ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2008

Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΗΣ ΝΙΤΡΙΑΣ: ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΟΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ - WADI NATRUN: THE RELIGIOUS CENTER OF EGYPTIAN COPTIC CHRISTIANS

Εάν το Άγιο Όρος είναι το θρησκευτικό κέντρο για τους Έλληνες ορθοδόξους χριστιανούς, η κοιλάδα της Νιτρίας (Γουάντι Νατρούν) είναι το ισοδύναμο για τους Κόπτες. Η κοιλάδα της Νιτρίας όχι μόνο είναι η καρδιά του Χριστιανισμού στην Αίγυπτο, είναι επίσης ο τόπος γέννησης του μοναχισμού, διότι εδώ είναι που η πρώτη μοναστική παράδοση στον κόσμο αναπτύχθηκε πίσω στο 300 μ.Χ. Στους Έλληνες η περιοχή είναι γνωστή ως οι Σκήτες της Αιγύπτου, και Σκήτες σημαίνει τα σπίτια των ασκητών. Είναι εδώ, σε αυτό το μέρος της αιγυπτιακής ερήμου που χιλιάδες χριστιανοί αναχώρησαν για να αποφύγουν τις διώξεις από τους Ρωμαίους τον 4 ο αιώνα μ.Χ. Ο χριστιανισμός έφθασε στη περιοχή με τον Άγιο Μακάριο τον Μέγα που αναχώρησε εκεί κατά το 330. Χιλιάδες άλλοι θρησκευόμενοι άνδρες ακολούθησαν και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή. Ζούσαν ως αναχωρητές σε σπηλιές ή κατασκεύαζαν μοναστήρια, όπου ανέπτυξαν τη μοναστική παράδοση, που σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλη την χριστιανική Ανατολή και που αργότερα υιοθετήθηκε από τους χριστιανούς της Δύσης. Όταν ο χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία του αιγυπτιακού κράτους το 330, το Γουάντι Νατρούν είχε ήδη εδραιωθεί ως ένα σημαντικό χριστιανικό κέντρο,και ένας τόπος ευλάβειας. Η κοινότητα μεγάλωσε σε αριθμό και έγινε πιο οργανωμένη. Έτσι, ένα ανθηρό μοναχικό σύστημα δημιουργήθηκε.Α πό τα 60 μοναστήρια που ήταν κάποτε κτισμένα σε ολόκληρη την κοιλάδα, σήμερα μόνο 4 απομένουν. Τα υπόλοιπα καταστράφηκαν από τις καταστρεπτικές επιδρομές των Βερβέρων και των Αράβων προς στην πορεία τους για την κατάκτηση της Βόρειας Αφρικής. Τα τέσσερα μοναστήρια, το Μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου του Μέγα, το μοναστήρι του Αγίου Μακαρίου, το μοναστήρι Αλ Μπαράμους (Μονή τους Ρωμαίους) και το μοναστήρι Αλ Σουριάν (Μονή των Σύρων), όλα κτίστηκαν τον τέταρτο αιώνα μ.Χ. και είναι η μαρτυρία για την αντοχή του αρχαίου χριστιανισμού της Κοπτικής Εκκλησίας. Η έρημος ήταν ο προστάτης της πίστης τους, και η θρησκευτική ζωή που όλοι είχαν προστατεύσει, σήμερα ευδοκιμεί. Ο Πατριάρχη των Κοπτών εξακολουθεί να επιλέγεται μεταξύ των μοναχών του Γουάντι Νατρούν, και ο μοναχισμός γνωρίζει μια αναβίωση με νεότερους Κόπτες να βάζουν και πάλι τα ράσα με τα κεντημένα κουκούλια και να ζουν μέσα σε αυτά τα αρχαία τείχη στην έρημο. Επιπλέον, υπάρχουν μια σειρά από ασκητές μοναχούς που ζουν σε σπηλιές που είναι διάσπαρτες γύρω από την κοιλάδα της Νατρούν.

If Mount Athos is the religious center for the Greek Orthodox Christians, Wadi Natrun is the equivalent for the Copts. Not only is Wadi Natrun the heart of Christianity in Egypt, it is also the birth place of monasticism because it is here that the first monastic tradition in the world was developed back in 300 A.D. To the Greeks it is known as the Egyptian Scetes, which means home of the ascetics. It is here in this part of the Egyptian desert that thousands of Christians retreated in order to escape Roman persecution in the 4th century A.D. Christianity reached the area with Saint Makarios the Great who retreated there in 330 A.D. Thousands of other religious men were drawn to the area. They lived as anchorites in caves or built monasteries, and developed the monastic tradition, that gradually spread without the Christian East and was later adopted by western Christians. When Christianity became state religion of Egypt in 330, Wadi Natrun was already firmly established as an important Christian center, a place of piety. The community grew in number and became more organized. Thus, a flourishing monastic system was created. Of the 60 monasteries that were once scattered all over the valley, today only 4 remain. The rest were destroyed by destructive raids by the Berbers and Arabs who were on their way to conquer North Africa. The four monasteries of Anba Bishoi (the Monastery of St Bishoi), Abu Maqar (the Monastery of Saint Makarios), Al-Baramus (the Monastery of the Romans) and Al-Surian (Monastery of the Syrians) all date to the fourth century A.D. and are testimony to the endurance of the ancient Coptic Christian faith. The desert has been the protector of their faith, and the religious life they all protected, today is thriving. The Coptic Patriarch is still chosen from among the Wadi Natrun monks,and monasticism is experiencing a revival, with younger Copts again donning robes and embroidered hoods to live within these ancient walls in the desert. In addition there are a number of ascetic monks who live in caves scattered around Wadi Natrun.


Ο Άγιος Παΐσιος ο Μέγας ίδρυσε δύο μοναστήρια στην κοιλάδα της Νιτρίας. Αυτό που φαίνεται πάνω και το οποίο φέρει το όνομά του, και το μοναστήρι Ας Σουριάνι (των Σύρων). Η Μονή του Αγίου Παϊσίου ιδρύθηκε από τον Άγιο Παΐσιο στα τέλη του 300 μ.Χ. Υπάρχουν πέντε εκκλησίες σε αυτό το μεγάλο μοναστήρι: οι εκκλησίες του Αγίου Παϊσίου, της Παναγίας, του Αγίου Ισχυρού, του Αγίου Γεωργίου και του Αρχάγγελου Μιχαήλ (μέσα στο κάστρο). Υπάρχει επίσης ένα κτίριο, που ονομάζεται το παλιό κάστρο, το οποίο χρησίμευσε ως αμυντικός πύργος για την προστασία του μοναστηριού και μοναχών από τους Βερβέρους. Ένα άλλο ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι το φρεάτιο των 49 Μαρτύρων. Λέγεται ότι οι Βέρβεροι έπλυναν το αίμα από τα ξίφη τους εδώ αφού σκότωσαν τους 49 Μάρτυρες. Οι Μοναχοί του μοναστηριού έχουν επίσης να πουν ότι οι Βέρβεροι είχαν ρίξει τα πτώματα των 49 Μαρτύρων μέσα στο πηγάδι πριν να αναχωρήσουν προς στο γειτονικό Μοναστήρι του Αγίου Μακαρίου. Θα είναι δώδεκα μέτρα βάθος και συνεχίζει να παράγει πόσιμο νερό, το οποίο θεωρείται θαυματουργό. Το μοναστήρι περιέχει το σκήνωμα του Αγίου Παϊσίου το οποίο λέγεται ότι είναι τέλεια διατηρημένο σε ένα κόκκινο πανί. Οι μοναχοί ισχυρίζονται ότι δεν είναι ασυνήθιστο για τον Άγιο  Παΐσιο να κάνει θαύματα για τους αληθινά πιστούς. Από τα τέσσερα μοναστήρια στο Γουάντι Νατρούν, το μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου είναι το πιο όμορφο και είναι πραγματικά συναρπαστικό. Σήμερα κατοικείται από πάνω από 160 μοναχούς.

Saint Bishoi founded two monasteries in Wadi Natrun. This one shown above which bears his name, and the Suriani (Syrian) Monastery. The Monastery of Al Anba Bishoy was founded by St. Bishoy in the end of the 300's AD. There are five churches in this large monastery: the churches of St. Bishoi, of the Virgin, of St. Iskhirun, of St. George and of the Angel Michael (in the castle). Theres also a building, called the Old Castle, which served as a defensive tower to protect the monastery and monks from the Berbers. Another interesting sight is the Well of the Martyrs. It is said that the Berbers washed the blood from their swords here after having killed the 49 Martyrs. Monks at the monastery also say that the Martyrs were thrown in the well prior to setting off for the nearby St. Markarios Monastery. It is twelve meters deep and continues to produce fresh water, which is regarded as miraculous. The monastery contains the saint's body which is said to be perfectly preserved under a red cloth. The monks there claim that it is not uncommon for Saint Bishoi to perform miracles for true believers. Of the four monasteries in Wadi Natrun, Saint Bishoy monastery is the most beautiful and is truly stunning. Today it is inhabited by over 160 monks.

Το μοναστήρι των Σουριάνι, ή αλλιώς η Ιερά Μονή των Σύρων πήρε το όνομά του από μια ομάδα περιπλανώμενων μοναχών από τη Συρία που αγόρασαν το μοναστήρι τον 8ο αιώνα, με τη βοήθεια ενός από τους εύπορους συμπατριώτες τους για το ποσό των 12,000 δηναρίων. Ωστόσο, το μοναστήρι έχει ξανακατοικηθεί από Κόπτες μοναχούς από το 16 αιώνα και είναι το ίδιο αφιερωμένο στην Παναγία. Το Μοναστήρι των Σύρων είναι το μικρότερο και πιο συμπαγή από τα τέσσερα μοναστήρια του Γουάντι Νατρούν. Είναι πολύ κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Παϊσίου (500 μ.) αλλά επανεγκαταστάθηκαν μοναχοί δύο αιώνες αργότερα, μετά από μια εσωτερική διαμάχη σχετικά με τη σημασία που έχει η Παναγία. Ο Άγιος Παΐσιος διαβίωσε πολύ καιρό εδώ, κλειδωμένος σε μια μικροσκοπική τρύπα στον τοίχο (που είναι επισκέψιμη), σε περισυλλογή και προσευχή. Το μοναστήρι των Σύρων έχει δύο εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγία, ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στους Σαράντα εννέα Μάρτυρες, ένα ναό αφιερωμένο στη μνήμη του Αγίου Ιωάννη του Κοντού και μια άλλη εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο 'Οννο και Αγία Μαρούθα η οποία δεν είναι πλέον σε χρήση. Από τα τέσσερα μοναστήρια της κοιλάδας της Νιτρίας, το μοναστήρι των Σύρων έχει τις πιο υπέροχες τοιχογραφίες και εικόνες.

The monastery of as-Suriani, or the Monastery of the Syrians is named after a group of wandering Syrian monks who brought the monastery from the Copts in the 8th century, with the help of one of their wealthy countrymen for the sum of 12,000 dinars. However the monastery has been inhabited by Coptic monks since the 16 century and it is itself dedicated to the Virgin Mary. The Monastery of the Syrians is the smallest and most compact of the four Wadi Natrun Monasteries. It's very near the Saint Bishoi monastery (500 meters) but it was resettled two centuries later, after an internal dispute about the importance of the Virgin Mary. Saint Bishoi spent a long time here, locked in a tiny hole in the wall (it can be visited), in meditation and prayers. The monastery of the Syrians has two churches dedicated to the Virgin Mary, one Chapel dedicated to the Forty-Nine Martyrs, one church dedicated to St. John the Little and another church dedicated to Saints Honnos and Marutha which is no longer in use. The monastery of the Syrians has the most splendid frescos and icons of the four Wadi Natrun monasteries.

Το Μοναστήρι του Αγίου Μακαρίου είναι το πιο φημισμένο, αλλά και το πιο δύσκολο να επισκεφθείτε από τα τέσσερα μοναστήρια του Γουάντι Νατρούν. Είναι συνήθως κλειστό για το κοινό, εκτός εάν ρύθμιση για άδεια να το επισκεφθείτε είναι οργανωμένη εκ των προτέρων από το Κάϊρο. Αυτό το μοναστήρι βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα νότια-ανατολικά της Μονής του Αγίου Παϊσίου και ιδρύθηκε γύρω από το σπήλαιο του Αγίου Μακαρίου του Μέγα, όπου πέρασε τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του. Όταν πέθανε το 390 μ.Χ. θάφτηκε στο αγαπημένο του σπήλαιο, αλλά οι μοναχοί παρέμειναν και το κελί όπου ήταν θαμμένος έγινε το ξεκίνημα του μοναστηριού. Τα λείψανα του φυλακίστηκαν ως θησαυροί και εξακολουθούν να παραμένουν εκεί μέχρι σήμερα. Αυτό είναι από τα αρχαιότερα μοναστήρια που δημιουργήθηκαν στη κοιλάδα της Νιτρίας και έχει υποστεί τα χειρότερα στα χέρια των Βεδουΐνων. Λόγο των ανακατασκευών και τις ανακαινίσεις που έγιναν, το μοναστήρι έχει χάσει μέρος της γοητείας του, αλλά όχι και τη σημασία του: οι περισσότεροι Κόπτες Πατριάρχες έχουν επιλεγεί από αυτό το μοναστήρι - 16 από αυτούς είναι θαμμένοι εδώ, αλλά οι τάφοι τους δεν γίνεται να τους επισκέπτονται. 'Ομως μπορεί κανείς να επισκεφθεί τα λείψανα των σαράντα εννέα Μαρτύρων που σκοτώθηκαν από τους Βέρβερους και θάφτηκαν στην εκκλησία των Αγίων Πατέρων. Μπορείτε επίσης να δείτε τα λείψανα τριών Αγίων Μακαρίων: του Αγίου Μακαρίου του Μέγα, του Αγίου Μακαρίου της Αλεξανδρείας και του Αγίου Μακαρίου επισκόπου της Έντφου. Ο Άγιος Ιωάννης ο Κοντός, είναι επίσης θαμμένος εδώ. Το μοναστήρι του Αγίου Μακαρίου έχει κάποιες πραγματικά εντυπωσιακές παλαιές εικόνες και σε αντίθεση με τα άλλα μοναστήρια στο Γουάντι Νατρούν, αυτό δεν είναι απασχολημένο με προσκυνητές και υπάρχει ειρήνη και ησυχία.

The Monastery of Saint Makarios is the most renowned but also the most difficult to visit of the four monasteries of Wadi Natrun. It's normally closed to the public, unless arrangments for permission to visit are organized in advance from Cairo. This monastery is nearly 20 km south-east of the monastery of Saint Bishoi and was founded around the cave where Saint Makarios spend his last 20 years. When he died in 390 A.D, he was buried in his beloved cave, but his monks remained and the cell where he was buried became the venter of the monastery. His relics were kept as treasures and still remain to this day. This is one the oldest established monasteries in Wadi Natrun and has suffered worst at the hands of the Bedouins. Because of renovations and reconstructions, it has lost part of its charm but not its importance: most Coptic patriarchs are chosen from this monastery - 16 of them are buried here, but their graves can't be visited. However one can visit the relics of the forty nine martyers killed by the Berbers and buried in the church of the Elders. You can also see the relics of three Saint Makarii: Saint Makarios the Great, Saint Makarios the Alexandrian and Saint Makarios Bishop of Edfu. Saint John the Short, is also buried here. The monastery of saint Makarios has some really spectacular old icons and unlike the other monasteries in Wadi Natrun, this one is not busy with pilgrims and there is peace and quiet.

Το όνομα του μοναστηριού (Αλ Μπαράμους) είναι αραβικό και προέρχεται από τα κοπτικά Πα Ράμαιος, που σημαίνει "αυτό τους Ρωμαίους". Η καταγωγή αυτού του ονόματος αφορά τους Ρωμαίους αδελφούς Μάξιμο και Δομέτιο, τους οποίους τα κοπτικά κείμενα και παράδοση τους κατέχουν ως Ρωμαίους αγίους καθώς και παιδιά (ίσως και εξώγαμα) του Ρωμαίου αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού (προφανώς του Ουαλεντινιανού Α '(364-375 μ.χ.). Λέγεται ότι έχαν πάει στις Σκήτες (Γουάντι Νατρούν) κατά τη διάρκεια των ημερών του Αγίου Μακαριού αφού επισκέφτηκαν τόπους προσκυνήματος των χριστιανικών στην Νίκαια και την Παλαιστίνη. Ο Άγιος Μακάριος προσπάθησε να τους αποτρέψει από το να διαμήνουν, αλλά οι "δύο άγνωστοι ξένοι", ωστόσο, βρήκαν θέση σε ένα κελί. Λέγεται ότι ο μεγάλος αδελφός είχε επιτύχει την τελειότητα πριν από το θάνατό του, και μόνο τρεις μέρες αργότερα, ο άλλος αδελφός του πέθανε. Η Μονή των Αλ Μπαράμους πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο μοναστήρι που εγκαταστάθηκε στη Κοιλάδα της Νιτρίας - σήμερα όμως, μόνο ερείπια παραμένουν από το παλαιό μοναστήρι, και αυτό που θα επισκεφτείτε είναι το νέο μοναστήρι. Ένας θρύλος λέει ότι είναι χτισμένο στη θέση όπου ο ίδιος ο Άγιος Μακάριος ο Μέγας εγκαταστάθηκε όταν αφιερώθηκε στη μοναστική ζωή. Το Μοναστήρι των Ρωμαίων (Αλ Μπαράμους) είναι ίσως το πιο απομονωμένο, αλλά και το λιγότερο γραφικό από τα τέσσερα μοναστήρια του Γουάντι Νατρούν: υπέστη έξι επιθέσεις κατά το παρελθόν, και κάθε επίθεση κατέστρεψε τα κτίρια σε μεγάλο βαθμό. Τίποτα το πολύ πρωτότυπο δεν υπάρχει μέσα, αλλά έξω το προστατευτικό εξωτερικό τείχος είναι εκπληκτικό. Υπάρχουν δύο εκκλησίες: μία αφιερωμένη στην Παναγία και μία στον Άγιο Ιωάννη, καμία από αυτές δεν είναι και πολύ θεαματική. Το μόνο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στο μοναστήρι είναι ένα θαυμάσιο τέμπλο πεποικιλμένο με ελεφαντοστό στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Το πιο ενδιαφέρον θέαμα του μοναστηριού, ίσως να είναι το θέαμα των δεκάδων μοναχών που φροντίζουν τους κήπους του μοναστηριού: τους διαμορφώνουν σε διάφορα κομμάτια και τα μετατρέπουν σε τοπίο έργων τέχνης. Παρά το αίσθημα της απομόνωσης, είναι ίσως το καλύτερο μοναστήρι για να μείνει κάποιος, καθώς είναι το λιγότερο αυστηρό από τα τέσσερα.

The name of the monastery (al-Baramus) is Arabic and is derived from the Coptic Christian Pa-Rameos, which means "that of the Romans". The origin of this name concerns the Roman brothers Maximus and Domitius who Coptic texts and tradition holds as Roman saints as well as children (perhaps illegitimate) of the Roman emperor Valentinian (presumably Valentinian I (364-375 AD). They are said to have gone to Scetis (Wadi al-Natrun) during the days of Saint Markarios after having visited the Christian shrines of Nicea and Palestine. Saint Makarios tried to dissuade them from staying, but the "two little strangers" nevertheless established themselves in a cell. The older of the brothers is said to have attained perfection before his death, and only three days later, the other brother died.
The Monastery of al-Baramus is said to be the oldest established monastery in Wadi Natrun - today, however, of the old monastery only ruins remain, and what you visit is the new monastery. A legend says that it is built on the place where Macarius the Great settled down when he devoted himself to monastic life.
The Monastery of Al Baramus is possibly the most isolated but least scenic of the four: it suffered six attacks in the past, and each attack damaged the buildings greatly. Not much original is left inside, but outside the protective outer wall is stunning. There are two churches: one dedicated to the Virgin Mary and one to Saint John, none of them is too spectacular. The only special feature in the monastery is a superb iconostasis of inlaid ivory at the church of saint John. The most interesting sight of the monastery, maybe, is the sight of tens and tens of monks looking after the monastery's gardens: they are shaping them in several wqays and turning them into little landscape works of art. Dispite its feeling of isolation, it is possibly the best monastery to stay at as it's a little less aystere than the others.


5 σχόλια:

  1. Ευχαρηστώ πολύ για της ευλογιμένες πληροφορίες.Σας παρακαλώ επιθυμώ να μάθω ποιά μουσική παίζει.Ευχαρηστώ εκ των προτέρων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο δίσκος ονομάζεται "Πολίτικη Νοσταλγία εν Ψαλτηρίω". Τον έχω ανεβάσει το Youtube. Μπορείτε να το βρείτε την ακόλουθη διεύθυνση.

    https://www.youtube.com/watch?v=6LMNkJoHwf4

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ όμορφο το αφιέρωμα αυτό για τα Μοναστήρια της ερήμου της Νιτρίας. Σας ευχαριστούμε. Εκείνο που θέλω να παρατηρήσω είναι ότι ο saint Bishoy δεν είναι ο Άγιος Σισώης αλλά ο Όσιος Παΐσιος ο Μέγας και θα ήταν καλό να το διορθώσετε. Σας ευχαριστώ! (Το αναφέρω αυτό γιατί πρόσφατα τα επισκέφθηκα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή