ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2008

Η ΠΟΛΥΑΔΡΙΑ ΣΤΗ ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΤΟΝΤΑ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ - POLYANDRY AMONG THE TODA TRIBE OF INDIA

Γυναίκα Τόντα με τους 4ς συζύγους της που είναι όλοι αδέλφια

Ο λαός των Τόντα είναι μια μικρή ποιμενική φυλή της νότιας Ινδίας, που κατοικεί στους λόφους Νιλγκίρι. Ο αριθμός των Τόντα είναι λιγότερος από 1,000 άτομα και είναι μια απομονωμένη φυλή, οι άνθρωποι μιλούν Τόντα, μια Δραβιδιανή γλώσσα.
Ίσως το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό των Τόντα να είναι το ότι ασκούν τη συνήθεια της αδελφικής πολυανδρίας, μια συνήθεια στην οποία μια γυναίκα παντρεύεται όλα τα αδέλφια μιας οικογένειας. Η Πολυανδρία είναι μια μορφή γάμου όπου μια γυναίκα παντρεύεται πολλαπλούς άνδρες και όχι μόνο ένα.

Αυτή η συνήθεια υφίσταται ως αποτέλεσμα διαφόρων παραγόντων, όπως περιβαλλοντικοί περιορισμοί, ο χαμηλός αριθμός των γυναικών σε ένα πληθυσμό (η αναλογία των γυναικών με τους άνδρες στη φυλή Τόντα είναι περίπου τρεις με πέντε) , περιορισμούς στην εργασία, και ιδιοκτησιακά αλλά και κληρονομικά ζητήματα. Λιγότερο από το 1% όλων των κοινωνιών του κόσμου ασκούν τη συνήθεια της πολυανδρίας και η πιο συνηθισμένη μορφή είναι η αδελφική πολυανδρία, η οποία ασκείται από τη φυλή Τόντα. Όταν μια γυναίκα παντρεύεται έναν άντρα, παντρεύεται επίσης και τα αδέρφια του. Για τη φυλή των Τόντα, η πολυανδρία λειτουργεί ως μηχανισμός για τον έλεγχο του πληθυσμού και τον περιορισμό του αριθμού των παιδιών που γεννούνται σε κάθε γενιά.Το σκληρό περιβάλλον που περιορίζει τους πόρους διαβίωσης απαιτεί τον έλεγχο του πληθυσμού, αλλά και για λόγους περιορισμού των κληρονόμων. Η Πολυανδρία εμποδίζει τη γη, τα ζώα και τα λοιπά περιουσιακά στοιχεία από το να κατανέμονται ανάμεσα σε πάρα πολλά μέλη μιας οικογένειας και μπορεί να βοηθήσει στην προσαρμογή του εργατικού δυναμικού ανάλογα με το ποσοστό της γεωργικής γης που υπάρχει. Η προέλευση της συνήθειας της πολυανδρία για τη φυλή των Τόντα, πηγαίνει πίσω στην ινδική κλασική λογοτεχνία καθώς και στη ινδική επική μυθολογία, Μαχαμπχαράτα.

Ο παιδικός γάμος είναι κάτι το κοινό για τη φυλή των Τόντα και φαίνεται να έχει θρησκευτική έννοια. Μικρά αγόρια και κορίτσια αρραβωνιάζονται με τα ξαδέλφια τους που είναι γνωστά ως ματσιούνι, συνήθως πριν από την ηλικία των τριών ετών. Αυτή η πρωτοβουλία πρέπει να ξεκίνησε από τον πατέρα του αγοριού. Ο πατέρας θα βρει το κατάλληλο κορίτσι για τον γιο του αφού επισκεφτεί στο χωριό και πάρει μαζί του κομμάτι πανί που ονομάζεται τανρπ, ως δώρο γάμου. Αυτά τα γαμήλια δώρα, στη συνέχεια, δίνονται δύο φορές το χρόνο μέχρι το κορίτσι είναι δέκα χρονών, οπότε το δώρο έχει αντικατασταθεί από ένα πουτκούλι που είναι η παραδοσιακή ενδυμασία που φοριέται και από τους άνδρες και από τις γυναίκες, και καλείται επίσης και μανδύας. Εάν δεν βρεθεί η σωστή ματσιούνι (αρραβωνιαστικιά), ένα άλλο κατάλληλο κορίτσι θα βρεθεί αφού πρώτα ελεγκτούν οι αυστηροί κανόνες της ενδογαμίας και εξωγαμίας. Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει μια κοπέλα για τον άντρα και ένα άνδρα για μια κοπέλα αργότερα στη ζωή τους.

Τηρώντας τη συνήθεια της πολυανδρίας, θεωρείται από αυτή τη στιγμή και μετά, ότι η κοπέλα θα γίνει και γυναίκα των άλλων αδελφών του αγοριού ή στα μελλοντικά αδέλφια που ενδεχομένως να έχει. Η πατρότητα δεν διακατέχει τόση σύγχυση όσο αναμένεται, δεδομένης της πολυπλοκότητας των σεξουαλικών σχέσεων μεταξύ μιας γυναίκας και πολλαπλών ανδρών. Η φυλή των Τόντα δεν έχει την φυσιολογική έννοια της πατρότητας, αλλά μάλλον μια κοινωνική αντίληψη. Όταν μια γυναίκα μείνει έγκυος υπάρχει μια τελετή που ονομάζεται πουρσουπίνι, πριν από την γέννηση ενός παιδιού, συνήθως γύρω από τον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης, όπου ο κοινωνικά αναγνωρισμένος πατέρας εκτελεί την τελετουργία "παρουσίασης του τόξου". Σε αυτή τη τελετή, αναγνωρίζεται κοινωνικά ο πατέρας του παιδιού και όλων των παιδιών που γεννούνται από την γυναίκα μέχρι που ένας άλλος εκτελέσει την τελετουργία. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένας άνδρας πεθαίνει, αυτός θα εξακολουθήσει να θεωρείται ως ο πατέρας των παιδιών που θα ακολουθήσουν αφού ήταν ο τελευταίος που είχε εκτελέσει αυτή τη τελετή. Η πατρότητα του παιδιού δεν έχει σημασία για τη φυλή των Τόντα και ούτε έχουν πραγματική κατανόηση της βιολογικής πτυχής της πατρότητας. Αυτό που έχει σημασία για αυτούς, όταν πρόκειται για παιδιά που έχουν πατέρα, είναι η κοινωνική τους αναγνώριση και όχι η βιολογική αναγνώριση της πατρότητας. Εάν η κοινωνική αναγνώριση δεν γίνει θεμιτή από τον υποτιθέμενο πατέρα, τότε κάποιος άλλος άνδρας θα βρεθεί για την εκτέλεση της τελετής. Φαίνεται, λοιπόν, ότι τα παιδιά της φυλή των Τόντα εξασφαλίζουν ένα τελετουργικά αναγνωρισμένο πατέρα ανεξάρτητα από τις συνθήκες και το βρίσκουν αυτό να αποτελεί τη προτεραιότητα για την κοινωνική επιτυχία της ομάδας.

Οι σεξουαλικές προτιμήσεις εκδηλώνονται μεταξύ των γυναικών της φυλή των Τόντα, αλλά αυτό δεν φαίνεται να είναι κοινό, δεδομένου ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν άλλη επιλογή για τον καθορισμό στους ερωτικούς συντρόφους τους. Η κλοπή συζύγων ήταν ένα πρόβλημα στο παρελθόν, αφού ένας άνδρας απλώς θα έκλεβε τη γυναίκα και θα αποζημίωνε τον πρώην ή τους πρώην συζύγους της με ένα βουβάλι. Η φυλή των Τόντα γνωρίζει τη σεξουαλική ζήλια και σε γενικές γραμμές, ο πρώτος αδελφός έχει περισσότερα προνόμια στη σεξουαλική του δραστηριότητα με την γυναίκα. Τα άλλα αδέλφια το θεωρούν τιμή τους όταν γίνουν σύζυγοι της γυναίκας του πρώτου τους αδελφού και αποδέχονται την κατάταξη τους στα σεξουαλικά προνόμια.

The Toda people are a small pastoral tribe of Southern India who reside in the Nilgiri hills. The Toda number less than 1,000 persons and are an isolated people who speak Toda, a Dravidian language. Perhaps the most notable characteristic of the Toda is that they practice fraternal polyandry, a practice in which a woman marries all the brothers of a family. Polyandry is when a woman has more then one husband at the same time.

Polyandry is a form or marriage where one woman is married to multiple men.The word polyandry is Greek and translates as "many men" (poly=many and andria=men). This arrangement exists as a consequence of various factors such as environmental restrictions, low numbers of women in a population (the ratio of females to males among the Toda is about three to five), labor constraints, and property and inheritance issues. Less than one percent of all societies practice polyandry and the most common form is fraternal polyandry, which the Toda practice. When a woman marries a man, she is also marrying his brothers.

For the Toda, polyandry serves as a mechanism for population control by limiting the number of children born in each generation. Harsh environments and limited resources require population control for the reasons of limiting heirs also. Polyandry prevents the land, animals and other property from being divided among too many family members and can help to adjust the labor force to the amount of agricultural land. The origins of the practice of polyandry for the Toda go back to classic Indian literature as well as the Indian mythological epic, Mahabharata.

Child marriage is common to the Toda and appears to have religious meaning. Small boys and girls are betrothed to their cross-cousins or matchuni usually before the age of three years. This is initiated by a boy's father. The father will find a suitable girl for his son by visiting the village and bringing a loin cloth called a tadrp as a wedding gift. These wedding gifts are then given twice a year until the girl is ten years old, at which time the gift is replaced by a putkuli which is the traditional clothing worn by both male and females, also called a mantle. If no proper matchuni is found, another suitable child is found, still adhering to the strict endogamy and exogamy rules. This ensures a husband for the girl and a wife for the boy later in their lives. Adhering to their practice of polyandry, it is assumed at this time that the girl will also become the wife to any of the boy's brothers or any future brothers he may have.


Fatherhood is not confusing as one might expect given the complexity of sexual relations among the arrangement of one woman and multiple men. The Toda do not have a physiological concept of fatherhood, but rather a social concept. When a woman becomes pregnant there is a pursupimi ceremony before the birth of a child, usually around the seventh month of pregnancy, wherein the socially recognized father performs the ritual "presenting the bow". This ceremony socially recognized the father of the child and all the children born to the woman until another man performs the ritual. This means that when a man dies, he may still be considered the father of future children if he was the last to perform the pursupimi ceremony. Paternity of the child does not matter to the Toda and they have no true understanding of the biological aspect of fatherhood. What matters to them, in the case of children having a father, is the social recognition rather than the biological recognition of paternity. There is no illegitimacy of children in Toda society and no known case where a man could not be found to perform the ceremony for a pregnant woman. In cases of premarital pregnancy, the arranged child marriage to cross-cousins or matchuni assures a father. If this is not possible, then another suitable male partner will be found to perform the ceremony. It appears then, the Toda ensure a ritually recognized father regardless of circumstances and find this to be a priority for social success of the group.

Sexual preferences do occur amongst the Toda women, but it does not appear to be common since most women do not have a choice in determining their sexual partners. Wife stealing was a problem in the past, as a man would simply take a wife and compensate the former husband(s) with buffalo. The Toda acknowledge sexual jealousy and generally speaking, the eldest brother has more privilege when it comers to engaging in sexual activity with the wife. The other brothers consider it an honor when becoming a husband to the brother's wife and accept their rank in sexual privilege.


2 σχόλια:

  1. αυτή η πολυανδρία μου φαίνεται εντελώς φαλλοκρατική;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και τι δεν είναι φαλλοκρατικό φίλη μου;Ολα είναι φαλλοκρατικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή