ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Η Μονή της Παναγίας Μελανδρύνας στο κατεχόμενο χωριό Άγιος Αμβρόσιος - The Monastery of Panagia Melandryna in Turkish occupied Agios Amvrosios



 Στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος της επαρχίας Κερύνειας βρίσκεται η Μονή της Μελανδρύνας (Μελανδρίνας) . Το όνομα Μελανδρύνα προήλθε από τη συνένωση των λέξεων, μέλι και δρυς ( βελανιδιά), ένα δέντρο που ευδοκιμεί στην περιοχή.
Η Μονή είναι αφιερωμένη στην Παναγία, τη μητέρα του Θεού και γιορτάζει την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 15 Αυγούστου. Η εκκλησία είναι κτίσμα του 14 ου αιώνα και ρυθμού απλής βασιλικής. Μέσα στον Ναό βρίσκεται το αγίασμα. Πιο κάτω από την εκκλησία διαώζονται μερικά από τα κελιά του μοναστηριού όπου ζούσαν μοναχοί μέχρι τα τέλη του 19 ου αιώνα, με τελευταίο μοναχό τον Πατήρ Άνθιμο που πέθανε το 1940.

Κατά την Τουρκοκρατία ιδρύθηκε στη Μονή αξιόλογη σχολή όπου διδάσκονταν τα Ελληνικά Γράμματα. Μέχρι και το 1878 αναφέρεται ότι τα παιδιά του χωριού καθώς επίσης και των γειτονικών χωριών Καλογραία, και Τρυπημένης διδάσκονταν από μοναχούς του μοναστηριού της Παναγίας της Μελανδρύνας.
Η Μονή μπορεί να ανήκει διοικητικά στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος, όμως λειτουργούνταν από τους ιερείς του χωριού Καλογραία οι οποίοι και το φρόντιζαν. Εκτός από τις 15 Αυγούστου ( εγκαίνια της Μονής) το μοναστήρι γιόρταζε και στις 2 Φεβρουαρίου ( Υπαπαντή του Κυρίου). Επίσης, λειτουγούσε και σε περιόδους ανομβίας, οπότε γίνονταν δεήσεις για να βρέξει.

Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974, η εκκλησία της Μονής της Παναγίας Μελανδρύνας λεηλατίθηκε και καταστράφηκε από τους Τούρκους εισβολείς. Οι εικόνες κλάπηκαν και το τέμπλο αφαιρέθηκε και καταστράφηκε. 'Ολα τα θρηκευτικά σκεύη έχουν κλαπεί ή καταστραφεί. Στη φωτογραφία, μπορείτε επίσης να δείτε μια σκάλα που χρησιμοποιήθηκε από τους Τούρκους για να ανεβούν στην κορυφή, ώστε να μπορούν να φθάσουν τα πάντα, και να ολοκληρώσουν τη λεηλασία τους και σε αυτή την εκκλησία στην κατεχόμενη Κύπρο.


The monastery of Melandryna ( Melandrina) is situated in the village of Agios Amvrosios at the province of Kyrenia. The name Melandryna dirives from the combination of the Greek words, 'Meli " which means honey and "dryes" which means oak tree, a tree which thrives in the region. The monastery is dedicated to the Virgin Mary, the Mother of God and celebrates on the feast day of the Virgin Mary, on the 15th of August. The church was built in the 14th century and it's of simple basilica style. Inside the church there is holy water. Farther down the church, some of the cells of the monastery survive where monks lived until the late 19th century, the last of them being Father Anthimos who died in 1940.

During the Ottoman Period, a valuable school was founded in the monastery where the Greek Letters were taught. It is indicated that up to 1878 the children of Agios Amvrosios village as well as the neighboring villages of Kalograia and Trypimeni, were taught by monks of the monastery of Panagia Melandryna.
The monastery might administratively belong to the village of Agios Amvrosios, but it was operated by the priests of the village of Kalograia who also took care of it. Apart from the 15th of August ( inauguration of the monastery) the monastery also celebrated on February the 2 sec(The Presentation of the Lord). It was also used for liturgy during times of drought, when there were prayer for rain.


After the Turkish invasion of Cyprus in 1974 the church of the monastery of Panagia Melandryna was loοted and destroyed by the Turkish invaders. The icons were stolen and the iconostasis was removed and destroyed . All religious instruments were stolen, or destroyed as well. In the photo you can also see a ladder used by the Turks to climb on the top in order to reach everything, and complete the looting of also this church in occupied Cyprus.


Πηγές : Κατεχόμενα - μια περιδιάβαση στα κατεχόμενα χωριά και τις πόλεις μας
Μάριος Θεμιστοκλή Στυλιανού, και
Εδώ

2 σχόλια:

  1. Καλησπέρα φίλε Νόστο,

    Κατάθεση ψυχής αυτή η σειρά με τις εκκλησίες που πονάνε μέσα στη γύμνια τους με τα ελάχιστα κουρέλια που τους άφησαν οι βιαστές της ψυχής τους.

    Ατέλειωτα τα ονόματα της Παναγιάς που την θέλουν δική τους σε κάθε τόπο, χαρίζοντάς της μια ιστορία σαν παραμύθι.

    ΥΓ. αν θέλεις φίλε Νόστο, πέρασε από το blog μου να δεις τη "δική μου" Παναγίτσα:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλη Astria,
    H ανάρτηση σου για τη Παναγία μου θυμίζει το Γεροντικόν, τη Φιλοκαλία, και για κάποιο λόγο την Γερόντισσα Γαβριηλία.Τα λόγια σου είναι λιτά, όμορφα και γεμάτα από Ορθόδοξο Λόγο.
    Κράτησα πιο πολύ όμως αυτά σου τα λόγια :
    " κάποιος ζητάει από το Θεό, να του δώσει το κουράγιο να αλλάξει αυτά που μπορεί ν’ αλλάξουν, την γαλήνη να αποδεχθεί ό,τι δεν μπορεί να αλλάξει και τη σοφία να γνωρίζει αυτή τη διαφορά".

    Θα τα θυμάμαι ...

    Ευχαριστώ φίλη μου καλή

    ΑπάντησηΔιαγραφή