ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟN ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ - THE SONG OF SAINT GEORGE FROM THE VILLAGE OF ARCHANGELOS IN RHODES

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ


Άη μου Γεώργη φέντη μου, καλέ μου καβαλάρη,
αρματωμένε με σπαθί τζιαί με γρουσόν κοντάρι.
Άντζελος είσαι στη θωριά, άγιος στη θεότη,
παρακαλώ σε βόηθα μου, καλέ μου στρατιώτη
από το άγριο θεριόν τζιαί δράκοντα μεγάλον,
όπου του πέρνασιν άνθρωπον κάθα πορνόν τζιαί άλλο.

Αν δεν του πέρνασιν άνθρωπον κάθα πορνόν στην ώρα,
νερό δεν έφηνε να πιεί κανένας με' στη χώρα.
Τα μπουλλεκιά ερίξασιν τίνος θέλουν να τύχουν,
τζιαί ετύχασιν τα μπουλλεκιά μπρος τη βασιλοπούλλα.
Ετύχασιν τα μπουλλεκιά μπρος τη βασιλοπούλλα,
όπου την είσσιεν η μάνα της μον΄μιά τζι' ακριβοπούλα.
Ο βασιλιάς σαν τό΄μαθεν πολύ βαρύν του φάνην,
ούλλον το βιός μου πάρτε το, τζιαί το παιδί μου αφήστε.
Λαός σηκώστει αρίθμιτος, στον βασιλιά τζιαί πάει,
για δώσ' μας τον παιδάτζι σου, για πέρνωμε τζιαί εσένα.
Πάρτε την τζιαί στολήστε την μ' άτιμιτα πετράδια,
μ΄αργυρα τζιαί με χρουσά, τζι΄ούλλον μαργαριτάρια.
Νύφη να την εντύσετε ο δράκος να την σσκίσει,
τζιαί τ' όμορφο της το κορμίν να το γλυκομασήσει.
Στα μάρμαρα του πηγαδιού ρίξαν την αλεσίδα,
τζιαί δέσαν την, την όμορφη τζιαί άτυσση κορασίδα.
Ο Άης Γιώργης το' μαθεν τζιαί θέλει να την σώσει,
τζιαί που το άγριον θεριόν, να την ελευθερώσει.
Τον γρίβαν του εκαλίτζιεψεν, τζιαί πάει να τον ποτίσει,
τζιαί στο νερόν του πηγαδιού, επήεν να καθήσει.
Γυρίζει κόρη τον θωρεί, με δακρυσμένο βλέμμα,
φύε του λέει φέντη μου, γιατί θα φάει τζιαί σένα
ετούτον το άγριον θεριόν οπού θα φάει εμένα.
Άφησμε κόρη, άφησμε λιγάτζι να ξαπλώσω,
λιγάτζι να ξεκουραστώ τζιαί εγώ εν να σε γλιτώσω.
Ο Άγιος τζοιμήθηκε τζιαί το θεριόν σιμώνει,
ούλλα τα όροι σείουνται, τα δέντρα ξεριζώνει.
Σήκου του λέει φέντη μου τζιαί το νερόν αφρίζει,
τζιαί ο δράκοντας τα δόντια του, για μένα τ' ακονίζει.
Σηκώστητζιεν ο Άγιος σαν παραλοϊσμένος,
τζιαί το κοντάρι του έρπαξεν ως ήτουν μαθημένος.
Μια κοντριάν του τράβηξεν του δράκοντα στο στόμα,
τζιαί το θεριόν τζυλήστητζιε , χαμαί στης γης το χώμα.
Σήρε κόρη στο σπίτι σου, τζιαί σήρε στους γονείς σου,
τζιαί πε τους ποιος σου γλίτωσε σήμερον τη ζωή σου.
Τζιαί πιλοάτε ο βασιλιάς στον Άγιον τζιαί λέει,
χαλάλιν σουν τα πλούτη μου, χαλάλιν το παιδίν μου
χαλάλιν σου τα πλούτη μου, χαλάλιν το παιδίν μου,
χαλάλιν τζι η κορώνα μου, που' χω στην τζεφαλή μου.
Σσιαίρου τα τζιαί τα πλούτη σου, σσιαίρου τζιαί το παιδί σου,
σσιαίρου τζιαί την κορώνα σου που σσιείς στην τζεφαλή σου.
Για πε μου νέε ένδοξε πως είναι τ΄ όνομα σου,
για να σου κάμω χάρισμα να εν της αρεστζιείας σου.
Γεώργιον με λέουσιν, που την Καππαδοτζίαν,
θέλεις να κάμεις χάρισμα, κτίσε μιάν εκκλησία
τζιαί πιάσε τζιαί ζωγράφησε Χριστόν τζιαί Παναγία,
τζιαί στη δεξιά της την μεριά βάλε έναν καβαλάρην
αρματομένον με σπαθίν, τζιαί μ΄αργυρόν κοντάρι.

Αρχάγγελος, Ρόδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου