ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008

ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ - CHILDHOOD CUSTOMS IN CYPRUS

Μια παρατηρητική ματιά στο παρελθόν της εσωτερικής ζωή της Κύπρου αποκαλύπτει πολλά ήθη και έθιμα σχετικά με την παιδική ηλικία, τα οποία ανιχνεύονται από τα χρόνια της Ελληνικής αρχαιότητας. Αυτό αποδεικνύει ότι κυπριακή κοινωνία ήταν μια κοινωνία της διατήρησης, μια κοινωνία που κρεμόταν στο παρελθόν, ώστε να επιβιώσει από την πολιτιστική και εθνική εξουδετέρωση που της επέβαλαν οι κατά σειρά κατακτητές της. Υπήρχε η γενική άποψη μεταξύ του λαού της Κύπρου ότι όλα τα παιδιά παρακολουθούνταν από την Παναγία, την φύλακα όλων των βρεφών. Όταν ένα παιδί χαμογελούσε στον ύπνο του, η μητέρα του ήταν πολύ προσεκτική να μη το διαταράξει, επειδή θεωρείτο ότι πρέπει να έπαιζε και να μιλούσε με την Παναγία. Συνεπώς, όσο πιο συχνά ένα παιδί χαμογελούσε ενώ κοιμόταν, τόσο ποιο ευτυχείς ήταν οι γονείς.
Μια από τις μεγαλύτερες έγνοιες που είχε κάθε μητέρα στη παραδοσιακή Κύπρο ήταν όταν το παιδί της ήταν πολύ μικρό, να μην επιτρέψει σε γυναίκα ή θηλυκό σκυλί, να δρασκελήσει πάνω από αυτό ή πάνω από τα ρούχα του παιδιού, γιατί φοβόταν ότι το παιδί της θα σταματούσε να μεγαλώνει και θα γινόταν ωχρό, και αδύνατο. Αν από ατύχημα είχαν δρασκελήσει πάνω από το παιδί, τότε ο μόνος τρόπος για να αντισταθμίσει αυτό το κακό ήταν να πάρει το παιδί σε ένα "μάγο" του χωριού, που συνήθως είχε μια θεραπεία για αυτό.
Από τη στιγμή που ένα παιδί γεννιόταν και μέχρι να γίνει πέντε ή έξι μηνών, οι γονείς του δεν έκοβαν τα νύχια του, επειδή επικρατούσε η άποψη ότι αν έκοβαν τα νύχια του παιδιού τους πριν από το τέλος της περιόδου αυτής, το παιδί όταν μεγαλώσει θα γινόταν κλέφτης. Αν όμως, ηταν αναγκαίο να τα κόψουν πριν από αυτή την περίοδο, του έβαζαν ένα χρυσό δαχτυλίδι σε κάθε δάχτυλο κατά τη διάρκεια που του έκοβαν τα νύχια. Ο πατέρας του παιδιού έπαιρνε αυτά τα κομμένα νύχια και τα έβαζε στο πουγγί του για σαράντα μέρες για να φέρουν καλή τύχη, ελπίζοντας ότι το πουγγί θα ευλογείτο με πολλά λεφτά. Ήταν κοινή η άποψη ότι το πρώτο νερό που θα δινόταν στο παιδί θα έπρεπε να το πιει σε κέλυφος από αυγό χελιδονιού, ώστε το παιδί να μην τραυλίζει και να μπορεί να μιλά καθαρόγλωσσα όταν μεγαλώσει. Υπήρχε επίσης το έθιμο ότι πριν να πιουν οι μεγάλοι νερό από πηγάδι, τα παιδιά έπρεπε να πιουν πρώτα, γιατί αλλιώς το πηγάδι θα στέρευε από νερό.
Εάν σε μια οικογένεια πολλά παιδιά είχαν πεθάνει πριν το παιδί που επέζησε, τότε αυτό το παιδί το "έταζαν" σε κάποιο Άγιο. Το παιδί το έπαιρναν στην εκκλησία του συγκεκριμένου Αγίου, που ήταν συνήθως γνωστός για την θαυματουργή του δύναμη, και βαπτιζόταν από κάποιο άγνωστο που τύχαινε να είναι εκεί εκείνη την ώρα. Το παιδί έπαιρνε το όνομα του Αγίου, που από εκείνη τη στιγμή και μετά γινόταν ο προστάτης του. Σε μια οικογένεια στην οποία τα περισσότερα από τα παιδιά είχαν πεθάνει, το παιδί που επιβίωνε εθεωρείτο ότι έχει τη 'μύγα του Άδη' η οποία θα έπρεπε να αφαιρεθεί από το παιδί, έτσι ώστε το επόμενο να μην πεθάνει. Όμως υπήρχε μόνο ένας τρόπος που αυτό θα μπορούσε να γίνει και το οποίο έχει ως εξής: Μόλις ψήνονταν τα ψωμιά στον παραδοσιακό πέτρινο φούρνο που ήταν έξω από το σπίτι, και αφηνόταν να υπερθερμάνει για λίγο, έβαζαν το παιδί μέσα στο φούρνο αφού πρώτα είχε προηγηθεί μπόλικο καλόπιασμα στο παιδί για να μπει. Αφού το παιδί ήταν μέσα στο φούρνο, άναβαν ξερόκλαδα στην είσοδο του στομίου του φούρνου, και η μητέρα έλεγε: "Μακάρι η 'μούγια του Άδη' που βρίσκεται στο παιδί μου να καεί όπως καίγονται αυτά τα κάτσαρα (τα ξερόκλαδα)". Μετά από αυτό, η μητέρα έβγαζε το παιδί, που ήταν γεμάτο φόβο και αμηχανία, έξω από το φούρνο η οποία έλπιζε ότι η 'μύγα του Άδη' είχε σκοτωθεί και ότι το επόμενο της παιδί θα επιβίωνε.

A glimpse into the past inner life of Cyprus reveals many customs and beliefs concerning childhood,which trace back to Greek ancient times. This indicates that Cypriot society was a society of preservation, a society which clinged to its past in order to survive from being culturally and ethnically enhaliated by its successive conquerors.
There was the general belief among the people of Cyprus that all babies were watched by the Virgin Mary, the guardian of all infants. When a baby smiled while sleeping, the mother was very careful not to disturb it, because it was thought to be playing and talking with the Virgin Mary. The more often therefore that a baby smiled while sleeping,the happier the parents were.
One of the greatest cares of every mother in traditional Cyprus, was when her child was very young, not to allow her baby or its clothes to be walked over by a woman or a female dog, lest the baby stop growing and become pale, and a weakling. If by accident the baby had been walked over, then the only way to offset this evil was to take the baby to a village "quack", who usually had a cure for it.
From the time a baby was born until it was five or six months old, the parents did not trim its nails because of the prevailing belief that if the nails were trimmed before the end of that period, the child when grown-up would be a thief. If, however, it became necessary to trim them before the set time, then a gold ring was placed on each finger during the trimming. The father of the baby took these nail parings and carried them in his purse for forty days to bring good luck ,hoping the purse would be blesses with plenty of money.
There was a common belief that the baby must be given its first water to drink in the egg-shell of a swallow,in order that the baby may speak fluently when it grew up. It was also the custom that before drinking water from a well, the baby had to be allowed to drink first before others so that the well would not dry up.
If several children in a family had died before a child survived, then that child was "promised" to a Saint. The baby was taken to the church of the particular Saint, who was usually known for his miraculous power, and was baptized by a stranger who happened to be there at the time. The baby was named after the Saint, who from that time on became his patron.
In a family in which most of the babies had died, the child that survived was throught the so called 'death- fly' in it which must be removed from a child, so that the next baby may not die. But there was only one way that this could be done which is as follows: As soon as the bead was taken out of the traditional stone oven which was outside the house, and allowed to cool off a little, the child was put into the oven with much coaxing. A bit of brushwood was lighted at the opening of the oven,and the mother said the following "May the 'death-fly' that is in my child, burn like the burning of this brushwood". After this, the child full of fear and perplexity was taken out of the oven by the mother ,who hoped that the 'death-fly' had been killed and that her next baby would survive.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου