ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

Κατανοώντας τον Αραβικό τρόπο σκέψης - Understanding the Arab way of thinking

Για αυτούς που ενδιαφέρονται για τον Αραβικό Κόσμο, είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουν ότι στην Αραβική κουλτούρα τα πράγματα δεν είναι μαύρα και άσπρα όπως στη Δυτική. Ο Aραβικός πολιτισμός είναι διαιρεμένος μεταξύ της δημόσιας και της ιδιωτικής σφαίρας. Έτσι, ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι συμπεριφέρονται δημόσια, δεν είναι και ο ίδιος που συμπεριφέρονται και στον ιδιωτικό τους χώρο. Πολλά πράγματα που δεν είναι αποδεκτά στη δημόσια σφαίρα είναι αποδεκτά στην ιδιωτική σφαίρα. Για παράδειγμα, παραδοσιακά, στον Αραβικό πολιτισμό είναι πολύ προσβλητικό για κάποιο να δείχνει το πλούτο του δημόσια και επίσης να δείχνει το πόσο πλούσιος είναι προβάλλοντας τη τεράστια βίλα που έχει κτίσει. Με το σκεπτικό ώστε να μην είναι σκανδαλώδεις, οι πλούσιοι συνήθιζαν να κρύβουν τα σπίτια τους πίσω από τεράστια τείχη ή εκεί που αυτό δεν ήταν εφικτό, να κάνουν τα σπίτια τους να φαίνονται από έξω πολύ συνηθισμένα αλλά από μέσα να είναι βουτηγμένα στη χλιδή. Το ίδιο ισχύει και με τη δημόσια συμπεριφορά των Αράβων. Έξω από τα σπίτια τους κάνουν τα πάντα προκειμένου να μην προκαλέσουν σκάνδαλο, αλλά στην ιδιωτική τους ζωή, μέσα στα σπίτια τους, όλοι αυτοί οι κοινωνικοί περιορισμοί μπαίνουν στην άκρη. Η σεξουαλικότητα είναι επίσης το ίδιο. Ένας άνθρωπος δεν συμπεριφέρεται σεξουαλικά έξω στους δρόμους και σε δημόσιους χώρους. Αυτό το κάνει στην ιδιωτική του ζωή, και παραμένει μόνο μέσα στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού του. Ότι απαγορεύεται στο Ισλάμ, απαγορεύεται να το κάνει δημόσια, έτσι ώστε να αποφευχθεί η πρόκληση για σκάνδαλο, αλλά στον χώρο της ιδιωτικής του ζωής, μπορεί κανείς να κάνει ότι θέλει και κανένας δεν θα τον ρωτήσει γιατί. Το Ισλάμ απαγορεύει πολλά πράγματα, όπως τα οινοπνευματώδη ποτά, τις προγάμιες σχέσεις, τη σεξουαλική έκφραση με το ίδιο φύλο, μοιχεία, και πολλά άλλα. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι η μεγάλη πλειοψηφία των μουσουλμάνων θα κάνουν ότι είναι απαγορευμένο στο Ισλάμ μέσα στον ιδιωτικό τομία της ζωής τους, γιατί εφόσον δεν γίνεται γνωστό στους έξω, όλα είναι εντάξει. Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτό που κάνει κάποιος στο σπίτι του, ξεφεύγει από τα τείχη του σπιτιού του και γίνεται μια δημόσια υπόθεση, και ως εκ τούτου, σκάνδαλο.
Ένα άλλο πράγμα που πρέπει να είναι κατανοητό από τους Δυτικούς είναι ότι πάντα οι Άραβες θα πουν αυτό που πιστεύουν ότι είναι σωστό για να πουν δημοσίως, και όχι αυτό που πραγματικά πιστεύουν ή αισθάνονται. Αυτή η παρεξήγηση, μας κάνει εμάς που δεν είμαστε Άραβες, να πιστεύουμε ότι οι Άραβες είναι ανέντιμοι στα συναισθήματα και τις δήλωσης τους, δεδομένου ότι συνήθως δεν κρατάνε ή δεν εννοούν αυτά που εκφράζουν. Λένε πράγματα μόνο και μόνο γιατί αυτό είναι που πιστεύουν ότι είναι ευγενικό και ότι αναμένεται από αυτούς να πουν. 'Οταν οι Άραβες μιλούν μεταξύ τους, έχουν μακρές συνομιλίες και ουσιαστικά μιλάνε για το τίποτα, αλλά το κάνουν αυτό μόνο και μόνο για να είναι ευγενής, και λένε πράγματα ο ένας στον άλλο που και οι ίδιοι αλλά και άλλοι γνωρίζουν ότι δεν είναι αλήθεια, αλλά το κάνουν γιατί αναμένεται από αυτούς να συμπεριφερθούν με αυτό το τρόπο. Για παράδειγμα, κάποιος θα πει στον φίλο του, "'Ελα το σπίτι μου για να φάμε", έστω και αν ο ίδιος δεν έχει τίποτα στο σπίτι για να φάει. Αυτό γίνεται επειδή η δεοντολογία της αραβικής φιλοξενίας τους επιβάλει να καλέσουν τους φίλους τους ή και αγνώστους στο σπίτι τους και να τους δώσουν φαγητό, ακόμη και αν δεν το μπορούν τα οικονομικά τους. Βεβαίως ένας άλλος Άραβας θα το γνωρίζει αυτό, και ο ίδιος θα αρνηθεί με καλοσύνη και θα βρει κάποια καλή δικαιολογία για να μην πάει, έτσι ώστε ο φίλος του να μην προσβληθεί, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι ο φίλος του πραγματικά δεν τον θέλει να πάει, αλλά τον προσκαλεί επειδή έτσι πρέπει να πράξει. Έτσι και οι δύο διαλέγονται σε αυτή τη μακρά συζήτηση γνωρίζοντας ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, αλλά το πράττουν απλά και μόνο επειδή αναμένεται να το πράξουν και όχι επειδή εννοούν αυτά που λένε. Ένα άλλο παράδειγμα είναι εάν ένας Άραβας πάει σε σπίτι άλλου Άραβα και δει κάτι στο σπίτι του που θα του αρέσει, δεν θα πει "Αχ αυτό είναι πολύ όμορφο", διότι ο οικοδεσπότης θα το πάρει και θα του το δώσει. 'Οχι γιατί θέλει, αλλά γιατί θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση αφού η Αραβική δεοντολογία απαιτεί από ευγένεια να του το δώσει. Για το λόγο αυτό, ποτέ να μην πείτε σε ένα Άραβα, "Μου αρέσει το ρολόι σου" ή "Μου αρέσει αυτός ο ωραίος πίνακας ζωγραφικής στο τοίχο σου" και όταν αυτός θα τα προσφέρει σε σας, να τα πάρετε. Αν τα δεχθείτε, αυτό είναι πολύ προσβλητικό και θεωρείται ότι έχετε κακούς τρόπους. Αυτός θα σας τα δώσει, όχι διότι το θέλει, αλλά γιατί αναμένεται να σας τα δώσει για λόγους ευγένειας. Αν αυτό συμβεί, εσείς απλώς θα αρνηθείτε, και θα πείτε ευχαριστώ πολύ για την καλοσύνη σου, αλλά όχι. Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα για την κατανόηση του Αραβικού τρόπου σκέψης που είναι σε γκρι και δεν υπάρχει τίποτα το μαύρο και το άσπρο σε αντίθεση με τον Δυτικό.

NOCTOC
For those people who are interested in the Arab world, it is very important to understand that Arab culture is not black and white like Western culture. Arab culture is divided between the public sphere and the private sphere. Therefore, how people behave in public is not the same way they behave in private. Many things which are not accepted in the public sphere are accepted in the private sphere. For instance traditionally, in Arab culture it is very offensive to show your richness in public and also to show how wealthy you are by showing off your huge villa.In order not to be scandalous, rich people used to hide their houses behind huge walls or where this was not possible they made their houses look very ordinary from the outside but inside they were covered in opulence. The same goes with people's public behavior. Outside their homes Arabs do everything possible not to cause a scandal, but in the privacy of their homes all these social restrictions are set aside. Sexuality is also the same. One does not behave sexually outside his home and what he does in his private life remains only in the privacy of this home. What ever is forbidden in Islam, it is forbidden to do it in public so as to avoid causing a scandal, but in the privacy of his home, one can do what ever he wants and no-one will question him. Islam forbids many things such as drinking alcohol, pre-marital sex, sexual expression with the same sex, adultery, and many others. What happens in reality is that the great majority of Muslims will do everything which is forbidden in Islam in private, and as long as nobody knows about it, it is fine. The problem starts when what one does in his home, gets out of the walls of his house and becomes a public affair, and therefore a scandal.
Another thing which must be understood by Westerners is that Arabs will always say what they think is publicly correct to say, and not what he really thinks or feels. This misunderstanding makes us who are not Arabs, think that Arabs are dishonest in their feelings and expressions, since they never usually actually do or mean what they say. They just say things because this is what they think is polite and what is expected of them to say. When Arabs talk to each other, they have long conversations basically talking about nothing but they do it just to be polite, and they say things to each other that they both know are not true, but they just do it because they are excepted to do it. For instance, they will tell their friend,"come and have launch to my house", even if he himself has nothing in the house to eat. This is done because ethics of Arab hospitality demand that they invite their friends or strangers in their house and give them food, even if they cannot afford it. Ofcourse another Arab will know this and he will refuse kindly finding some good excuse not to go, so that his friend will not get offended, knowing at the same time that his friend really does not want him to go, but he does this because he is expected to do it. Therefore they both go through this long discussion knowing what the end result will be just because they are expected to do so and not because they feel what they say. Another example, if a Arab goes to another Arab's house and sees something in the house he likes, he will not say "Oh this is very beautiful" because his host will take it and give it to him. Not because he wants to, but because he will be put in the very awkward situation where Arab ethics demand out of politeness to offer it to him. For this reason, never say to an Arab,"I like your watch" or "I like this nice painting on your wall" and when he offers it to you, you take it. Accepting it is very offensive and it is bad manners. He will give it to you not because he wants to, but because he is expected to give it to you out of politeness. If this happens, you just refuse, and say thank very much for your kindness but no. These are only a few examples in understanding the Arab mind which thinks in gray and there is nothing black and white in it as opposed to the Western mind.

NOCTOC

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου