ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

ΣΤΑΥΡIAΝΟΣ: Ο ΜΑΥΡΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΟΜΟΔΟΥΣ - STAVRIANOS: THE AFRICAN SERVANT OF OMODOS MONASTERY

Γύρο στο έτος 1750, ο Οικονόμος της Ιεράς Μονής του Τιμίου Σταυρού Ομόδους, κατέβηκε κάποια μέρα στην Πόλη της Λεμεσού για επείγουσες ανάγκες της Μονής. Εκεί σε κάποιο παζάρι συνάντησε Τούρκους δουλέμπορους οι οποίοι πουλούσαν δούλους, μεταξύ των οποίων υπήρχε και ένα μαυράκι. Ο οικονόμος λυπήθηκε το μαυράκι και το αγόρασε και αφού το πήρε στη Μονή, το βάπτισε Σταυριανό. Από τότε ο Σταυριανός υπηρετούσε στις ανάγκες της Μονής και βοηθούσε τους Πατέρες. Με τον καιρό, έμαθε και την Ελληνική γλώσσα και έτσι υπηρέτησε την Μονή μέχρι τα γεράματα του. Όταν έγινε 80 χρονών, γύρο στο 1830, προγνώρισε τον θάνατο του και ετοιμάσθηκε για το μεγάλο ταξίδι. Επειδή ήταν απλός, ταπεινός, και αγνός ,αλλά και επειδή αγαπούσε και τους συνανθρώπους του, όλοι τον αγαπούσαν στο χωριό- και Μοναχοί και λαϊκοί. Κάποια νύκτα, Σάββατο βράδυ προς ξημερώματα της Κυριακής, είχε δει στον ύπνο του τον Χριστό που κρατούσε τον Τίμιο Σταυρό και να τον καλεί κοντά του. Όταν ξύπνησε ο γέρο-Σταυρινός (γιατί δεν ξέρουμε αν έγινε μοναχός) ετοιμάσθηκε και κατέβηκε στην εκκλησία. Παρακολούθησε με πλήρη κατάνυξη τη Θεία Λειτουργία της Κυριακής που ήταν και η τελευταία του Λειτουργία. Όταν τελείωσε η Λειτουργία πήρε την χοντρή του μαγκούρα και γύρισε όλο το χωριό και αφού ζήτησε και έδωσε συγχώρεση στους κατοίκους, και αφού τους είπε ότι ο Τίμιος Σταυρός τον καλεί κοντά του, επέστρεψε το απόγευμα στη Μονή. Αφού πήρε και από τους Πατέρες συγχώρεση, μετά το δείπνο αποσύρθηκε στο δωμάτιο του. Γονάτισε, έκανε την προσευχή του, και κοιμήθηκε χωρίς να ξανασηκωθεί.

Around the year 1750, the Abbot of the Monastery of the Holy Cross in the village of Omodos, went one day to the city of Lemasol for the urgent needs of the Monastery. Once there, at one of the bazzars, he met some Turkish slave traders who sold slaves, among whom, there was a black African boy. He felt sorry for him and bought him and took him to the Monastery where he baptized him by the name Stavrianos. From then on, Stavrianos served the needs of the Monastery and helped the Fathers. Over time, he learned the Greek language and thus served the Monastery until his old age. Around 1830, when he was 80 years old, he foresaw his death and prepared himself for the long journey. Because he was simple, humble, and pure, but also because he loved his fellow men, all the people in the village loved him-monks and ordinary people. One Saturday night,turning Sunday morning, he saw Christ in his sleep holding a Cross calling to go to him. When he woke up in the morning, old Stavrianos (because we do not know if he became a monk or not) prepared himself and went down to church. He parttook with great willingness in the Sunday Divine Liturgy which was his last one to attend. When the Liturgy was over, he took his thick walking stick, and went around the entire village asking and giving forgiveness to the residents. He told them that the Holy Cross asked him to go to the other world. By afternoon, he returned back to the Monastery. After taking and giving forgiveness to the Fathers there, and after taking his supper, he left for his room. He kneeled down and prayed and then he went to sleep. He slept and never woke up again.


1 σχόλιο: