ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Κούσπα: Ο Τόπος των Ρόδων - Kousba : The Place of Roses



Μετανάστευση

Όταν έφυγαν, δεν κλείδωσαν τις πόρτες τους,
άφησαν νερό στη λεκάνη για το αηδόνι
και το αδέσποτο σκυλί που συνήθιζε να τους επισκέπτεται.
Πάνω στο τραπέζι, άφησαν ψωμί, μια κανάτα νερό
και ένα κουτί σαρδέλες.

Δεν είπαν τίποτα πριν φύγουν,
αλλά η σιωπή τους ήταν μια συμφωνία
με την πόρτα, την κανάτα και το ψωμί στο τραπέζι.
Ο δρόμος, ο μόνος που μπορούσε να αισθανθεί τα βήματα τους,
νόμιζε πως δεν θα τους ξαναδεί,
Ωστόσο θα τους έβλεπε και πάλι.
Όμως, μια μέρα θαμπώθηκε από το σιτάρι
που κουβαλούσαν κατά μήκος του
από την αυγή μέχρι το σούρουπο
και από τις πόρτες που είχε δει ν' αφήνουν τη θέση τους από τους τοίχους.

Η θάλασσα θυμήθηκε ότι μερικές σαρδέλες είχαν πέσει μέσα της,
κολυμπώντας γι άγνωστα μέρη.
Αυτοί που παρέμειναν στο χωριό
είπαν ότι ένα αδέσποτο σκυλί ερχόταν κάθε βράδυ
και ούρλιαζε μπροστά από το σπίτι τους.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc

Migration

When they left they did not lock their doors;
they left water in the basin for the nightingale
and the stray dog that used to visit them.
On the dining table, they left bread, a pitcher of water
and a tin of sardines.

They said nothing before they left, but their silence
was like a covenant
with the door, the pitcher and the bread on the table.
The road, the only thing to feel their footsteps,
could not see them afterwards,
however it did eventually.
But one day it became numbed by the wheat carried
along it from dawn till dusk
and from doors it had seen leaving their place in the walls.

The sea recalled that some sardines had flopped into it,
swimming on to unknown places.
Those who remained in the village
said that a stray dog would come each evening
and howl in front of their house.


Wadih Sa'adeh


Ο Τόπος των Ρόδων

Κατά το σούρουπο φτάσαμε
και κουβαλήσαμε τα πραγματά μας μέχρι την πόρτα
κοντά στο κατώφλι του σπιτιού.
Μπροστά από την πέτρα της μνήμης
και του νερού.

Κουβαλήσαμε τα πράγματα μας
εκεί που μπορούσαμε να μυρίσουμε τον τόπο με τα ρόδα,
και τότε ξαπλώσαμε και μας πήρε ο ύπνος.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc


The Place of Roses

At dusk we arrived
and carried our belongings to a door
near the front of the house.
In front of the memory of stone
and water.

We carried our belongings
where we could smell the place of roses,
then we dropped off to sleep.

Wadih Sa'adeh


Αν

Το τελευταίο πράγμα που είδε
ήταν η γάτα, που τον αποχαιρετούσε στην πόρτα.
Είχε κλειδωμένη την πόρτα, αλλά επέστρεψε
και την ξεκλείδωσε,
έτσι ώστε οι γείτονες, να μπορούν να μπουν όπως πάντα,
αν επιθυμούσαν να το πράξουν.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc


If

The last thing he saw
was the cat, seeing him off at the door.
He had locked the door but he returned
and unlocked it,
so neighbours, could enter as always,
if they wished to do so.

Wadih Sa'adeh

Οι φωτογραφίες είναι από το χωριό Κούσπα του Λιβάνου.

2 σχόλια:

  1. Ω φίλε Νόστο,

    Τί όμορφα τα λόγια και οι σκέψεις αυτού, που όταν φεύγει, εύχεται κι ελπίζει να ξαναγυρίσει στ' αγαπημένα του. Και οι συμβολικές κινήσεις του γεμάτες από την πέτρα και το νερό της γης και του σπιτιού του ν' αγγίζουν την καρδιά.

    Η μετάφραση τόσο καλή, που νομίζει κανείς ότι το ποίημα γράφτηκε στα Ελληνικά.

    Σ' ευχαριστώ αλήθεια γι' αυτή την βαθειά ανθρώπινη ανάρτηση.
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ ευχαριστώ φίλη μου που με διαβάζεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή