ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

ΟΙ ΜΑΥΡΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΟ ΙΡΑΝ - THE BLACK LIVES OF WOMEN IN IRAN

Η συνάντηση μου με ιρανές γυναίκες ενώ ήμουν στο Ιράν, ήταν τόσο δύσκολο για μένα όσο και για να συναντούσα ένα Εσκιμώο. Πρώτα, πρώτα αν ποτέ κάποιος επισκεφθεί ένα σπίτι στο Ιράν, συνήθως ο φίλος που τον κάλεσε θα αρχίσει να φωνάζει από το εξωτερικό του σπιτιού με δυνατή φωνή "γιάλλα, γιάλλα" που σημαίνει φύγετε, φύγετε. Αυτό είναι το σύνθημα που χρησιμοποιείται για να ενημερώνονται οι γυναίκες του νοικοκυριού και να γνωρίζουν ότι ένας ξένος άνδρας έρχεται για επίσκεψη, ώστε να φύγουν ή το ελάχιστον να βάλουν το τσαντόρ τους. Όταν ένας άνδρας χαιρετά ιρανές γυναίκες, δεν θα πρέπει ποτέ να τους κάνει χειραψία. Το καλύτερο είναι να αγνοήσει τελείως την ύπαρξη τους ή το πιο πολύ να τους πει ένα απλό "σαλάμ" που σημαίνει χαίρετε. Όταν προσπερνούσα γυναίκες στο δρόμο, παρατήρησα ότι αν το πέρασμα ήταν στενό, σταματούσαν το περπάτημα και πήγαιναν στην άκρη του δρόμου και έστρεφαν το κεφάλι τους προς τον τοίχο για να μην τις κοιτάξω, περιμένοντας με να φύγω για να συνεχίσουν το περπάτημα τους. Ναι, είναι δυνατόν να μιλήσει κάποιος με μια ομάδα κοριτσιών του πανεπιστημίου αν τις συναντήσει κάπου, αλλά η συνομιλία είναι συνήθως "από που είστε;" και ''πώς σας άρεσε το Ιράν;'' Για να συναντήσει κάποιος γυναίκες μόνες τους και να έχει μια κάπως βαθύτερη συνομιλία μαζί τους είναι σχεδόν αδύνατο. Συχνά αναρωτιόμουν και ήθελα να μάθω πως αισθάνονται να φορούν αυτά τα μαύρα τσαντόρς με τόση ζέστη, θα ήθελα να ξέρω πως σκέφτονται για τον εαυτό τους και για τη ζωή τους. Αφού πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της παραμονής μου στο Ιράν διαμένοντας σε μία από τις πιο παραδοσιακές και θρησκευόμενες πόλεις της χώρας, ήταν αδύνατο να τους μιλήσω. Το πλησιέστερο που έφθασα για να γνωρίσω μια γυναίκα εκεί, ήταν η καθαρίστρια στο ξενοδοχείο που διέμενα. Θα πρέπει να αναδιατυπώσω τη δήλωσή μου και να πω, το πλησιέστερο που μπόρεσα ποτέ να μάθω για τη ζωή μιας γυναίκας, δεδομένου ότι δεν μπορούσα να μιλήσω κατευθείαν μαζί της επειδή η ίδια δεν γνώριζε αγγλικά και εγώ δεν ξέρω Φαρσί. Αυτό που έμαθα όμως ήταν ότι ήταν μια πολύ φτωχή γυναίκα που παντρεύτηκε ένα τοξικομανή που ποτέ του δεν δούλευε, αλλά την έστειλε να καθαρίζει δωμάτια και της έπαιρνε όλο το μισθό της για να αγοράζει τα ναρκωτικά του. Αυτή δέκτικέ την τύχη της χωρίς να παραπονιέται. Μια μέρα συνάντησα μια γυναίκα που ήλθε από την Τεχεράνη, και φαινόταν εξελιγμένη και αφού διέμενε στο ίδιο ξενοδοχείο που διέμενα και εγώ, βρήκα την ευκαιρία να μιλήσω μαζί της. Μου είπε ότι ήταν καθηγήτρια γεωγραφίας, αλλά σταμάτησε την εργασία της επειδή δεν μπορούσε να αντέξει να λέει ψέματα στους μαθητές της, και να τους διδάσκει μόνο αυτά που η κυβέρνηση ενέκρινε κατά τα μαθήματα της. Aν και εξελιγμένη καθώς φαινόταν, παρατήρησα πως αισθανόταν άβολα να μιλάει μαζί μου, για αυτό την αφίσα μόνη. Από τύχη γνώρισα έναν υπέροχο παιδί μέσω ενός φίλου, που ήταν παντρεμένος και ζούσε στην Τεχεράνη. Αυτό το παιδί αποδείχθηκε ότι ήταν ένας από τους πιο ανοικτά σκεπτόμενους ανθρώπους που συνάντησα ποτέ στο Ιράν. 'Οταν πήγα στη Τεχεράνη, του τηλεφώνησα, και δείχνοντας μου την φιλοξενία του, που είναι τόσο συνηθισμένο για τους ιρανούς, με κάλεσε να πάω σπίτι του. Όταν έφθασα στο σπίτι του, με μεγάλη έκπληξη είδα να με καλωσορίζει η σύζυγος του με ένα παντελόνι τζιν και ένα φανελάκι. Δεν φορούσε κάλυμμα στο κεφάλι ούτε φορούσε κάτι πλατύ για να μην αναγράφεται το σώμα της. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα ποτέ μια γυναίκα στο Ιράν χωρίς να καλύπτει το κεφάλι και το σώμα της. Στο Ιράν θεωρείται προσβολή για τους άνδρες για μια γυναίκα να μην καλύπτει το κεφάλι της μπροστά σε ξένους. Είναι έλλειψη σεβασμού τόσο για την ίδια και για τους ξένους άνδρες να παρουσιάζει τον εαυτό της με τέτοιο τρόπο. Όχι μόνο δεν με καλωσόρισε με αυτό το πολύ ασυνήθιστο τρόπο, αλλά επίσης μου έκανε χειραψία με το πολύ ζεστό της καλωσόρισμα. Βλέποντας την να αισθάνεται τόσο άνετα, με έκανε πραγματικά χαρούμενο, και δεν πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα για μένα να ξεκινήσω να της κάνω ερωτήσεις απολαμβάνοντας συνάμα ένα φλιτζάνι τσάι που μου πρόσφερε. Μου είπε πολλά πράγματα για τις γυναίκες στο Ιράν που πάντα ήθελα να ξέρω. Πρώτα-πρώτα, κάτω από τον ισλαμικό νόμο, οι γυναίκες δεν έχουν πολλά δικαιώματα. Μια γυναίκα δεν μπορεί να παντρευτεί εκτός εάν ο πατέρα της συμφωνεί, και στην περίπτωση που ο πατέρας της είναι νεκρός, ο μεγαλύτερος θείος της (από την πλευρά του πατέρα) πρέπει να συμφωνήσει. Σε πολλές περιπτώσεις, ο πατέρας ή άλλος άρρενας συγγενείς, δεν επιτρέπει σε μια γυναίκα να παντρευτεί, είτε επειδή τη θέλει να παραμείνει στο σπίτι και να τον φροντίζει, ή για άλλους προσωπικούς λόγους. Έτσι αυτές οι γυναίκες πρέπει να παραμείνουν μόνες τους για το υπόλοιπο της ζωής τους, μόνο και μόνο επειδή οι άνδρες στην οικογένειά τους το επιθυμούν έτσι. Αν μια γυναίκα παντρευτεί, που είναι και το πιο συνηθισμένο, δεν έχει δικαίωμα να αρνηθεί τίποτα από τον σύζυγό της, που περιλαμβάνει και το σεξ, πράγμα που σημαίνει ότι πολλές φορές οι γυναίκες έχουν πέσει θύμα βιασμού από τους συζύγους τους επειδή δεν μπορούν να του αρνηθούν. Οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα να κατέχουν διαβατήριο, ή να ταξιδεύουν έξω από τη χώρα, εκτός εάν ο σύζυγος τους υπογράψει τα κατάλληλα έγγραφα, συμφωνώντας πρώτα. Το μόνο που μια γυναίκα έχει ως ασφάλεια είναι τα χρήματα της νύφης, που ο σύζυγός της έχει συμφωνήσει να της δοθεί πριν από το γάμο, σε περίπτωση που θέλει να της δώσει διαζύγιο. Το ποσό των χρημάτων που δίνεται εξαρτάται με την κοινωνική τάξη της γυναίκας. Όσο ποιο πλούσια είναι, τόσο περισσότερα τα χρήματα που θα πάρει. Ωστόσο οι άνδρες βρήκαν ένα τρόπο για να μπορούν να αποφεύγουν στο να πληρώνουν αυτά τα χρήματα τις συζύγους τους, σε περίπτωση που τους δώσουν διαζύγιο. Αυτό είναι ως εξής: Σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο, τα παιδιά σε μια οικογένεια ανήκουν στον πατέρα μέχρι την ηλικία των 14 ετών, αν ο σύζυγος διαζευγθεί τη σύζυγό του, έχει το δικαίωμα για την επιμέλεια των παιδιών και μπορεί να τα πάρει από τη μητέρα τους. Η μητέρα είναι μητέρα σε κάθε χώρα, και οι μητέρες θα κάνουν τα πάντα για να μην χάσουν τα παιδιά τους, και ο άνδρας χρησιμοποιεί αυτή τη φυσική αδυναμία της πρώην συζύγου του, και συμφωνεί να της επιτρέψει να έχει τα παιδιά με αντάλλαγμα να μην πληρώσει τα χρήματα που συμφώνησε να καταβάλει σε περίπτωση διαζυγίου. Πολλές διαζευγμένες γυναίκες στο Ιράν καταντούν χωρίς καθόλου λεφτά και πάμφτωχες έτσι ώστε να μπορούν να έχουν τα παιδιά τους να διαμένουν μαζί τους. Τώρα τι συμβαίνει όταν ένας σύζυγος κτυπά τη σύζυγο του και την κακοποιεί; Σύμφωνα πάλι με τον ισλαμικό νόμο, μια γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να πάρει τον σύζυγό της στο δικαστήριο και δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Ακόμη χειρότερα, ενώ ο άνδρας δικαιούται και μπορεί να χωρίσει από την σύζυγο του, η γυναίκα δεν δικαιούται και ούτε μπορεί να χωρίσει τον σύζυγο της. 'Έμεινα πολύ σοκαρισμένος ακούγοντας όλα αυτά τα πράγματα και το μόνο που μπορούσα να πω ήταν ότι πραγματικά λυπόμουν γιατί ήταν έτσι η θρησκεία τους. Η απάντηση και από τους δύο ήταν ότι μισούσαν να είναι μουσουλμάνοι, αλλά δεν είχαν άλλη επιλογή. Θα τους θανατώνονταν εάν άλλαζαν την θρησκεία τους. Μπαίνοντας σε πιο προσωπικά θέματα, η γυναίκα του φίλου μου, μου είπε ότι εργάζεται σε δύο διαφορετικές δουλειές για να τα βγάλει πέρα, ενώ ο σύζυγος της έχει μια 12 άωρη δουλειά, και δουλεύει έξι μέρες τη βδομάδα. Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι το να εργάζεται κάποιος για 12 ώρες την ημέρα, είναι ο κανόνας στον Ιράν, και πολλοί άνθρωποι εργάζονται για περισσότερες ώρες και 16 δεν είναι ασυνήθιστο. Πληροφορήθηκα ότι παντρεύτηκαν ενώ αυτή ήταν ακόμη μικρή, και δεν είχε χρόνο να απολαύσει τη ζωή, που για μένα ήταν περίεργο, διότι δεν ξέρω πως μπορεί κανείς πραγματικά να απολαύσει τη ζωή στο Ιράν. Εν πάση περιπτώσει, ο σύζυγο της (ο φίλος μου) την έχει ενθαρρύνει να φύγει για λίγο και της έδωσε την ελευθερία να πάει και να ανακαλύψει πράγματα που έχει χάσει στη ζωή. Τώρα, δεν πιστεύω ότι πολλοί άνδρες που ζουν σε οποιαδήποτε χώρα θα ήταν τόσο ευσυνείδητοι για τις ανάγκες τις συζύγους τους, ιδίως ένας ιρανός. Ήμουν πολύ χαρούμενος που γνώρισα ένα τόσο καλό παιδί, και που μου έδωσε την ευκαιρία να μάθω μια άλλη πλευρά της ζωής στο Ιράν.

NOCTOC

Meeting Iranian women while in Iran was as difficult for me as meeting an Eskimo. For one thing, if you ever visit Iranian houses, usually your male friend who invited you will start calling from outside the house in a loud voice ''yalla-yalla'' which means "go-go". This is the signal letting women in the household know that a strange man is coming to visit so that they disappear or put on their chador the least. When greeting Iranian women, a man should never shake hands with her. The best is to ignore her existence or the most is so say a simple ''salam'' which means hello. When passing women in the street, I noticed that if the passage was narrow, they would stop walking and go by the street side and turn around so their faces would not be seen, waiting for me to leave and then continue to walk. Yes, it is possible to talk to a group of university girls you met somewhere but the talk is usually where you from and how you like Iran. Meeting women individually and have a deeper conversation with them is almost out of the question. I have often wondered and wanted to know how they feel wearing these black chadors in such a hot weather, I wanted to know how they think about themselves and about their lives. Since I spend most of my time in Iran staying in one of the most traditional and religious cities of the country, it was out of the question. The closer I ever got to know a woman there was the cleaning lady at the hotel I was staying. I should rephrase my statement and say, the closer I ever got to know about a woman's life, since I could not speak with her since she did not know English and I did not know Farsi, to talk to her directly. What I found out however was that she was a very poor woman who married a drug addict who never worked, but send her to clean rooms and take all her salary away to buy his drugs. She accepted her fortune with no complain. Then one day I met a woman who came from Tehran, she looked sophisticated and since she was staying at the hotel, I found the opportunity to talk with her. She told me that she was a geography teacher but she quit her job because she could not stand having to lie to her students, and teach them what the government approved in her classes. As sophisticated as she looked, I noticed that she felt uncomfortable talking to me, so I let her alone. By change I met a wonderful guy through a friend, who was married and lived in Tehran. This guy turned out to be one of the most open minded people I ever met in Iran. When I went to Tehran, I gave him and call, and showing me his hospitality which is so usual for Iranians, he invited me to go to his house. At his house, I was very surprised to be greeted by his wife in a pair of jeans and a T-shirt. She was not wearing any hejab or body covering. This is the first time I ever saw a woman in Iran without covering herself. In Iran it is considered an insult to the men for women not to wear a hedjab in front of strangers. It is disrespectful for both herself and the strange men to present herself this way. Not only did she greeted me in this very unusual way, but she also shook hands with me in a very warm welcome. Seeing her feel so comfortable, really made me happy, and it did not take long for me to start asking her questions while enjoying the glass of tea she offered me. She told me many things about women in Iran I always wanted to know. For one thing, under Islamic law, women have no much rights. A woman cannot get married unless her father agrees, and in the case her father is dead, her older uncle (from her father's side) must agree. In many cases, fathers or other male relatives do not allow women to get married, either because they want them to stay in the house and look after them, or for other personal reasons. Therefore these woman must stay alone for the rest of their lives, only because the men in their families wished it so. If a woman gets married, and that is the most usual, she has no right to refuse anything to her husband, and that includes sex, which means that many times women get raped by their husbands because they cannot refuse them. Women have no right to hold a passport, or travel outside the country, unless their husband sign the appropriate papers agreeing for it. The only security a woman has is the bride money which her husband had agreed to give her before marriage in case he divorces her. The mount of the money given depends with the social class of the woman. The richer she is, the more the money given. However men found a way of getting away from paying this money to their wives in case they divorce them. Here is how. By Islamic law, the children in a family belong to the father until the age of 14, if a husband divorces his wife, he has the right over the custody of the children and he can take them away. A mother is a mother in every country, and mothers will do anything not to loose their children and men use this natural weakness of their ex-wives, and agree to allow them to have the children in exchange of not paying the money they agreed to pay in case of divorce. Many divorced women in Iran stay penniless and poor just so that they can have their children stay with them. Now what happens when a husband beats up his wife and abuses her? By Islamic law, a woman has no right to take her husband to court and therefore she can do nothing to defend herself. To make matters even worse, while the man has the right and he can divorce his wife, the woman on the other had has no right and she cannot divorce her husband. I was so shocked to hear all these things and all I could say was that I was really sorry their religion was like this. The reply from both was that they hated being Muslim, but they had no choice. They would be killed if they changed their religion. Getting in more personal matters, the wife of my friend told me that she works at two jobs to make ends meet while her husband has a 12 hour job, six days a week. I must add here that working for 12 hours is the norm in Iran, and many people work ever for longer hours and 16 is not unusual. I was informed that they got married while she was still young, and she had no time to enjoy life, which for me was strange because I don't know how anybody can actually enjoy life in Iran. In any case, her husband (my friend) has encouraged her to move out for a while and gave her the freedom to go and discover things that she missed in life. Now, I do not believe that many men living in any country would be so caring for their wive's needs, especially an Iranian. I was so happy to meet such a great guy, and he gave me the opportunity to look at another side of Iranian life.

NOCTOC

6 σχόλια:

  1. I am realy sorry for you .you spoke with one woman and understode all of theas?!!!and you talked about hejab whit a woman with no hejab .i think you shold asked your question from a woman with those ideas

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. First of all I really wish you did not write me anonymously because if a person wishes to express his or her opinion they should have the guts to do so with a name otherwise do not bother because you are a coward. Besides your opinion is welcomed and respected any time but with a name.

    I believe that you have lost the context of my writing here. The point is not whether or not the women who spoke to me was wearing a hejab or not inside her own house ( she must wear hejab all the time outside her house,it is the Iranian law to do so and she has no choice about it) because this is irrelevant, but what is important is what the woman actually had to say about being a woman and living in Iran. A person's civil opinion should be respected whether we agree with it or not. Instead of feeling sorry for me (no need to because I am doing fine, thank you) its better to feel sorry of all the oppressed women and men, not only in Iran but all over the world. lastly I think Iranians are one of the nicest people in the world, and that woman also helped greatly in making me think so.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ποσο κριμα!Μα γιατι τουλαχιστον αυτοι δεν μεταναστευουν?Να ζησουν αλλου σαν ανθρωποι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δεν είναι εύκολο για φτωχούς ανθρώπους να μεταναστεύουν. Οι μόνοι που μπορούν να φύγουν νόμιμα είναι οι πλούσιοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευχαριστω!!!!
    Γραφω ενα βιβλιο για το Ιραν και ειναι μια ιστορια αγαπης
    με ιρανη και ελληνα....
    Ειμαι στα μισα θα βαλω και κατι απο τα γραφομενα σας
    Το ξερω οτι εκει ετσι ειναι συνομιλω με παιδια απο εκει
    και με καποιους καλλιτεχνες και μου λενε τα ιδια πραγματα.
    Μονο που οι καλλιτεχνες ξερετε εχουν αλλο τροπο ζωης
    και παντα εντος των τοιχων κανουν αυτο που θελουν.....
    Και υπαρχουν και απλοι καθημερινοι ανθρωποι ας πουμε σαν το καλο σας φιλο που εχουν μυαλο και οχι κουκουτσι και ζουνε κανονικα.
    Το καθεστως αυτο βασιζετε σε κατι φανατικους και κατι λυκους
    που καποια μερα θα τους μαζεψει αι θα τους σηκωσει.....
    Γιατι οργη λαου οργη Θεου.

    Αγαπω τους Ιρανους ειναι ενας πολυ καλος και χαρισματικος λαος
    Συντομα καλη λευτερια αν και ισως θα αργισει καπως
    αλλα ποτε δεν ειναι αργα....
    Μολις βρηκα και κραταω το ιστολογιο σας
    και θα διαβαζω παντα απο δω και περα οτι αναρτηται.

    Υ.Γ.
    Επηδει διαβαζω το Κορανιον
    και εχω συζηγο μουσουλμανο αλλα απο Αιγυπτιο σουνιτη οχι Σηιτη
    (αυτο δεν σημαινει οτι το εχω ασπαστει οχι με τιποτα)
    στο βιβλιο δεν λεει πουθενα αυτα που κανει το θεοκρατος εκει...
    Αυτοι εχουν κανει εκει το εθημο θρησκεια και την θρσησκεια εθημο.
    Εχουν μπλαξει τα μουτια τουσ ετσι απλα....
    Αρα ειναι αυτοι που ειναι πρωτοι και καλυτεροι στην αμαρτια...
    Τους ευχομε να τους λιθοβολισουν...
    και θα ειναι ο ιδιος ο Προφητης τους που θα το κανει....
    Και παλι ευχαριστω.


    Ειναι υποκριτικο και ψευδες σε ολα του.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλη μου καλή τύχη με το βιβλίο σου. Αν, όμως, ένας Έλληνας και μια Ιρανή είχαν σχέση στη πραγματικότητα, τον Έλληνα θα τον κρέμαζαν και την Ιρανή θα την λιθοβολούσαν. Σύμφωνα βλέπεις με τους νόμους του Ισλάμ, ένας μουσουλμάνος μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις ή και να παντρευτεί μια Χριστιανή, αλλά μια μουσουλμάνα δεν μπορεί να παντρευτεί ένα Χριστιανό, πόσο μάλλον να έχει σεξουαλικές σχέσεις (που ούτε με μουσουλμάνο δεν μπορεί να έχει).
    Όταν ήμουνα στο Ιράν θα κρέμαζαν ένα Γερμανό επειδή είχε συνάψει σχέσεις με μια Ιρανή. Τελικά ο Γερμανός για να γλιτώσει τη ζωή του, έγινε μουσουλμάνος και την παντρεύτηκε. Δεν είχε άλλη επιλογή... εκτός από τον θάνατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή