ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2008

ΤΕΧΕΡΑΝΗ: ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ - TEHRAN: A CITY WITHOUT A SOUL

Δεν ξέρω τι σημαίνει η Τεχεράνη σε άλλους ανθρώπους, αλλά για μένα ήταν μια πόλη που δεν γνώριζα σχετικά τίποτα και οι μόνες εικόνες που είδα ποτέ από εκεί ήταν οι χιλιάδες άνθρωποι που φώναζαν αντί-αμερικανικά συνθήματα, σε μία από τις κεντρικές πλατείες που αργότερα βρήκα ότι ονομάζεται Πλατεία Αζάντι (Πλατεία Ελευθερίας). Αυτό ήταν όλο. Η Τεχεράνη, όπως φαίνεται αποδείχθηκε ότι ήταν μια πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα. Είναι τεράστια πόλη με πληθυσμό 16 εκατομμυρίων κατοίκων,και μπορεί να είναι μια χώρα από μόνη της. Στη πραγματικότητα η Τεχεράνη είναι μία χώρα μέσα σε χώρα, επειδή η πόλη είναι όπως καμιά άλλη στο Ιράν. Έχει το δικό της ρυθμό ζωής και έχει μια πολύ διαφορετική όψη και αέρα να την περιβάλει.
Κάποιος μπορεί να πιστεύει ότι η Τεχεράνη θα είναι μια ανατολίτικη πόλη αφού είναι η πρωτεύουσα και η καρδιά του Ιράν, αλλά όπως σχεδόν όλα τα υπόλοιπα στο Ιράν, η αντίληψη και η πραγματικότητα δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Η Τεχεράνη είναι μια τεράστια σύγχρονη μητρόπολη με μια πολύ ενδιαφέρουσα σύγχρονη δυτική αρχιτεκτονική από Αρτ Ντεκό σε μοντέρνα και μετά- μοντέρνα κτίρια οικοδομημένα το ένα δίπλα από το άλλο.Οι δρόμοι είναι πλατιοί και φυτεμένοι με δέντρα. Μπορεί εύκολα να εκληφθεί ως μία πόλη της Βορείου Αμερικής, δεδομένου ότι τα πάντα είναι καινούργια και σύγχρονα, αλλά αυτή η εντύπωση εύκολα εξαφανίζεται όταν κοιτάξουμε στο δρόμο και δούμε όλες τις γυναίκες είτε να φορούν πέπλα ή τσαντόρς . Αυτό μας υπενθυμίζει ότι είμαστε σε μια ισλαμική χώρα και όχι στη Βόρειο Αμερική. Όταν οι μουεζίνηδες καλούν τη πρόσκληση για προσευχή, με μαγνητοφωνημένη φωνή από τους μιναρέδες, οι φωνές τους φαίνονται να είναι εκτός τόπου, σαν και αυτές να μην έχουν καμία θέση σε αυτή τη σούπερ μοντέρνα μητρόπολη. Δίνει την εντύπωση ότι είναι κάτι ψεύτικο και εντελώς άσχετο προς την πόλη, κυρίως αν κάποιος παρακολουθήσει τον κόσμο να περπατά χωρίς να δίνει οποιαδήποτε προσοχή σε αυτούς και τις προσευχές τους.
H Τεχεράνη είναι στη πραγματικότητα πολλές Τεχεράνες. Το βόρειο τμήμα της πόλης, είναι εκεί όπου όλοι οι πλούσιοι της Τεχεράνης ζουν. Η ζωή τους διαφέρει πολύ λίγο από τη ζωή τους δυτικούς γιάπηδες που ζουν σε πολυτελή διαμερίσματα. Εδώ δεν φοριούνται τα τσαντόρ, αλλά οι γυναίκες κυκλοφορούν ντυμένες όσο προκλητικά μπορούν, χωρίς να υπερβαίνουν τον ισλαμικό κώδικα ντυσίματος από φόβο μήπως συλληφθούν. Το μείκ απ που βάζουν είναι υπερβολικά πολύ, και οσαδήποτε δυτικός θα παραξενευτεί όταν δει τόσο πολύ μέικ απ στις γυναίκες. Οι γυναίκες των βορείων προαστίων της Τεχεράνης όμως φορούν πάρα πολύ μέικ απ, ως ένα τρόπο εξέγερσης ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς τους και εναντίον του επιβεβλημένου ισλαμικού κώδικα περιβολής. Μερικές πιο τολμηρές γυναικείες ψυχές θα καπνίσουν ακόμη και στο δρόμο και παραξενεύτηκα όταν το είδα αυτό, δεδομένου ότι σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της χώρας, θα προκαλούσε άμεση σύλληψη. Οι γυναίκες στο Ιράν απαγορεύονται να καπνίζουν στο δρόμο, αλλά στα βόρεια προάστια της Τεχεράνης, αυτός ο νόμος αμφισβητείται όπως και πολλοί άλλοι νόμοι.
Από την άλλη πλευρά, τα νότια προάστια της Τεχεράνης είναι ένας άλλος κόσμος. Εδώ είναι όπου ζουν όλοι οι φτωχοί. Η μεγάλη πλειοψηφία έχουν μετακινηθεί από τα χωριά τους από όλο το Ιράν αναζητώντας μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Αυτή η Τεχεράνη δεν έχει όμορφα κτίρια, οι δρόμοι είναι βρώμικοι, και οι άνθρωποι δείχνουν να είναι ακάθαρτοι και βρώμικοι επίσης. Δεν υπάρχει η αφθονία εδώ, αλλά η δυστυχία και η φτώχεια, αν και αυτή η φτώχεια δεν είναι τίποτε σε σύγκριση με άλλες χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Στη βόρεια Τεχεράνη, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου αποτελείται από άθεους, και νοιάζονται πολύ λίγο για το Ισλάμ, τον προφήτη του και τους ιμάμηδες τους. Στο νότιο τμήμα, οι άνθρωποι κουβάλησαν τις συντηρητικές θρησκευτικές και κοινωνικές συνήθειες από τα χωριά τους, όταν μετακόμισαν στην πόλη. Τα τσαντόρ φαίνονται σε αφθονία εδώ, το ίδιο όπως φοριούνται από τις γυναίκες σε όλο το Ιράν. Όμως ακόμη και σε αυτό το συντηρητικό μέρος της πόλης υπάρχει ένας αστικός αέρας που δεν βρέθεται πουθενά αλλού στο Ιράν. Οι κάτοικοι της Τεχεράνης γνωρίζουν πολύ καλά ότι είναι οι πιο προνομιούχοι Ιρανοί. Ακόμη και αυτοί που ζουν στο υποβαθμισμένο μέρος της πόλης. Γνωρίζουν ότι η πόλη τους ,τους δίνει μια καλύτερη ζωή παρά οπουδήποτε αλλού στο Ιράν, και ότι ο τεράστιος πληθυσμός της, τους δίνει την ελευθερία να χαθούν μέσα στο πλήθος και να μην ελέγχονται στενά από την Ισλαμική αστυνομία. Οι ποιο πολλοί κάτοικοι της πόλης δεν φεύγουν ποτέ από την Τεχεράνη προτιμώντας να είναι ένα ανώνυμο πρόσωπο ανάμεσα στα εκατομμύρια, προτιμώντας να μην χάσουν αυτή τη λίγη πολύτιμη ελευθερία της ανωνυμίας που έχουν εδώ.
Ωστόσο, τι προσφέρει η Τεχεράνη στους κατοίκους της ως πόλη; Εκτός από το να έχει μεγάλους δρόμους, μεγάλα κτίρια και πολλά πολυτελή καταστήματα για ψώνια, υπάρχει πολύ λίγη επιλογή υπό μορφή ψυχαγωγίας. Φανταστείτε μια πόλη με 16 εκατ. ανθρώπους που δεν έχουν πουθενά να πάνε το βράδυ εκτός από καμιά πιτσαρία ή ένα εστιατόριο. Όπως και σε όλο το Ιράν, δεν υπάρχουν κλαμπ ή ντίσκο στη Τεχεράνη. Δεν υπάρχει διέξοδος για τους νέους ανθρώπους να συναντηθούν, να κάνουν παρέα. Οι δρόμοι φαίνεται να έχουν πάρει τη θέση της εν λόγω απουσίας. Το βράδυ χιλιάδες μα χιλιάδες άνθρωποι μαζεύονται στους δρόμους για να περπατήσουν, ντυμένοι στα καλύτερα τους ρούχα έτσι ώστε να μπορούν να θαυμάζουν και να τους θαυμάζουν .Όμως μέχρι τις 11 μ.μ., ακόμη και οι δρόμοι ερημώνουν και είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι μία τέτοια τεράστια μεγαλούπολη πέφτει και κοιμάται τόσο νωρίς.
Η Τεχεράνη μπορεί να είναι μια μεγάλη μητρόπολη, αλλά στο τέλος έχει την ίδια τύχη όπως και όλες οι άλλες πόλεις στο Ιράν. Η πόλη δεν έχει καμία ενέργεια, δεν έχει ψυχή. Οι άνθρωποι είναι ίσως περισσότερο δυστυχισμένοι και πιο καταθλιμμένοι από αυτούς που ζουν στο υπόλοιπο Ιράν. Η ζωή εδώ είναι ακριβή, η προσπάθεια να κερδίσουν τα προς το ζην, αφαιρεί ένα τεράστιο μέρος της ενέργειας των ανθρώπων. Τεράστιο, όπως τεράστια είναι η πόλη η ίδια. Η ενέργεια τους φεύγει και δεν υπάρχει τίποτα που η πόλη να μπορεί να προσφέρει για να τους την επιστρέψει. Το γεγονός ότι η Τεχεράνη είναι μία από τις πιο ρυπασμένες πόλεις στον κόσμο, δεν βοηθάει.

NOCTOC

I do not know what Tehran means to other people but for me it was a city that I knew nothing about and the only pictures I ever saw from there was the thousands of people chanting anti-American slogans at one of the central squares which I later found to be called Azadi (Freedom) Square. That was all.
Tehran as it seems turned out to be a very big surprise to me. The city is humongous with a population of 16 million people, it can be a country all by itself. In reality Tehran is a country within a country because the city is like no other in Iran. It lives its own pace of life and it has a very different look and air about it.
One might think that Tehran will be an oriental city being the capital and the heart of Iran but like almost everything else in Iran, perception and reality have no relation between them. Tehran is a huge modern metropolis with a very interesting modern western architecture from art deco to modern and post modern buildings all build right next to each other. The streets are wide and tree lined. It can be easily be mistaken as a North American city since everything is new and modern but this impression easily disappears when you look in the street and see all the women clad in either hejabs or chadors. This reminds you that you are in an Islamic country and not in North America. When the muezzins call for prayers with a recorded voice, over the minarets, their voices seem to be out of place, as if they have no place in this super modern metropolis. It comes across as being something fake and completely irrelevant to the city especially as one sees the people walking by without paying any attention to them and their prayers.
Tehran is actually many Tehrans. The north part of the city is where all the affluent rich Teheranis live. Their lives differ very little from the lives of any other westerners living in their condominium yuppie apartments. No chadors are worn here but women go about dressed as provocatively as they can without actually braking the Islamic dress code and getting arrested. Their make up is too much, and any westerner will be shocked to see so much make up on a woman. For Tehrani women of the northern suburbs however wearing too much make up is a way of revolting against their Islamic regime and against the imposed Islamic dress code. A few more daring female souls will actually even smoke in the street and I was shocked to see this since in any other part of the country, it would cause immediate arrest. Women in Iran are banned from smoking in the street, but in the suburbs of northern Tehran, this law is being challenged as are many other laws.

On the other hand, southern Tehran is another world. This is were all the poor live. The great majority having moved from their villages from all over Iran seeking a better life for themselves and their families. This Tehran has no beautiful buildings, its streets are dirty, and people look unclean and dirty as well. No affluence here, but misery and poverty, although this poverty is nothing compare to other countries of the developing world. In north Tehran the great majority of the people are atheists, caring very little for Islam and his prophet and their imams. In the southern part, people have brought their conservative religious and social beliefs from their villages when they moved into the city. Chadors can be seen in abundance here, as they are worn by women all over Iran. Yet, even in this conservative part of the city there is an urban air about it not found anywhere else in Iran.
Tehranis know very well that they are the most privileged of all Iranians. Even those living in the poor part of the city. They know that their city gives them a better life then elsewhere in Iran and that its huge population gives them freedom to be lost and not be closely serviled by their Islamic police. Most of the Tehranis have never been out of Tehran preferring to be an anonymous face amongst millions, preferring not to loose this precious little freedom of anonymity they have here.
However, what does Tehran offer to Tehranis as a city? Besides having grand streets and grand building and finding many luxury stores to shop, there is precious very little in the form of entertainment. Imagine a city with 16 million people who have no-where to go at night except to a pizza place or a restaurant .Like all Iran, there are no clubs or discos in Tehran. There is no outlet for young people to meet, to get together. The streets seem to take the place of this absence. During the evening thousands upon thousands of people crowd the streets to take walks dressed in their best so that they can see and be seen. However by 11 O'clock even the streets get deserted and it is hard to believe that such a huge mega city falls asleep so early.
Tehran might be a huge metropolis but at the end it has the same fate like all other cities in Iran. The city has no energy, no soul. The people are perhaps more unhappy and more depressed then elsewhere in Iran. Life here is expensive ,trying to make a living takes a huge effort out of the people. Huge as the city itself. Their energy is taken away and there is nothing that the city can offer to give it back to them. The fact that Tehran is one of the most polluted cities in the world does not help either.


NOCTOC

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου