ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2008

Ζιάντ Ραχμπάνι: Ένας μουσικός ιδιοφυΐα - Ziad Rahbani: A music genius

O Ζιάντ Ραχμπάνι είναι λιβάνιος συνθέτης μουσικής και συγγραφέας παραστάσεων για το ραδιόφωνο και το θέατρο. Είναι ο γιος της θρυλικής λιβάνιας τραγουδίστριας Φεΐρουζ και του συνθέτη Άσσι Ραχμπάνι, και σήμερα θεωρείται ότι είναι ένας μουσικός ιδιοφυΐα στον αραβικό κόσμο ο οποίος πραγματοποιεί νέα εποχή στην αραβική μουσική συνεχίζοντας τα αχνάρια που ξεκίνησαν παλιοί ιδιοφυείς μουσικοί όπως οι Αμπτούλ Γαχάμπ , Σαΐντ Ντάρουις, Φαρίντ Ελ Ατράς, ο πατέρας του Άσσι Ραχμπάνι, και άλλοι. Ο Ζιάντ Ελ Ραχμπάνι είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα σε όλες τις γραμμές, πολιτικά, ακόμα και μουσικά και ποιητικά. Ο Ζιάντ έχει δημιουργήσει οπαδούς και εχθρούς, από τότε που ήταν μικρός. Και οι δύο ομάδες υπερασπίζουν τις ιδέες τους, τις πεποιθήσεις και τα γούστα τους, κατηγορώντας την άλλη πλευρά ότι είναι υπερβολικοί σε βάρος του Ζιάντ. Όλες αυτές οι ιδέες μόνο δείχνουν πόσο σημαντικός είναι ο Ζιάντ Ραχμπάνι ως προσωπικότητα στο Λιβάνο και στον αραβικό κόσμο.
Ο Ζιάντ Ραχμπάνι είναι ελληνορθόδοξος χριστιανός και ταυτόχρονα έχει μια μακροχρόνια σχέση με αριστερόφρονες λιβανικές κινήσεις. Είναι ιδεολογικά κοντά στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Λιβάνου και στην πραγματικότητα, είναι αυταπόδεικτος κομμουνιστής.Αυτή η πολιτική του θέση σήμαινε ότι ήταν σε αντιπαράθεση με πολλούς από τους χριστιανούς ομόθρησκους του, οι οποίοι είχαν υιοθετήσει μια πολύ πιο ακροδεξιά αγέντα. Κατά τη διάρκεια του λιβανικού εμφυλίου πολέμου, ο Ζιάντ επέλεξε να κατοικήσει στη κυρίως μουσουλμανική Δυτική Βηρυτό. Πολλά από τα μιούζικαλ του σατίριζαν την πολιτική κατάσταση στον Λίβανο κατά τη διάρκεια και μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι μπορούσε να προβλέψει τον πόλεμο που ερχόταν από μακριά όταν ήταν μικρός. Ορισμένα από τα άλλα του μιούζικαλ απευθύνονται περισσότερο σε φιλοσοφικά, καθώς και σε πολιτικά θέματα. Ο Ζιάντ πάντα έπαιζε τον κύριο ρόλο σε όλες του τις παραστάσεις. Το πρώτο γνωστό έργο του Ζιάντ ήταν ένα ντιβάν που ονομάζεται Σαντίκι Αλλάχ, το οποίο έγραψε μεταξύ των ετών 1967 και 1968. Γεννημένος το 1956, ο Ζιάντ ήταν σχεδόν 13 όταν έγραψε αυτό το βιβλίο, είναι πραγματικά μια ιδιοφυΐα. Κατά το έτος 1973, όταν ο Ζιάντ ήταν στην ηλικία των 17, έγραψε την πρώτη του μουσική σύνθεση για τη μητέρα του Φεΐρουζ. Με τον χωρισμό της Φεΐρουζ από τον Άσσι, ο Ζιάντ ανέλαβε τη μουσική της καριέρα. Ο καρπός της συνεργασίας αυτής δημιούργησε έξι άλμπουμ μέχρι τώρα. Το πείραμα της Φεΐρουζ με τον Ζιάντ της έχει φέρει μια πλήρη αλλαγή.Τα τραγούδια της από εδώ και στο εξής βασίζονται την ποιητική πραγματικότητα και όχι πάνω σε ποιητικά λόγια. Το καλλιτεχνικό έργο του Ζιάντ Ραχμπάνι δεν περιορίστηκε μόνο στην μητέρα του, την Φεΐρουζ. Πριν, κατά, και μετά τον εμφύλιο πόλεμο στον Λίβανο, ο Ζιάντ κυκλοφορήσει και συν-κυκλοφόρησε μερικούς μουσικούς και λυρικούς δίσκους, καθώς και έχει κάνει πολιτικές αλλά και μουσικές εκπομπές στο ραδιόφωνο. Ο Ζιάντ επίσης έκανε μερικά σινγκλ με τραγουδιστές και εταιρείες, εργάστηκε πάνω σε ενορχηστρώσεις και στο μηχανισμό ήχου για ηχογραφήσεις. Επιπλέον πραγματοποίησε ζωντανές συναυλίες σε ορισμένα μπαράκια. Ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του Ζιάντ είναι το φημισμένο "Ana moush kafer"(έχω μάτια άπιστου), ένα τραγούδι στο οποίο ρωτά πολύ καυστικά γιατί άνθρωποι διαφορετικών θρησκευτικών δογμάτων πολεμούν o ένας τον άλλο. Αυτό το τραγούδι χαρακτηρίστηκε ως βλάσφημο και απαγορεύτηκε σε πολλές αραβικές χώρες.Μπορείτε να το κατεβάσετε πιο κάτω.
Ziad Rahbani is a Lebanese music composer and a writer for radio shows and theatre. He is the son of the Legendary Lebanese singer Fairuz and composer Assi Rahbani, and today he is concidered to be a music genius in the Arab world who makes new arab music age after the old arab music genius as Abdol wahhab, Sayyed Darwish, Farid el Atrash, his father Assi Rahbani, and others. Ziad El Rahbani is a controversial figure in all terms, politically, musically and even poetically. Ziad has been gathering both fans and critics ever since he was young. Both groups defend their ideas, beliefs and tastes, accusing the other side of going too far with or against Ziad. All those ideas only indicate how important is Ziad Rahbani as a Lebanese and Arabic figure. Ziad Rahbani is a Greek Orthodox Christian and at the same time he has a long standing relationship with Lebanese leftist movements. He is ideologically close to the Lebanese Communist party - in fact, he is a self-declared communist. His politics meant that he was at odds with many of his co-religionists, who had adopted a much more right-wing agenda. During the Lebanese civil war, Ziad chose to reside in mainly moslem West Beirut.
Many of his musicals satirized the political situation in Lebanon during and after the civil war; some people even believe that he could forsee the war coming from far when he was young. Some of his other musicals addressed more philosophical as well as political questions. Ziad would always play the main role in all his plays. The first well known work of Ziad was a divan called (Sadiqi Allah) which he worked on between the years 1967 and 1968.Born in 1956, Ziad was almost 13 when he wrote this book, he is a true genius. In the year 1973, when Ziad was at the age of 17, he composed his first music for his mother Fairuz.With Fairuz's separation from Assi, Ziad took over. Six albums till now were the fruit of this cooperation. Fairuz''s experiment with Ziad has been a complete change. Her songs were from now on based on the poetic reality and not on the poetic words. The work of Ziad Rahbani was not restricted to his mother Fairuz. Before during and after the civil war in Lebanon, Ziad released and co-released few music and song records, as well as doing political and music related Radio Shows. Ziad also did few singles to singers and companies, worked on some orchestrations and on sound engineering for tapes. In addition he performed in concerts performed playing live in some pubs. One of Ziad's most famous songs is "Ana Moush Kafer", a song which he asks very caustically how people of different religious faiths can condemn each other. This song was characterized as blasphemous and was forbidden in many Arab countries. You can download it below.

much of the information for this article was found in fanoos encyclopedia

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου