ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2009

Η Αγία Γολινδούχ η Περσίδα που μετονομάσθηκε Μαρία - The Persian Saint Golinduc who was renamed Maria

 Η Αγία Γολινδούχ έζησε στην Περσία τα χρόνια που βασίλευε εκεί ο Χοσρόης (590-628), και στην Κωνσταντινούπολη ο Μαυρίκιος, (582-602). 'Ηταν γυναίκα Περσίδα, ειδωλολάτρης, πλην όμως με καλή ψυχή και διάθεση. Επεδίωκε να κάμνει πάντα το καλό και τιμούσε το Θεό στη ζωή της. Ο άντρας της όμως ήταν μάγος και δεισιδαίμων.
Κάποτε η Γολινδούχ ήρθε σε έκσταση και είδε τον παράδεισο, ένα φωτινό τόπο, όπου βρίσκονταν πολλοί λαμπροφορεμένοι και χαρούμενοι άνθρωποι. Χάρηκε και με λαχτάρα πήγε να μπει μέσα σ΄εκείνο τον ευχάριστο τόπο. Την εμπόδισε όμως ένας άγγελος λέγοντας της : «εδώ είναι οι μάρτυρες του Χριστού». Κι' αμέσως χάθηκε η οπτασία, αφήνοντας τη Γολινδούχ λυπημένη. Όταν συνήλθε πήγε και βρήκε τους χριστιανούς στην πόλη της. «Θέλω να γίνω μάρτυρας του Χριστού», τους είπε. Την δέχτηκαν, την κατήχησαν και την βάπτισαν, δίνοντας της το όνομα Μαρία. Και ήταν η χαρά της μεγάλη!
Όταν όμως έμαθε όλ' αυτά ο άντρας της, την κατήγγειλε στον βασιλιά κι αυτός την καταδίκασε και την εξόρισε σ΄ένα φρούριο, που τό' λεγαν «της Λήθης».
Σ΄αυτό το κάστρο έμεινε 18 χρόνια η Μαρία ζώντας με ταλαιπωρίες και στερήσεις, έχοντας όμως στην καρδιά της χαρά και ειρήνη χάτη στην πίστη της στο Θεό. Κάθε τόσο οι άνθρωποι του βασιλιά προσπαθούσαν να την πείσουν ν' αρνηθεί το Χριστό.
Στο τέλος την έρριξαν σ' ένα λάκκο, όπου υπήρχε ένα μεγάλο και δηλητηριώδες φίδι και άλλα ερπετά και ζώα. Την άφησαν εκεί μέσα τέσσερις μήνες και κανένα ζώο δεν την πείραξε.
Μάλιστα το φοβερό για τους άλλους φίδι τόσο εξημερώθηκε από την παρουσία της Μαρίας, ώστε ήθελε ν΄ακουμπά επάνω της, για να κοιμηθεί.
Παραξενεμένοι, οι ειδωλολάτρες την έβλεπαν που παρά τις κακουχίες ήταν καλά μα δεν πίστευαν πως ο Θεός της έδινε δύναμη και την διαφύλαττε αβλαβή. Νόμιζαν πως ήταν μάγισσα. Γι' αυτό και μετά από πολλά βάσανα που της έκαναν διέταξε ο βασιλιάς ν΄αποκεφαλιστεί.
Την σημάδεψαν στο λαιμό και την οδήγησαν στο δήμιο. Στο δρόμο άγγελος Κυρίου την έκαμε αόρατη προς στιγμή και την έβγαλε έξω από την πόλη.
'Οταν το κατάλαβε αυτό η Μαρία, στεναχωρέθηκε, γιατί ήθελε να μαρτυρήσει για τον Χριστό. Τότε ο 'Αγγελος της είπε : «μη λυπάσαι, τόσα που έπαθες, μαρτύρησες». Τότε αυτ'η, αφού δόξασε το Θεό, θέλησε να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους.
Εκεί περνούσε τον καιρό της προσευχόμενη στους ναούς, διδάσκοντας και στηρίζοντας τους πιστού και κατηχώντας τους άπιστους στην πίστη. Γι' αυτό πολλοί την αγάπησαν και την είχαν σα μητέρα τους. Μάλιστα ο Πατριάρχης την παρακάλεσε να πάει στην Κωνσταντινούπολη να ευχηθεί και στους χριστιανούς βασιλείς. Αυτή του απάντησε πως δεν προλαβαίνει. Και πράγματι, σε λίγο, ενώ βρισκόταν στον ναό του Αγιού Σεργίου στη πόλη Αντιόχεια της Μυγδονίας (Nisibis, σημερινή Nusaybin στην Τουρκία), γονάτισε, προσευχήθηκε για όλο τον κόσμο και παρέδωσε την ψυχή της στα χέρια του Θεού. Εμείς στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία τη θυμόμαστε κάθε χρόνο στις 13 Ιουλίου ενώ στις Σλαβικές Ορθόδοξες Εκκλησίες στις 12 Ιουλίου.

Από το βιβλίο «ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» του Χαράλαμπου Επαμεινώνδα.

 Saint Golinduc (Golindoux) lived in Persia during the reign of Chosroes II, King of Persia (590-628), and of Maurice, Emperor of New Rome (582-602). She was a Persian pagan woman, who had a good soul and intentions. She always sought to do good and she praised God in her life. Her husband, however, was a magician and superstitious.
Once Golinduc came into a trance and saw heaven, a bright place with many happy people dressed in shining clothes. She felt happy and with longing tried to get into that pleasant place. She was prevented by an Angel telling her: "The witnesses of Christ stay here". And immediately his vision was lost, leaving Golinduc feeling sad. When she brought herself under control, she went and found the Christians in the city. "I want to be a witness of Christ," she told them. They received her, gave her catechism and baptized her giving her the name Maria. And her joy was great!
But when her husband learned all about these things, he complained to the king and the King ordered that she be banished into a fortress, which was called "Oblivion."
Maria stayed for 18 years in this fortress living with suffering and deprivation, but having in her heart joy and peace due to her faith in God. Every now and then, people of the king tried to persuade her to deny Christ.
In the end she was thrown into a pit, where there was a large and poisonous snake and other reptiles and animals. She was left there for four months but none of the animals ever bothered her. Indeed the terrifying, for others, snake, became so accustomed by Maria's presence that it liked to lie to sleep by her side.
The pagans saw all these and felt puzzled because despite the hardships, Maria was in a good state, but they could not believe that it was God who gave her the strength and safeguard her. They thought that she was a witch. For this reason, after putting her through many hardships, the king ordered that she be beheaded.
She was marked at the neck and was led to the executioner. On the way an angel of the Lord made her invisible for a moment and took her out of the city.
When Saint Maria understood what happened she felt sad because she wanted to became a witness for Christ. Then the angle said to her: "do not feel sad, after going through so much, you are a martyr." Then, after she glorify God, Maria wanted to go for a pilgrimage to the Holy Land. There, she spent her time praying in the churches, teaching and supporting the faithful, and giving catechism to the pagans. For this reason she was loved by many people who had her as their mother. Indeed, the Patriarch asked her to go to Constantinople to pray for the Christian kings. She replied that she did not have enough time left to do that. True enough, in a short time after saying that, while she was in the church of Saint Sergius in the city of Antioch Migdonia (Nisibis, today known as Nusaybin in Turkey), she knelt, prayed for the world and delivered her soul to the hands of God. We in the Greek Orthodox Church remember her every year on July 13 while in the Slavic Orthodox Churches on 12 July.

From the book "FOR THE LOVE OF CHRIST" by Charalambos Epaminondas.
Translated from Greek by Noctoc

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου