ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ΤΑΪΜΠΕ: ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΡΑΦΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ - MY VILLAGE TAYBEH: A GREEK AMERICAN WOMAN WRITES FROM PALESTINE

Οι χριστιανικές ρίζες του χωριού Ταΐμπε (Taybeh) μπορούν να ανιχνευθούν στον Κύριο μας και Σωτήρα Χριστό τον ίδιο, όπως αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Ο Ιησούς ήρθε στο χωριό Ταΐμπε με τους μαθητές του μετά την απόφαση που λήφθηκε από τους αρχιερείς και τους Φαρισαϊους να τον θανατώσουν. "Ιησούς ουν ουκίστι παρρησία περιεπάτει εν τοις Ιουδαίους, αλλά απήλθεν εκείθεν εις την χώραν εγγύς της ερήμου, εις Εφραΐμ λεγόμενην πόλιν, κακεί διέτριβε μετά των μαθητών "(Ιωάννης 11:54). Το χωριό Ταΐμπε είχε το βιβλικό όνομα Εφραΐμ. Το βιβλικό του όνομα αλλάκτηκε στη σύγχρονη ονομασία Ταΐμπε από τον Ισλαμικό ηγέτη Σαλαντίν το 1187 περίπου. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Σαλαντίν επισκέφθηκε το χωριό Εφραΐμ και διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι εδώ ήταν ιδιαίτερα φιλόξενοι και γενναιόδωροι, έτσι έκανε τη δήλωση ότι είναι λαός "Ταΐμπεχν" που στα αραβικά σημαίνει "καλόψυχοι" έτσι από εκείνη την ημέρα το βιβλικό Εφραΐμ πήρε τη σύγχρονη ονομασία "Ταΐμπε ". Ωστόσο, υπάρχουν τρεις τόποι που ονομάζονται "Ταΐμπε" στην περιοχή αυτή. Ένας είναι το "Ταΐμπε Ζαμάν" στην Ιορδανία, ο άλλος είναι το "Ταΐμπε", βόρεια του Ισραήλ και κοντά στη πόλη Τζενίν.
Το χωριό μας Ταΐμπε, είναι το μόνο ολοκληρωτικά χριστιανικό χωριό που έχει απομείνει στην Παλαιστίνη, και βρίσκεται είκοσι λεπτά έξω από την Ιερουσαλήμ, λίγο πριν από την Ιεριχώ με 1300 κατοίκους όλοι χριστιανοί, εκ των οποίων η πλειοψηφία είναι Έλληνες Ορθόδοξοι. Όλοι οι κάτοικοι είναι Παλαιστίνιοι με μια χούφτα ξένους. Μετά την ισραηλινή εισβολή στη Δυτική Όχθη το 1967, περίπου δέκα χιλιάδες άνθρωποι από το Ταΐμπεχ έχουν μεταναστεύσει στην Αυστραλία, την Αμερική και την Ευρώπη λόγο της πολιτικής συνθήκης, την κακή οικονομική κατάσταση και τα καθημερινά βάσανα που αντιμετωπίζουν υπό στρατιωτική κατοχή. Το χωριό βρίσκεται ανάμεσα στην Ιερουσαλήμ και την Ιεριχώ στη βιβλική γη της Ιουδαίας γνωστής ως Δυτική Όχθη του Ιορδάνη, και δυστυχώς δεν υπάρχει καν σε κανένα σύγχρονο χάρτη.
Το χωριό υπάρχει εδώ ωστόσο από την εποχή του Χριστού, και κάθεται στο ψηλότερο βουνό της βιβλικής περιοχής της Ιουδαίας και Σαμάριας που ονομάζεται Όρος Ασούρ. Τις μέρες που δεν υπάρχει ομίχλη, από τον υψηλότερο λόφο του Ταΐμπε, μπορείτε να δείτε τη μαγευτική Νεκρά Θάλασσα, την κοιλάδα της Ιορδανίας, τα βουνά της Σαμάριας, την ορεινή έρημο της Ιουδαίας, αλλά και την Ιερουσαλήμ. Είναι πραγματικά εκπληκτικό και πνευματικά ωφέλιμο να κοιτάς την ίδια κοιλάδα όπου η Αγία Μαρία η Αιγυπτία είχε δαπανήσει πάνω από σαράντα χρόνια της ζωής της μέσα στη μοναξιά. Το χωριό έχει πέντε τόπους λατρείας, συμπεριλαμβανομένης της αρχαίας ερειπωμένης Ελληνικής Ορθόδοξης εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου (που χτίστηκε τον 4 ο αιώνα), τη καινούρια Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (ξανακτίστηκε το 1929-1932), η ουνιτική εκκλησία (οικοδομήθηκε το 1964 αλλά ο ουνιτισμός ιδρύθηκε στο χωριό το 1869), η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στην "τελευταία αναχώρηση του Ιησού" (εγκαινιάστηκε το 1971) και ένα μικρό μοναστήρι που οικοδομήθηκε από ένα Γάλλο μοναχό,τον αδελφό Νζακ Φραντ το 1990.
Έχουμε χαρακτηριστεί ως ζώνη Γ και έχουμε τεχνικά παραμείνει υπό ισραηλινή στρατιωτική κατοχή ακόμη και με την Ειρηνευτική Συμφωνία του Όσλο. Οι οικισμοί των εποίκων είναι ένα μεγάλο εμπόδιο για την ειρήνη επειδή οι Παλαιστίνιοι υποφέρουν προσπαθώντας να διαπεράσουν μεταξύ ΑΒΓ περιοχές για εργασία, τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Είναι αδύνατο πάμε όπου δήποτε όταν οι Ισραηλινοί ελέγχουν όλους τους δρόμους, και το μόνο που έδωσαν στους Παλαιστίνιους είναι ο έλεγχος των κέντρων των πόλεων. Η δική μας περιοχή ποτέ δεν επιστράφηκε στη Παλαιστινιακή Αρχή, διότι έχουμε εκατοντάδες παράνομων οικισμών από εποίκους γύρω μας.Ο μεγαλύτερος οικισμός στη Δυτική Όχθη "Όφρα" βρίσκεται δίπλα στο χωριό μας.Όφρα είναι το εβραϊκό όνομα για το χωριό Εφραΐμ. Το χωριό έχει και μια κλινική που υποστηρίζεται από την οργάνωση CARITAS που διευθύνεται από τον Δρ. Ριάντ Μουάντι, ένα φαρμακείο και πολλές μικρές υπεραγορές. Από 1956 το χωριό ήταν ένα από τα πρώτα στην περιοχή που έλαβε νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και τηλεφωνικές γραμμές. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι ανειδίκευτοι εργάτες με μερικούς επαγγελματίες. Κατά παράδοση, οι κάτοικοι του Ταΐμπε κερδίζουν τα προς το ζην από τη γη που καλλιεργούν κυρίως ελαιόδενδρα. Το χωριό πήρε θέσει στον χάρτη κατά τη σύγχρονη εποχή λόγω της οικογένειας Κανάν Χούρι που ίδρυσε την Εταιρία Ζυθοποιΐας της Ταΐμπε κάνοντας την"Μπύρα Ταΐμπε" μετά την Ειρηνευτική Συμφωνία του Όσλο το 1993.Αυτή η ζυθοποιία είναι το μοναδικό εργοστάσιο στην Ταΐμπε και είναι η μόνη μικροζυθοποιία στη Μέση Ανατολή.
Το Ταΐμπε έχει καλές σχέσεις με τα γειτονικά μουσουλμανικά χωριά.Αυτά τα χωριά είναι το Ρεϊμον στη μία πλευρά και το χωριό Ντιέρ Εζριάρ στην άλλη πλευρά. Το χωριό Ταΐμπε δεν έχει καμιά επικοινωνία με τους γειτονικούς οικισμούς των ισραηλινών εποίκων που συνεχώς στερούν το νερό του χωριού και κλέβουν όλο και περισσότερη παλαιστινιακή γη για την κατασκευή παράνομων ισραηλινών οικισμών. Οι κάτοικοι της Ταΐμπε μοιράζονται την ίδια γλώσσα, τρόφιμα, μουσική και πολιτιστικές αξίες με τα γειτονικά μουσουλμανικά χωριά έτσι η ανταλλαγές προσκλήσεων για γάμους γίνονται συχνά. Ωστόσο, δεν υπάρχει ενδογαμία μεταξύ των μουσουλμάνων και χριστιανών και είναι σχεδόν κάτι το απαγορευμένο. Τις λίγες φορές που τέτοιου είδους γάμοι διεξήχθησαν, οι οικογένειές τους αποκλήρωσαν το ζευγάρι που παντρεύτηκε. Οι μουσουλμάνοι και οι χριστιανοί είναι ενωμένοι κατά κάποιο τρόπο από τη παλαιστινιακή τους ταυτότητα και τον αγώνα τους για ανεξαρτησία και ελευθερία, αλλά προφανώς είναι πολύ διαφορετικοί στους τρόπους λατρείας και στο πώς γιορτάζουν τις γιορτινές τους μέρες.
Το χωριό Ταΐμπε ήταν πάντα υπό την προστασία του προστάτη μας Αγίου Γεωργίου, από τότε που ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας έκτισε την πρώτη εκκλησία που αφιερώθηκε ποτέ στον Άγιο Γεώργιο στους Άγιους Τόπους, εδώ στο μικρό μας χωριό. Έχουμε την ευλογία να μην έχουμε δει την καταστροφή και τις βομβιστικές επιθέσεις που συνέβησαν στη Ραμάλα που είναι σε κοντινή απόσταση, και σε άλλα μέρη της Παλαιστίνης. Για δύο χιλιάδες χρόνια αυτό το μικροσκοπικό μικρό χωριό είχε την ευλογία να διατηρήσει μια χριστιανική παρουσία στους Αγίους Τόπους. Όταν στο χωριό μας είχε απαγορευτεί η κυκλοφορία στους δρόμους για μια μόνο μέρα τον περασμένο Απρίλη, οι περισσότεροι άνθρωποι περίμεναν τους Ισραηλινούς στρατιώτες να έλθουν, έχοντας βάλει την πίστη τους στο Θεό. Μήπως ακούγεται περίεργο, αφού έχουμε δει τόση πολλή αιματοχυσία και τρόμο, ότι μπορούμε να υπερβαίνουμε πέρα από τον φόβο και την αγωνία και να περιμένουμε με πίστη στο Θεό; Στο τέλος, το τελικό μας πεπρωμένο είναι η Βασιλεία του Θεού, έτσι πρέπει να προσευχηθούμε για το έλεος του Θεού, αφού ζούμε κάτω από τα όπλα των ισραηλινών. Εν τω μεταξύ πρέπει να περπατάμε με το Σταυρό που ο Θεός μας προσέφερε και να διαφυλάξουμε τις χριστιανικές ρίζες στη γη της γεννήσεως του Χριστού.


Δρ. Μαρία Κουρεμένου Khoury


Η Μαρία είναι Ελληνίδα,γεννημένη στη Τρίπολη της Πελοποννήσου και μεγάλωσε στην Αμερική. Παντρεύτηκε Παλαιστίνιο Ελληνορθόδοξο και μένει στην Παλαιστίνη με το σύζυγο της και τα τρία τους παιδιά από το 1996. Είναι απόφοιτος του Ελληνικού Κολεγίου της Αμερικής,του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ και Πανεπιστημίου της Βοστόνης με Δοκτοράτο στην εκπαίδευση.
Επικοινωνία: Khourymaria@hotmail.com.

Μετάφραση από τ' αγγλικά: NOCTOC


The Christian roots in Taybeh are traced to our Lord and Savior Christ Himself as stated in the New Testament. Jesus came to the village of Taybeh with his disciples after the decision was taken by the Sanhedrin to prosecute him. "Jesus therefore walked no more openly among the Jews; but went thence unto a country near the wilderness, into a city called Ephraim..." (John 11:54).
The village of Taybeh had the biblical name Ephraim. The biblical name was changed to the modern name Taybeh by the Islamic leader Salahdin around 1187. The folktale states that Salahdin visited the village Ephraim and found its people very hospitable and generous thus he made a statement that they are "Taybehn" people in Arabic meaning "good and kind," thereby since that day Biblical Ephraim took the modern name "Taybeh." However, there are three places called "Taybeh" in this region. One is "Taybeh Zaman" (original Taybeh) in Jordan , the other is "Taybeh", north of Israel and close to Jenin.
Our village of Taybeh is the only all Christian village that remains in Palestine twenty minutes outside Jerusalem before Jericho with 1300 residents all of whom are Christian and the majority is Greek Orthodox. All residents are Palestinians with a handful of outsiders. Following the l967 Israeli invasion of the West Bank approximately ten thousand people from Taybeh have emigrated to Australia , America and Europe due to the politics, bad economic situation and daily suffering faced under military occupation. The village is located between Jerusalem and Jericho in the biblical land of Judea known as the West Bank of Jordan and unfortunately does not exist on any modern map.
The village does exist here however since the time of Christ and it sits on the highest mountain region of Biblical Judea and Samaria called Mount Asur . On a clear day from the highest hill in Taybeh you can see the magnificent Dead Sea, the Jordan valley, the mountains of Samaria , the mountainous desert of Judea and also Jerusalem . It is really amazing and spiritually rewarding to stare down at the same valley where St. Mary of Egypt is said to have spent over forty years of her life in solitude. The village has five places of worship including the original St. George Greek Orthodox Church in ruins (built in the 4th century), the new St. George Greek Orthodox Church (rebuild in l929-1932), the Melkite Church (build in l964 but Melkite worship was founded in the village in 1869), the Roman Catholic Church dedicated to "The Last Retreat of Jesus" (inaugurated l971) and a small monastery build by a French monk Brother Jack Frant in l990.
We are identified as area C and have technically remained under Israeli military occupation even throughout the Oslo Peace Agreement. The settlements are a big obstacle to peace because Palestinians suffer trying to get between ABC areas for work, school and hospitals. It is impossible to get anywhere when the Israelis control all the roads and they just gave the Palestinians the center of towns to control. Our area was never turned over to the Palestinian Authority because we have hundreds of illegal settlements all around us. The largest settlement in the West Bank "Ofra" is next to our village. Ofra is the Hebrew name for the village of Ephraim .
The village also has one clinic sponsored by the CARITAS organization directed by Dr. Riayd Muaddi, one pharmacy and many mini-markets. Since l956 the village was one of the first in the area to receive water, electricity and phone lines. The majority of the residents are unskilled workers with a few professionals. Traditionally, the residents of Taybeh have earned their living from the land especially cultivating olive trees. The village was put on the map in modern times because the Canaan Khoury family established The Taybeh Brewing Company making "Taybeh Beer" following the Oslo Peace Agreement in l993. The brewery is the only factory in Taybeh and the only microbrewery in the Middle East .
Taybeh has good relationships with its neighboring Muslim villages. The village of Reimon is on one side and the village of Deir Ejrear on the other side. Taybeh village has no communication with the neighboring Israeli settlements that are constantly depriving the village of water and stealing more and more Palestinian land to build illegal Israeli settlements. The residents of Taybeh share the same language, food, music and cultural values with the neighboring Muslim villages thus an exchange of invitations for weddings can often be found. However, there is no intermarriage among Muslims and Christians and it is almost forbidden. The few times that such marriages might take place their families disown the married couple. Muslims and Christians are somehow united by their Palestinian identity and their fight for independence and freedom but are obviously very different in their ways of worship and how they celebrate their holy days.
The Taybeh village has always been under the protection of our patron Saint George ever since Constantine the great emperor built the first church to be named after St. George in the Holy Land right in our little village. We have been blessed not to have seen the destruction and bombings that have happened in nearby Ramallah and other parts of Palestine . For two thousand years this tiny little village has had the blessing to maintain a Christian presence in the Holy Land . When the village was placed under curfew for only one day in April most people waited with faith in God for the Israelis soldiers to approach. Does it sound strange to have seen so much bloodshed and terror that you can actually transcend beyond fear and anxiety and wait with faith in God? At the end, our final destiny is the Kingdom of God so we pray for God's mercy as we live under Israeli guns. In the mean time we must walk with the Cross that God offered us and preserve our Christian roots in the land of Christ 's birth.

By Maria Khoury , Ed. D.


Maria is Greek born in Tripoli, Greece and grew up in the United States. She married a Greek Orthodox Palestinian and she has been living in Palestine with her husband and their three children form 1996. She is a graduate of Hellenic College, Harvard University and Boston University with a doctor of education degree.
Contact Maria at: Khourymaria@hotmail.com.

2 σχόλια:

  1. Αγαπητέ έχετε απόλυτο δίκιο.
    Το κείμενο με το θέμα αυτό, μου το έδωσε με την παράκληση να το αναρτήσω ο υπογράφων αυτό.
    Ο Σταύρος Αράνκι είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο και κατάγεται από το χωριό αυτό. Φαίνεται ότι πάνω στον ενθουσιασμό του για την προβολή του χωριού του οικειοποιήθηκε το κείμενο.
    Αυτή την περίοδο απουσιάζω από Πάτρα. Θα επιστέψω 27 Σεπ. Θα τον δω και θα τον ενημερώσω.
    Ζητώ συγνώμη.
    Τουλάχιστον από μέρους μου, δεν έγινε εκ προθέσεως.
    Προς το παρών έκανα τις απαιτούμενες προσθήκες.
    Αν και μετά τις εξηγήσεις και διορθώσεις η επιθυμία σας είναι να αφαιρεθεί η ανάρτηση δεν έχω καμία αντίρρηση.
    Παρακαλώ για την μακροθυμία σας.
    Ευχαριστώ.

    ΥΓ. Παρακολουθώ τον ιστοχώρο σας. Προ ημερών έκανα αντιγραφή εργασίας σας και παραπέμπω σε σας http://anastasiosk.blogspot.com/2010/09/monastery-of-st-anastasios-in-turkish.html . Αν και δι’ αυτή υπάρχει επιθυμία αφαιρέσεως δεν έχω ουδεμία αντίρρηση.
    Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ Αναστάσιε,

    Θα ήθελα να σ΄ευχαριστήσω για την ανταπόκριση σου και επίσης ευχαριστώ που διαβάζεις στο ιστολόγιο μου.
    Δεν επιθυμώ ν΄αφαιρεθεί τίποτα από το ιστολόγιο σου. Αυτό το οποίο επιθυμώ είναι ν΄αναγνωριστεί ότι το συγκεκριμένο κείμενο ανήκει στη Δρ. Μαρία Κουρεμένου Khoury, η οποία και το έγγραψε.
    Τώρα, αν ο κύριος Σταύρος Αράνκι οικειοποιήται πράγματα που δεν είναι δικά του επειδή ενθουσιάζεται, αυτό είναι πρόβλημα δικό του, φτάνει να μην το κάνει πάνω στη δική μου πλάτη (γιατί εγώ μετάφρασα το κείμενο) και να μην κοροϊδεύει τους άλλους ότι αυτά που οικειοποιήται είναι και δικά του.
    Όσο για τον άγιο Αναστάσιο, ευχαριστώ που βρήκες χρήσιμη αυτή την ανάρτησή μου, και είσαι ευπρόσδεκτος να χρησιμοποιείς ότι θέλεις από το ιστολόγιό μου.
    Ευχαριστώ πολύ, και καταλαβαίνω ότι όλα αυτά έγιναν εν αγνοία σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή