ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2009

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης - Saint Anastasios the Persian

Την ηλάνην άφέμενος,
την των Περσών νουνεχώς,
τη πίστει προσέδραμες,
τη του Χρίστου εύσεβώς,
σοφέ Αναστάσιε' όθεν και εν ασκήσει,
διαπρέψας ένθέως,
ήθλησας υπέρ φύσιν,
και τον όφιν καθείλες διό διπλώ στεφάνω,
θεόθεν έστεφάνωσαι.

Απολυτίκιον Αγίου Αναστάσιου του Πέρση

Ο Άγιος Αναστάσιος γεννήθηκε στο χωριό Ραχήζ της Περσίας, της επαρχίας Ρασνουνί. Εζησε τον 7 ο αιώνα μ.Χ. στα χρόνια του βασιλιά των Περσών Χοσρόη του Β’ (590-628 μ.Χ.), και του αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ηρακλείου. Ονομαζόταν Μαγουνδάτ και ήταν από την τάξη των Μάγων (Ζωροάστρες ιερείς) αφού ήταν υιός του μάγου Μαβ. Είχε λάβει αξιόλογη εκπαίδευση και είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τα φιλοσοφικά και θρησκευτικά προβλήματα. Υπηρέτησε στο στρατό του βασιλέως Χοσρόη, ο οποίος κατέλαβε τα Ιεροσόλυμα και μετέφερε στη Περσία τον Τίμιο Σταυρό (614 μ.Χ.). Οι μορφωμένοι Πέρσες ενδιαφέρθηκαν πολύ για το πρόσωπο του Χριστού και τη θρησκεία Του. Ένας απ' αυτούς ήταν και ο Μαγουνδάτ, και αφού διδάχθηκε από κάποιον πιστό ότι με τον σταυρικό θάνατο του Κυρίου λυτρώθηκε το γένος των ανθρώπων, πίστεψε στον Χριστό και αποφασίσει ν' ασπασθεί τη χριστιανική θρησκεία. Έπειτα, συμμετέχοντας στην εκστρατεία των Περσών κατά της Κωνσταντινουπόλεως, βρέθηκε στη Χαλκηδόνα. Κατά την διαμονή του εκεί, αφού πληροφορήθηκε ότι ο Ηράκλειος κατατρόπωσε τους Πέρσες, πήγε στην Ιεράπολη και από εκεί στα Ιεροσόλυμα, όπου βαπτίσθηκε από τον Πατριάρχη Μόδεστο, προς τον οποίο τον οδήγησε ο ιερέας του Ναού της Αναστάσεως, και έλαβε το όνομα Αναστάσιος. Στην συνέχεια εκάρη μοναχός στη μονή του Αββά Ιουστίνου ή κατ’ άλλους στη μονή του Αγίου Σάββα. Μετά από επταετή άσκηση πήγε στην Καισαρεία της Παλαιστίνης, όπου θεώρησε καθήκον του να προσηλυτίσει στον χριστιανισμό την εκεί περσική φρουρά. Στήν προσπάθεια του αυτή, καταγγέλθηκε στον διοικητή Μαρζαβανά. Αυτός, όταν έμαθε ότι ο Αναστάσιος ήταν γιος Μάγου, προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον επαναφέρει στην περσική θρησκεία-τον Ζωροαστρισμό. Απέτυχε όμως, και ο Μαρζαβανάς θύμωσε και έδωσε εντολή να μεταφέρει βαριές πέτρες χωρίς καμιά ανάπαυλα. Τα βασανιστήρια συνεχίστηκαν μέχρι που οδηγήθηκε στη Περσία, ενώπιον του βασιλέως των Περσών Χοσρόη. Ο Χοσρόης έδειξε όλη του την σκληρότητα στον Άγιο, υποβάλλοντάς τον σε ατελείωτα μαρτύρια. Βλέποντας όμως ότι δεν υπήρχε περίπτωση να απαρνηθεί την πίστη του, έδωσε εντολή να εκτελεστεί. Τον κτύπησαν αλύπητα, μέχρι θανάτου, με ραβδιά. Το μαρτύριο ήταν καθημερινό. Στο τέλος τον κρέμασαν και ο βασιλιάς διέταξε το θάνατο του με απαγχονισμό. Αλλά όταν τον έπνιγαν, την τελευταία στιγμή πού θα πέθαινε τον έλυσαν, για να δει ότι και θα τον αποκεφάλιζαν. Ο Αναστάσιος μειδίασε ευτυχισμένος, διότι αξιώθηκε όχι μόνο να πιστέψει, αλλά και να πάθει για το Χριστό. Το μαρτύριο του έλαβε χώρα κοντά στον Ευφράτη, σε μια πόλη-φρούριο που ονομαζόνταν Βαρσαλόη στις 22, τον Ιανουάριο του 628 μ.Χ. με άλλους 70 Χριστιανούς Μάρτυρες και για αυτό η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του Αγίου Αναστασίου του Πέρση κάθε 22 Ιανουαρίου. Πριν να πάνε οι χριστιανοί να πάρουν το σώμα του από τον τόπο εκτέλεσης, είχαν μαζευτεί άγρια σκυλιά που κατέτρωγαν τα σώματα των δολοφονημένων χριστιανών. Τα ίδια σκυλιά όχι μόνο δεν πείραξαν το σώμα του Αγίου αλλά το προστάτευαν κιόλας. Το σκήνωμα του Αγίου μεταφέρθηκε από τους Χριστιανούς, από την Περσία στην Παλαιστίνη, και ενταφιάστηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Σεργίου, αλλά αργότερα, το ιερό του λείψανο μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και τέλος, στη Ρώμη από τους σταυροφόρους που άλωσαν την Κωνσταντινούπολη το 1204.

Thy Martyr, O Lord, in his courageous contest for Thee received the prize of the crowns of incorruption and life from Thee, our immortal God. For since he possessed Thy strength, he cast down the tyrants and wholly destroyed the demons' strengthless presumption. O Christ God, by his prayers, save our souls, since Thou art merciful.

Apolytikion of Saint Anastasios the Persian Righteous Monk-martyr

Saint Anastasios was born in the village of Rachiz in Persia, which was situated at the province of Rasnouni.He lived during the 7th century AD, during time of the Persian king Chosroes the Second (590-628 AD), and the Emperor of Byzantium, Irakleios. His name was Magundat and came from the class of the Magoi (Zoroastrian priests), as he was the son of magus Mav. He had a good education and had great interest in philosophical and religious thought. He served in the army of king Chosroes, who came to Jerusalem and transfered the Holy Cross to Persia (614 AD). The educated Persians were interested in the very person of Christ and His religion. One of them was Magundat, and after having learned from a faithful Christian that with the death of Christ on the Cross, the human race was saved, he believed in Christ and decided to embrace the Christian religion. After participating in the campaign of the Persians against Constantinople, he found himself at the city of Chalkidona. During his stay there, and after he learned that Herakleios had defeated the Persians, he went to Ierapolis and thence to Jerusalem, where he was baptized by Patriarch Modestos, to whom he was introduced by the priest of the church of the Resurrection, and took the name Anastasios. Following his baptism he was tonsured as a monk at the Monastery of Saint Ioustinos or as others write at the Monastery of Saint Savvas. After seven years after living as a monk, he went to the city of Caesarea in Palestine, where he made it his duty to try to convert into Christianity the Persian garrison stationed there. His effort in converting his countrymen was reported to the governor Marzabanes. When Marzabanes learned that Athanasios was the son of a Magus, he tried everything possible to reintroduce him to the Persian religion-Zoroastrianism. He failed however, and Marzabanes became angry and instructed for him to work carring heavy stones without taking any rest. The torture continued until he was send to Persia, before the king of the Persians Chosroes. Chosroes showed all his meanness to the Saint, subjecting him to endless martyrdom. Seeing that there was no case in renouncing his faith, the King instructed for Athanasios to be executed. He was beaten mercilessly with sticks until near death. The torture took place daily. At the end he was hung since the King ordered for him to die by hanging. But as he was suffocated, just as he was ready to die, he was let go in order for him to witness that he would be decapitated. Anastasios smiled happily not only because he became able to believe, but to also die for Christ. His Martydom took place near the Euphrates, at a city-fortress called Barsaloe on the 22d of January 628 AD, along with 70 other Christians and martyrs, and for this reason, our Orthodox Church celebrates the memory of Saint Anastasios the Persian, every 22d of January. Before the Christians went to get his body from the place of execution, a group of wild dogs gathered together and started eating the bodies of the murdered Christians. These dogs not only did hurt the body of the Saint, but also protected it. His body was carried by Christians from Persia to Palestine, were he was buried in the Monastery of Saint Sergius, but later his holy relic was moved to Constantinople, and finally to Rome by the crusaders who sacked Constantinople in 1204.

3 σχόλια:

  1. Όμορφη ανάρτηση ταις πρεσβείαις Αναστασίου!!!

    Πολυκαλημέρες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. νόστε να είσαι καλά που μου άνοιξες την ημέρα με μια αχτίδα καλοσύνης και πίστης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να είσαι και εσύ πάντα καλά φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή