ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Η Χρυσταλλού και το θαύμα του Αποστόλου Ανδρέα - Christallou and the miracle of Saint Andrew

 Μιά φορά, ήταν μιά γυναίκα που την έλεγαν Χρυσταλλού. Τούτη η γυναίκα στον κόσμο είχε μόνο ένα γιό.Κι ήταν έξυπνος-έπαιρνε τα γράμματα πολλά- κι όμορφος και ζωηρός.
Μιάν ημέρα, μάνα μου, εβγήκαν οι Τούρκοι κι είδαν το παιδί πως ήταν παλλικάρι κι επήραν το. Από τότε η μάνα του... μέρα-νύκτα έκλαιε.
-Α, το γιό μου, α το γιό μου...Απόστολε Αντρέα μου, φανέρωσε μου τον, Απόστολε Αντρέα μου...
Μιά νύχτα πήγε ο Απόστολος Αντρέας και της λέει:
-Τι έχεις και κλέεις;
-Τι έχω; Μου κλέψαν το παιδάκι μου και δεν ηξέρω που ένι. Τον σκότωσαν; Ζεί; Τι τον εκάμαν δεν ηξέρω.
-Να μην μαραζώνεις, της λέει, τον έχουν πολλά καλά. Να μην κλέεις και σε δέκα χρόνους από τώρα να πάεις στο Μοναστήρι μου στην Καρπασία και θα τον εύρεις.
Έκτοτε σιώπησε η κακορίζικη, πήρε παρηγοριά.Πέρασε ένας χρόνος, άλλος ένας χρόνος...Τέλος πάντων να μην τα πολυλογούμε, τελείωσαν οι δέκα χρόνοι. Ετοιμάστηκε η Χρυσταλλού κι έπιασε τα τάματα που έταξε στον Απόστολο Αντρέα και πήγε στο Μοναστήρι του στην άκρη της Κύπρου. Πήρε πρόσφορα, άναψε λαμπάδες, έκαμε γιορτή, παράκληση, λειτουργήθηκε, μετάλαβε και βγήκε έξω από την εκκλησία. Είχε έγνοια, παρατηρούσε...Έρχονταν ξένοι πολλοί. Από ένα καράβι κατέβηκαν κάμποσοι κι ένας αξιωματικός των Τούρκων, ψηλός, όμορφος, λεβέντης. Παρατηρεί, εγνώρισεν την εκείνος."Είναι η μάνα μου, λαλεί τούτη"! Πάει κοντά και της λέει:
-Ε, ποιά είσαι εσύ;
-Εκλέψαν μου το γιό μου, γιέ μου, εκλέψαν μου τον, εσκοτώσαν μου τον, τι τον εκάμαν δεν ηξέρω. Μου είπε όμως ο Απόστολος Αντρέας να' ρτω σε δέκα χρόνους και θα τον εύρω.
-Θένα τον αναγνωρίσεις; Λαλεί της. Έχει τόσον καιρό να τον δεις.
-Θένα μου βοηθήσει, γιέ μου, ο Απόστολος Αντρέας να τον αναγνωρίσω.
Δεν έχει κανένα σημάδι πάνω του; Λαλεί της.
-Πάνω στο πόδι του. Από τον καιρό που ήταν μωρό, καθώς έπαιζε κοντά στη νεστιά, εκύλισ' ένα κάρβουνο πάνω στο πόδι του.Μέχρι ν' αρχίσει φωνές, μέχρι να πάω κοντά, κάηκε και σούρωσε. Τον πήρα στο γιατρό και του έβαλε κάτι πάνω και γλύκανε ο πόνος, και λίγο-λίγο υγίανε. Τού έμεινε όμως σημάδι.
-Έχω κι εγώ λαλεί της, ένα σημάδι. Σηκώνει τα ρούχα του...αρχίνησε κλάματα.
-Γιέ μου, λαλεί του, μα είσαι εσύ;
-Εγώ είμαι! Και λούστηκαν στο κλάμα.
Μάνι-μάνι πήγε κι αγόρασε ρούχα χριστιανικά για να βγάλει τα τούρκικα και πήγε εις τους παπάδες και τους είπε την ιστορία του.
-Να έρθετε να με διαβάσετε, να με λειτουργήσετε να φωρέσω τα ρούχα μου τα χριστιανικά, γιατί ηύρα τη μάνα μου.
Ήρθαν, εδιαβάσαν τον, ελειτουργήσαν τον, εκοινωνήσαν τον κι έκαψε τα ρούχα τα τούρκικα κι εφόρεσε τα ρωμεΐκα.

Είδες ο Απόστολος Αντρέας...! Πρέπει να' χεις πίστη πάνω σου για να σε ακούει ο αφέντης μου ο Θεός.Πίστη και καλοσύνη.

Κυπριακό λαϊκό διήγημα βασισμένο σε΄αληθινή ιστορία
Μεταφέρθηκε σε γραπτό λόγο από τον Χαράλαμπο Επαμεινώνδα

 
There was once a woman named Christallou and this woman had only a son in this world. Her son was very smart and was very good in letters-not only that, but he was also very handsome and vibrant in life.
One day, the Turks came and saw that the boy was verile and took him. From that day on his mother cried day and night.
-Oh my son, oh my son...Please Saint Andrew, show me where he is...Please Saint Andrew...
One night, Saint Andrew appeared to her and told her:
-What is the matter and you cry?
-What is the matter? They stole my only son and I don't know where he is. Did they kill him? Is he alive? I don't know what they did with him.
-You should not worry and feel sad, Saint Andrew said to her, he is well looked after where he is. You should not cry, and in ten years from now, go to my Monastery at the karpas and you will find him.
From that day on, the poor woman stopped crying having taken confort from the words of the saint. A year passed by, and another one...Anyways, in order to make things short, the ten years of waiting came to an end. Christallou got ready and took her votive offerings which she dedicated to Saint Andrew and went to his Monastery at the other end of Cyprus. She took holy bread, lit candles, made his comemoration celebration, asked for his prayer, attended the church service, took communion and afterwards went outside the church. She was on guard and was looking around...She saw many foreigners showing up for Saint Andrew's memory celebration. She saw many people comming down from a ship, and among them a Turkish officer, tall, handsome and verile. He looked around and his eyes fell on the woman.When he saw her, he recognized her."She is my mother" he told himself.
-Hey, who are you?
-Oh my boy, they stole my son, they stole him, they killed him, I do not know what they did with him. However, Saint Andrew told me to come to his Monastery after ten years time, and I would find him.
-Will you recognize him after such a long time?
-Saint Andrew will help me my boy and I will recognize him.
-Does he have any distinctive spot on his body? He asked her.
-He has on one of his legs. From the time that he was a baby, while playing near the fire herth, a burning charcoal rolled down and fell on one of his legs. He got burned and had a sore before I had the time to run to him as soon as I heared his cries. I took him to a doctor and he put something on the burned spot which made his pain less, and slowly- slowly, the sore got well. However, the burned spot did not recover.
-I also have a burned spot on my leg. He pulled up his clothes, and started weeping.
-Oh my son! It is you!
-Yes it is me! He said, and they both started crying.
Without lossing time, her son went and bought Christian clothes in order to take off the Turkish clothes that he was wearing, and run to the priests and told them his story.
-Come and read me a prayer and make a church service for me, so I can wear my Christian clothes because I found my mother.
The priests read him a prayer, conducted a church service, and gave him communion. After that he burned his Turkish clothes and put on Greek ones.

Can you see now what Saint Andrew can do! We must have faith inside in order that God who is our Master can hear us.Faith and kindness.

A Folk Tale from Cyprus based on a true story.
Transfered into written form by:Charalambos Epaminontas
Translated from Greek by: NOCTOC


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου