traditional societies which are prey to the proxy-terrorism of tourism - as to the other aspects of 'globalisation': notably the removal of cultural and bio- diversity except where they can be tamed and commodified. The destructive compartmentalisation of Northern/Western life into work and leisure, for example, (or working mothers and Filipina baby-sitters and nannies) requires much labour and total socio-cultural disruption among the poor to serve the alcohol-laced, fashion-led leisure of the rich. Rural economies collapse and people flood into the tourist areas. In Europe, Spain has suffered grievously from this, especially its fragile islands. (See Voices of the Old Sea by Norman Lewis.) And, as for the Greek islands, one need only read Durrell's Prospero's Cell to understand what crimes against nature and humanity have been committed in Corfu in order to provide vulgarity for the vulgar.

The quiet and varied Hindu culture of Bali has been seriously eroded, leading to a vacuum which is all too quickly filled by intolerant forms of Islam, one of whose cornerstones has become a hatred of alcohol and its accompanying public misbehaviour, which in the West has taken many centuries to be controlled. Alcohol has (with church-bells and the sign of the cross) for long been for Muslims (and most non-Christians) the paramount symbol of the now-paramount West, but only recently has it become a nexus of anti-Western resentment. (Needless to say, the car-bomb on Bali - far from liberating people already drawn into the supply-and-demand culture of 'globalisation' - further threatens Balinese society.)

As long as Muslims - many of whom live in artificial states created by the French and the British - feel that they and their culture have been trashed by triumphalist, alcohol-fired (or -swamped) Western (or, rather, Northern) capitalism and its championing of a particularly aggressive form of Zionism in Israel, there will be more and increasingly-violent reaction. Even were al-Qaeda to be disabled, other groups would form. But al-Qaeda is growing in support as a result of the 'War on Terror' and a perceived American ignorant arrogance.

The Bali bomb may have been only the first shot in a desperate war against the world-trashing - but essentially fragile - tourist industry. If so, tourism, depending as much on the silence and subjection of the local poor as on the enthusiastic collaboration of the rich, will largely disappear from many countries. The means of discouragement may not be pleasant, but, as al-Qaeda and Hamas (and the Irish Fenians before them) have shown, violence is the only weapon available to the humiliated. Despite our much-vaunted 'Western Liberal Values' we go on humiliating people as much as we ever did.

By Anthony Weir


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου