ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2009

Οι Σιηρορωμιοί τζιαί ο Άγιος Παντελήμονας - The Greek pigs and Saint Panteleimonas

Οι ιστορίες για τα θαύματα των Αγίων για τα οποία απλοί άνθρωποι υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες είναι αμέτρητες. Συχνά όμως στο χωριό έλεγαν για την ιστορία του καινούργιου διοικητή των Τούρκων της περιοχής που τον φώναζαν Πασά. Ήταν ένας σκληροτράχηλος και εγωιστής άνδρας που μισούσε τους χριστιανούς. Ήταν φανατικά πολέμιος της φιλίας μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Και Όμως στην περιοχή Έλληνες και Τούρκοι διατηρούσαν μεγάλες φιλίες.

Στις 27 Ιουλίου, ημέρα του Αγίου Παντελεήμονα γιόρταζε η εκκλησία στο διπλανό χωριό. Πλήθος κόσμου από τα γύρω χωριά, ακόμα και τούρκικα, πήγαιναν στην εκκλησία, για να προσευχηθούν ή πάλιν να πάρουν μέρος στη ζωοπανήγυρη που γινόταν. Πολλοί ήταν οι Τούρκοι που συνήθιζαν διά χριστιανού αντιπροσώπου τους να κάνουν γιορτή και να ανάβουν κεριά στον Άγιο.

Ο Πασάς αρνείτο πεισματικά να πάρει μέρος σε αυτή τη μεγάλη γιορτή των χριστιανών έστω και αν οι προκάτοχοι του το συνήθιζαν. Κάποιοι συνεργάτες του τον έπεισαν πως έπρεπε να δώσει και αυτός το παρόν του γιατί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είχε ανάγκη τους χριστιανούς.

Ο διοικητής πήγε τελικά στο χριστιανικό χωριό. Στάθηκε σ' ένα ύψωμα στην αυλή της εκκλησίας μαζί με τους ένοπλους φρουρούς του και παρακολουθούσε από ψηλά τους χριστιανούς και κάθε τόσο φώναζε ειρωνικά.

- Μάντα πελλοί εν τούτοι οι σιηρορωμιοί*.

-Ήρταν να προσκυνήσουν το παλιοσανίι*.

Κάποιοι χριστιανοί που τον άκουσαν αντέδρασαν και ήρθαν να τον κτυπήσουν. Οι πιο ψύχραιμοι τους συγκράτησαν.

Το κακό παράγινε όμως στη διάρκεια της Λιτανείας. Όταν ο Πασάς είδε τον κόσμο να πορεύεται γύρω από την εκκλησία και τους χριστιανούς να περνούν κάτω από την εικόνα του Αγίου Παντελεήμονα άρχισε τα δυνατά χάχανα και τις ειρωνείες.

- Ρε σιηρορωμιοί, μα επελλάνετε τέλεια, ήντα ρέσσετε που κάτω που το ξύλον;

Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε, τα πνεύματα οξύνθηκαν και προς στιγμή φάνηκε πως η σύγκρουση χριστιανών με τον Πασά και την ένοπλη φρουρά του ήταν αναπόφευκτη. Την τελευταία στιγμή όμως παρενέβη ο Παπαγεώργιος και φώναξε στους χριστιανούς.

- Γιορτάζουμε τον Άγιο του χωριού μας, είναι η μεγαλύτερη γιορτή για όλους μας, δεν επιτρέπεται σε κανένα τούτην την ημέρα να κάνει κακόν σε κανένα.

Κάποιοι φώναξαν πως δεν άντεχαν την πρόκληση, ή που θα έφευγε ο άπιστος ή που θα γινόταν μεγάλο κακό. Ο παπάς ύψωσε τα χέρια και φώναξε:

- Αθλοφόρος και ιαματικός είναι ο Άγιος Παντελεήμονας που γιορτάζουμε, βλέπει από ψηλά όλους μας, κρίνει και τιμωρεί. Ελάτε χριστιανοί να τιμήσουμε τον Άγιο μας και Αυτός ξέρει.

Δεν πέρασε αρκετή ώρα από τα λόγια του ιερέα και ο Πασάς όπως στεκόταν στο ύψωμα και ειρωνευόταν και κορόιδευε, σωριάστηκε καταγής. Από το στόμα του έβγαζε αφρούς και δυσκολευόταν να μιλήσει. Χριστιανοί και μουσουλμάνοι έτρεξαν γύρω του, όλοι πίστεψαν πως πράγματι ο Άγιος Παντελεήμονας τιμώρησε τον άπιστο είρωνα. Πλησίασε και ο παπάς κοίταξε τον Πασά και με φωνή που έτρεμε είπε χαμηλόφωνα.

- Ο Άγιος Παντελεήμονας ας σε συγχωρέσει, και εσένα αδελφέ.

Διέταξε ύστερα και του έφεραν το άλογο του Πασά. Το πήρε από το σχοινί και το έδεσε στα κρικέλια της πόρτας της εκκλησίας. Κατόπιν διέταξε να πάρουν τον Πασά στο χωριό του.

Ως το απόγευμα ο Πασάς είχε γίνει καλά. Ήρθε και πάλι στο χωριό με τους φρουρούς του φέρνοντας μαζί του και ένα παχουλό μοσχάρι. Έδεσε το ζώο στα κρικέλια της πόρτας της εκκλησίας και πήρε το άλογο του. Το μοσχάρι το άφησε δώρο για τον Άγιο.

Από τότε ο Πασάς, διοικητής των Τούρκων της περιοχής, στις 27 του Ιούλη βρισκόταν πάντα στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα και παρακολουθούσε με θρησκευτική ευλάβεια την λειτουργία. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα ο Πασάς έστελνε κρυφά το δικό του δώρο στην εκκλησία και παρακαλούσε τον παπά να μνημονεύσει στον Άγιο και το όνομα του.

* σιηρορωμιοί= γουρούνια Έλληνες
* παλιοδανίη= παλιοσάνιδο

Από το βιβλίο του Νεόφυτου Παπαλαζάρου
η σπορά (αφηγήματα)
Κύπρος 1998

The stories about the miracles of the saints of which ordinary people were eyewitnesses are countless. However, in the village, they told about the story of the new Governor of the Turks in the area who was called Pasha more than the others. He was a hard and selfish man who hated Christians. He was fanatically opposed to friendship between Christians and Muslims. But in the area Greeks and Turks used to hold great friendships.

On July 27, the name day of Saint Panteleimon, the church of the next village was celebrating. Crowds from the surrounding villages, including Turkish villages, went to church to pray or take part in the cattle market that was going to take place. Many Turks used to celebrate the feast of the Saint and light candles by puting a Christian as their representative.

The Pasha stubbornly refused to take part in this great celebration of the Christians, even though his predecessors used to do so. Some associates of his persuaded him that he had to part-take in the celebration because in one way or another he needed the Christians.

The commander eventually went to the Christian village. He stood on a hill in the yard of the church with his armed guards and monitored from atop the Christians and every now and then he shouted ironically.

- How stupid these Greek pigs are.

- They came to kiss this old piece of wood.

Some Christians who had heard him responded by wanting to attack him. The more calm men present stopped them.

The bad feelings overboiled during the procession. When the Pasha saw the people heading around the church and the Christians going under the icon of Saint Panteleimon, he started the loud titter and the irony.

- Hey you Greek pigs, have you gone completely crazy, why are you passing under the wood?

The atmosphere became electrified, spirits were exacerbated, and for a moment it seemed that the conflict with the Christians and the Pasha with his armed guards was inevitable. At the last moment however, the priest, Papageorgios intervened and called on to the Christians.

- We are celebrating the name day of the Saint of our village, it is the biggest festival for us all, no-one is allowed to make any harm to anybody on this day.

Some shouted that they could not stand the insult anymore, the unbeliever should either leave or a great evil would take place. The priest raised his hands and called out:

- Saint Panteleimon whom we are celebrating is victorious and a healer, he looks from above us, and judges and punishes. Come on Christians lets honour our Saint and He knows what to do.

Not much time passed after these words of the priest and Pasha as he stood on the hill and derided and ridiculed, fell on the ground. Foam was coming from his mouth and had difficulty speaking. Christians and Muslims ran around him, everyone came to believe that in fact Saint Panteleimon punished the unfaithful scoffer. The priest approached as well and looked at the Pasha, and with a voice that was trembling he said in a low voice.

- May Saint Panteleimon also forgive you, brother.

He ordered that the horse of the Pasha be brought to him. He took it by the rope and tied it to the iron holders on the door of the church. He then ordered for the Pasha to be taken in the village.

In the afternoon the pasha had become well. He came back to the village with his guards bringing with him a plump calf. He tied the animal by the iron holders on the door of the church and took his horse back. The calf was left as a gift to the Saint.

Since then, the Pasha, the Turkish commander of the region, on July 27, was always in the yard of the church of Saint Panteleimon and followed the church service with religious devotion. Each year on this day the Pasha secretly send his own gift to the church and pleaded to the priest to mention also his name to the Saint during the church serve.

From the book by Neofytos Papalazarou
sowing (stories)
Cyprus 1998

Translated from Greek by Noctoc

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου