ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2008

ΣΤΗ ΓΑΖΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΗ - TO THE BLOCKADED GAZA

Η ΓΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΛΥΕΙ

Η Γη μας κατακλύει
μας σπρώχνει μέσα από το τελευταίο πέρασμα
και εμείς σχίζουμε τα μέλη του σώματος μας για να περάσουμε.
Η Γη μας συμπιέζει.
Μακάρι να ήμασταν το σιτάρι της
έτσι θα μπορούσαμε να πεθάνουμε και να ζήσουμε πάλι.
Μακάρι η Γη να ήταν η μάνα μας
ώστε να ήταν εύσπλαχνη μαζί μας.

Μακάρι να είμασταν εικόνες στα βράχια
για τα όνειρα μας να φέρουν ως καθρέπτες.
Είδαμε τα πρόσωπα εκείνων που θα ρίξουν
τα παιδιά μας από το παράθυρο αυτού του τελευταίου χώρου.
Το αστέρι μας θα κρεμάσει καθρέπτες.
Που πρέπει να πάμε μετά τα τελευταία σύνορα;
Πού πρέπει τα πουλιά να πετάξουν μετά τον τελευταίο ουρανό;
Που πρέπει τα φυτά να κοιμηθούν μετά την τελευταία πνοή από αέρα;
Θα γράψουμε τα ονόματα μας από κόκκινο ατμό.
Θα κόψουμε το χέρι του τραγουδιού για να τελειώσει με τη σάρκα μας.
Θα πεθάνουμε εδώ, εδώ, στο τελευταίο πέρασμα.
Εδώ, και εδώ το αίμα μας θα φυτέψει το ελαιόδεντρο του.

Μαχμούντ Νταρουίς

Μετάφραση NOCTOC

THE EARTH IS CLOSING ON US
 

The Earth is closing on us
pushing us through the last passage
and we tear off our limbs to pass through.
The Earth is squeezing us.
I wish we were its wheat
so we could die and live again.
I wish the Earth was our mother
so she'd be kind to us.

I wish we were pictures on the rocks
for our dreams to carry as mirrors.
We saw the faces of those who will throw
our children out of the window of this last space.
Our star will hang up mirrors.
Where should we go after the last frontiers?
Where should the birds fly after the last sky?
Where should the plants sleep after the last breath of air?
We will write our names with scarlet steam.
We will cut off the hand of the song to be finished by our flesh.
We will die here, here in the last passage.
Here, and here our blood will plant its olive tree.


Mahmoud Darwish
 

2 σχόλια:

  1. Έψαχνα να βρω μια φωτογραφεία διαφορετική από αυτές που βρίσκεις στο google αυτές τις μέρες… μέσα από τις τρύπες ενός σιδερένιου τοίχου τα πρόσωπα των παιδιών τράβηξαν την προσοχή μου … δεν μπορούσα να φανταστώ όμως πώς μέσα εδώ θα έβρισκε τόση ανάπαυση η ψυχή μου … σε ευχαριστώ αδερφέ.

    (Μαχμούντ Νταρουίς) … ο Ποιητής των ωραίων ψυχών ας αναπαύσει την ψυχή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτά τα πρόσωπα,τα μάτια των παιδιών,λένε πολλά πράγματα.Ευχαριστώ που μου έγραψες αδελφέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή