ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ - ELDER PAISIOS: THE DEAD END FACING THE COMING GENERATION


Από τη σειρά βιβλίων: Επικηρυγμένη Ορθοδοξία #2 , Εκδόσεις Δορκάς, 1999, του Μοναχού Μιχαήλ.
Τα βιβλία του Μοναχού Μιχαήλ είναι επικηρυγμένα από την Εκκλησία και απαγορεύεται η πώληση τους στα εκκλησιαστικά βιβλιοπωλεία.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΕΙ

Δεν ακούσαμε δυστυχώς από κανένα γέροντα αυτή την τόσο απλή κουβέντα, να την πει σε υποτακτικό του: "Παιδί μου, όσο με χρειάζεσαι θα είμαι εδώ. Αλλά εσύ δεν θάχεις καμιά υποχρέωση απέναντί μου". Έτσι λειτουργεί η Αγάπη, και αυτό πρέπει να διδάσκουν στα καλογέρια τους, για να το διδάξουν και αυτά με τη σειρά τους στον κόσμο. Για να καμαρώνουμε την ελευθερία και την αρχοντίλα του Χριστιανισμού.
Τώρα θ΄απαντήσουμε σ' ένα καίριο ερώτημα που προφανώς θ' απασχολεί πολλούς. "Πάτερ μου, όπως παρουσιάζεις τους Αγιορίτες ηγουμένους και γεροντάδες είναι σαν να μην υπάρχει καμιά ελπίδα πλέον απ' αυτούς".
Ο Γέρον Παΐσιος εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που θέλω να πω.
"Κάποτε" μας είπε "η Παναγία ήταν ιδιαίτερα απαιτητική από τους μοναχούς της. Γι' αυτό κι όταν γινόταν κάποιο λάθος, εμφανιζόταν και το διόρθωνε, άλλοτε προειδοποιώντας με κάποιο ατύχημα, ή άλλοτε με κάποια αρρώστια, ή ακόμα και με την προσωπική της εμφάνιση και παρουσία, παιδαγωγούσε κι επανέφερε τους εσφαλμένους αδελφούς στην ευθεία οδό. Δεν ανεχόταν νοσηρά φαινόμενα στο περιβόλι της".
Κάποιος μοναχός ρώτησε την Γέροντα,"και γιατί δεν εμφανίζεται τώρα η Παναγία να διορθώσει τα κακώς κείμενα"; Ο Γέροντας κούνησε λυπημένα το κεφάλι του.
"Αν αποφασίσει σήμερα να διορθώσει τα πράγματα, θα αρπάξει την σκούπα και θ΄αδειάσει το Άγιον Όρος. Η κατάσταση πλέον είναι ανεξέλεγκτη". Κι αυτό το είπε πριν 15-17 χρόνια. (Το βιβλίο γράφτηκε το 1999)

ΓΕΡΩΝ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ

Σε μια άλλη επίσκεψη μου, ο Γέροντας ήταν ποιο αποκαλυπτικός.
"Το Άγιον Όρος παιδί μου", έκανε μια στιγμή, "ποτέ στην ιστορία του δεν έχει να δείξει τέτοιο εκλεκτό υλικό, όπως σήμερα. Παιδιά μορφωμένα, καλλιεργημένα, μ' ευαισθησία και πνευματικούς πόθους που είναι έτοιμα να υποβληθούν σε κάθε υπακοή και θυσία για την πραγμάτωσή τους. Πότε άλλοτε το υλικό δεν ήταν τόσο ιδανικό για πνευματική εργασία. Αλλά τι ατυχία! Δεν υπάρχει μαγιά που θα σηκώσει το προζύμι-δεν υπάρχουν πλέον γεροντάδες που θα οδηγήσουν αυτά τα παιδιά στον Θεό".
"Που θα καταλήξει αυτή η υπόθεση με σας;" Έκανε επιτιμητικά. "Ξέρεις ότι η γενιά σου δεν έβγαλε ακόμη ούτε έναν για μαγιά; Που θα πάει επιτέλους αυτή η υπόθεση ας υποθέσουμε;
Τον κοίταξα τρομαγμένος, διότι καταλάβαινα πολύ καλά τον καημό του και το παράπονο του. Μόνο που αυτό ήταν και παράπονο δικό μας. Εκτός απ' τους χαζοβιόληδες που κρέμασαν ένα κομποσκοίνι στο χέρι και κάνουν τους νηπτικούς, και κάποιους άλλους που με τα θαύματα και τα βιώματα που ανέπτυξαν και καλλιέργησαν γύρω από τον εαυτό τους, το ερώτημα παραμένει στα τίμια παιδιά: Γιατί, αφού κάναμε τόση άσκηση και πνευματική προσπάθεια, πολλή περισσότερη από την προηγούμενη γενιά, δεν καταλήξαμε εκεί που έπρεπε; Τι φταεί;"
Ο Γέροντας έδινε τώρα την απάντηση ήρεμος και με πονεμένη έκφραση και φωνή συνέχισε:
"Ξέρεις τι είναι αυτό που κυρίως με νοιάζει σ' αυτήν την υπόθεση; Η επερχόμενη γενιά. Τα παιδιά που θ΄έρχονται τώρα στο Άγιον Όρος, θα έρχονται μέσα από τις ντίσκο, τα ξενυχτάδικα και τις ταβέρνες. Απογοητευμένοι από την αμαρτία και τρελαμένοι από το κενό που τα κυνηγούσε στη ζωή τους, θα δίνουν τα πάντα για να δημιουργήσουν κάτι αληθινό μέσα στην καρδιά τους. Θα καταλάβουν ότι το Άγιον Όρος γι΄ αυτούς είναι η τελευταία τους ευκαιρία-κι αν δεν μπορέσουν ν' αντιμετωπίσουν το κενό τους κι εδώ, πάνε χαμένοι. Γι' αυτό και θα χύνουν το αίμα τους και θ' απορρίπτουν κάθε συμβιβασμό στις σχέσεις τους με τον Θεό.Θα ζητούν απόλυτα και ξεκάθαρα την παρουσία Του και τα χαρίσματα Του στη ζωή τους θάναι τίμιοι στον αγώνα τους αυτό.Θα γονατίσουν και θα κλάψουν ειλικρινά μπροστά στον Θεό, και θα υποβληθούν σε θυσίες οδυνηρές, που θα τους σπρώχνει η απελπισία τους.
Αλλ' όμως, τι κρίμα! Η αμαρτία θάχει καταστρέψει και θάχει ισοπεδώσει κάθε τι γνήσιο και αγνό μέσα τους. Τίποτε δεν θάχει απομείνει αμόλυντο και υγιές, που το Άγιο Πνεύμα θα μπορούσε να οικοδομήσει πάνω σ΄αυτό. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά αυτά δεν έχουν προϋποθέσεις μετανοίας και πνευματικής ζωής. Τα μπουζούκια, τα ξενύχτια κι η αμαρτία θα τα καταδικάσουν σε πνευματική στειρότητα.
Και τότε τίθεται το ερώτημα που με απασχολεί. Αυτά τα παιδιά μετά από προσπάθεια ετών κι αφού δώσουν και την τελευταία ρανίδα του αίματος τους στον αγώνα τους αυτό, θα φθάσουν σε αδιέξοδο-φως και ελπίδα από πουθενά. Παντού αδιέξοδο, απελπισία και τρέλα. Τι θα γίνει τότε, θα τα πετάξουν οπότε θα καταδικαστούν σε αέναο στεναγμό, ή θα βρεθεί ένας γέροντας που θα τα στηρίξει με αγάπη για να ξαναρχίσουν την ζωή τους;
Εσείς βρήκατε μερικούς γεροντάδες, εμάς, και πήρατε κάποια αγωγή και σταθεροποιηθήκατε στη μοναχική ζωή. Όποτε χρειαστήκατε, βρήκατε στήριγμα και θέλημα του Θεού σε μας, μέχρι που μάθατε το δρόμο σας και λίγο πολύ να πορεύεστε μόνοι σας. Αλλ' αυτά όμως τα παιδιά θάναι ορφανά και δεν θάχουν κανένα γέροντα να τα βοηθήσει και να τ' αγαπήσει πραγματικά. Κλαίω πικρά και πονάει βαθιά η ψυχή μου γι' αυτά τα παιδάκια και το αδιέξοδο που θα αντιμετωπίσουν εδώ στο Άγιο Όρος. Δεν μπορείς να φανταστείς το κλάμα που ρίχνω τις νύκτες όταν σκέφτομαι την νέα γενιά που θάρθει".
"Πρώτη φορά στην Ιστορία του το Άγιον Όρος", έκανε αποφθεντηκά, "έχει τέτοιο εκλεκτό υλικό- αλλά και πρώτη φορά επίσης στην ιστορία του εξαφανίστηκαν οι γεροντάδες από αυτό. Πάντοτε το Άγιον Πνεύμα έβρισκε ανάμεσα στους μοναχούς, κάποιους να τους κάνει γεροντάδες. Και κανείς μας δεν θα μπορούσε να φανταστεί ποτέ ότι θα ερχόταν γενιά που δεν θάβγαζε ούτε ένα γέροντα. Είναι κάτι το πρωτοφανές αυτό στην ιστορία, κρίμα σας....Ανάβετε τον πολυέλαιο και << δούλοι Κύριον αλληλούϊα...>> τον φέρνετε και μια σβούρα, να γίνεται πιο όμορφο θέαμα και καλά περνάμε....."
Γέλασα. Σταμάτησε για λίγο το σοβαρό του ύφος και γέλασε κι αυτός.
" Γιατί;" έκανε μισοαστεία, μισοσοβαρά, "έτσι δεν είναι τα πράγματα; Πανηγύρι έχουμε σου λέει. Να το γλεντήσουμε. Μόνο που δεν αρκούν αυτά που κάνετε".


From the series of books: Banned Orthodoxy # 2, Dorkas Publications, 1999, By Monk Michael.
The books written by Monk Michael are outlawed by the Greek Church and are prohibited from being sold in the Church bookstores.

TRUE LOVE IS GIVEN WITH OUT EXPECTING COMMITMENT BY OTHERS

Unfortunately we have never heard from any spiritual Elder these very simple words been told to his spiritual children: " My child, I will be with you as long as you need me but I do not expect any obligation from you towards me." This is how love works, and this is what they must teach their monks,so that they can teach to other people in return.So that we can be proud of the freedom and richness of Christianity.
Now we will answer to a crucial question which apparently will be in everybody's mind. "My Father" you will ask, "the way you present the Abbots and the spiritual Elders from the Holy Mountain (Mount Athos) is as if we should not have any hope of them." Spiritual Elder Paisios words can best describe what I want to say. Once" he told us " in the past, the Virgin Mary was particularly demanding of her monks. For this reason, when there was a mistake being made, she would appear to correct it, sometimes by warning the monks with an accident, or sometimes with some illness, or even with her personal appearance and presence, she would teach and bring the faulty brothers back to the straight path. She did not tolerate harmful events in her garden. "
A Monk asked the Spiritual Elder, " and why the Virgin Mary does not appear now to correct all the wrong doings?" The Spiritual Elder shook his head sadly. "She chooses not to come these days, because if she decides to correct things today, she will grab a broom and the Holy Mountain will be empty of monks. The situation is now gone out of hand". And he said that 15-17 years ago. (The book was written in 1999)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου