ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008

Η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη Δρούσειας-The Monastery of Saint George Nikoxilitis in Drouseia

Η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του χωριού Δρούσεια που είναι κοντά στη περιοχή του Ακάμα στην Πάφο.Πουθενά δεν υπάρχει κάποια μαρτυρία που να αναφέρεται στην προέλευση της ονομασίας "Νικοξυλίτης", όμως η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη ήταν ανέκαθεν γνωστή, τόσο στην γραπτή όσο και στην προφορική παράδοση του λαού της περιοχής, με την ονομασία αυτή.Αν και ιστορικά η Μονή ήταν γνωστή και αναφέρεται σε διάφορες πηγές, ήδη από το δεύτερο μισό του 15 ου αιώνα, οι λόγοι της παντελούς έλλειψης αυτών των στοιχείων σχετίζονται με την καταστροφή ή εξαφάνιση γραπτών παραδόσεων που υπήρχαν στη Μονή όταν διαλύθηκε, και του απομεμακρυσμένο της περιοχής που απέτρεπε τη άφιξη περιηγητών ή άλλων μελετητών στη Μονή.Για του ίδιους λόγους δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς ιδρύθηκε η Μονή. Η ίδρυση των πρώτων Μονών στη Κύπρο σχετίζεται άμεσα με την διέλευση της Αγίας Ελένης κατά την επιστροφή της από τους Αγίους Τόπους όπου είχε μεταβεί για την εύρεση του Τιμίου Σταυρού.Γύρο στο 327 μ.Χ. σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Ελένη κατά την αναχώρηση της από την Κύπρο, κατέπλευσε στην παραλία της Λάρας και ίδρυσε σε κοντινή περιοχή του Ακάμα Μοναστήρι αφιερωμένο στο όνομα του Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου.Με την δημιουργία της εν λόγω Μονής, η Αγία Ελένη ουσιαστικά μετέφερε για πρώτη φορά στην Κύπρο την τιμή στο πρόσωπο του Αγίου Γεωργίου.Έτσι, ο Άγιος Γεώργιος γίνεται γνωστός στην Κύπρο πρώτα στην περιοχή του Ακάμα και από εκεί στην συνέχεια στο υπόλοιπο νησί.


  Κατά την διάρκεια των αραβικών επιδρομών (7 ος-9 ος αιώνας), η περιοχή του Ακάμα υπέστη πολλές καταστροφές από την λαίλαπα των Σαρακηνών.Οι μοναχοί που βρίσκονταν στη Μονή του Αγίου Γεωργίου μετακινήθηκαν προς την ενδοχώρα σε αναζήτηση ασφαλέστερου χώρου για την εγκαταβίωση τους.Σε μεταγενέστερο στάδιο αναδιοργανώθηκαν σε κοινόβιο, το οποίο μάλιστα σε ανάμνηση της παλαιάς τους Μονής, αφιέρωσαν στον Άγιο Γεώργιο.Με αυτό το τρόπο, ιδρύθηκε ο Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη μεταξύ του 9 ου και 10 ου αιώνα μ.Χ.
Η πρώτη γνωστή ιστορική αναφορά στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη βρίσκεται στον Παρισινό Κώδικα 1152, ο οποίος ανήκε στη Μονή, κατά το έτος 1483.Έτσι, βεβαιώνεται ότι κατά την εποχή αυτή, το Μοναστήρι ήδη είχε μεγάλη ιστορία αφού ήταν σε θέση να διαθέτει κώδικες.Κατά τα χρόνια της Ενετικής κατοχής της Κύπρου ( 1489-1571) η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη βρισκόταν στο αποκορύφωμα της ακμής της.Η ακμή του Μοναστηριού συνεχίστηκε και κατά το μεγαλύτερο διάστημα της Τουρκοκρατίας(1571-1878) ενώ στις αρχές του 19 ου αιώνα, η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη συγκαταλέγεται ανάμεσα στις πλουσιότερες Μονές της Κύπρου.Κατά αυτή την περίοδο η Μονή διέθετε πλήθος μοναχούς, μεγάλη κτηματική περιουσία, και πολλά Μετόχια.Όμως κατά το έτος 1808, οι Τούρκοι, με επικεφαλής τον ηγεμόνα τους Χασάν αγά, ήγειραν αγωγή κατά της Εκκλησίας της Κύπρου για την εξόφληση χρέους 300,000 γροσιών, και μέχρι την εξόφληση κράτησαν όμηρος όλους τους μητροπολίτες του νησιού.Επειδή δεν ήταν δυνατό να εξευρεθεί τέτοιο υπέρογκο ποσό από τον χειμαζόμενο λαό της Κύπρου, αποφασίσθηκε να εκποιηθεί μέρος της ακίνητης περιουσίας των πλουσιότερων ιερών Ναών και Μονών για την απελευθέρωση των επισκόπων.Η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις ευρωστότερες οικονομικά Μονές της Κύπρου, και έτσι ένα μεγάλο μέρος της κτηματικής της περιουσίας πουλήθηκε.Από τότε η Μονή άρχισε να ακολουθεί μια φθίνουσα πορεία μέχρι το 1821 όπου διαλύθηκε αφού πρώτα κάηκε, και λεηλατήθηκε με βουλιμία από τους Τούρκους της περιοχής.

Κατά την ελληνική επανάσταση του 1821, όταν μετά τις σφαγές της 9 ης Ιουλίου στην Λευκωσία, εξαγριωμένοι Τούρκοι σε όλο το νησί, έκαιγαν και λεηλατούσαν ότι χριστιανικό έβρισκαν μπροστά τους, ούτε η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη γλύτωσε από το μένος τους.Οι Τούρκοι του γειτονικού χωριού Τέρρα, είχαν επιχειρήσει πολλές φορές στο παρελθόν να καταστρέψουν τη Μονή.Σε όλες αυτές τις μάχες νικητές εξέρχονταν οι μοναχοί αφού ήταν πολυάριθμοι.'Ομως μετά την εκποίηση μεγάλου μέρους της κτηματικής περιουσίας της Μονής, όλοι αυτοί ο μοναχοί δεν μπορούσαν πλέον να συντηρηθούν στη Μονή του Νικοξυλίτη, και πολλοί αναχώρησαν για άλλα Μοναστήρια.Έτσι οι μοναχοί της Μονής λιγόστεψαν και κατά την επίθεση των Τούρκων της Τέρρας το 1821, οι μοναχοί ηττήθηκαν και σφαγιάστηκαν όλοι-γλύτωσε μόνο ο ηγούμενος.Τα κελιά λεηλατήθηκαν, ο Ναός της Μονής συλήθηκε, και όλη η Μονή παραδόθηκε στις φλόγες. Μετά την σφαγή των μοναχών και την πυρπόληση της Μονής, το μόνο που απέμεινε από την πάλαι ποτέ ένδοξη Μονή, ήταν μέρος της ακίνητης περιουσίας της και μερικά Μετόχια από ετών χωρίς μοναχούς και αυτά.Η Μητρόπολη Πάφου, σαν φυσικός διαχειριστής της περιουσίας της Μονής, προέβη κατά το έτος 1834 σε εκποίηση του μεγαλύτερου μέρους της περιουσίας που είχε απομείνει μετά την εκποίηση του 1808 και την αρπαγή εκ μέρους των Τούρκων της Τέρρας σημαντικών εκτάσεων της.Τα υπόλοιπα κτήματα πουλήθηκαν σταδιακά και σε λίγα χρόνια δεν απέμεινε τίποτα.

Κατά τα έτη μετά το 1834 , ευσεβείς Χριστιανοί της Δρούσειας ανοικοδόμησαν τον Ναό της Μονής αλλά καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά τα έτη 1922-23.Μετά και την νέα καταστροφή, και σε πολύ σύντομο χρόνο, ξανακτίστηκε ο Ναός όπως τον βλέπουμε στην σημερινή του μορφή και που είναι κοιμητηριακού τύπου.Συγκεκριμένα με δαπάνες της ευλαβούς απόδημης Δρουσιώτισσας Ελισάβετ Σωτηροπούλου, η οποία κατοικούσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο Ναός της Μονής ανοικοδομήθηκε το 1923-24 εκ θεμελίων και εφοδιάστηκε με τα αναγκαία υλικά, ενώ άλλοι ευλαβείς χριστιανοί προσέφεραν εικόνες και άλλα ιερά σκεύη ενώ κάτοικοι του χωριού Δρούσεια φύτεψαν τα υπάρχοντα κυπαρίσσια στη αυλή του Ναού. Μετά το 1924, η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη γνώρισε την εγκατάλειψη αφού λειτουργήται μόνο δύο φορές τον χρόνο στις γιορτές του Αγίου Γεωργίου ( 23 Απριλίου ή τη δεύτερη μέρα του Πάσχα και στις 3 ς Νοεβρίου).Επιπλέον, ο Ναός υπέστη σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς που έπληξαν την Πάφο κατά το έτος 1953.Οι σεισμοί του 1995 προκάλεσαν νέες ζημιές στο Ναό ο οποίος επιδιορθώθηκε πολύ πρόχειρα.Η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη αξίζει πολύ καλύτερης μοίρας, αφού κατά την μακραίωνη ιστορία της, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πνευματικά και όχι μόνο πράγματα της περιοχής, και για εννιά ολόκληρους αιώνες ήταν ο κυριότερος πνευματικός φάρος της.

The Monastery of St. George the Nikoxilitis is about 3 kilometers northeast from the village of Drouseia which is near the region of Akamas in Paphos.There is no academic or other evidence to indicate the origin of the name "Nikoxilitis", but the Monastery of St. George Nikoxilitis has always been known, both in the written and the oral tradition of the people of the region, and has been historically called by this name.Even though the Monastery was known and referred to in various sources, since the second half of the 15th century, the reasons for the total lack of such data can be related to the destruction or disappearance of written documents that existed until the monastery was dissolved, and to the remoteness of the area which prevented the arrival of different travelers or scholars at the Monastery.For the same reasons we do not know exactly when the monastery was founded.
The establishment of the first monasteries in Cyprus are directly related to the passage of Saint Helene from the island upon her return from the Holy Land where she went to find the Holy Cross. Around 327 A.D. and according to tradition, St. Helene during her departure from Cyprus, stopped at the beach of Lara, and founded in the nearby area of Akamas a Monastery dedicated to the name of Saint George.With the creation of this Monastery, Saint Helene substantially introduced for the first time in Cyprus the honoring of Saint George.Thus, Saint George is first known in Cyprus in the Akamas and from there, his fame was spread to the rest of the island.

During the Arab raids (7 th-9th century), the region of Akamas suffered many disasters from the pillage of the Saracens.The monks who were at the Monastery of St. George moved to the hinterland in search of a safer area for their existence . At a later stage they reorganized their community and build a new Monastery, which in memory of their old Monastery, was dedicated to Saint George.In this way, the Monastery of St. George Nikoxilitis was founded between the 9th and 10th century A.D.The first known historical reference to the Monastery of St. George Nikoxilitis is the Parisian Code 1152, which belonged to the monastery, and it's in the year of 1483.Thus, it is attested that during that time, the Monastery already had a great history as it was able to keep Codes.
During the years of the Venetian occupation of Cyprus (1489-1571), the Monastery of St. George Nikoxilitis was at the height of its rise.The rise of the Monastery continued in bigger part of the Turkish Period (1571-1878) and up until the early 19th century, the Monastery of St. George Nikoxilitis was one of the richest Monasteries of this period in Cyprus.During this time, the Monastery had many monks, a large real estate, and many dependent Monasteries and estates.However, during the year of 1808, the Turks, led by their leader Hassan Aga, made a sued against the Church of Cyprus to repay a debt of 300,000 piasters, and until this sum of money was paid, they held hostage all the Bishops of the island.Because it was not possible to find such a massive amount of money by the economically exhausted people of Cyprus, the Church decided to sell part of property of the richest churches and Monasteries for the release of Bishops.The Monastery of St. George Nikoxilitis was among the richest economically wise monasteries of Cyprus, so a large part of its land property was sold.From then on the Monastery began to follow a decreasing path until it was disbanded in 1821, after it was burned and looted with menace by the Turks of the region.
During the Greek revolution of 1821, after the massacres of many Greek Cypriots in the 9th of July in Nicosia, enraged Turks around the island, burned and looted everything Christian that they found in front of them.Thus, the Monastery of St. George Nikoxilitis did not escape their rage either.The Turks of the nearby village of Terra, had tried many times in the past to destroy the Monastery.In all these raids,the winners were the monks because they were numerous.However, after the selling of large parts of the Monastery's land, all these monks could no longer be maintained in the Monastery of Nikoxilitis, and thus many departed for other Monasteries.In this way, the monks of the Monastery and were less in numbers and during the attack of the Turks of Terra in 1821, the monks were defeated and were all massacred-all except the Abbot.The cells were looted, the church of the Monastery was pillaged, and the entire Monastery was set in flames.

After the slaughter of monks and the burning of the Monastery, all that remained of the ever glorious ancient Monastery, was part of the property and dependant estates which were also without monks for years.The Diocese of Paphos, as natural manager of the property of the Monastery, during the year of 1834, sold much of what property was left after the 1808 divestiture and what remained after the seizure of the Monastery's land by the Turks of Terra.The other land estates were gradually sold, and in a few years nothing was left.
In the years after 1834, some faithful Christians of Drouseia rebuild the Church of the Monastery but it was destroyed by fire in the years 1922-23.After the new destruction, and in a very short time, the church which we see today and it is of the cemetery style, was rebuilt. More precisely,with the spending of the devout emigre from Drouseia, Elizabeth Sotiropoulou, who lived in Alexandria, Egypt, the church of the Monastery was rebuilt in 1923-24 and was fundamentally equipped with the necessary materials, while other devout Christians offered sacred icons, holy church utensils, while residents of the village Drouseia planted the cypress trees fround in the courtyard of the church.
After 1924, the Monastery of St. George Nikoxilitis has experienced abandonment since Holy Mass is made there only twice a year, during the celebration of Saint George name day (April 23 or the second day of Easter and the 3 of November). In addition, the church suffered severe damage from the earthquake which hit Paphos in the year 1953.The earthquake of 1995 caused further damage to the church which was fixed very hastily afterwards .The Monastery of St. George Nikoxilitis deserves a much better fate than this, since during its long history it played an important role in spiritual (and not only) matters, and for nine whole centuries it was the bigest spiritual beacon of the region.


Πήγη: Η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Νικοξυλίτη Δρούσιας του Φαίδωνα Θ. Παπαδοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου