ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

Ο Άγιος Ευφρόσυνος ο μάγειρας - Saint Euphrosynos the cook

 Ο Άγιος Ευφρόσυνος γεννήθηκε από αγροίκους γονείς και μεγάλωσε χωρίς καμιά μόρφωση, χωρίς καμιά εκπαίδευση. Όταν ενηλικιώθηκε, θέλησε να γίνει μοναχός. Πήγε λοιπόν σ΄ένα μοναστήρι κι υποτάχθηκε. Επειδή δε γνώριζε τίποτα να κάνει , έκανε τις πιο ευτελείς δουλειές της μονής. Μάλιστα έγινε μάγειρας. Έτσι πάντα ήταν λερωμένος από τις στάχτες και τα λάδια του μαγειρέματος, καπνισμένος από τη φωτιά και όλος ασουλούπωτος. 'Ολοι οι άλλοι μοναχοί τον υποτιμούσαν, μάλιστα μερικοί τον κτυπούσαν κιόλας. Αυτός τίποτα δεν έβαλλε υπόψιν του, έκανε πως δεν καταλάβαινε και δεχόταν τα πειράγματα και την άσχημη συμπεριφορά των άλλων με ήσυχο λογισμό, χωρίς ταραχή, μη δίνοντας καθόλου σημασία σ΄αυτά. Ήταν η σκέψη του και η καρδιά του όλη απασχολημένη με το Θεό και τους Αγίους κι ήταν δοσμένος κι ενθουσιασμένος μ΄αυτή την εσωτερική σχέση. Η κακομεταχείρηση των άλλων δεν τον εμπόδιζε καθόλου στην εσωτερική εργασία. Γι' αυτό και τους συγχωρούσε.
Σ΄εκείνο το κοινόβιο ήταν κι ένας ευλαβής παπάς, που στην προσευχή του ζητούσε απ΄το Θεό να του δείξει τ΄αγαθά που ετοίμασε γι' αυτούς, που τον αγαπούν. Μια νύκτα λοιπόν, αφού τον πήρε ο ύπνος, βρέθηκε σ΄έναν όμορφο τόπο. Ήταν ένα ολόδροσο περιβόλι. Έμεινε να θαυμάζει τα ποικίλα δέντρα, τα εύοσμα λουλούδια και τα τρεχάμενα νερά. Κι ενώ σκεφτόταν τίνος άραγε να είναι αυτό το ωραίο περιβόλι, βλέπει έκπληκτος το μάγειρα της μονής, τον Ευφρόσυνο, να χαίρεται την υπερκόσμια ομορφιά. Τον πλησιάζει και ζητά να μάθει :
- Έυφρόσυνε, πως βρέθηκες εδώ και τίνος είναι αυτός ο κήπος ;
- Αυτός ο κήπος, ανάντησε ο μάγειρας, είναι γι΄αυτούς, που αγαπούν το Θεό.
- Και συ τι κάνεις εδώ μέσα, ξαναρωτά ο ιερέας.
- Με τη χάρη του Θεού εδώ μένω, πάτερ μου, πάντοτε και φύλακας είμαι του κήπου, απάντησε ο Ευφρόσυνος.
- Τότε δώσε μου κάτι απ΄όλα αυτά τα αγαθά.
- Πάρε ότι θέλεις.
- Θα ήθελα αυτά τα μήλα, και του 'δειξε ένα κλαδί με τρία μεγάλα μήλα. Ο Ευφρόσυνος τα έκοψε και του τα 'δωσε.
Εκείνη την ώρα ακούστηκε το σήμαντρο να κτυπά για την ακολουθία του όρθρου. Πετάχτηκε πάνω ο παπάς κι ενώ σκεφτόταν το παράξενο όνειρο, παρατηρά! Στον κόρφο του ήταν εκείνα τα τρία μήλα κι ευώδιαζαν όλο το κελλί.
Σηκώθηκε, ευχαρίστησε το Θεό κι έτρεξε στην εκκλησία. Βρήκε το μάγειρα στο στασίδι του, τον πήρε παράμερα και του λέγει :
- Στ΄όνομα του Ιησού Χριστού, που ήσουν εψές όλη τη νύχτα ;
- Εκεί ήμουν, πατερ, εκεί που με βρήκες.
- Και τι μου έδωσες ;
- Αυτό που ζήτησες, ένα κλαδί με τρία μήλα.
Τότε ο παπάς του 'βαλε μετάνοια, τον ασπάστηκε και πήγε στη θέση του. Μετά την απόλυση της κολουθίας πήγε κι έφερε τα μήλα, κάλεσε όλους τους μοναχούς και τους διηγήθηκε την εμπειρία του. Θαύμασαν και δόξασαν το Θεό. Όσοι ήταν άρρωστοι, έφαγαν από κείνα τα μήλα και θεραπεύτηκαν.
Ο Ευφρόσυνος όμως θέλοντας ν΄αποφύγει τη δόξα των ανθρώπων διέφυγε από παραπλήσια πόρτα την ώρα που όλοι πρόσεχαν τη διήγηση. Απομακρύνθηκε από το μοναστήρι και δε φάνηκε ποτέ πια. Τον θυμόμαστε στην Εκκλησία κάθε χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου.

Από το βιβλίο του Χαράλαμπου Επαμεινώνδα ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Saint Euphrosynos was born of peasant parents and grew up without any education, without any training. When he came of age, he wanted to become a monk. So he went to a monastery and gave his monastic vows. Since he did not know any work to do, he was made to do the most vile work in all the monastery. Indeed he became a cook. So he was always dirty from the ashes and cooking oil, he was smoky from the fire and he was always untidy. All the other monks made fun of him, they underestimated him, and some even beat him up sometimes. However, he did not keep all this mistreatment in mind, he pretended as he did not understand anything and accepted the teasing and the bad behavior of the others with a peaceful mind, without disturbance, not giving any attention to all these. His thought and his heart was fully occupied with God and the Saints and was completely given and too thrilled with this internal relationship. The ill treatment of the others did not prevent him in any way from growing spiritually. For this reason, he always forgive them.
In that monastic commune there was a pious priest, who in prayer was asking God to show him the goods He had prepared for those who love Him. So one night, after he fell asleep, he found himself in a beautiful place. A very pleasant orchard. He stood there admiring the variety of trees, the fragrant flowers and the running water. And while he was thinking about as to whom this beautiful garden belonged to, he saw in great surprise the cook of the monastery, Euphrosynos, standing in the middle of the trees and enjoying the beauty of the heavens. The priest approached him and asked to find out:
- Euphrosynos, how did you find yourself here and to who does this garden belong to?
- This garden, the cook answered, is for those who love God.
- And what are you doing here, the priest asked again.
- By the grace of God I am always here, father, I guard the garden, said Euphrosynos.
- Then give me something from all these goods.
- Take anything you want.
- I would like these apples, and the priest showed a large branch with three apples. Euphrosynos cut the branch with the three apples and gave it to the priest.
At the time he heard the beating of the symantron for Matins. The priest jumped up and while he was thinking about his strange dream, what does he see! He saw those three apples in his bosom, and giving out their scent throughout his cell.
He got up, thanked God and ran to the church. He found the cook in the stall, took him aside and said to him:
- In the name of Jesus Christ, where were you all of last night?
- I was there, Father, there, where you found me.
- And what did you give me?
- I gave you what you asked for , a branch with three apples.
Then the priest made repentance to him, embraced him and went to his stall. After the dismissal of the Matins the priest went and brought the apples, invited all the monks and told them about his experience. In turned the monks admired and glorified God. Those who were sick, ate from those apples and found their health.
However, Euphrosynos wanting to avoid the glory of people fled from the side door while everybody was listening to the story. He went way from the monastery and did not appear ever again. We remember him in the Orthodox Church each year on the 11th of September.

From the book FOR THE LOVE OF CHRIST by Charalambos Epaminondas.

Translated from Greek by Noctoc

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου