ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2008

Κύπρος - Λίβανος: Tο σύνδρομο των απολίτιστων ιθαγενών - Cyprus - Lebanon: The uncivilized natives complex

Ο Λίβανος, όπως και η Κύπρος αλλά και όλες οι υπόλοιπες χώρες που έχουν αποικιστεί από δυτικές ευρωπαϊκές δυνάμεις έχουν πολλές ομοιότητες αλλά και κάποιες διαφορές πάνω στο θέμα της γλώσσας. Πρώτα από όλα συμμερίζονται το σύνδρομο των "απολίτιστων ιθαγενών", όπου μια αποικιοκρατική χώρα προσπαθεί να "εκπολιτίσει" τους αποικιοκρατούμενους λαούς στις αποικίες της σε κάθε δεδομένη χώρα με την εισαγωγή της γλώσσας της, τον τρόπο σκέψης, ήθη, και τρόπο ζωής. Αυτή η διαδικασία της ιμπεριαλιστικής υποταγής των αποικιοκρατούμενων λαών ονομάζεται évolué στα γαλλικά, το οποίο σημαίνει ότι ένα άτομο εξελίσσεται από την πρωτόγονη του ύπαρξη ως όντο σε ένα πολιτισμένο άνθρωπο μέσω της αποδοχής της γαλλικής γλώσσας και πολιτισμού. Στη Κύπρου όπως και στις υπόλοιπες της αποικίες, η Βρετανία είχε εφαρμόσει την ίδια ιμπεριαλιστική τακτική προκειμένου να υποτάξει τον κυπριακό λαού και να τον οδηγήσει μακριά από την εθνική του ταυτότητα και τον πολιτισμό του. 'Οπως και οι γάλλοι, οι βρετανοί προσπάθησαν να διαδώσουν τη"διαδικασία εκπολιτισμού" πρώτα μέσω της τάξης των ελίτ με την προσδοκία ότι η τάξη των ελίτ θα το μετέφερε και στις υπόλοιπες τάξεις του πληθυσμού. Για ανταμοιβή της απόκτησης του "εκπολιτισμού" τους μέσω της αποδοχής της αγγλικής γλώσσας και πολιτισμού, δόθηκαν στη τάξη των ελίτ θέσεις κλειδιά στην κυβέρνηση, προκειμένου να βοηθήσουν τους αποικιοκράτες να κυβερνήσουν τη χώρα. Όμως, ακόμη και με την αποδοχή της αποικιστικής γλώσσας και πολιτισμού, η τάξη των ελίτ παρέμεινε να θεωρείται σαν ιθαγενείς στα μάτια των βρετανών, και συνεπώς, δεν είχαν τη δυνατότητα να πάρουν κορυφαίες θέσεις στην κυβέρνηση. Οι βρετανοί είχαν μεγάλη επιτυχία με τον"εκπολιτισμό" της κυπριακής ελίτ. Πολύ σύντομα άρχισαν να φέρονται πιο βρετανοί και από τους ίδιους τους βρετανούς, και είχαν σε μεγάλη εκτίμηση τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους αποικιοκράτες τους διότι τους έδινε προνομιακή θέση έναντι των άλλων "απολίτιστων" κυπρίων. Με έκπληξη οι βρετανοί αποικιοκράτες και η αγγλοποιημένη κυπριακή ελίτ, είδαν ότι το υπόλοιπο του κυπριακού πληθυσμού απέρριψε την "εκπολίτιση'' τους από τους αποικιοκτράτες τους. Όχι μόνο αυτό, αλλά η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία της Κύπρου ανέλαβε ηγετικό ρόλο για να την αντικρούση. Η αγγλοποίηση στην Κύπρο είχε ως εκ τούτου περιοριστεί μόνο στην τάξη της κυπριακής ελίτ.Στο Λιβάνο από την άλλη πλευρά, οι γάλλοι βρήκαν τους μαρωνίτες χριστιανούς ως τους καλύτερους τους συμμάχους στην αποστολή τους για να "εκπολιτίσουν" το λαό της χώρας. Οι μαρωνίτες χριστιανοί του Λιβάνου που είχαν στα χέρια τους την πολιτιστική, πολιτική και οικονομική δύναμη της χώρας, δέκτηκαν πολύ γρήγορα τη γαλλική γλώσσα και πολιτισμό και έγιναν évolué. Αυτή η ετοιμότητα των μαρωνιτών χριστιανών του Λιβάνου να γαλλοποιηθούν μπορεί να αποδοθεί σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι η γαλλία ενήργησε ως ο προστάτης των καθολικών μαρωνιτών οι οποίοι ήταν ένα χριστιανικό νησί μέσα σε ένα μουσουλμανικό ωκεανό και η οποία τους βοήθησε να αποσχιστούν από τη Συρία και να δημιουργίσουν το κράτους του Λιβάνου, με την ελπίδα να το μετατρέψουν σε μια χριστιανική χώρα. Ως εκ τούτου, για τους μαρωνίτες του Λιβάνου, η Γαλλία δεν εκλαμβάνεται ως αποικιοκρατική χώρα και σαν ένας τύραννος, αλλά ως ο σωτήρας και λυτρωτής τους από τους μουσουλμάνους. Οι γάλλοι αποικιοκράτες παρέμειναν στον Λίβανο για μόνο 25 χρόνια, αλλά η γαλλική γλώσσα και πολιτισμός υιοθετήθηκε από τους μαρωνίτες και τον έκαναν δικό τους. Η γαλλική γλώσσα και πολιτισμός έγινε το σήμα κατατεθέν της πλούσιας ελίτ όχι μόνο των μαρωνιτών αλλά και σε όλα τα θρησκευτικά δόγματα του Λιβάνου. Η πλούσια ελίτ δημιούργησε ιδιωτικά σχολεία στη γαλλική γλώσσα όπου στέλνουν τους γιους και τις κόρες τους για να γίνουν γάλλοι και γαλλίδες. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με τον ερχομό των αμερικανών στο Λίβανο, η αγγλική γλώσσα, είχε επίσης αποκτήσει ισχυρό έρεισμα στην χώρα. Η δημιουργία αγγλόφωνων ιδιωτικών σχολείων και η οικοδόμηση του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού είχε στεριώσει τη παρουσία της για καλά. Επομένως καταλήγουμε με δύο τύπους εκπαίδευσης στο Λίβανο. Τη γαλλική ιδιωτική εκπαίδευση και την αγγλική ιδιωτική εκπαίδευση, με την πρώτη να διατηρεί την υψηλότερη θέση. Τώρα, τι συνέβη με την λιβανέζικη εκπαίδευση; Μπορεί να ακούγεται απίστευτο, αλλά δεν υπάρχει δημόσια εκπαίδευση στο Λίβανο και ως εκ τούτου δεν υπάρχει ούτε και λιβανέζικη εκπαίδευση. Η αραβική γλώσσα η οποία είναι η επίσημη γλώσσα του Λιβάνου διδάσκεται ως δεύτερη γλώσσα στο Λίβανο, με αποτέλεσμα πολλοί λιβάνιοι να γνωρίζουν πολύ καλύτερα τα γαλλικά και τα αγγλικά παρά τα αραβικά. Η αραβική γλώσσα υποτιμάται από τους γαλλοποιημένους évolué και τους αγγλοποιημένους λιβάνιους συμπατριώτες τους. Σαν καλοί évolué θεωρούν τα αραβικά ως πρωτόγονη γλώσσα και αυτούς που τη μιλούν ως απολίτιστα πρωτόγονα όντα που δεν έχουν ακόμη εξελιχθεί στη "πολιτισμένη ανθρώπινη ύπαρξη". Όπως μπορεί κανείς να δει, οι αποικιοκράτες έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους.Αυτά τα αραβόφωνα "απολίτιστα πρωτόγονα όντα" δεν είναι μόνο οι λιβάνιοι που ανήκουν στις κατώτερες τάξεις και δεν είναι αρκετά πλούσιοι για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό σχολείο και να έχουν εκπαίδευση, που στο Λίβανο είναι πάντοτε δυτική εκπαίδευση, αλλά και όλοι οι αραβόφωνοι του κόσμου. Για αυτό το λόγο οι δυτικομορφωμένοι λιβάνιοι θεωρούν και πιστεύουν ότι είναι ανώτεροι από όλους τους άλλους άραβες που δεν έχουν δυτική παιδεία, διότι μέσω τους δυτικούς τους αποικιοκράτες έχουν εξελιχθεί σε «πολιτισμένοι άνθρωποι». Αυτό ισχύει και για άραβες, που είναι πολύ καλά εκπαιδευμένοι στην αραβική γλώσσα και σε πολλές περιπτώσεις έχουν πολύ καλύτερη παιδεία από αυτούς. Αυτή η πίστη στην υπεροχή τους είναι επίσης βαθιά ριζωμένη και στη συνείδηση των λιβάνιων διανοουμένων που πάντα γράφουν στα γαλλικά ή στα αγγλικά και στη συνέχεια μεταφράζουν τα έργα τους στα αραβικά, έτσι ώστε να μπορούν να πωλούν περισσότερα βιβλία τους στους εν λόγω "αμόρφωτους πρωτόγονους άραβες", οι οποίοι μπορούν να διαβάσουν μόνο αραβικά και που ζουν σε άλλες αραβικές χώρες. Στην Κύπρο, από την άλλη πλευρά, το σύνδρομο των "απολίτιστων ιθαγενών", περιορίστηκε μόνο στην ελίτ τάξη την οποία επίσης εξωτερίκευσε. Ο υπόλοιπος κυπριακός πληθυσμός αρνήθηκε να μάθει αγγλικά και πολλές φορές παρέμειναν αγράμματοι, έτσι ώστε να μην είναι αναγκασμένοι να μάθουν τη γλώσσα των αποικιοκρατών τους. Σε αντίθεση με το Λίβανο, η κυπριακή διανόηση, ανέλαβε ηγετικό ρόλο στη στήριξη του μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. Η κυπριακή διανόηση έλαβε επίσης ηγετικό ρόλο στην εξέγερση κατά των Βρετανών και στο αίτημα για ένωση με την Ελλάδα που είναι η μητέρα πατρίδα των ελληνοκυπρίων. Οι ελίτ προσχώρησαν στον αγώνα, όχι τόσο πολύ επειδή ενδιαφερόταν για την κυπριακή εθνική αποκατάσταση, αλλά λόγω του ότι με τη βρετανική κυριαρχία δεν μπορούσαν να έχουν υψηλές ηγετικές θέσεις στην κυβέρνηση. Ο αγώνας τους ήταν για προσωπική επιτυχία και μάλλον όχι για εθνική. Για το λόγο αυτό, έσπευσαν να αποδεχθούν την επιλογή της ανεξαρτησίας, αντί της ένωσης με την Ελλάδα, αφού ο προσωπικός τους στόχος για να αντικαταστήσουν τους βρετανούς ως διαχειριστές και αφεντικά επιτεύχθηκε. Όταν οι βρετανοί έφυγαν και η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος, αντί να αποαποικιοποίησουν τη χώρα, κράτησαν την αγγλική γλώσσα και χειρίζονταν την κυβέρνηση με τη γλώσσα των αποικιοκρατών για να διατηρήσουν τη προνομιούχα τους θέση, ενώ υποτιμούσαν τον υπόλοιπο πληθυσμό που δεν μιλούσε αγγλικά. Έτσι έβλεπαν και βλέπουν τους κυπρίους που μιλούν τη κυπριακή διάλεκτο ως "απολίτιστα πρωτόγονα όντα" όπως και οι évolué λιβάνιοι βλέπουν τους αραβόφωνους. Αντιθέτως πιστεύουν ότι αυτοί έχουν εξελιχθεί σε "πολιτισμένους ανθρώπους" διότι έχουν υιοθετήσει την αγγλική. Η δημοτική ελληνική είχε γίνει η επίσημη γλώσσα της χώρας, αλλά διατηρούσαν τα πάντα στην αγγλική γλώσσα, και παρότι φαίνονταν να υποστηρίζουν την εκμάθηση της ελληνικής δημοτικής, οι ίδιοι έστειλαν και εξακολουθούν να στέλνουν τους γιους και τις κόρες τους σε ιδιωτικά αγγλόγλωσσα σχολεία. Σήμερα, τα πράγματα έχουν βελτιωθεί και τα κυβερνητικά έγγραφα δημοσιεύονται επίσης και στην ελληνική γλώσσα αλλά κατά ειρωνεία, η χρήση της αγγλικής γλώσσας ποτέ δεν ήταν τόσο ισχυρή στη Κύπρο όπως είναι σήμερα, ακόμη και όταν ήταν κάτω από τη βρετανική κυριαρχία. Σε πολλούς τρόπους η Κύπρος παραμένει μια αποικία 48 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της. Ένας από αυτούς είναι το σύνδρομο των "απολίτιστων ιθαγενών"

NOCTOC

Lebanon like Cyprus and all the rest of the countries which have been colonized by western European powers shares many similarities but also some differences when it comes to the language issue. First of all they share the "uncivilized natives complex"where upon the colonizing country tries to "civilize" the colonized people in a given country by introducing it to its language, way of thinking, manners, and way of life. This process of imperialist subjugation is called évolué in French which means that a person evolves from his/her primitive human status to a civilized human being by accepting the French language and culture. In Cyprus like the rest of its colonies, Britain had applied the same imperial tactics in order to subjugate the Cypriot people and divert them away from their national identity and culture. Like the French, the British tried to spread their "civilizing process" through the elite class first with the expectation that the elite class would trigger it down to the rest of the population. In reward for becoming "civilized", and accepting the English language and culture, the elite class was given key positions in the government in order to help the colonizers rule the country. However, even by accepting their colonizer's language and culture, the elite class was still a native in the eyes of the British and therefore, they were not allowed to have any top positions in the government. The British were very successful in "civilizing" the Cypriot elites. Very soon they started acting more British than the British themselves, and valued greatly their acquisition of the language and culture of their colonizers because it gave them privileged statues over other "uncivilized" Cypriots. To the surprise of the British colonizers and the Anglicized Cypriot elite, the rest of the Cypriot population rejected their cultural colonization by the British. Not only that but the Greek Orthodox Church of Cyprus took a leading role in opposing it. Anglicization in Cyprus was therefore limited only to the Cypriot elite class. In Lebanon on the other hand, the French found the Maronite Christians as their best allies in their quest of "civilizing" the Lebanese people. The Lebanese Maronite Christians who held the cultural, political, and economical power in the country, were very quick in adopting the French language and culture and becoming évolué. This readiness of the Lebanese Maronite Christians to become Frenchified can be greatly attributed to the fact that the French acted as the protectors of the Catholic Maronites who were a Christian island in a Muslim Ocean and who helped them secede from Syria and create the State of Lebanon in the hope of turning it into a Christian country. For the Maronite Lebanese therefore, France was not looked upon as a colonizing country and an oppressor but as their liberator and savior from the Muslims. The French remained in Lebanon as colonizers for only 25 years but the French language and culture was adopted by the Maronites and was made their own. The French language and culture became the trademark of the rich elite not only in the Maronite community but also in all the religious sects of the country. The rich Lebanese elite had created French language private schools where they send their sons and daughters to become French men and French women. During War World Two, with the coming of the Americans to Lebanon, the English language had also acquired a strong foothold in the country. The creation of English language private schools and the building of the American University of Beirut had solidified its presence. We therefore end up by having two types of private education in Lebanon. French education and English education with the former keeping its higher status. What happened to Lebanese education? Unbelievably, there is no public education in Lebanon and therefore there is no Lebanese education either. The Arabic language which is the official language of Lebanon is taught as a second language in Lebanon, with many Lebanese knowing much better French and English then Arabic. The Arabic language itself is looked down by the Frienchified évolué and their Anglicized Lebanese compatriots. Like good évolué's they look at Arabic as a primitive language and those who speak it as uncivilized primitive beings who have not yet evolved to "civilized human status". As one can see, the colonizers have done their job very well. These Arabic speaking "primitive uncivilized beings" are not only the Lebanese from the lower classes who are not rich enough to be send to private school and get an education which in Lebanon is always a western education, but also all Arabic speaking people in the world. Therefore the western educated Lebanese think and believe that they are superior to all other Arabs who have no western education because through their colonizers they have evolved into "civilized human beings". This applies also to Arabs who are very well educated in the Arabic language and they might be in many cases much better educated than them. This belief in their superiority is also ingrained in the minds of the Lebanese intelligentsia who always write in French or English and then have their writings translated into Arabic so that they can sell more of their books to those "uneducated Primitive Arabs" who can read only Arabic in other Arab countries.
In Cyprus on the other hand, "uncivilized native complex" was limited only to the elite class who had also internalized it. The rest of the Cypriot population refused to learn English and many times they remained uneducated so that they will not be forced to learn the language of their colonizers. As opposed to Lebanon, the Cypriot intelligentsia, took a leading role in supporting the greatness of the Greek civilization and the Greek language. The intelligentsia also took a leading role in the revolt against the British and the demand for union with Greece who is the mother country of the Greek Cypriot people. The elite joined the struggle, not so much because they cared about the Cypriot national cause, but because under British Rule, they could not be elevated into leadership positions in the government. Their struggle was therefore a struggle for personal success rather then national success. For this reason, they were quick to accept the option of independence instead of union with Greece, since their personal goal of replacing their British managers and bosses was fulfilled.After the British left and Cyprus became independent, instead of decolonizing the country, they kept the English language and run the government in their colonizers language in order to keep their privileged position, while looking down on the rest of the population who did not speak English. In this way, they saw and still see the Cypriots who speak the Cypriot dialect as "uncivilized primitive beings" the same way the Lebanese évolué look at Arabic speakers. At the same time they believe that they have become a "civilized people" because they have adopted the English language. Demotic Greek was made the official language of the country, but everything was run in the English language, and although they seemed to advocate the learning of Demotic Greek, they themselves send their sons and daughters to private English language schools. Today, things have improved and the government documents are also published in the Greek language but ironically, the use of the English language has never been stronger then ever before, even under British rule. In many was Cyprus is still a colonized country 48 years after its independence. One of them is the "uncivilized natives complex".

NOCTOC

1 σχόλιο:

  1. Bravo! That is a brilliant post. You clearly understand the process of colonisation which is usually achieved, more insidiously, through language. In the Diaspora, this colonisation happens internally.

    ΑπάντησηΔιαγραφή