ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

Μπλόγκερ: Όταν οι εφημερίδες κλέβουν τα γραπτά και τον κόπο μας

Το να είσαι μπλόγκερ δεν είναι και εύκολη υπόθεση. Γράφεις χωρίς ν' αμείβεσαι οικονομικά, και εκτός κι αν είσαι κάποιος διάσημος και κοινωνικά επιφανής μπλόγκερ, αυτά που γράφεις μένουν απαρατήρητα και κανείς δεν τα βάζει υπόψη, ενώ ο άλλος που είναι γνωστός, έχει μεγάλη απήχηση, ότι μπούρδα και αν γράψει. Έτσι, ένας μέσος μπλόγκερ σαν και εμένα, δεν αμείβεται ούτε ηθικά, αφού η ανταπόκριση από αυτούς που μας διαβάζουν είναι μηδαμινή. Το μόνο που μας κρατάει και γράφουμε είναι η αγάπη μας για τη γνώση και για να μοιραζόμαστε αυτή τη γνώση με τους άλλους αφιλοκερδώς και ανιδιοτελώς. Έτσι περνάμε αρκετές ώρες γράφοντας χωρίς καμία οικονομική ή ηθική αμοιβή για χάρη της γνώσης. Τι γίνεται όμως όταν τα γραπτά ενός μπλόγκερ κλέβονται και δημοσιεύονται από κάποιο εμπορικό έντυπο όπως κάποια εφημερίδα ή περιοδικό; Πια είναι τα δικαιώματα μας εμάς σαν πνευματικούς ιδιοκτήτες κάποιου άρθρου που γράψαμε στο μπόλγκ μας αφιλοκερδώς, αλλά κλέβεται και δημοσιεύεται σε κάποιο εμπορικό και κερδοσκοπικό έντυπο χωρίς την άδεια μας και χωρίς καν να αναφέρεται από που το πήραν το δημοσίευμα τους; Μπορούμε εμείς οι μπλόγκερ να προστατεύσουμε αυτά που γράφουμε από το να κλέβονται και να δημοσιεύονται σε εμπορικές εφημερίδες και περιοδικά χρησιμοποιώντας τον κόπο μας για να βγάζουν αυτοί λεφτά και χωρίς καν να μας βάζουν υπόψη και ούτε να αναγνωρίζουν ότι μας έκλεψαν τα κείμενα μας και τη πνευματική ιδιοκτησία που είναι δική μας; Μήπως μπορούμε να προστατευτούμε από αυτή τη αδικία; Τι μπορώ εγώ να κάνω σαν μπλόγκερ όταν η εφημερίδα ''Αδέσμευτος" της Πάφου, η οποία είναι μια εμπορική και κερδοσκοπική εφημερίδα μπήκε στο μπλόγκ μου και μου έκλεψε το άρθρο που είχα ερευνήσει, γράψει, και αναρτήσει στο μπλογκ μου το Σάββατο στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, με τον τίτλο " Η Μονή του Αγίου Σάββα της Καρόνος" που μπορείτε να δείτε εδώ και το δημοσίευσε (αυτούσιο) το Σάββατο στις 18 Απριλίου του 2009, στη σελίδα 27, χωρίς την άδεια μου και χωρίς καν να αναφέρει από που το πήρε; Αν αυτό δεν είναι κλέψιμο πνευματικής ιδιοκτησίας για εμπορικούς σκοπούς και κερδοσκοπία τότε τι είναι; Με πιο δικαίωμα πήρε η εφημερίδα " Αδέσμευτος'' της Πάφου αυτό το άρθρο που είχα γράψει και το δημοσίευσε σαν να το είχαν γράψει οι δημοσιογράφοι της, και χωρίς να αναφέρει καν από που το πήρε; Γιατί να γράφω εγώ αφιλοκερδώς και να μου κλέβει τα γραπτά μου μια εμπορική εφημερίδα σαν τον ''Αδέσμευτο" της Πάφου, για κερδοσκοπικούς σκοπούς και όταν τους τηλεφωνώ και τους το αναφέρω να μην με βάζουν καν υπόψη; Με μεγάλη πίκρα και θλίψη έχω καταλάβει πόσο ευάλωτος είμαι σαν μπλόγκερ, γιατί ο κόπος και η δουλειά μας, που μοιραζόμαστε αφιλοκερδώς με τους άλλους, μπορεί να κλαπεί και να δημοσιευτεί από τον όποιο οτιδήποτε σαν δική τους δουλειά και να κερδοσκοπούν. Νιώθω μεγάλο θυμό μέσα μου για αυτή την αδικία, και νιώθω ακόμη περισσότερο θυμό γιατί η εφημερίδα " Αδέσμευτος'' της Πάφου μου έκλεψε το κόπο μου χωρίς κανένα ενδοιασμό, και με έφτυσε και από πάνω. Αυτό το περιστατικό με έχει κάνει να μην θέλω πλέον να συνεχίσω να γράφω και να κλείσω το μπλογκ μου.

noctoc

14 σχόλια:

  1. Κατάντια... Το έχω πάθει κι εγώ και όχι μια φορά... Συμπαρίσταμαι, προσυπογράφοντας και με τα δύο χέρια.

    Χριστός Ανέστη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην άνομη κοινωνία των blog φίλε μου, τα φαινόμενα αυτά είναι μια καθημερινότητα. Ο χώρος στον οποίο φιλοξενούνται τα κείμενα μας δεν είναι υπο-νόμου, είναι ανήθικος, απρόσωπος.

    Στην υπο - νόμο κοινωνία μας, αυτό που σε κάνει και θυμώνεις, πραγματικά είναι παράνομο και διώκετε ποινικά, αν δεν κάνω λάθος!

    Ο θυμός σου είναι υγιής! Αρκεί φίλε μου να μην σε αναστατώνει σε τέτοιο βαθμό που να χάνεις την ειρήνη της καρδία σου. Να μη θολώνει το νους σε τέτοιο βαθμό που οι αποφάσεις τις οποίες θα πάρεις δεν είναι αυτές τις οποίες θα έπαιρνες υπό άλλες συνθήκες.

    Αυτοί τώρα που είναι υπό - νόμο φίλε μου, αρέσκονται στο να βρίσκουν και να φτιάχνουν, και να αφήνουν παραθυράκια για τις παρανομίες τους. Είναι παράνομοι και όχι άνομοι με αυτές τους τις πράξεις. Μασκαράδες, υποκριτές, επικίνδυνοι για την κοινωνία μας και πόσο μάλλον όταν ο ''Αδέσμευτος" της Πάφου, είναι μια εμπορική και κερδοσκοπική εφημερίδα, με πρόσωπο.

    Δύστυχος αδερφέ μου λίγοι στις μέρες μας αν και ζουν υπό το νόμο των άλλων είναι, ζουν και κινούνται ελεύθεροι από το νόμο. Αυτοί δεν ψάχνουν παραθυράκια, δεν φοράνε το προσωπείο του νόμου για να κρύψουν τις παρανομίες τους, έχουν πρόσωπο, αγάπη και ταπείνωση. Ακόμα και αν σφάλουν έχουν την δύναμη, και την τόλμη να το πουν και να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη και αν χρειάζεται να υποστούν και τις θεραπευτικές συνέπιες των πράξεων τους.

    Δεν σε ξέρω προσωπικά φίλε μου, μου έγινες γνωστός όμως μέσα από το blog σου. Σέβομαι και θαυμάζω τον κόπο σου και την εργασία σου, είναι παραθυράκια σε ένα άλλο κόσμο, είναι τα μάτια σου που μας δανείζεις να δούμε κάτι πέρα από το επτάσφραγισμένο εγώ μας , η ακοή σου, η αίσθηση, η αφή σου, το περίσσευμα της καρδία σου που φτάνει εδώ, σε αυτό το κλικ που κάνουμε καθημερινά, ο ένας στον άλλον για να δούμε αν είναι καλά, τι έχει να μοιραστεί μαζί μας και τον έκανε τόσες μέρες να μην αναρτήσει κάτι.

    Όπια και αν είναι η επιλογή σου πραγματικά θα μου είναι σεβαστή!
    Η γνώμη μου όμως είναι να συνεχίσεις να γράφεις! Το κακό θέλοντας και μη παρασιτεί πάνω στο καλό, το όμορφο και αρεστό. Δεν μπορεί να γίνει όμως αφορμή αυτό το γεγονός για να σταματήσει το καλό να υπάρχει.

    Υ.γ Επειδή δεν σε ξέρω προσωπικά φίλε μου και δεν ξέρω τον τρόπο με τον οποίο θα παραλάβεις αυτό στο οποίο σου καταθέτω συγχώρεσε με σε παρακαλώ το καταθέτω γνωρίζοντας αρκετά καλά πως είναι ένας δρόμος δύσκολος στον οποίο έχω βρεθεί μέσα του και που με χαρά θέλω να τον βαδίσω… και που πεισματικά όμως πολλές φορές μέσα στη μιζέρια μου σταματώ και βαδίζω ανάποδα.

    Ματθ Ε.43-48. Ηκούσατε ότι ερρέθη, αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου. Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, και ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζότων υμάς και διωκόντων υμάς, όπως γένησθε υιοί του πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους. εάν γαρ αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; ουχί και οι τελώναι το αυτώ ποιούσι;και εάν ασπάσησθε τους φίλους υμών μόνον, τι περισσόν ποιείτε; ουχί και οι τελώναι ούτω ποιούσιν; Έσεσθε ουν υμείς τέλειοι, ώσπερ ο πατήρ υμών ο εν τοις ουρανοίς τέλειος εστίν.

    XΡΙCTOC ΑΝΕCTH

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε μου Αθανάσιε τα λόγια σου είναι πνευματικά και γεμάτα aπό σοφία.Δεν σε ξέρω αλλά θέλω να σε γνωρίσω κάποια μέρα.Έχω βάλει καλά υπόψη μου αυτά που μου έγραψες.Ευχαριστώ πάρα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εδώ μιλάμε για πνευματικά δικαιώματα,δεν υπάρχει τρόπος διεκδίκησης;
    -Και φυσικά δε θα κλεισεις,αλίμονο....

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. No get excited, αγαπητέ, συνέχισε και μην αλλάζεις. Η δικαίωση έρχεται ποιός ξέρει πως, αρκεί ο κόπος.
    Ενίοτε η δικαίωση έρχεται με τη σειρά όπως λέει ο Γκάντι
    κατ' αρχήν σε αγνοούν, καλή ώρα όπως άδικα παραπονιέσαι, μετά σε λοιδωρούν, μετά σε καταπολεμούν
    και μετά μετά βρίσκεις το δίκαιο σου.
    Οι άραβες έχουν δύο λέξεις-Ονόματα για την ισχύ που βιάζεται και την άλλη που υπομένει, Νάσερ ή Μανσούρ εσύ διαλέγεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Διαβάζω με προσοχή τον Α. Παυλάκη και κατανοώ τις αντιφάσεις απο τη μιά μασκαράδε και υποκριτές οι ""Αδέσμευτοι" επαρχιώτες της Πάφου και απο την άλλη να τους αγαπά κανείς.
    Είναι αντίφαση διότι και αυτοί είναι αδικημένοι Αθανάσιε απο άλλους μασκαράδες και αυτοί οι έσχατοι απο άλλους και ούτω καθεξής και ο πρώτος αναμάρτητος θυμωμένος με πολλά φιλιά τον λίθο βαλέτω. Μόνη σωτηρία να αποφύγει κανείς την διχόνοια και μετά βλέπουμε ...
    Αληθώς Ανέστη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλησπέρα φίλε Νόστε,

    Προσυπογράφω κι εγώ τα λόγια του Αθανάσιου Παυλάκη. Όλοι εμείς σε γνωρίσαμε από το μπλογκ σου, που είναι ένας κόσμος πολύ «ευρύχωρος».

    Φυσικά και μπορείς – αν θέλεις – να διεκδικήσεις τα πνευματικά σου δικαιώματα. Θα σου πρότεινα από δω και πέρα να αναρτήσεις το λινκ του creative commons στο μπλογκ σου για να διευκολύνεις όποιον χρησιμοποιεί τη δουλειά σου να την αναφέρει. http://creativecommons.org/licenses/by/3.0/

    Ακόμα και όταν ο κόσμος δεν αφήνει σχόλια – δεν είναι πάντα εύκολο – αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι δεν σε διαβάζει, ούτε ότι δεν περιμένει να δει τι θα αναρτήσεις και αυτή τη φορά.

    Η παρουσία σου είναι μοναδική και θα είναι κρίμα μια τέτοια μικρότητα να σε κάνει να σωπάσεις.

    Χριστός Ανέστη λοιπόν και είμαστε μαζί σου ολόψυχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. φιλε μου αλλοι σου τα ειπαν καλλιτερα πειστικα και αρτυμενα.
    μην πικρενεσαι κλεφτες θα υπαρχουν
    παντα και βεβαιως το γνωριζεις.
    μην τους φοασε και μη τους συνοριζεσε.εσυ ομπρος βουα.βουα
    αυτοι που σου κλουθου ειναι οι περισοτεροι.ΚΑΛΗ ΛΑΜΠΡΗ ΝΑ ΕΧΕΙΣ
    ΑΣΕ ΟΛΟΥς ΑΥΤΟΥς ΤΟΥΣ ΠΑΛΑΡΟΥς
    ΝΑ ΣΚΑΣΟΥ ΑΠΟ ΦΘΟΝΙΑ
    ΕΞ ΑΛΛΟΥ ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ
    ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΚΑΘΕΔΡΙΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ένα μόνο να σου πω: αν κλείσεις το blog σου, θα μας λείπει πάρα πολύ!
    Θα μας λείπεις και εσύ…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. φίλε νόστε,εύχομαι να μην σταματήσεις να γράφεις γιατί το μπλογκ σου είναι ανεκτίμητης αξίας και το γνωρίζουμε όλοι όσοι σε παρακολουθούμε! ακόμα και ο αντιγραφέας ήξερε καλά τι ποιότητα έκλεβε...
    και κάτι ακόμα.
    εγώ έχω πάψει να διαβάζω εφημερίδες. μπλογκ διαβάζω και είμαι σίγουρη οτι είμαι πολύ πιο καλά και ανιδιοτελώς ενημερωμένη.
    οι δημοσιογράφοι έχουν πολλά να μάθουν από τους μπλόγκερ και ιδίως την ΑΓΑΠΗ του να μοιράζεσαι την γνώση όπως πολύ καλά είπες κι εσύ.
    θα περιμένω την επόμενη σου ανάρτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πες μου τι να σου πω που δεν σου ειπαν οι άλλοι αγαπημένε μου φίλες. Εγω το θεωρώ μεγάλο πλήγμα δίοτι τα αρθρα σου είναι μοναδικά.

    Οσον αφορά τα άτομα που παίρνουν υλικό χωρις άδεια και χωρις να βάλουν πηγή δεν θα εξαφανιστούν φίλε μου.

    Χριστός Ανέστη και ελπίζω πραγματικά να το ξανασκεφτείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευχαριστώ όλους και όλες για τις συμβουλές σας.Ευχαριστώ για όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλέ μου φίλε, αυτή σου η ανάρτηση μου είχε ξεφύγει. Μην στεναχωριέσαι, σε όλους μας έχει συμβεί. Κάποτε η δουλειά των δημοσιογράφων ήταν πολύ σκληρή. Ετρεχαν να συλλέξουν ειδήσεις κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες, σε χιόνια, σε βροχές...Ταξίδευαν συχνά, εγκατέλείπαν την οικογένειά τους για εβδομάδες η για μήνες προκειμένου να βγάλουν ένα ρεπορτάζ. Σήμερα είναι τόσο εύκολα τα πράγματα αφού οι ρεπόρτερς μπορούν να βρουν ότι θέλουν μέσα στο διαδίκτυο, στα blogs....

    Πάντως ίσως θα ήταν σκόπιμο να αναγράψεις στο blog σου τους όρους χρήσης των κειμένων και φωτογραφιών σου.
    Προσωπικά έχω επιλέξει το http://creativecommons.org/about/licenses το οποίο ας πούμε πως κάπως σε προστατεύει από κάθε είδους επιβουλές. Βέβαια από τη στιγμή που δημοσιοποιείς το κείμενό σου εάν το διαβάσει κάποιος ο οποίος έχει συνηθίσει να "κλέβει" τις ιδέες των άλλων προκειμένου να αυτοπροβληθεί ή να κερδοσκοπήσει, δεν θα φοβηθεί ακόμη και αν βάλεις το σήμα.Απλά έχεις το δικαίωμα να στραφείς δικαστικά εναντίον του.

    Για κάποια κείμενά μου που αποτελούν κόπο έρευνας πολλών χρόνων θέλησα να τα κατοχυρώσω. Ενας άλλος τρόπος πάλι είναι να τα καταθέτεις σε συμβολαιογράφο, οπότε η ημερομηνία κατάθεσης μετράει ως αποδεικτικό στοιχείο πως ο άλλος στα έκλεψε. Βέβαια αυτό προϋποθέτει κόπο, χρόνο και χρήμα που νομίζω κανείς μας δεν διαθέτει σε πληθώρα.

    Πάντως ήθελα να σου πω πως αν και κατανοώ τη λύπη σου, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να στερηθώ τα κείμενά σου και εσένα έστω και αν σε γνωρίζω διαδικτυακά.
    Καλή εβδομάδα σου εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ευχαριστώ πολύ φίλη μου dyosmaraki .

    ΑπάντησηΔιαγραφή