ΚερύνειαΧρυσάφι και φως οι ακτές σου
Αγαπημένη πόλη της Κύπρου η πιο μικρή
Τα μελτέμια σου δροσιά και οι ζέφυροι οι βραδινοί
Γαλάζια κύματα να σπάνε λευκές δαντελοποίκιλτες ακτές
Γαλήνη κι όνειρο συνέχεια.
Και ξάφνου αναπάντεχα μια βοή απ' άκρη σ' άκρη
Το πόδι τους επάτησαν οι βάρβαροι
Έπεσε η πόλη
Του κατακτητή ασήκωτα βαρύ το πέλμα.
Μίμης Ιακωβίδης
KyreniaYour coast is gold and light
Beloved city of Cyprus the smallest one
Your north winds are soothing and so is the evening Zephyr
Blue waves breaking on lace embroidered white beaches
Life was tranquility and a dream.
And suddenly an unexpected roar from edge to edge
The Barbarians have stepped their foot
The city has fallen
The conqueror's tread is unmovable and heavy.
Mimis Iakovidis
Translated by noctoc
Καλησπέρα φίλε Νόστο,
ΑπάντησηΔιαγραφήΔιάβασα και τις προηγούμενες πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες και όπως πάντα όμορφα εικονογραφημένες αναρτήσεις σου.
(Πολύ ενδιαφέρουσες οι πληροφορίες για τον αμανέ και όμορφο το ποίημα του Καβάφη.)
Θα σταθώ όμως σ΄αυτό που είπες για "..μια Ελλάδα που υπάρχει έξω από τα σύνορα της Ελλάδας και της Κύπρου, μιας Ελλάδας που εμείς ξεχάσαμε, αλλά αυτή δεν μας ξέχασε, και για αυτό της το χρωστώ να γράφω γι' αυτήν." Και θα προσθέσω, ότι η Ελλάδα αυτή αγαπά, λατρεύει, κάθε τι το ελληνικό, σαν μονάκριβο και πολύτιμο!
Για την Κερύνεια, από μία εκδρομή ως μαθήτρια Γυμνασίου σ΄ενα ταξίδι στην Κύπρο ένα Πάσχα, έρχεται στο νου πολύ έντονα, ένας γαλανός ουρανός και το υπέρχο άρωμα από τα άνθη των εσπεριδοειδών ανάμικτο με την αύρα της θάλασσας. Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο!
Καλό μήνα να έχουμε:))
Φίλη μου Άστρια κρατάω αυτά που γράφεις και θα επανέλθω με ένα ποίημα που σχετίζεται πολύ με τις θύμησεις από την Κερύνεια μόλις " γιουτίσει"
ΑπάντησηΔιαγραφή