ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

Επάνοδος από την Ελλάδα: Κωνσταντίνος Π. Καβάφης - Returning From Greece: Constantine P. Cavafy

Επάνοδος από την Ελλάδα

Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ΄, Έρμιππε.
Μεθαύριο θαρρώ∙ έτσ΄ είπε ο πλοίαρχος.
Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε∙
νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της Αιγύπτου,
αγαπημένα των πατρίδων μας νερά.
Γιατί έτσι σιωπηλός; Ρώτησε την καρδιά σου,
όσο που απ΄ την Ελλάδα μακρυνόμεθαν
δεν χαίροσουν και συ; Αξίζει να γελιούμαστε;-
αυτό δεν θα ΄ταν βέβαια ελληνοπρεπές.
Ας την παραδεχθούμε την αλήθεια πια∙
είμεθα Έλληνες κ΄εμεις – τι άλλο είμεθα; -
αλλά με αγάπες και με συγκινήσεις
που κάποτε ξενίζουν τον Ελληνισμό.
Δεν μας ταιριάζει, Έρμιππε, εμάς τους φιλοσόφους
να μοιάζουμε σαν κάτι μικροβασιλείς μας
(θυμάσαι πως γελούσαμε με δαύτους
σαν επισκέπτονταν τα σπουδαστήρια μας)
που κάτω από το εξωτερικό τους το επιδεικτικά
ελληνοποιημένο, και (τι λόγος!) μακεδονικό,
καμιά Αραβία ξεμυτίζει κάθε τόσο
καμιά Μηδία και δεν περιμαζεύεται,
και με τι κωμικά τεχνάσματα οι καημένοι
πασχίζουν να μη παρατηρηθεί.
Α όχι δεν ταιριάζουνε σ΄ εμάς αυτά.
Σ΄ Έλληνας σαν κ΄ εμάς δεν κάνουν τέτοιες μικροπρέπειες.
Το αίμα της Συρίας και της Αιγύπτου
που ρέει μες στες φλέβες μας να μη ντραπούμε,
να το τιμήσουμε και να το καυχηθούμε.

(από τα κρυμμένα του Κ. Καβάφη - Ιούλιος 1914)

Returning From Greece

Well, we're nearly there, Hermippos.
Day after tomorrow, it seems - that's what the captain said.
At least we're sailing our seas,
the waters of our own countries - Cyprus, Syria, Egypt -
waters we know and love.
Why so silent? Ask your heart:
didn't you too feel happier
the further we got from Greece?
What's the point of fooling ourselves?
That wouldn't be properly Greek, would it?

It's time we admitted the truth:
we're Greeks also - what else are we?-
but with Asiatic tastes and feelings,
tastes and feelings
sometimes alien to Hellenism.

It isn't correct, Hermippos, for us philosophers
to be like some of our petty kings
(remember how we laughed at them
when they used to come to our lectures?)
who through their showy Hellenified exteriors
(Macedonian exteriors, naturally)
let a bit of Arabia peep out now and then,
a bit of Media they can't keep back.
And to what laughable lengths the fools went
trying to cover it up!

No, that's not at all correct for us.
For Greeks like us that kind of pettiness won't do.
We simply can't be ashamed
of the Syrian and Egyptian blood in our veins;
we should really honour it, delight in it.

Constantine P. Cavafy

This poem is in the "unpublished collection - July 1914"

Αραβική Κλασική Μουσική - Arab Classical Music

Ο ΑΜΠΟΥ ΓΙΟΥΣΟΥΦ ΑΛ ΚΙΝΤΙ, (801-873 μ.Χ.) , ήταν ο πρώτος μεγάλος θεωρητικός της αραβικής μουσικής και ο πατέρας της αραβικής φιλοσοφίας. Αφού ήταν ταυτόχρονα ορθολογιστής και μυστικιστής, έκανε την πρώτη σημαντική προσέγγιση με τον Ελληνικό πολιτισμό διατυπώνοντας τον για τη χρήση του στην ισλαμική κοινότητα. Προικισμένος με ανοικτό και οικουμενικό πνεύμα , θα μάθει όλα τα πεδία της ανθρώπινης σκέψης: μεταφυσική, αριθμητική, την ιατρική.
Ο Κιντί ήταν εμποτισμένος με το Ελληνικό πνεύμα και είναι το σύμβολο μιας εποχή όπου έγινε εξομοίωση των περσικών, συριακών, ινδικών και ελληνικών κειμένων κάτι που οδήγησε στη γόνιμη ανάμειξη των πολιτισμών. Η ψυχή της κλασικής αραβικής μουσικής είναι τα μακάμια ( κλίμακες ή μέλη). Ο ακρογωνιαίος λίθος των μακαμίων είναι τα λεγόμενα αντζιάνας ή σύνολα (Τρίχορδα, τετράχορδα, πεντάχορδα). Υπάρχουν δεκαέξι από αυτά τα σύνολα που συνδυάζονται για να δημιουργηθούν τα διάφορα μακάμια. Τα αντζιάνας δείχνουν ότι η μεθοδολογία της αραβικής μουσικής είναι δανεισμένη από τους αρχαίους Έλληνες.

ABOU YOUSSOUF AL KINDI, (801–873 AD) , was the first great theoretician of Arabic music and the father of Arab philosophy. Being at the same time rationalist and mystic, he made the first major approach to Hellenism by formulating it for the usage of the Islamic community. Endowed with an open universalist spirit, he mastered all the fields of human thought: metaphysics, arithmetic, medicine.
Kindi was impregnated by Hellenism and is the symbol of an epoch when the assimilation of Persian, Syriac, Indian and Greek texts resulted in a fertile intermingling of cultures. The soul of Arab classical music is in the maqam (scale or mode). The cornerstone of the maqam are the ajnas or sets (trichord, tetrachord, pentachord). There are sixteen of them which are combined to obtain the various maqamat. The ajnas show that Arab music methodology was borrowed from the ancient Greeks.

ΤΙΤΛΟΣ - TITLE

Musique Classique Arabe - Arab Classical Music - Αραβική Κλασική Μουσική

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ - ARTISTS

Μουσικό Σύνολο Αλ Κιντί - Ensemble Al-Kindi

ΕΝΟΡΓΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ - INSTRUMENTAL MUSIC

Κανονάκι, Ούτι, Αυλός, Ταμπουρίνο ( Nτέφι ) - Qânun (a table zither with pinched strings), Ud (oriental lute), Nay (reed flute) and Riqq (small tambourine with little cymbals).

ΜΕΛΩΔΙΕΣ - ΜELODIES


01 - Samai Shadd-Araban [5:56]
02 - Dawr Kadnil Hawa [8:58]
03 - Wasla Baghdadia [9:51]
04 - Nawba Maya [16:04]
05 - Wasla Hijaz Kar [10:49]

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Οι Άραβες, η Ελλάδα, και ο Ελληνισμός - Arabs, Greece, and Hellenism.

O πολιτισμός δεν είναι μονοδιάστατος. Όλοι οι πολιτισμοί παίρνουν και δίνουν. Εμείς οι Έλληνες έχομε δώσει πολλά στους γείτονες μας λαούς αλλά έχομαι πάρει και από αυτούς. Εκεί που επιφανειακά νομίζουμε ότι δεν έχομε καμία σχέση μαζί τους, αν σηκώσουμε μια πέτρα στις χώρες τους, θα βρούμε μια Ελλάδα κρυμμένη από κάτω. Η ελληνική μας βυζαντινή μουσική, υιοθετήθηκε από όλους αυτούς τους λαούς και όταν ακούμε ακόμη και ένα μουεζίνη (χότζα) να αναγγέλλει την ώρα της προσευχής, ο ήχος που χρησιμοποιεί είναι καθαρά βυζαντινός. Το Ισλάμ πήρε πολλά από την ορθοδοξία γιατί συναπτόταν πολιτιστικά με το Βυζάντιο για αιώνες. Ακόμη και τα τζαμιά έχουν βυζαντινή αρχιτεκτονική.
Βυζαντινή επίσης είναι και η καλούμενη "Κλασική Τουρκική Μουσική" γιατί οι Τούρκοι όταν ήρθαν από την Μογγολία στη Μικρά Ασία, έφεραν μαζί τους ένα πρωτόγονο πολιτισμό νομάδων και μια πρωτόγονη μουσική, και ότι πολιτιστικά αναπτυγμένη μουσική έχουν τώρα, αυτή είναι βυζαντινή. Δυστυχώς εμείς οι Έλληνες τους αφήσαμε να την κάνουν δική τους και σήμερα ακούμε ένα αμανέ και νομίζουμε ότι είναι ένα τουρκικό είδος μουσικής ενώ στη πραγματικότητα είναι ελληνικότατος.
Οι πραγματικοί Άραβες που ήταν και αυτοί νομάδες Δεδουίνοι που ζούσαν στην έρημο της Αραβίας κατάφεραν να αραβοποιήσουν όλους τους λαούς που κατέκτησαν (εκτός από τους Πέρσες) μέσω του Ισλάμ, όμως πολλοί από αυτούς τους λαούς, εκτός από το να είναι Ασσύριοι, ήταν Έλληνες ή είχαν ελληνοποιηθεί κατά την ελληνιστική και βυζαντινή περίοδο. Σήμερα μπορεί να έγιναν οι πιο πολλοί από αυτούς Μουσουλμάνοι (αλλά όχι όλοι), και να μιλούν την αραβική γλώσσα, αλλά κρατάνε πολλά κατάλοιπα από την ελληνική τους κληρονομιά, ίδιος οι αραβόφωνες Ρωμιοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, που πολλές φορές είναι πιο ορθόδοξοι και από εμάς τους Έλληνες γιατί αυτοί δεν έχουν επηρεαστεί από δυτικότροπους τρόπους σκέψης και λατρείας.
Οι Άραβες της Λεβαντίνης και της Αιγύπτου, αντίθετα από τους Τούρκους, αναγνωρίζουν τη βυζαντινή προέλευση της Κλασικής Αραβικής Μουσικής τους, και γενικά την ελληνικότητα του παρελθόντος τους , και για τούτο μας αγαπούν και μας εκτιμούν ιδιαίτερα εμάς τους Έλληνες. Στη πραγματικότητα όταν γράφω για τους Άραβες, γράφω για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Μιας Ελλάδας που υπάρχει έξω από τα σύνορα της Ελλάδας και της Κύπρου, μιας Ελλάδας που εμείς ξεχάσαμε, αλλά αυτή δεν μας ξέχασε, και για αυτό της το χρωστώ να γράφω γι' αυτήν.

Νoctoc

Culture is not something which is monodimensional. All cultures and take and give to one another.We the Greeks have given much to our neighboring nations, but we have also taken from them as well. While on the surface we might think that we don't have much in common with them, in reality if we lift up just a piece of stone while in their countries, we will find Greece hidden under it. Our Greek Byzantine music has been adopted by all these nations and even when we hear a muezzin (hodja) announcing the hour of prayer, the sound which is used is purely Byzantine. Islam has taken much from Greek Orthodoxy because culturally it co-existed with the Byzantine Empire for centuries. Even the mosques have Byzantine architecture.
The so called "Turkish Classical Music" is also of Byzantine origin because when the Turks came from Mongolia into Asia Minor they brought with them a primitive culture of nomads and a primitive form of music and any culturally developed form of music they now have is Byzantine. Unfortunately, we Greeks have left them to make it their own, and now when we hear an "amane"we think that it is a kind of Turkish music when in fact the sound is very Greek.
The real Arabs who were Beduin nomads who lived in the desert of Arabia were to Arabize all conquered peoples (apart from the Persians) through the spread of Islam, but many of these peoples apart from being Syriac, were also Greeks or locals who became Hellenized during the Hellenistic and Byzantine period. Now most of them are Muslims (but not all), and speak the Arabic language, but still keep many elements of their Greek heritage, especially the Arabic-speaking Rum Orthodox Christians, who in many ways are much more Orthodox than most of us Greeks because they have not been affected by western ways of thinking and worship.
The Arabs of the Levant and Egypt, as opposed to the Turks, recognize the Byzantine origin of their Classical Arab Music, and generally their Greek past, and therefore they love and respect us Greeks. When I write about Arabs, in fact I write about Greece and Hellenism. A Greece which exists outside the borders of Greece and Cyprus, a Greece we have forgotten, but it has not forgotten us and for this reason I owe to write about it.

Noctoc

Κούσπα: Ο Τόπος των Ρόδων - Kousba : The Place of Roses



Μετανάστευση

Όταν έφυγαν, δεν κλείδωσαν τις πόρτες τους,
άφησαν νερό στη λεκάνη για το αηδόνι
και το αδέσποτο σκυλί που συνήθιζε να τους επισκέπτεται.
Πάνω στο τραπέζι, άφησαν ψωμί, μια κανάτα νερό
και ένα κουτί σαρδέλες.

Δεν είπαν τίποτα πριν φύγουν,
αλλά η σιωπή τους ήταν μια συμφωνία
με την πόρτα, την κανάτα και το ψωμί στο τραπέζι.
Ο δρόμος, ο μόνος που μπορούσε να αισθανθεί τα βήματα τους,
νόμιζε πως δεν θα τους ξαναδεί,
Ωστόσο θα τους έβλεπε και πάλι.
Όμως, μια μέρα θαμπώθηκε από το σιτάρι
που κουβαλούσαν κατά μήκος του
από την αυγή μέχρι το σούρουπο
και από τις πόρτες που είχε δει ν' αφήνουν τη θέση τους από τους τοίχους.

Η θάλασσα θυμήθηκε ότι μερικές σαρδέλες είχαν πέσει μέσα της,
κολυμπώντας γι άγνωστα μέρη.
Αυτοί που παρέμειναν στο χωριό
είπαν ότι ένα αδέσποτο σκυλί ερχόταν κάθε βράδυ
και ούρλιαζε μπροστά από το σπίτι τους.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc

Migration

When they left they did not lock their doors;
they left water in the basin for the nightingale
and the stray dog that used to visit them.
On the dining table, they left bread, a pitcher of water
and a tin of sardines.

They said nothing before they left, but their silence
was like a covenant
with the door, the pitcher and the bread on the table.
The road, the only thing to feel their footsteps,
could not see them afterwards,
however it did eventually.
But one day it became numbed by the wheat carried
along it from dawn till dusk
and from doors it had seen leaving their place in the walls.

The sea recalled that some sardines had flopped into it,
swimming on to unknown places.
Those who remained in the village
said that a stray dog would come each evening
and howl in front of their house.


Wadih Sa'adeh


Ο Τόπος των Ρόδων

Κατά το σούρουπο φτάσαμε
και κουβαλήσαμε τα πραγματά μας μέχρι την πόρτα
κοντά στο κατώφλι του σπιτιού.
Μπροστά από την πέτρα της μνήμης
και του νερού.

Κουβαλήσαμε τα πράγματα μας
εκεί που μπορούσαμε να μυρίσουμε τον τόπο με τα ρόδα,
και τότε ξαπλώσαμε και μας πήρε ο ύπνος.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc


The Place of Roses

At dusk we arrived
and carried our belongings to a door
near the front of the house.
In front of the memory of stone
and water.

We carried our belongings
where we could smell the place of roses,
then we dropped off to sleep.

Wadih Sa'adeh


Αν

Το τελευταίο πράγμα που είδε
ήταν η γάτα, που τον αποχαιρετούσε στην πόρτα.
Είχε κλειδωμένη την πόρτα, αλλά επέστρεψε
και την ξεκλείδωσε,
έτσι ώστε οι γείτονες, να μπορούν να μπουν όπως πάντα,
αν επιθυμούσαν να το πράξουν.

Γουάντι Σααντέ
Μετάφραση noctoc


If

The last thing he saw
was the cat, seeing him off at the door.
He had locked the door but he returned
and unlocked it,
so neighbours, could enter as always,
if they wished to do so.

Wadih Sa'adeh

Οι φωτογραφίες είναι από το χωριό Κούσπα του Λιβάνου.

Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

Η Ελληνορθόδοξη Μονή του Αγίου Δημητρίου στο χωριό Κούσπα του Λιβάνου - The Greek Orthodox Monastery of Saint Demetrios at Kousba, Lebanon

H Κούσπα είναι ένα κυρίως Ελληνορθόδοξο χωριό στην Επαρχιακή Περιφέρεια της Κούρας στα Βόρεια του Λιβάνου. Στα ασσυριακά η λέξη κούσπα σημαίνει " χωσμένο ή κρυμμένο" και το χωριό πήρε το όνομα του πιθανώς λόγω του τρόπου με τον οποίο είναι κρυμμένο ανάμεσα σε πολλά δέντρα και βουνά. Οι κυπριακές λέξεις κούσπος (μυτερό τσαπί) κουσπίν (αγκάθι ή κεντρί) κουσπκιά (κτύπημα με κούσπο ή σπρώξιμο) και κουσπώ (τσιμπώ) πιθανόν να προέρχονται από την ασσυριακή λέξη "κούσπα" αφού όλες σχετίζονται με το χώσιμο ενός αντικειμένου μέσα σε κάτι άλλο, είτε αυτό είναι χώμα ή σάρκα.
Η Κούσπα έχει πληθυσμό 4 307 κατοίκους. Στο χωριό υπάρχουν οκτώ ελληνικές ορθόδοξες εκκλησιές. Η κυριότερη είναι αφιερομένη στους Αγίους Σέργιο και Βάκχο. Επίσης, το χωριό είναι χτισμένο δίπλα στο Όρος Χαματούρα το οποίο είναι γνωστό για τα ελληνορθόδοξα του ερημητήρια (τα ερημητήρια του Αγίου Πέτρου & Παύλου, του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και του Προφήτη Ηλία), εκκλησίες (εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ), και μοναστήρια (Μοναστήρι της Παναγίας της Χαματούρας και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου).
Φωλιασμένο στους πρόποδες ενός λόφου, το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου στη Κούσπα που χρονολογείται μεταξύ του 12ου με 14ου αιώνα, φημίζεται για την ωραία του τοιχογραφία που δείχνει την αναπαράσταση του Χριστού μεταξύ της Παναγίας και του Ιωάννη του Βαπτιστή. Ο διπλός Ναός της Μονής του Αγίου Δημητρίου ενσωματώνει το εκκλησάκι μέσα στο σπήλαιο. Το παρεκκλήσι είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο. Ο κύριος Ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.Ένα τοίχος με ανοίγματα διαχωρίζει τους δύο Ναούς. Το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου κατέχει την Πλατυτέρα σε συνδυασμό με την Δέηση που βρήσκεται στην κόγχη της νότιας αψίδας.

Kousba is a predominantly Greek Orthodox village in Koura District, in the North of Lebanon. In Syriac Kousba means "the hidden'' and the village probably takes its name because of the way is hidden in between all the trees and mountains. Kousba has a population of 4 307 residents.
The village hosts eight Greek Orthodox Churches. The main one holds the name of Saints Sergios and Bakhous. It is also built next to the mountain of Hamatoura which is famous for its Greek Orthodox hermitages (the hermitages of St. Peter & Paul, St. John the Baptist and Prophet Elijah), churches (church of the Archangel Michael), and monasteries (Hamatoura monastery and the monastery of St. George).
Nestled at the foot of a cliff, the 12-14th century monastery of Saint Demetrios in Kousba is famous for its beautiful wall painting showing the representation of Christ between the Virgin Mary and John the Baptist.
The double naved church of the Monastery of Saint Demetrios incorporates the grotto chapel. The chapel is dedicated to Saint Dimitrios. The main church is dedicated to Saint Nicolas.A wall with openings separates the two naves.The chapel of Saint Demetrios contains the Maestà combined with the Deisis in the conch of the south apse.


Τρίτη, 23 Ιουνίου 2009

Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βράχου στη πόλη Αμιούν του Λιβάνου - The church of Saint John El Sheer at the city of Amioun in Lebanon

Η θεαματική σκεπασμένη με κόκκινο κεραμίδι εκκλησία του Μαρ Γιουχάννα ή Αγίου Ιωάννη στην πόλη Αμιούν του Λιβάνου, η οποία βρίσκεται στην κορυφή του βραχώδους λόφου, χτίστηκε στα ερείπια ενός αρχαίου ρωμαϊκού ναού. Η εκκλησία ανήκει στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία και είναι αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, ωστόσο, η ίδια η εκκλησία είναι ευρέως γνωστή ως η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Ελ Σιέρ που σημαίνει του Αγίου Ιωάννη του βράχου.


Η εκκλησία φαίνεται πάνω στον βραχώδη λόφο, σαν να είναι κάποιο φρούριο, κατά μήκος της περιφέρειας του παλαιού μέρους της πόλης. Είναι ένα εντυπωσιακό και επιβλητικό θέαμα και αυτός ο βράχος είναι το πρώτο πράγμα που εφιστά την προσοχή των περαστικών. Οι είκοσι οκτώ καμωμένοι από ανθρώπινο χέρι κρύπτες στην πρόσοψη του βράχου των οποίων η χρονολόγηση με άνθρακα δείχνει ότι είναι 15000-24000 ετών, είναι το πιο συναρπαστικό θέαμα. Κατά την φοινικική και ρωμαϊκή εποχή λειτουργούσαν σαν νεκροταφεία. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι κρύπτες αυτοί συνδέονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που, κατά πάσαν πιθανότητα, έχουν χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο από μοναχούς που ζούσαν στην περιοχή κατά τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού.

The Spectacular red roof church of Mar Youhanna or Saint John in the city of Amioun, Lebanon, which stands on the top of the rocky cliff, was built on the ruins of an ancient Roman temple. The church belongs to the Greek Orthodox Church and it is dedicated to Saint John the Baptist however the church itself is widely known as the church of Saint John El Sheer which means Saint John of the cliff.

The church can be seen standing on the rocky cliff as if it were a fort along the periphery of the ancient part of the town. It is an impressive and imposing view and this cliff is the first thing that draws the attention of the passerby. The twenty-eight man-made crypts in the facade whose carbon-dating suggests 15000-24000 years of age are its most distinctive feature. During Phoenician and Roman times they were used as cemeteries. Some maintain that these crypts are linked to one another in such a way that, in most likelihood, they were used as a shelter by the monks who lived in the area during the early years of Christianity.

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2009

Η Ελληνορθόδοξη Μονή Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρα στη πόλη Αμιούν του Λιβάνου-The Greek Orthodox Monastery of St. George Al Kafr in Amioun, Lebanon

Η πόλη Αμιούν που βρίσκεται στην καρδιά του Βορείου Λιβάνου, είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας της Κούρας. Η Αμιούν είναι περίπου 330 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και είναι περίπου 78 χιλιόμετρα μακριά από τη Βηρυτό, τη πρωτεύουσα του Λιβάνου. Είναι περίπου 42 χιλιόμετρα μακριά από το Δάσος των Κέδρων και 18 χιλιόμετρα από την Τρίπολη, το κέντρο της περιοχής του βόρειου Λιβάνου.
Η Αμιούν είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας της Κούρας που είναι κυρίως Ελληνορθόδοξη (το όνομα Κούρα που προφέρεται Κχούρα, προέρχεται από την ελληνική λέξη "χωριά". Η Αμιούν το 2006 είχε 14.000 κατοίκους (αν και στατιστικά μόνο ένας μικρός αριθμός, γύρω στους 4,000, παραμένουν όλο το χρόνο εκεί) και είναι όλοι μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
Η Αμιούν πήρε το όνομά της από την αραμαϊκή λέξη "` Am `Yuwn", που σημαίνει "Ελληνικός Λαός ". Ένα από τα εξέχοντα χαρακτηριστικά της Αμιούν είναι και το πλήθος των εκκλησιών της. Η πόλη έχει δεκατρείς εκκλησίες, και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γεωργίου αλ Νταχλίζ είναι η μεγαλύτερη εκκλησία σε όλη τη Μέση Ανατολή.

Η Ελληνική Ορθόδοξη Μονή του Αγίου Γεωργίου Αλ Καρφ (του Μεγαλομάρτυρα) που βρίσκεται στην Αμιούν είναι γυναικείο μοναστήρι. Σήμερα λειτουργεί με τρεις μοναχές και την Ηγουμένη, η οποία τυγχάνει να είναι η κατά σάρκα και αίμα αδελφή του Γέροντα Κασσιανού που είναι ο Ηγούμενος της Μονής της Θεοτόκου στο χωριό Μτέμπα. Το όνομα της είναι Γερόντισσα Ανθούσα και τόσο η ίδια όσο και ο αδελφός της ο Γέροντας Κασσιανός, και οι καλόγριες, αναβιώνουν την αυθεντική Ορθόδοξη μοναστική ζωή στην περιοχή, καθώς και κάνοντας την ανακαίνιση του μοναστηριού. Πέραν όλων αυτών και των θρησκευτικών τους καθηκόντων, οι μοναχές στον Άγιο Γεώργιο κερδίζουν τον επιούσιο κατασκευάζοντας χειροποίητα κεντημένα θρησκευτικά ενδύματα και άμφια.

Ιστορικά, το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Αλ Καρφ είναι επίσης σημαντικό διότι μια μεγάλη μάχη που είναι γνωστή ως " Η Μάχη της Αμιούν" είχε λάβει χώρα στα χώματα της. Από αυτή τη μάχη που ήταν μεταξύ Βυζαντινών στρατευμάτων και των Μαρωνιτών, γεννήθηκε το πρώτο Μαρωνίτικο Κράτος του Λιβάνου με πρωτεύουσα την Μπασκίτα που σήμερα είναι χωριό.

Noctoc


Located in the heart of Northern Lebanon, Amioun is the administrative center of the el Koura District. Amioun is about 330 meters above sea level and is approximately 78 kilometers away from Beirut, Lebanon’s capital. It is about 42 kilometers away from the Cedars and 18 kilometers away from Tripoli, the center of the Province of north Lebanon
Amioun is the capital city of the predominantly Greek Orthodox area of Koura District (Koura comes from the Greek word χωριά,which means villages). Its 14,000 registered inhabitants (statistics 2006 though only a small number, around 4,000, are year-round residents are followers of the Greek Orthodox Church of the Patriarchate of Antioch. Amioun takes its name from the Aramaic "`Am `Yuwn", which means "Greek People". One of Amioun’s prominent features is the multitude of its churches. The town has thirteen churches, and the the Cathedral of St George El Dahleez is the biggest church in the Middle East.

The Greek Orthodox monastery of Saint George Al Kafr ( the the Great Martyr) found in Amioun is a women's monastery. Today it is run by three nuns and the Abbess happens to be the flesh and blood sister of Elder Kassianos who is the Abbot of the Monastery of the Theotokos in the village of Bdebba. Her name is Eldress Anthousa and both she and the nuns along with her brother, Elder Kassianos, are reviving genuine Orthodox monastic life in the area as well as renovating the monastery itself .Besides all these and their religious duties, nuns at Saint George make a living by making handmade religious garments and vestments and embroidering them.

Historically the monastery of Saint George Al Kafr is also important because a great battle known as "The Battle of Amioun" was fought on its ground.From this battle which occurred between Byzantine troops and the Maronites, the first Lebanese Maronite State was born with Baskinta as its capital.

Νοctoc

The photos were taken by Amanda Yazbek

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Η Ελληνορθόδοξη Μονή της Θεοτόκου στο χωριό Μτέμπα του Λιβάνου - The Greek Orthodox Monastery of the Theotokos of Bdebba in Lebanon


 Το μοναστήρι της Παναγίας, στο χωριό Μτέμπα στη επαρχία Κούρα του Λιβάνου, μεταξύ της πόλης Αμιούν και της Τρίπολης, είναι το πιο νεόκτιστο στο Πατριαρχείο της Αντιοχείας και ένα από τα πιο πρόσφατα στην Ορθόδοξη Εκκλησία παγκοσμίως. Επίσης, είναι ίσως το πιο ασυνήθιστο μοναστήρι στο Λίβανο και τη Συρία. Την εντυπωσιακή του παρουσία μπορεί να δει κανείς από μακριά, όταν το προσεγγίσει από τα βόρεια και τα βορειοανατολικά, με τους κόκκινους τρούλους του να υψώνονται πάνω σε λόφο στο οροπέδιο της Κούρας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων και σε απόσταση 85 χιλιομέτρων από τη Βηρυτό.
Τα περισσότερα μοναστήρια της Μέσης Ανατολής υφίστανται από γενιές και γενιές, ακολουθώντας την παράδοση της μοναστικής ζωής που χρονολογείται από την εποχή του Αγίου Αντωνίου και άλλους γνωστούς ασκητές της ερήμου. Αν και πολλά έχουν εγκαταλειφθεί, από τα τέλη του εικοστού αιώνα και μετά, υπάρχει μια αναβίωση της μοναστικής ζωής. Μοναστήρια που ήταν έρημα και εγκαταλελειμμένα πριν από τριάντα χρόνια, σήμερα επανέρχονται πίσω στη ζωή από μια νέα γενιά μοναχών και μοναχές. Για το λαό του Λιβάνου και της Συρίας, η αναβίωση αυτών των παλαιών κέντρων κοινοτικής ζωής, δεν είναι τίποτα άλλο παρά κάτι το φυσικό. Ο Γέροντας Κασσιανός έβαλε ο ίδιος ως στόχο του την δημιουργία του εντελώς καινούριου μοναστηριού της Παναγίας στο χωριό Μτέμπα , της Παναγίας της "Νταίρ αλ- Σιάφι' α αλ -Χάρα," δηλαδή " της συμπονετικής και της εύσπλαχνης", και τη θεμελίωση μιας νέας μοναστικής συνοδείας βασισμένης πάνω στο τυπικό του Αγίου Όρους.
Η ιστορία του μοναστηριού της Θεοτόκου της Μτέμπα συνδέεται στενά με τον σκοπό του ιδρυτή της, τον Γέροντα Κασσιανό. Πήρε το πτυχίο της Φαρμακευτικής και στη συνέχεια έγινε ενοριακός ιερέας για οκτώ χρόνια ενοριακός ιερέας του χωριού Μτέμπα (81,5% των 1.200 κατοίκων της Μτέμπα ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία) εδώ στην περιοχή της Κούρας του Λιβάνου. Ωστόσο, συνέχισε να λαχταράει για μια στενότερη σχέση με το Θεό. Έφυγε από την ενορία του το 1990 και αποσύρθηκε στο μοναστήρι του Σταυρονικήτα στο Άγιο Όρος. Εκεί, ο Γέροντας Κασσιανός είχε την ευκαιρία να συναντηθεί με τον Γέροντα Παΐσιο τον Αθωνίτη, ο οποίος του συνέστησε να ζήσει τον κοινοβιακό τρόπο ζωής, όπου μοναχοί ζουν μαζί, σύμφωνα με τον ίδιο κανόνα. Μετά τη συνάντηση του με τον Μητροπολίτη της Τρίπολης (Λιβάνου), Ηλία Κουρπάν, το Σεπτέμβριο του 1992, ο Γέροντας Κασσιανός επέστρεψε στο χωριό Μτέμπα το Νοέμβριο, αποφασισμένος για τη θέσπιση ενός καινούριου μοναστηριού στη περιοχή.
Οι ενορίτες είχαν ήδη βρει ένα κενό τοπίο που ήταν καλυμμένο με καλάμια και αγριόχορτα. Εδώ, στις 13 Δεκεμβρίου, του 1992, άρχισαν οι εργασίες για τα θεμέλια της νέας Μονής. Μόλις οι εργάτες άρχισαν να σκάβουν για να βάλουν τον θεμέλιο λίθο και να γίνει ο αγιασμός, ανακάλυψαν μια παλιά εκκλησία. Μια γριά γυναίκα της περιοχής θυμήθηκε ότι ένα ερειπωμένο εκκλησάκι έστεκε σε αυτό το μέρος, στις αρχές του αιώνα. Υπήρχαν πολλοί χορηγοί οι οποίοι βοήθησαν για την κατασκευή του μοναστηριού. Ακριβώς δύο χρόνια μετά την έναρξη των εργασιών, το μοναστικό κτίριο ολοκληρώθηκε και οι μοναχοί του πέρασαν τη πρώτη νύχτα τους στο μοναστήρι στις 13 Δεκεμβρίου, του 1994. Η κατασκευή του Ναού του μοναστηριού άρχισε το 1998 και ολοκληρώθηκε το 2000. 
Το μοναστήρι σήμερα είναι καταφύγιο για δύο μοναχούς και τον Γέροντα Κασσιανό που είναι ο ιδρυτή της. Η αδελφότητα ζει σύμφωνα με το τυπικό που εκπονήθηκε από τον Άγιο Αρσένιο της Καππαδοκίας. Οι μοναχοί διαμένουν εντός των ορίων του μοναστηριού, το οποίο περιβάλλεται από την κοινότητα. Έχουν ποιμενικό καθήκον προς το χωριό, και ο ηγούμενος, ο Γέροντας Κασσιανός, είναι ιερέας της ενορίας. Ωστόσο, οι μοναχοί ζουν χωριστά από το χωριό, μέσα σε αυστηρούς κανόνες απομόνωσης εμπνευσμένους από την μοναστική ζωή του Αγίου Όρους.
Του Michel Barakat ©
Από την ιστοσελίδα Orthodox Youth Εδώ
Μετάφραση (Greek translation by) Noctoc


The monastery of Our Lady of Bdebba, al Koura-Lebanon, midway between Amyoun and Tripoli, is the most modern in the patriarchate of Antioch and one of the most recent in the Orthodox Church worldwide. It is also perhaps the most unusual monastery in Lebanon and Syria. Its impressive outline can be seen from afar when approached from the north and the north east, its red bricks cupolas rising above a hill on the al-Kura plateau. It lies at an altitude of 300 meters and a distance of 85 kilometers from Beirut.
Most monasteries of the Middle East have existed for generations, following a tradition of monastic life going back to the time of St. Anthony and other famous desert hermits. Though many were abandoned, there has been a revival of monastic life since the late twentieth century. Monasteries empty and desolate thirty years ago are being brought back to life by a new generation of monks and nuns. For the people of Lebanon and Syria, the revival of these old centers of communal life is only natural. Father Kassianos gave himself the challenge of building the completely new monastery of Our Lady of Bdebba, Dayr al-Shafi’a al-Harra, “the warm and compassionate”, and of founding a new monastic order on the model of Mount Athos.


The story of Bdebba is closely connected with the purpose of its founder, Father Kassianos. He took a degree in Pharmacy and then became a parish priest for eight years at Bdebba ( 81.5 % of the 1,200 residents of Bdebba belong to the Greek Orthodox Church ) in al-Kura region of Lebanon. However, he continued to yearn for a closer relationship with God. He left his parish in 1990 and withdrew to the monastery of Stavronikita in Mount Athos. There, Father Kassianos had the opportunity to meet Father Paissios the Athonite, who recommended that he live the cenobitic life, where monks live together according to a rule. After meeting the metropolitan of Tripoli, Elias Qorban, in September 1992, Father Kassianos returned to Bdebba in November, determined to establish a new monastery in the region.
His parishioners had already located an empty site covered with weeds and wild grass. Here, on the 13th of December, 1992, work began on the foundations of the new monastery. As soon as the oil was broken, the workers discovered an old church. An old local woman remembered that a ruined church had stood at that site at the beginning of the century.
Many donors provided for the construction of the monastery. Exactly two years after the start of work, the monastic building was completed and the monks spent their first night in the monastery on December 13th, 1994. Construction on the monastery church began in 1998, and it was completed in 2000.
The monastery now shelters two monks and the superior, Father Kassianos, its founder. The brotherhood lives in the manner prescribed by St. Arsenius of Cappadocia. They reside within the confines of the monastery, surrounded by the village community. They have a pastoral duty towards the village, and the superior, Father Kassianos, is the parish priest. However, the monks live separately from the village, following strict rules of seclusion inspired by the monastic life of Mount Athos.
By Michel Barakat ©
From the webpage Orthodox Youth Here


Η Ελληνορθόδοξη Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Όρος Χαματούρα του Λιβάνου - The Greek Orthodox Monastery of Saint George of Mount Hamatoura in Lebanon

Έχω ήδη γράψει σχετικά με την Ελληνική Ορθόδοξη Μονή της Θεοτόκου της Χαματούρας στο Λίβανο εδώ, εδώ και εδώ. Σήμερα θα γράψω για μία ακόμη Ελληνική Ορθόδοξη Μονή που βρίσκεται στο Όρος Χαματούρα, αυτή του Αγίου Γεωργίου. Η Μονή του Αγίου Γεωργίου που είναι κτισμένη στην κορυφή του βουνού με το όνομα Χαματούρα είναι πολύ παλαιά και γνωρίζουμε ότι καταστράφηκε από τους Μαμελούκους κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα μαζί με τη Μονή της Παναγίας της Χαματούρας...

Στο συναξάρι του Αγίου Ιακώβου της Χαματούρας διαβάζουμε τα ακόλουθα:

"Όταν οι φρικτές απόπειρες εξαναγκασμού από του Μαμελούκους απέτυχαν, έσυραν τον Άγιο Ιάκωβο, μαζί με κάποιους μοναχούς και λαϊκούς από την Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται πάνω από το Όρος της Χαματούρας, στην πόλη της Τρίπολης (την πρωτεύουσα του Βορείου Λιβάνου) και τον παρέδωσαν στον γουαλί (ηγεμόνα)."

Η πινακίδα πάνω από την πύλη της Μονής γράφει ότι το μοναστήρι ανακαινίστηκε εκ βάθρων το 1768 υπό την ηγεσία του Γέροντος Ανανία. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου η Μονή είχε κατασχεθεί και καταληφθεί από την πολιτοφυλακή, το 1975. Μέχρι τη στιγμή που ο πόλεμος έληξε, το μοναστήρι καταστράφηκε και αφέθηκε σε ερείπια...

Σήμερα το μοναστήρι έχει ανακαινιστεί από τους μοναχούς της Μονής της Θεοτόκου της Χαματούρας στην οποία ανήκει. Είναι η επιθυμία των μοναχών ότι, μετά την ανακαίνιση, το μοναστήρι θα λειτουργήσει και πάλι. Χρειάζεται περίπου μιάμιση ώρα περπάτημα για να φθάσει κανείς μέχρι το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου από το κυρίως μοναστήρι της Παναγίας της Χαματούρας, αλλά αξίζει να το κάνετε. Η θέα από εδώ είναι καταπληκτική και η ομορφιά του τοπίου θα σας αφήσει άφωνους...

Noctoc


I have already written about the Greek Orthodox Monastery of the Theotokos of Hamatoura in Lebanon here, here and here . Today I will write about one more Greek Orthodox Monastery situated on the Mountain of Hamatoura, that of Saint George. The Monastery of Saint George build on top of the Mountain of Hamatoura is very ancient and we know that it was destroyed by the Mamelukes during the 13th century along with the monastery of the Theotokos of Hamatoura...


In the Synaxary of Saint Jecob of Hamatoura we read the following:

"When the Mamelukes' horrible coercive attempts failed, they dragged Saint Jacob, along with a number of monks and laymen from Saint George Monastery, situated atop Mount Hamatoura, to Tripoli city (the capital of Northern Lebanon) and handed him to the wali (ruler )".

The sign above the monastery's gate writes that it was re-established in 1768 under the leadership of Elder Hananiah. During the Lebanese Civil War the Monastery was seized and taken over by the militia in 1975. By the time the war was over, the monastery was destroyed and left in ruins.

Today the monastery is being renovated by the monks of the Theotokos of Hamatoura Monastery to which it belongs. It is the wish of the monks that after its renovation, the monastery will became factioning again. It takes about an hour and a half to hike up to Saint George Monastery from the main monastery of the Theotokos of Hamatoura, but it is worth the walk. The view from up here is spectacular and the beauty of the place will leave you speechless.

Νoctoc

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009

Η Ελληνορθόδοξη Μονή της Παναγίας του Φρουρού (Αλ- Νατούρ) στην πόλη Άνφε του Λιβάνου - The Greek Orthodox Monastery of Al Natour in Anfeh, Lebanon

H Άνφε ή Ένφε (Ίνφε) είναι μια ελκυστική κωμόπολη ψαράδων στην ακτή της περιοχής της Κούρας στον Βόρειο Λίβανο. Βρίσκεται 70 χιλιόμετρα βόρεια της Βηρυτού και 15 χιλιόμετρα νότια της Τρίπολης.
Η Άνφε είναι κτισμένη πάνω σε ένα στενό ακρωτήρι που έχει τη μορφή μύτης - εξ ου και το όνομα της (Άνφε σημαίνει μύτη στ' αραβικά) - περίπου 500 μέτρα μήκος και 50 πλάτος. Αυτή η κωμόπολη, που είναι τόσο τυπική και χαρακτηριστική, αλλά και συνάμα τόσο μοναδική, είναι λαξευμένη από την πέτρα και είναι η μόνη κατά όλο το μήκος της ακτογραμμής του Λιβάνου που διακρίνεται από ένα τέτοιο φυσικό ακρωτήρι.
Σήμερα ο πληθυσμός της είναι περίπου 7.000. Η Άνφε είναι μια χριστιανική κωμόπολη διασκορπισμένη με πολλά μοναστήρια και εκκλησίες. Η πλειοψηφία των κατοίκων της ανήκουν στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.
 

Η Παναγία του Aλ- Νατούρ ή Παναγία του Φρουρού, είναι μια Ελληνική Ορθόδοξη Μονή, που βρίσκεται στο Ακρωτήρι του Αλ-Νατούρ , και που χτίστηκε από τους Σταυροφόρους πάνω σε βυζαντινά ερείπια. Το μοναστήρι περιβάλλεται από μεγάλες εκτάσεις μυρτιάς (Myrtus Ugni), ενός φυτού που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τις ακτές του Λιβάνου. Εκτός από τον όμορφο Ναό, η Μονή αποτελείται από ένα φιλανθρωπικό σχολείο για ανάπηρα παιδιά. Κατά τα τελευταία χρόνια, τα κελιά της Μονής έχουν ανακαινιστεί όπως και ο Ναός της που έχει επίσης αγιογραφιθεί.
Την Μονή διαχειρίζεται η Αδελφή Κατερίνα (Αλ - Ούκχτ Κατερίνα) που εργάζεται σκληρά για να κρατήσει το μέρος οργανωμένο και όμορφο και κάνοντας εράνους για την άντληση κεφαλαίων με σκοπό την ανάπτυξη και τη συντήρηση της Μονής. Πολλής κόσμος από διάφορες περιοχές του Λιβάνου, της Συρίας, και από άλλες χώρες συχνά επισκέπτονται τη Μονή της Παναγίας του Αλ- Νατούρ (Φρουρού). Την επισκέπτονται κυρίως κατά το δεκαπενταύγουστο κάθε χρόνο για να γιορτάσουν την γιορτή της Παναγίας (Ιντ Αλ- Σαΐντε).
Παρακάτω μπορείτε να δείτε ένα CD-ROM που εκπονήθηκε από την Αδελφή Κατερίνα, και περιλαμβάνει φωτογραφίες, χάρτες, αρχείο, και άλλα που σχετίζονται με τη Μονή της Παναγίας του Αλ- Νατούρ ( Φρουρού,) στην πόλη Άνφε και τα έργα που έλαβαν ή λαμβάνουν χώρα εκεί. Το περιεχόμενο του CD-ROM είναι πραγματικά ενδιαφέρον, ενημερωτικό, και οι εικόνες της Μονής πολύ όμορφες. Κάντε κλικ Εδώ για να ξεκινήσετε το ταξίδι σας μέσω διαδικτύου.

Anfeh or Enfeh (Infeh) is an attractive fishing town on the coast of the district of Koura in North Lebanon. It is located 70 Kilometers north of Beirut and 15 Kilometers south of Tripoli. Its population is 7250 as of year 2000.
Anfeh is build on a narrow promontory in the shape of a nose – hence its name – some 500 meters long and 50 wide. This town, so typical and characteristic and yet so special, is carved out of the rock and is the only one all along the Lebanese coastline to be distinguished by such a cape given by Nature. At the present its population is around 7,000. Anfeh is a Christian town scattered about with monasteries and churches.The vast number of Anfeh's residents belong to the Greek Orthodox Church.


Our Lady of al-Natour or Our Lady of the Watchman, is a Greek Orthodox monastery, standing on the Cape of Al-Natour, was built by the Crusaders on Byzantine ruins. The monastery is surrounded by large fields of the myrtle (Myrtus Ugni), a nearly extinct plant on the Lebanese coast.
In addition to the beautiful church, the monastery consists of a charitable school for handicapped kids. In the last few years, the monastery church and rooms have been renovated, and icons of saints are painted on the church walls.The monastery is managed by Sister Catherine (Al-Ukht Catherine) who works hard to keep the place organized and beautiful and to raise funds for the monastery development and maintenance.
People from many areas in Lebanon, Syria, and other countries often visit Our Lady of Al-Natour monastery. They mostly visit it on August 15th of every year to celebrate Virgin Mary's Day (Eid Al-Saydeh).
Below you can view a CD-ROM prepared by Sister Catherine that includes pictures, maps, an archive, and more concerning Our Lady of Al-Natour monastery in Anfeh and the projects that took or are taking place there. The content of the CD-ROM is really interesting, informative, and the pictures of the monastery are beautiful. Click
Here to start your online trip.

Source - Πηγή Εδώ και Εδώ

Αντρέ Μσάνε: Σουφλέ της Ανατολής - André Msane: Souffle D'Orient

Άλμπουμ - Album :
Nassîm al-Chark نـسـيــم الـشـّـرق
(Souffle D'Orient - Σουφλέ της Ανατολής)

Καλλιτέχνης - Artist :
Αντρέ Μσάνε - André Msane أنــدره مـسـنّ


Ενόργανη Μουσική - Instrumental Music

Χώρα : Λίβανος - Country : Lebanon لبنان

Τραγούδια - Melodies :

[.01.] Tahiyya تحية
[.02.] 'Abir عبير
[.03.]
68/100
[.04.] Ghunj غنج
[.05.] Hurub هروب
[.06.] Longa Bayati لونجا بياتي
[.07.] 'Achiq عشق
[.08.] La Tabki لاتبكي
[.09.] Nassim Al-Chark نسيم الشرق
.
DOWNLOAD FROM HERE


Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2009

Η Νύφη από τη Συρία - The Syrian Bride

Όνομα: Η Νύφη από τη Συρία
Σκηνοθέτης: Έραν Ρίκλις
Χώρα: Ισραήλ , Γαλλία, Γερμανία
Γλώσσα: Αραβικά, Αγγλικά, Εβραϊκά, Ρωσικά
Έτος: 2004
Διάρκεια: 97 Λεπτά
Είδος ταινίας: Κωμωδία / Δράμα

Βραβεία

2004 Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ, "Grand Prix" (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας) - Έραν Ρίκλις
2004 Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Φλάνδρας " Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου"
2004 Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο, "Βραβείο Κοινού"
2005 Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Μπανγκόκ" Βραβείο Golden Kinnaree" (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας)
2005, Ευρωπαϊκό Βραβείο Κινηματογράφου, "Καλύτερη Ηθοποιός" - Χιάμ Αμπάς

Σύνοψις

Στο Μασντάλ Σιάμς, το μεγαλύτερο χωριό των Δρούζων στα Υψώματα Γκολάν τα οποία ανήκουν στη Συρία αλλά τώρα είναι κάτω από ισραηλινή κατοχή, η Μόνα, μια Δρούζα, δίνεται σε γάμο με τον Ταλέλ, ενός τηλεοπτικού κωμικού που δουλεύει στη Δαμασκό, της Συρίας. Δεν συναντήθηκαν ποτέ μεταξύ τους, λόγω της κατοχής της περιοχής από το Ισραήλ από το 1967. Όταν η Μόνα φύγει για τη Συρία, θα χάσει την απροσδιόριστη υπηκοότητα της και δεν πρόκειται ποτέ να επιτραπεί να επιστρέψει στην πατρίδα της. Ενώ η οικογένεια της Μόνας συγκεντρώνεται για το γάμο της, μια παράλογη γραφειοκρατία θέτει σε κίνδυνο την τελετή.

Name : The Syrian Bride
Director : Eran Riklis
Country : Israel, France, Germany
Language : Arabic, English, Hebrew, Russian

Year : 2004
Duration : 97 min.

Type of Film : Comedy / Drama

Awards

2004 Montréal World Film Festival, "Grand Prix" (Best Film Award) - Eran Riklis
2004 Flanders International Film Festival, "Best Screenplay"
2004 Locarno International Film Festival, "Audience Award"
2005 Bangkok International Film Festival, "Golden Kinnaree Award" (Best Film Award)
2005 European Film Award nomination, "Best Actress" - Hiam Abbass

Synopsis

In Majdal Shams, the largest Druze village in the Golan Heights which belongs to Syria but is now under Israeli occupation, the Druze bride Mona is engaged to get married with Tallel, a television comedian who works in Damascus, Syria. They have never met each other because of the occupation of the area by Israel since 1967. When Mona moves to Syria, she will lose her undefined nationality and will never be allowed to return home. When the family gathers for Mona's wedding, an insane bureaucracy jeopardizes the ceremony.

Συνδέσεις Λήψης - Download links

http://rapidshare.com/files/47643886/T65412S32014y78459B.Def.part1.rar
http://rapidshare.com/files/47644138/T65412S32014y78459B.Def.part2.rar
http://rapidshare.com/files/47644371/T65412S32014y78459B.Def.part3.rar
http://rapidshare.com/files/47660105/T65412S32014y78459B.Def.part4.rar
http://rapidshare.com/files/47663414/T65412S32014y78459B.Def.part5.rar
http://rapidshare.com/files/47666186/T65412S32014y78459B.Def.part6.rar
http://rapidshare.com/files/47668806/T65412S32014y78459B.Def.part7.rar
http://rapidshare.com/files/47670258/T65412S32014y78459B.Def.part8.rar

Δεν χρειάζεται κωδικός πρόσβασης - Νo password needed

Αγγλικοί Υπότιτλοι - English subtitles

http://www.allsubs.org/search-subtitle/the+syrian+bride/