ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Ο Μοναχός Ιωσήφ ο Κύπριος - Monk Joseph the Cypriot

Ένα τέτοιο γέροντα αμέριμνο, απλό, ταπεινό, με μεγάλη εμπιστοσύνη στον Χριστό και την Παναγία, γνωρίσαμε. Ήταν από το Ριζοκάρπασο της σήμερα τουρκοκρατούμενης Κύπρου κι ήλθε στο Άγιον 'Ορος όταν κι αυτό ήταν Τουρκοκαρτούμενο. Εκοιμήθη πριν δώδεκα έτη σε ηλικία εκατόν έξι ετών. Είχε στο Άγιον 'Ορος ογδόντα έξι έτη. Εξήλθε αυτού μία δύο φορές, για να πάει προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα. Ογδόντα έξι έτη είχε να φάει κρέας. Ογδότα έξι έτη είχε να δει γυναίκα. Είκοσι πέντε έτη είχε να πλύνει το πιάτο του. Υγιέσταστος, εγκρατέστατος, εξυπνότατος , αγαθότατος. Εκατόν τριών ετών ανέβηκε στη σκέπη του κελλιού του να διορθώσει τα κεραμίδια. «'Οτι ζητάω από την Παναγία μου το στέλνει» έλεγε. «Έχω την εικόνα της, της Οικονόμισσας, και με οικονομεί η Υπερευλογημένη... Να, τώρα ήθελα νερό και ήλθες να μου φέρεις». Μια φορά ήλθαν δύο φίλοι από την Αθήνα, νεαροί οικογενειάρχες, και με ρωτούσαν αν υπάρχουν γέροντες του Γεροντικού και της Φιλοκαλίας. Υπάρχουν τους είπα και τους πήγα στον γέροντα αυτόν, τον μοναχό Ιωσήφ τον Κύπριο. Ήταν τότε εκατόν πέντε ετών. Ήταν ξαπλωμένος κι έκανε κομποσχοίνι. «Οι κύριοι» του λέγω, «είναι από την Αθήνα και ήθελαν να πάρουν την ευχή σου». Τον είδαν πως δεν είχε όρεξη για κουβέντα. Αφού είπαν δύο-τρία λόγια, τους έκαμε νόημα να φύγουμε. Φεύγοντας λένε στον γέροντα : «Γέροντα, είμαστε με πολλά προβλήματα, σας παρακαλούμε να προσεύχεσθε». «Θα προσεύχομαι τους απαντά», «αλλά για να προσεύχομαι θέλω και λεφτά» Ντράπηκα πολύ, τα έχασα, δεν ήξερα τι να πω. Προσπαθούσα να δικαιολογήσω την κατάσταση. Απορούσα γιατί να το κάνει αυτό. Τους πήγα σ' έναν άγιο άνθρωπο κι αυτός να ζητάει χρήματα για να προσευχηθεί ; Αυτός που δεν γνώριζε καλά-καλά την αξία των χρημάτων και δεν τους έδινε μεγάλη σημασία. Οι άνθρωποι έφυγαν και λυπήθηκα. Την άλλη ημέρα που πήγα να τον δω, μου λέει :«Πάτερ Μωησή την αρετή δεν τη μαζέψαμε μαζί. Μην μου φέρνεις κόσμο να με τιμάνε. Ζήτησα από τον Θεό να με τιμήσει στην άλλη ζωή, όχι σ΄αυτή την ψεύτικη». Εξεπλάγην. Ντροπιάσθηκε στους ξένους ζητώντας χρήματα, που ποτέ δεν είχε και ποτέ δεν τ' αγάπησε, με ντρόπιασε κι εμένα. Που να τολμήσω να ξαναπάω κόσμο. Χάλασε την εικόνα του, ως σπουδαίου ασκητού. Κατέστρεψε την πρόσοψη του. Ποιός από μας το κάνει αυτό; Ήταν ταπεινός. Υπεράνω και του σκανταλισμού. Τον ένοιαζε τι θα πει γι αυτόν ο Θεός κι όχι οι άνθρωποι. 'Οταν το είπα στους φίλους έμειναν άφωνοι...

Από το βιβλίο «Η εύλαλη σιωπή» του Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου.

We knew such a light-hearted Geronta (Spiritual Father), simple, humble, with great faith in Christ and the Panagia (Virgin Mary). He was from Rizokarpaso in today Turkish-occupied Cyprus and came to Mount Athos, at the time when it was also occupied by the Turks. He passed away twelve years ago at the age of one hundred and six. He was on Mount Athos for eighty-six years. He left the Mountain only once or twice, to go to a pilgrimage to Jerusalem. For eighty-six years he did not eat meat. For eighty-six years he did not see a woman. For twenty-five years he did not wash his plate. He was very healthy , temperate, smart, and kind. When he was one hundred and three years old he went up the roof of his cell to fix the tiles. «The Virgin Mary sends me everything I want» he said. «I have the icon of the Panagia Oikonomissa, and Her all Holiness takes care of me ...There, just now I wanted water and you came to bring it me». Once two young friends who were newly married came from Athens and asked me if there are still Spiritual Fathers (Gerontes) in Mount Athos like the ones found in the books Gerontikon and Philokalia. There are, I said, and I took them to the Geronta, monk Joseph the Cypriot. He was then one hundred and five years old. He was lying down and making a prayer. «These gentlemen» I said, «are from Athens and wanted to get your blessing». I saw that he had no wish for conversation. After exchanging two to three words, he made the sign for us to go. Upon leaving the men said to the Geronta: « Geronta, we have many problems, please pray for us». «I will pray» he answered, «but I want money in order for me to pray for you». Upon hearing these words I felt so ashamed , I was lost, I did not know what to say. I attempted to justify his reaction. I wondered why he did this. They went to a holy man and he asked for money in order to pray for them? This man who hardly knew the value of money and never gave it much importance? The men left and I felt so sad about what happened. The next day I went to see him, and he said to me : «Father Moses we did not gather virtue together. Do not bring people to see me in order for them to honour me. I asked God to honour me in the next life, not in this fake one». I was surprised. He belittled himself in front of his guests by seeking money, which he never had and never loved, he made me feel ashamed. How could I dare take people to him again? He spoiled his image as a great ascetic. He destroyed his façade. Which one of us can do such a thing? He was humble. Above scandal. He only cared about what God would say about him, not people. When I told this to those friends, they were left speechless ...

From the book «The talking silence» by Monk Moses of Mount Athos.

Translated from Greek by Noctoc

3 σχόλια:

  1. "την αρετή δεν τη μαζέψαμε μαζί"
    θέλει και σχόλια;
    σοφή κουβέντα.
    Αυτό είναι που λένε μίλαγε πολλές γλώσσες, τη γλώσσα του νομίσματος-coin και του Coiner.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άλλα διαβάζεις και άλλα καταλαβαίνεις. Επειδή όμως νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα,και επειδή έχεις τόσο μεγάλη ιδεά για τον εαυτό σου, θα ήθελα να σε πληροφορήσω ότι αυτό το ιστολόγιο είναι ένα ταπεινό μέρος για ταπεινούς ανθρώπους, και δεν είναι για υπερόπτες τύπους σαν και σένα. Γι αυτό το λόγο θα ήθελα να σε παρακαλέσω να βρεις κάπου αλλού να αφήνεις τα ακαταλαβίστικα σχόλια σου και όχι εδώ μέσα γιατί δεν είναι του υψηλού επιπέδου σου.

    NOCTOC

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αν με ταπείνωσες σαν υπερόπτη
    νιώθω σαν να με συγχώρησες.
    ώρα καλή

    ΑπάντησηΔιαγραφή