ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

Το Τρίο Τζουμπράν: Όταν ο πόνος γίνεται μουσική - Le Trio Joubran: When pain turns into music

Η ιστορία της Παλαιστινιακής μουσικής ομάδας στο ούτι, Το Τρίο Τζουμπράν ( Le Trio Joubran) είναι ασυνήθιστη. Η συναρπαστική ιστορία του Τρίο Τζουμπράν άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 στη μικρή πόλη της Ναζαρέτ στη βόρεια Παλαιστίνη όταν ο Σαμίρ Τζουμπάρν, τώρα 35, άρχισε να εκτελεί σόλο στο ούτι. Οι νεότεροι αδελφοί του Σαμίρ, ο Γεσάμ, 25, και ο Ατνάν, 24, εντάχθηκαν μαζί του μερικά χρόνια αργότερα για να σχηματίσουν το Τρίο Τζουμπράν, το οποίο σύντομα έγινε ένα από τα καλύτερα και πιο ευρέως γνωστά αραβικά μουσικά σύνολα. Τα αδέλφια προέρχονται από μια ταλαντούχα μουσική οικογένεια. Ο πατέρας τους ήταν κατασκευαστής ουτιών, ένα επάγγελμα που κρατούσε η οικογένεια για τρεις γενιές.
Όταν ο Σαμίρ ήταν 16 ετών, παρουσίασε την πρώτη σόλο συναυλία στο ούτι που έγινε ποτέ σε παλαιστινιακό έδαφος. Σπούδασε αραβική μουσική στην Παλαιστίνη και στο Κάιρο στις αρχές της δεκαετίας του 1990, και συμμετείχε σε διαφόρα μουσικά εργαστήρια στην Ευρώπη. Ξεκίνησε την διδασκαλία μουσικής στο σπίτι του στη πόλη της Ναζαρέτ και στη Ραμάλα, και το 1998 ίδρυσε το Awtar Sharqiya, τον πρώτο αραβικό μουσικό θίασο στη Γάζα, ο οποίος δυστυχώς δεν μπόρεσε να συνεχιστεί λόγο του ξεσπάσματος της Ιντιφάντα το 2000. Το 2001, με τη συνδρομή της οργάνωσης της Ερυθράς Ημισελήνου, η οποία τότε ήταν υπό την ηγεσία του Αραφάτ Φάδι, ο Σαμίρ ηχογράφησε το άλμπουμ Sou' Fahm (Παρεξήγηση). Ήταν ένα ξεχείλισμα ενάντια στις σκληρές συνθήκες στη Ραμάλα κατά τη διάρκεια της εποχής της ιντιφάντα - στη οποία περιλαμβάνονται και οι βομβαρδισμοί του σπιτιού της οικογένειας των Νζουμπράν.
Το 2002 ο Γεσάμ Τζουμπράν έφυγε για την ιταλική πόλη Κρεμόνα, τη πατρίδα του Antonio Stradivari Μουσικού Ινστιτούτου, του πιο διάσημου κατασκευαστή έγχορδων μουσικών οργάνων στον κόσμο. Για τρία χρόνια σπούδασε την κατασκευή έγχορδων, ένα τομέα μελέτης, που δεν υπάρχει στον αραβικό κόσμο. Το 2005 ο Γεσάμ αποφοίτησε παίρνοντας τον πρώτο βαθμό στο τάξη του που συνπεριβάλετο από 23ης διεθνείς φοιτητές στο Ινστιτούτο. Τρία χρόνια νωρίτερα, το 2002 ο Σαμίρ, μαζί με τον Γεσάμ, είχαν δώσει μια συναυλία στο Παρίσι που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το κοινό και τον Τύπο. Αυτή ήταν η πραγματική έναρξη των πολυάριθμων συναυλιών τους μαζί. Δύο μήνες μετά, παρήγαγαν ένα άλμπουμ που ονομάζεται Tamas (Σταματάω) , το οποίο παρήχθη στη Γαλλία και διανέμεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Όταν ο Ατνάν, ο νεότερος αδελφός τους, εντάχθηκε μαζί τους, δημιούργησαν το Τρίο Τζουμπράν και παρήγαγαν ένα άλμπουμ που ονομάζεται Randana (Απήχηση), το ίδιο όνομα που επέλεξαν αργότερα για τη δική τους μουσική εταιρεία παραγωγής στο Παρίσι. Δύο χρόνια αργότερα Το Τρίο Τζουμπράν είχε αναγνωριστεί ως ένα από τα καλύτερα μουσικά σύνολα στο ούτι στην Ευρώπη, και εκτελούσε περίπου 150 συναυλίες το χρόνο στην Ευρώπη και Αμερική. Το Τρίο Τζουμπράν ήταν υποψήφιο για την ανάθεση του βραβείου Django d'Or το 2004, και έχει επιλεγεί για το Womex το 2004 και το Mundial το 2005. Μετά από το τέλος μιας συναυλίας για την ΟΥΝΕΣΚΟ το 2004, ο Σαμίρ πήρε ένα συναρπαστικό τηλεφώνημα. Το σπίτι του στη Ραμάλα είχε καταρρεύσει λόγω του βομβαρδισμού ενός γειτονικού σπιτιού. Την επόμενη μέρα πήρε το αεροπλάνο για τη Ραμάλα και είδε το σπίτι του βομβαρδισμένο. Ο Σαμίρ υπενθυμίζει. "Το αποτέλεσμα του εν λόγω περιστατικό ήταν μια συναυλία στη Ραμάλα με την συνοδεία του αείμνηστου, θρυλικού ποιητή Μαχμούντ Νταρουίς. Η παράδοξη σχέση μεταξύ του Σαμίρ και του Νταρουίς είχε αρχίσει συμπτωματικά στο Παρίσι το 1996, όταν οι δύο συμμετείχαν σε μια πολιτιστική βραδιά εκεί. "Μου είπαν οι διοργανωτές της εκδήλωσης ότι εγώ θα έπαιζα ούτι ενώ ο Νταρουίς θα απάγγελλε ποίηση. Ήταν η πρώτη μου συνάντηση με τον ποιητή που αγαπούσα τόσο πολύ, και έτρεμα ολόκληρος. Στην αρχή ο Νταρουίς είχε την μύτη του ψηλά και δεν ήθελε να συνδεθεί με αυτού του είδους μουσικής κομπανίας, αλλά στο τέλος έπρεπε να συμφωνήσει, αν και μόνο με την προϋπόθεση ότι θα έπαιζα μόνο για τρία λεπτά μετά από κάθε ποίημα. Ταιριάξαμε όμως, και από τότε συνεργαστήκαμε μαζί κατά το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελίας των ποιημάτων του σε συνεδρίες σε όλο τον κόσμο μέχρι τον αιφνίδιο θάνατο του τον περασμένο Ιούλιο. "Ο Σαμίρ επικαλεί τον Νταρουίς ως τη "πηγή μουσικής έμπνευσης" της τριάδας. "Περάσαμε τις καλύτερες στιγμές μαζί. Με τον
Νταρουίς, συμμερίστηκα επίσης και τις πιο θλιβερές στιγμές, αφού ήμουν ο μόνος φίλος που ταξίδεψε στην νεκροφόρα για την ταφή [στη Ραμάλα]."
Το 2005, ένα ντοκιμαντέρ για την ιστορία του τρίο είχε παραχθεί και διανεμηθεί σε όλο τον κόσμο. Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε στο γαλλικό κανάλι ARTE, καθώς και στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Al-Jazira και πολλά άλλα φεστιβάλ. Η ταινία λέει την ιστορία τους και τον αγώνα του τρίο για να επιτευχθεί το όνειρό τους σε ένα τέτοιο σκληρό πολιτικό κλίμα όπως στην Παλαιστίνη. Το τρίο έπαιξε για ένα ακροατήριο χιλιάδων στο Φεστιβάλ Nyon και έγινε δεκτό με ενθουσιασμό στο Carnegie Hall το Φεβρουάριο του 2006.
Το τελευταίο άλμπουμ του Τρίο Τζουμπράν, Majaz (Αλληγορία), βγήκε το 2007 και παραμένει μπεστ σέλερ στον κόσμο αυτού του είδους μουσικής στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία όπου τα αδέρφια τώρα ζουν. Σε αυτό το άλμπουμ το τρίο συνοδεύεται με τον παλαιστίνιο μουσικό κρουστών Γούσεφ Χεμπές, ο οποίος προσθέτει ένα νέο πνεύμα με τις επιδόσεις του. Η επίδοση αυτή αναδεικνύει τους τρεις διαφορετικούς χαρακτήρες, οι οποίοι είναι ενωμένοι κατά τη διάρκεια της συναυλίας από το στενό διάλογο αυτοσχεδιασμού και αρμονίας. Ενώ στο Randana, το ντεμπούτο άλμπουμ του τρίο, ανιχνεύονται σε πειραματικό πνεύμα, στο Majaz υιοθετούν ένα πιο σίγουρο βήμα το οποίο αντανακλά τον εγγενή χαρακτήρα του τρίο.
Το Τρίο Τζουμπράν εκτέλεσε δύο συναυλίες όταν φιλοξενήθηκε από το Al-Mawred Al-Thaqafi στο Καΐρο κατά τη διάρκεια του Ραμαζανιού. Η πρώτη ήταν στο Θέατρο Genena με την κομπανία του Χεμπές, και η δεύτερη στο Μέγαρο Όπερας στο "Στη σκιά των λέξεων", μια ειδική βραδιά αφιερωμένη στον Μαχμούντ Νταρουίς που διοργανώθηκε από την παλαιστινιακή πρεσβεία στο Κάιρο. Η εμφάνιση του Χεμπές ήταν μία από τις σπάνιες συνεργασίες του τρίο με άλλους παίκτες στο ούτι, χωρίς να μην αποκλείονται περίφημοι παίκτες όπως τον Σιμόν Σιαχίν από το Λίβανο ή τον Νάσερ Σάμμα από το Ιράκ. "Δεν θέλω να ακούωμαι ως αλαζόνας, αλλά έχουμε ακόμα πολλά να παρουσιάσουμε ως τρίο πριν να βαρεθούμε με τον εαυτό μας", λέει ο Σαμίρ. "Ένα τρίο στο ούτι είναι κάτι που δεν υπάρχει αλλού στον αραβικό κόσμο. Και αυτή η πρωτοφανές χημεία μεταξύ μας ως αδέλφια, είναι η ίδια μοναδική." Ωστόσο, οι αδελφοί Τζουμπράν δεν αποκλείουν τη συνεργασία τους με άλλα μουσικά είδη. Η συνεργασία τους μαζί με μουσικούς φλαμένκο είναι μία ιδέα που τους αρέσει. Τώρα, το τρίο συνθέτει κινηματογραφικά μουσικά κομμάτια με το Michael Dana, ένα από τους πιο διάσημους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής στο κόσμο. Ως εκ τούτου, και περίεργος έτσι, η δημοτικότητα του τρίο στον αραβικό κόσμο είναι μικρότερη από ότι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. "Η τριάδα είναι γεμάτη έως το Φεβρουάριο του 2010," λέει ο Σαμίρ με περηφάνια. "Αυτού του είδος προγραμματισμού μελλοντικής διοργάνωσης συναυλιών δεν υπάρχει στον αραβικό κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που δεν κάνουμε και τόσες συναυλίες σε αραβικές χώρες." Για πολύ καιρό οι αδελφοί είχαν ισραηλινά διαβατήρια, τα οποία δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για είσοδο σε πολλές χώρες της Μέσης Ανατολής. Πριν από δύο χρόνια επιλύθηκε το θέμα του διαβατηρίου, και μόνο τότε, ήταν σε θέση να παίξουν στο Ντουμπάι, την Τυνησία και το Μαρόκο. "Τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα", λέει ο Σαμίρ και χαμόγελα. Η Ραμάλα είναι σίγουρα μια εξαίρεση στον κανόνα αυτό. Η τριάδα διατηρεί καλές σχέσεις με το Αραβικό Μουσικό Ινστιτούτου στην πόλη, και έχουν την παράδοση να γιορτάζουν την πρώτη νύχτα του κάθε καινούριου μουσικού τους έργου στη Ραμάλα και την Χαΐφα. Κλείνουν τη μεγαλύτερη αίθουσα στην πόλη, η οποία έχει μεγάλες οθόνες και κατέχει ποσοστό τηλεθέασης της τάξης των 1,200. Δίνονται δωρεάν CD στο ακροατήριο τους. "Σε αντίθεση με την κατάσταση των αρχών της δεκαετίας του 1990, ο αριθμός ατόμων που παίζουν ούτι, συμπεριλαμβανομένων και γυναικών, αυξάνεται πλέον, και η μουσική σκηνή γίνεται καλύτερη από ποτέ."

Ράνια Χάλαφ

Μετάφραση NOCTOC

Αυτό είναι το link για το ντοκιμαντέρ για τη ζωή των αδελφών Τζουμπράν. Είναι πολύ ενδιαφέρον. Θα σας αρέσει.

http://rapidshare.com/files/106498711/Le_Trio_Joubran.wmv.html

The story of the Palestinian oud Trio Joubran is an unusual and fascinating one.The Story of the Trio started in the mid- 1990s in the small town of Al-Nasserain in Northern Palestine when Samir Joubran, now 35, began to perform solo on the oud... Samir's younger brothers Wessam, 25, and Adnan, 24, joined him some years later to form Trio Joubran, which soon became one of the best and most widely-known Arab music ensembles.
The brothers come from a talented musical family. Their father was a third-generation oud maker. When Samir was 16 he presented the first ever solo oud concert in Palestinian territory. He studied Arabic music in Palestine and Cairo in the early 1990s, and attended several workshops in Europe. He started teaching music at his home town of Al-Nasserain and Ramallah, and in 1998 he set up Awtar Sharqiya, the first Arabic music troupe in Gaza, which was unfortunately prevented from carrying on by the outbreak of the 2000 Intifada. In 2001, and with the assistance of the Red Crescent organisation, then led by Fathi Arafat, Samir produced his album Sou' Fahm ( Misunderstanding ); an outpouring against the harsh conditions in Ramallah during the years of the Intifada -- which included the shelling of the Joubran family home.
In 2002 Wessam Joubran left for the Italian town of Cremona, the home of the Antonio Stradivari Musical Institute, the most famous string instrument manufacturer in the world. For three years he studied the string instruments industry, a field of study that does not exist in the Arab world. In 2005 Wessam graduated top of his class of 23 international students at the institute.
Three years earlier, in 2002 Samir, along with Wessam, had given a concert in Paris that was warmly welcomed by audience and the press. This was the real launch of their numerous concerts together. Within two months, they had produced an album called Tamas, which was produced in France and distributed worldwide. When Adnan, the youngest brother, joined them, they became the Joubran Trio and produced an album called Randana, the name which they later chose for their own music production company in Paris. Two years later the Joubran Trio was scheduled as one of the best oud ensembles in Europe, performing about 150 concerts a year in Europe and America. The Trio was nominated for the 2004 Django d'Or award, and selected for the Womex 2004 and the Strictly Mundial 2005.
Following a concert for UNESCO in 2004, Samir received a shattering telephone call. His house in Ramallah had collapsed owing to the shelling of an adjacent house. "The following day I flew to Ramallah and saw the bombed house," Samir recalls. The outcome of this incident was a concert in Ramallah in the company of the late, legendary poet Mahmoud Darwish. The odd partnership between Samir and Darwish had begun coincidentally in Paris in 1996, when the two performed at a Paris cultural evening. "I was told by the organisers of the event that I would have to play oud while Darwish recited his poetry. It was my first encounter with the poet I loved so much and I was trembling all over. At first Darwish turned his nose up at being associated with this kind of musical company but he had to agree in the end, although only on condition that I only play for three minutes after each poem. But we clicked, and ever since we kept company at most of his poetry-reading sessions all over the world until his sudden death last July." Samir calls Darwish the trio's "musical source of inspiration". "We had our best times together. With Darwish, I also shared the saddest times ever, as I was the only friend to travel in the hearse to his burial [in Ramallah]."
In 2005 a documentary film on the history of the trio was produced and distributed worldwide. The documentary was screened on the French ARTE channel, as well as at the Al-Jazira documentary film festival and several other festivals. The film told the story of the trio and of their struggle to achieve their dream in such a harsh political climate as Palestine. The trio playing before an audience of thousands at the Nyon Festival was welcomed at Carnegie Hall in February 2006.
Trio Joubran's latest album, Majaz (Metaphor), came out in 2007 and remains a bestseller in the world music genre in Europe, especially in France where the brothers now live. In this album the trio are joined by Palestinian percussionist Youssef Hebesh, who adds new spirit to their performance. This performance highlights the three different characters, who are united during the concert by an intimate dialogue of improvisation and harmony. While with Randana, the trio's debut album, one sensed an experimental spirit, Majaz takes a more confident step that mirrors the sheer character of the trio.

Joubran's Trio had two gigs hosted by Al-Mawred Al-Thaqafi in Cairo during Ramadan. The first was at the Genena Theatre with the company of Hebesh, and the second at the Opera House in "In The Shadow of Words", a special night dedicated to Mahmoud Darwish organised by the Palestinian Embassy in Cairo. Hebesh's appearance was one of the trio's rare collaborations with other oud players, not excluding famous players such as Semon Shaheen from Lebanon or Naseer Shamma from Iraq. "I do not want to sound arrogant, but we still have a lot to present as a trio before we are bored with ourselves," Samir says. "An oud trio is something that does not exist elsewhere in the Arab world. And this obvious chemistry among us as brothers is unique in itself."
Yet the Joubrans do not rule out collaboration with other musical genres. Getting together with Flamenco musicians is one idea that appeals to them. Composing film music tracks with Michael Dana, one of the world's most famous music film composers, is one of the trio's current projects. Hence, and strangely enough, the trio's popularity in the Arab world is less than in Europe and the US. "The trio is fully booked until February 2010," Samir says proudly. "This kind of arranged future planning of concerts does not exist in the Arab world. This is why we don't perform as much concerts in Arab countries." For a long time the brothers carried Israeli passports, which cannot be used to enter many countries in the Middle East. Two years ago they resolved the passport issue, and only then were they able to perform in Dubai, Tunisia and Morocco. "Things are getting better," Samir says and smiles broadly.
Ramallah is surely an exception to this rule. The trio maintain good relations with the Arab Music Institute in the town, and have set the tradition of celebrating the first night of every brand new musical project in Ramallah and Haifa. They book the biggest hall in the city, which has big screens and holds an audience of around 1,200. Free CDs are given out to audience members. "Unlike the situation of the early 1990s, the numbers of oud players, including female players, is now increasing, and the musical scene looks healthier than ever before."


By Rania Khalaf

This is the link for the documentary about the life of the Joubran Brothers . It's very interesting. Enjoy it.

http://rapidshare.com/files/106498711/Le_Trio_Joubran.wmv.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου