ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2008


Όχι, οι φωτογραφίες του παρόντος ερειπωμένου ναού δεν λήφθηκαν από το κατεχόμενο από τους Τούρκους τμήμα της Κύπρου και δεν έχει καταστραφεί από τον τουρκικό στρατό εισβολής όπως τόσες εκκλησίες και μοναστήρια στο βόρειο τμήμα της νήσου. Αυτή η εκκλησία βρίσκεται στο ελεγχόμενο από την κυβέρνηση τμήμα της Κύπρου με την εύπορη οικονομία και που αρέσκεται να καύχεται στον κόσμο για την πλούσια πολιτιστική της κληρονομιά. Δυστυχώς η θλιβερή κατάσταση της εν λόγω εκκλησίας δεν κάνει κανένα Κύπριο να αισθάνεται υπερήφανος όταν την αντικρίσει μπροστά στα μάτια του. Όχι μόνο επειδή είναι ένας ιερός τόπος λατρείας που αφέθηκε να πέσει σε μια τέτοια ντροπή, αλλά και γιατί δεν πρόκειται απλώς για μια συνηθισμένη εκκλησία. Αυτή είναι η εκκλησία του Αγίου Γενναδίου, του εικοστού πρώτου Οικουμενικού Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως, που εγκατέλειψε τον θρόνο του και κατέληξε σε αυτό το μέρος της Κύπρου ψάχνοντας για το ασκητήριο του Αγίου Ιλαρίωνα του Μέγα. Ο Πατριάρχης Άγιος πέθανε εδώ, και αυτό το εκκλησάκι κτίστηκε πάνω από τον τάφο του προς τιμή του.
Οι ντόπιοι αποκαλούν τον Άγιο Γεννάδιο και αυτή τη εκκλησία του Aγίου ως "Άης Γεννάτζης" και μπορεί εύκολα και λανθασμένα να εκληφθεί ως Άης Γιαννάτζης, που δεν είναι άλλος παρά ο Άγιος Ιωάννης. Όσο δύσκολο είναι για κάποιον να βρει τον σωστό ιδιοκτήτη της εκκλησίας, άλλο τόσο πιο δύσκολο είναι να εντοπίσει την εκκλησία την ίδια.
Η εκκλησία βρίσκεται σε ένα απομονωμένο και ακατοίκητο χωριό που ονομάζεται Μωρό Νερό κοντά στο χωριό Επισκοπή στην Πάφο, και δεν υπάρχει δρόμος για την σύνδεση του με τον έξω κόσμο. Το Μωρό Νερό ήταν ένα μικρό μεικτό χωριό (το 1958 είχε μόνο 40 κατοίκους) πράγμα που σημαίνει ότι ήταν κατοικημένο και από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, αν και οι Τουρκοκύπριοι ήταν πάντα η μεγάλη πλειοψηφία.
Οι Τουρκοκύπριοι αποκαλούσαν το Μωρό Νερό,
Küçüksu, και πιο παλιά με το όνομα Κισσότερα (γη του κισσού), και φαίνεται ότι ήταν κάποτε επίσης Χριστιανοί, επειδή λάτρευαν και τιμούσαν τον Άγιο Γεννάδιο εξίσου με τους Έλληνες Κύπριους συγχωριανούς τους. Όμως κατά την ενδοκοινοτική σύγκρουση που ξέσπασε μεταξύ της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας στην Κύπρο, η οποία συνέβη το 1958, το Μωρό Νερό δεν γλίτωσε από αυτή τη σύγκρουση ακόμη και στην απομόνωσή του, και το χωριό είχε εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του που έψαχναν για ένα ασφαλέστερο μέρος. Δεν ξαναγύρισαν ποτέ στο χωριό τους. Το χωριό έπεσε στη καταστροφή και το ίδιο έπαθε και ο ναός του Αγίου Γενναδίου. Ο χρόνος πήρε μακρυά τη μνήμη της ύπαρξης του Μωρού Νερού και της εκκλησίας του Αγίου Γενναδίου. Σήμερα μόνο λίγοι ηλικιωμένοι στο γειτονικό χωριό Επισκοπή εξακολουθούν να θυμούνται τον Άγιο, και ακόμα λιγότεροι καταφέρνουν να πάνε και να του δώσουν τα σέβη τους στην εκκλησία του. Όσο για την κυβέρνηση και την Εκκλησία της Κύπρου, αυτοί τον έχουν ξεχάσει προ καιρού. Άραγε θα βρεθεί κάπου εκεί κάποιος Χριστιανός που θα τον θυμηθεί και να μπορέσει να αναστηλώσει τον ναό του Aγίου;


No, the photos of this ruined church were not taken in the Turkish occupied part of Cyprus and has not been destroyed by the invading Turkish army like so many churches and monasteries in the northern part of the island. This church is situated in the government controlled part of Cyprus with its affluent economy, and which likes to boast to the world about its rich cultural heritage. Unfortunately, the sad state of this church does not make any Cypriot feel proud when he or she sets their eyes on it. Not only because a holy place of worship has been left to fall in such a disgrace, but also because this is not just any ordinary church. It is the church of Saint Gennadius, the twenty-first Ecumenical Patriarch of Constantinople, who left his throne and came to this part of Cyprus looking for the hermitage of Saint Helarion the Great. He died here and over his grave this church was build in his honour.
Locals call Saint Gennadius and this church as Saint Gennatzi, and it can be easily mistaken as meaning Saint Giannatzi, who is no other then Saint John. As if identifying the correct owner of the church is not difficult enough, finding this church is even more difficult.
The church is situated in an isolated and uninhabited village called Moro Nero near the village of Episkopi in Paphos, and it has no road to connect it with the outside world. Moro Nero used to be a small (in 1958 it had only 40 inhabitants) mixed village which means that it was inhabited by both Greek and Turkish Cypriots, although the Turkish Cypriots were always in the great majority.
The Turkish Cypriots called Moro Nero,
Küçüksu, and in older times by the name of Kissoterra, and it seems that they were once also Christians because they worshiped and venerated Saint Gennadius as much as their Greek co-villagers. However, during the inter communal conflict among the Greek and Turkish communities in Cyprus which occurred in 1958, Moro Nero was not spared of this conflict even in its isolation, and the village was abandoned by its inhabitants searching for a safer place to live. They never came back. The village fell into ruin, and so did the church of Saint Gennadius. Time has taken way the memory of the existence of Moro Nero and the church of Saint Gennadius. Today only a few old people in the neighbouring village of Episkopi still remember the Saint, and even fewer manage to go and pay their respects to him in his church. As for the government and the Church of Cyprus, they seem to have forgotten him from a very long time ago. Could it be possible that a Christian person out there would remember the Saint and be able to rebuild his church?

2 σχόλια:

  1. παλαιότερα δεν είχατε μια ιστορία για τον Άγιο Γεννάδιο και κάποιο δαίμονα που συνάντησε κοντά στο χωριό αυτό;

  2. Όχι. Η ιστορία με το δαίμονα δεν σχετίζεται με τον Άγιο Γεννάδιο και ούτε με το χωριό Μωρό Νερό, αλλά με τον Άγιο Ιλαρίωνα τον Μέγα και το χωριό Επισκοπή.