ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Της Λευτεριάς και της Αλήθιας - Of Liberty and Truth


«Όχι εσάς δε σας θέλει τούτη η γη, δε σας ξέρει.
Όλα εδώ ' ναι δικά μας. Τι από το κάθε λιθάρι,
απ΄το χώμα, απ' το δεντρο, το νερό και τ΄αγέρι
το κορμί μας μια στάλα για να γίνει έχει πάρει.

Τι γυρεύετε, πέστε, τι γυρεύετε εσείς εδώ πέρα;
Θα σας πνίξει το κύμα το δικό μας- θα σας πάρει
πέρα από τον κύκλο της ζωής μας- θα σας πάρει
στο τόπο από όπου ξεκινήσατε, κουρσάροι.
Γιατί θα φύγετε, θα φύγετε, κουρσάροι».


Κυπριακή Συμφωνία 1947
Τεύκρος Ανθίας




«Χτυπάτε, ω ξένοι.


Αυτή την πέτρα τη ριγμένη μεσοπέλαγα
'οσο την πελεκούν της βίας τα σύνεργα
τόσο πιο δυνατή κι ωραία την πλάθουν
για ν΄ναι το αγκωνάρι του ψηλού πελώριου πύργου
της Λευτεριάς και της Αλήθιας».


Τεύκρος Ανθίας



«No, this land does not want you, it does not know you.
Everything here is ours. From each small stone,
from the soil, from the trees, the water, to the wind
in order for our body to be formed, it took a little from each.


What are you doing, tell us, what you doing over here?
Our waves will drown you- they will take you
beyond the circle of our lives- they will take you
to the place where you started from, pirates
because you will be gone, you will be gone pirates».


Cyprus Agreement 1947
Tefkros Antheas


Translation from Greek by noctoc



«Beat, oh foreigners,

this rock pitched in the middle of the sea.
The more the tools of violence beat on it,
the more powerful and beautiful it is molded
so that it will turn into the corner stone of the huge tall tower
of Liberty and Truth ».

Tefkros Antheas

Translation from Greek by noctoc


Πηγή : Ιστορία Κυπριακής λογοτεχνίας του Πάνου Παναγιωτούνη

Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

Ο Άγιος Μάμας και το μοναστήρι του στην κατεχόμενη κωμόπολη της Μόρφου - Saint Mamas and his monastery in the Turkish occupied town of Morphou

Ο Άγιος Μάμας , αν και δεν ήταν Κύπριος τοπικός άγιος , λατρεύτικε πολύ στην Κύπρο, ιδιαίτερα στη Μόρφου. Καταγόταν από τη Γάγγρα Παφλαγονίας της Καππαδοκίας και γεννήθηκε μέσα στη φυλακή το 260 μ.Χ όπου βρίσκονταν οι Χριστιανοί γονείς του, οι οποίοι τελικά μαρτύρησαν κατά τους Ρωμαϊκους διωγμούς. Δόθηκε σε μια καλή γυναίκα, την Αμμία για να τον μεγαλώσει και λέγεται ότι επειδή ο άγιος τη φώναζε μάμα τον ονόμασαν Μάμα. Πέθανε το 275 μ.Χ. στην ηλικία των 15 μετά από πολλά βασανιστήρια.

Ο Άγιος Μάμας ήταν προστάτης ακριτικού πολεμικού σώματος των Απελατών Μαρδαιτών, κατα τα Βυζαντινά χρόνια. Ένα σώμα Μαρδαιτών που ήρθε στην Κύπρο εγκαταστάθηκε στην περιοχή της Μόρφου, εισήγαγε στην Κύπρο τη λατρεία του προστάτη τους. Αρχικά κτίστηκε εκκλησία που έφερε το όνομα του και αργότερα τη θέση του πήρε το ομώνυμο μοναστήρι που υπάρχει μέχρι σήμερα στην κατεχόμενη κωμόπολη της Μόρφου . Είναι ένας από τους σημαντικότερους Ναούς της Κύπρου, φραγκοβυζαντινού ρυθμού και χρονολογείται στις αρχές του 16 ου αιώνα. Η σαρκοφάγος του αγίου Μάμα βρίσκεται σε κόγχη που υπάρχει στο βόρειο τοίχο του Ναού, με ανάγλυφο διάκοσμο. Σύμφωνα με μια παράδοση το λείψανο του Αγίου έφτασε στην Κύπρο μέσα σε μια σαρκοφάγο, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα μέσα στο Ναό της Μόρφου, από τα μικρασιατικά παράλια. Το εικονοστάσι έγινε τον 16 ο αιώνα και το 1945 κτίστηκε στα δυτικά της εκκλησίας νέο οικοδόμημα όπου έμενε ο Επίσκοπος Κυρηνείας. Σημαντικές αλλαγές, προσθήκες και βελτιώσεις έγιναν το 1963 και περιλαμβάνονταν αίθουσα διαλέξεων, βιβλιοθήκη, κ.λ.π. Το 1973 η Μόρφου απόκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της τη δική της Μητρόπολη με πρώτο Μητροπολίτη τον Χρύσανθο Σαρρηγιάννη (1973-1996). Σήμερα Μητροπολίτης Μόρφου είναι ο κ. Νεόφυτος και μητροπολιτικός Ναός είναι η εκκλησία του Αγίου Μάμα.
Μετά την τουρκική εισβολή, η εκκλησία του Αγίου Μάμα στην Μόρφου μετατράπηκε σε μουσείο γι αυτό και σήμερα βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Πριν από την τουρκική εισβολή γινόταν στο μοναστήρι δύο πανηγύρια, ένα στις 2 Σεπτεμβρίου, μέρα μνήμης του Αγίου Μάμα και ένα την Κυριακή των Βαΐων.

Saint Mamas, although he was not a Cypriot local saint, was worshiped greatly in Cyprus, especially in the Morphou area. He was from Gaggra of Paflagonia in Cappadocia and was born in prison during 260 A.D. where his Christian parents were held and who ultimately became martyrs during the Roman persecutions. He was given to a good woman, by the name of Ammia in order to bring him up and it is said that the saint used to call her mama and thats why he was named Mamas. He died in 275 A.D. at the age of 15 after going through much torture.

Saint Mamas was the patron saint of the acritic army unit of the Mardaites Τhieves (Apelatai) , during Byzantine times. A subunit of the Mardaites who came to Cyprus and settled in the area of Morphou, introduced the worship of their patron to Cyprus. Originally a church was build baring his name and later it was replaced by the monastery of the same name in the occupied town of Morphou. It is one of the most important churches of Cyprus, of Franco-Byzantine style and dates from the early 16th century. The sarcophagus of Saint Mamas is found in a niche situated on the north wall of the church, and has relief decoration. According to a tradition, the remains of the Saint arrived in Cyprus in a sarcophagus, which survives today in the church, from the shores of Asia Minor. The iconostasis was made in the 16th century and during 1945 new buildings were constructed west of church in which the Bishop of Kyrenia used to reside. Major changes, additions and improvements were made in 1963 and these included a lecture hall, library, etc. In 1973 Morphou acquired its own Bishopric for the first time in its history having as its first Bishop Mr Chrysanthos Sarrigiannis (1973-1996). Today the Bishop of Morphou is Mr Neophytos and the Cathedral church of the Bishopric is that of Saint Mamas. After the Turkish invasion, the church of Saint Mamas in Morphou was converted into a museum that's why today it is in good condition. Before the Turkish invasion two fairs used to take place at the monastery, one on September 2, feast day of Saint Mamas and one on Palm Sunday.


Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

Η κατεχόμενη Μονή Αποστόλου Βαρνάβα ιδρυτή της Εκκλησίας της Κύπρου - The Turkish occupied Monastery of St. Barnabas founder of the Church of Cyprus

Το μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα βρίσκεται κοντά στην Αμμόχωστο, ανάμεσα στα χωριά Έγκωμη, Άγιος Σέργιος, Λιμνιά και Στύλλοι, περίπου ένα χιλιόμετρο από την ιστορική Σαλαμίνα. Το μοναστήρι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Κύπρου αλλά εδώ και τριάντα πέντε χρόνια το ιστορικό αυτό μοναστήρι βρίσκεται υπό τουρκική κατοχή και λειτουργεί ως μουσείο εικόνων. Το ευχάριστο είναι ότι το μοναστήρι αυτό διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση σε σύγκριση με τις δεκάδες κατεστραμμένες εκκλησίες και μοναστήρια μας. Το 2005 μετά από 31 χρόνια οι κατοχικές δυνάμεις επέτρεψαν και λειτουργήθηκε ξανά το κατεχόμενο μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα. Η Κυπριακή Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη του ιδρυτή της και πολιούχου της, του Αποστόλου Βαρνάβα στις 11 Ιουνίου.


The monastery of Saint Barnabas is located near Famagusta, between the villages of Engomi, Agios Sergios, Limnia and Stylloi, about a kilometer from the historic city of Salamis. The monastery is one of the most important shrines of Cyprus, but for thirty five years this historic monastery is under Turkish occupation and has been converted into an icon museum. The good news is that because of this, the monastery was kept in fairly good condition compared to the dozens of churches and monasteries of Cyprus which have been destroyed. In 2005 after 31 years the occupation forces allowed for the occupied monastery of Saint Barnabas to be used again for worship by the Greek Cypriots on the saint's feast day. The Church of Cyprus celebrates the memory of its founder and patron saint, that is Saint Barnabas on June 11.

Ο Απόστολος Βαρνάβας γεννήθηκε στην Κύπρο τον 1 ο μ.Χ. αιώνα και ήταν «Ιουδαίος Λευΐτης, Κύπριος τω γένει». Αρχικά ονομαζόταν Ιωσής, οι Απόστολοι όμως τον μετονόμασαν σε Βαρνάβαν, που σημαίνει «υιός παρηγοριάς» όταν ακολούθησε το Χριστό και έγινε ένας από τους μαθητές του. Ο Βαρνάβας θεωρείται ίσος των 12 και πρώτος μεταξύ των 70 Αποστόλων. Ο Απόστολος Βαρνάβας ο Κύπριος είναι ο ιδρυτής και ο θεμελιωτής της Εκκλησίας της Κύπρου. Θεμελίωσε την Κυπριακή Εκκλησία, που είναι μια από τις παλαιότερες Εκκλησίες της χριστιανοσύνης και είναι Αποστολική, όπως οι Εκκλησίες της Ιερουσαλήμ, της Αντιόχειας και της Ρώμης. Ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ είναι διάδοχος του Αποστόλου Ιακώβου. Ο Ελληνοκύπριος Αρχιεπίσκοπος, ισάξιος στην ιεραρχία με Πατριάρχη, είναι ο διάδοχος του Αποστόλου Βαρνάβα. Σε αυτόν χρωστά η Εκκλησία της Κύπρου το αυτοκέφαλο της.

Saint Barnabas was born in Cyprus in the 1st century A.D. and was « of Jewish Levite, Cypriot ancestry». Originally his name was Iosis, but the Apostles renamed him Barnabas, which means «son of consolation» when he followed Christ and became one of his disciples. Barnabas is equal to the 12 disciples of Christ and the first among the 70 Apostles. Barnabas a Cypriot is the founder and the protector of the Church of Cyprus. He founded the Church of Cyprus, one of the oldest churches of Christianity and it is Apostolic, the same as the Churches of Jerusalem, Antioch and Rome. The Greek Orthodox Patriarch of Jerusalem is the successor of the Apostle James. The Greek Cypriot Archbishop, equal in the hierarchy to a Patriarch is the successor of the Apostle Barnabas. The Church of Cyprus owes to him its autocephalous status.


Μέχρι την τουρκική εισβολή στο μοναστήρι έμεναν τρεις τελευταίοι γέροντες μοναχοί οι αδελφοί Βαρνάβας, Χαρίτωνας και Χρύσανθος, σπουδαίοι αγιογράφοι και μουσικοί από την Τρεμετουσιά οι οποίοι παρέμειναν δύο χρόνια ακόμη μέχρι το 1976 και μετά υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τη Μονή και αποσύρθηκαν στη Μονή Σαυροβουνίου. Το μοναστήρι απογυμνώθηκε από τις παλαιές εικόνες και θυσαυρούς του. Είναι άγνωστο που βρίσκονται τα ιερά σκεύη και οι εικόνες της Μονής που αριθμούσαν περίπου 150. Οι αρχικές εικόνες του εικονοστασίου έχουν εξαφανιστεί και οι εικόνες, στο μικρό μουσείο εικόνων καμία σχέση έχουν με τις εικόνες που υπήρχαν στο χώρο, οι οποίες ή καταστράφηκαν ή πουλήθηκαν σε αρχαιοκάπηλους στο εξωτερικό.


Until the Turkish invasion of 1974, in the monastery lived the last three elderly monks, the brothers Barnabas, Charitonas and Chrysanthos, who were great icon painters and byzantine musicians from Tremetousia who remained there for two more years until 1976 and then had to leave the monastery and withdraw to the monastery of Stavrovouni. After the Turkish occupation, the monastery was stripped of its old icons and treasures. It is unknown where the sacred objects of the monastery and its icons (which numbered about 150) are today. The original icons of the iconostasis of the church of the monastery are missing and the icons in the small icon museum have nothing to do with the icons that were in the place, the original icons are either destroyed or sold abroad to art looters.

Η Εκκλησία της Κύπρου είναι αυτοκέφαλη και αναγνωρίστηκε αυτοκέφαλη όπως μας αναφέρει η ιστορία, το 431 στην Εκκλησιαστική Σύνοδο της Εφέσου. Παρόλα αυτά ο Πατριάρχης Αντιοχείας δοκίμασε να άρει από την Κυπριακή Εκκλησία αυτά τα απαράγραπτα ανώτατα δικαιώματα. Το 477 ο κλήρος της Κύπρου χρησιμοποίησε την θαυμαστή ανακάλυψη του λειψάνου του Αποστόλου Βαρνάβα , για να απελευθερώσει και να αποκόψει ριζικά και για πάντα την Εκκλησία της Κύπρου από τα Πατριαρχεία.
Παλιά στην πρωτοχριστιανική και βυζαντινή εποχή ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δεν κατοικούσε στην Λευκωσία όπως σήμερα αλλά στην Κωνστάντια, πόλη όπου γεννήθηκε ματρύρησε και πέθανε ο Απόστολος Βαρνάβας, μια μικρή βυζαντινή πόλη που πήρε το όνομα της από τον Μέγα Κωνσταντίνο, και ήταν κτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης της Σαλαμίνας.


The Church of Cyprus is autocephalous and as history tells us it was recognized as autocephalous in 431 at the Church Council of Ephesus. However, the Patriarch of Antioch tried to strip the Church of Cyprus from its inalienable rights. In 477 the clergy of Cyprus used the miraculous discovery of the relics of Saint Barnabas, to remove and to cut off completely and forever the Church of Cyprus from the Patriarchates. Back in the early Christian and Byzantine era, the Archbishop of Cyprus was not resident in Nicosia like today, but resided in Constantia, a town were Barnabas live, became a martyr and died. The small Byzantine town got its name from Constantine the Great, and was built on the ruins of the ancient city of Salamis.



Η χριστιανική παράδοση βασισμένη σε ιστορικό γεγονός εξιστορεί ότι ο τότε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίας Ανθέμιος είδε σε όνειρο τον Απόστολο Βαρνάβα, που του υπέδειξε την τοποθεσία όπου βρισκόταν ο τάφος του, στην πεδιάδα της Σαλαμίνας κάτω από ένα μοναχικό δέντρο, μια τριμιθιά , και τον παρακίνησε να ανοίξει αυτόν τον τάφο. Ο Αρχιεπίσκοπος Ανθέμιος υπάκουσε στο όραμά του και με λιτανείες και μεγαλοπρέπεια κατευθλυνθηκε προς το μέρος του τάφου. Έσκαψαν κάτω από την τριμιθιά και έφτασαν σε ένα λαξευμένο τάφο μέσα στον ασβεστόλιθο, καταχωμένο και ξεχασμένο. Εκεί μέσα ήταν το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα και πάνω στο στήθος του λειψάνου, ο Αρχιεπίσκοπος Ανθέμιος βρήκε ένα αντίγραφο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, γραμμένο με το χείρι του ιδίου του Αποστόλου Βαρνάβα. Με το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο στο χέρι, ό Ανθέμιος έπλευσε προς την βυζαντινή πρωτεύουσα Κωνσταντινούπολη την εποχή που αυτοκράτορας ήταν ο Ζήνων (474-491). Ο αυτοκράτορας παρέλαβε το Ευαγγέλο με μεγάλη χαρά και το εναπόθεσε σε μια εκκλησία κοντά στο αυτοκρατορικό παλάτι.
Ο αυτοκράτορας Ζήνων ήταν πόλυ πρόθυμος να ακούσει τα παράπονα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου για την επέμβαση του Πατριάρχη της Αντιόχειας και παρέπεμψε την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεως στον Ακάκιο, τον Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως. Τότε συγκαλέστηκε μια εκκλησιαστική σύνοδος, κατά την διάρκεια της οποίας επιβεβαιώθηκαν τα ήδη καθορισμένα από τη Σύνοδο της Εφέσου Δικαιώματα, οι περίφημοι οκτώ κανόνες του «statues quo ante».

Christian tradition which is based on historical fact tells us that the then Archbishop of Constantia Anthemios saw the Apostle Barnabas in his dream, who indicated to him the location of his grave, in the plain of Salamis and under a solitary tree, a trimithia tree (a tree indiginous to Cyprus), and urged him to open this grave. Archbishop Anthemios obeyed the vision and with processions of splendor led the way toward the tomb. They dug under the trimithia tree and found a tomb carved into the limestone lost and forgotten. There, in the grave, they found the remains of Saint Barnabas and on his chest, Archbishop Anthemios found a copy of the Gospel of Matthew, written by the hand of the Apostle Barnabas. With the Gospel of Matthew in his hand, Anthemios sailed to the Byzantine capital Constantinople at the time of the reign of Emperor Zenon (474-491). The emperor received the Gospel with delight and placed it in a church near the imperial palace.
Emperor Zenon was very eager to hear the grievances of the Archbishop of Cyprus for the actions of the Patriarch of Antioch and referred the responsibility for deciding to Akakios, the Patriarch of Constantinople. Then it was decided to call for a church meeting, during which meeting the allready defined by the Council of Ephesus Rights, the famous eight rules, the «statues quo ante» were confirmed.

Με αφορμή τα πορίσματα αυτής της συνόδου ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε ένα διάταγμα, στο οποίο απαγόρευε στον Πατριάρχη της Αντιόχειας και τον υπόλοιπο κλήρο να παραβιάζει την αυτονομία της Εκκλησίας της Κύπρου, την οποίαν κήρυξε ανεξάρτητη και αυτοκέφαλη. Μετονόμασε την Επίσκοπο της Κωνσταντίας σε μητροπολίτη όλου του νησιού της Κύπρου και του απένειμε τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου της Κύπρου και το επίθετο Μακαριότατος, δηλαδή ο πιο ευτυχισμένος. Επιπρόσθετα ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου παραχώρισε στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, που ήδη είχε τα δικαιώματα ενός Πατριάρχη, και άλλα προνόμια και αξιώματα που κανένας άλλος Πατριάρχης δεν κατείχε και τα οποία ανήκαν δικαιωματικά μόνο στον αυτοκράτορα. Μεταξύ άλλων απέμεινε στο Αρχιεπίσκοπο της Κύπρου και τα εξής προνόμια : να φορεί πορφυρό μανδύα στις επίσημες τελετές και να κρατεί αντί για ποιμαντορική ράβδο, αυτοκρατορικό σκήπτρο που φέρει στην κορυφή του μια σφαίρα. Του παραχώρισε επίσης το δικαίωμα χρήσης της σφραγίδας του Δικέφαλου αετού και τον εξουσιοδότησε να υπογράφει με κόκκινο μελάνι όπως εκείνος, ο ηγεμόνας δηλαδή του βυζαντίου.


On the occasion of the outcome of this meeting Emperor Zenon issued a decree, which prohibited the Patriarch of Antioch and the rest of the clergy to violate the autonomy of the Church of Cyprus, which was declared as independent and autocephalous. The Bishop of Constantia was renamed Metropolitan of the whole island of Cyprus and was awarded the title of Archbishop of Cyprus and was given the adjective Beatitude, which means the happiest. Additionally, the emperor of Byzantium made more concessions to the Archbishop of Cyprus, who already had the rights of a Patriarch, and gave him functions and privileges that no other Patriarch ever had, and which rightfully belonged only to the emperor. Among other things the following privileges were given to the Archbishop of Cyprus : to wear a purple cloak in the official ceremonies and instead of holding a pastoral rod, he would hold the imperial scepter bearing the universe on top. He was also entitled to use the two-headed eagle of stamp and was authorized to make his signature in red ink as he, the ruler of Byzantium.

Σε απόσταση 100 μέτρων προς τα ανατολικά του Μοναστηριού βρίσκεται λαξευτός τάφος της ρωμαϊκής περιόδου που θεωρείται ως ο τάφος του Αποστόλου Βαρνάβα, σημέρα βεβαια άδειος. Ακριβώς γι αυτό κατέστη προσκυνηματικό κέντρο και διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες, οι οποίες όμως ως επί το πλείστον καταστάφηκαν. Το 75 μ.Χ. ο Απόστολος Βαρνάβας εκοιμήθη εν Κυρίω και οι μαθητές του και ο Μάρκος τον έθαψαν κρυφά σε αυτό το τάφο και έφυγαν από το νησί κυνηγημένοι. Μαζί με το λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα έθαψαν και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, ενός από τους τέσσερις Ευαγγελιστές.
 

About a 100 meters to the east of the monastery a carved out tomb of the Roman period which is regarded as the tomb of Saint Barnabas, is to be found but which is now empty of course. Precisely for this reason it became a pilgrimage center and was decorated with murals, but they are now mostly ruined. In 75 A.D. Apostle Barnabas passed away to the Lord and his disciples and Mark buried him secretly in this grave and left the island after being chased after. Together with the relics of the Apostle Barnabas the manuscript of the Gospel of Matthew, one of the four Evangelists was also buried.


Με την βοήθεια μιας σκάλας κατεβαίνει κανείς προς τον τάφο, όπου ανοίχθηκε πηγή για να πέρουν αγίασμα οι προσκυνητές. Εδώ, στο στήθος του λειψάνου του Αποστόλου Βαρνάβα ο Αρχιεπίσκοπος Ανθέμιος βρήκε το αντίγραφο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου γραμμένο με το χέρι του ιδίου του Αποστόλου Βαρνάβα. Ο Απόστολος Βαρνάβας υπέστη μαρτυρικό θάνατο κατά τη διάρκεια του προσηλυτισμού των ειδωλολατρών και των παλαιών Εβραίων συντρόφων του. Βασανίστηκε και λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου από τους Εβραίους στη γενέτειρα του Σαλαμίνα.

With the help of a staircase one descends to the tomb, where a water spring was opened so that the pilgrims could take Holy Water. Here, on the chest of the relics of Saint Barnabas Archbishop Anthemios found the copy of the Gospel of Matthew written by the hand of the Apostle Barnabas. Barnabas had been martyred during the conversion of the pagans and the Jews, his old comrades. He was tortured and stoned to death by Jews in his birthplace of Salamis.
 

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

Η Μονή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή στο κατεχόμενο Άγιο Αμβρόσιο, Κερύνειας - Antiphonitis Monastery in Turkish occupied Agios Amvrosios, Kyrenia

Στη βόρεια πλαγιά του Πενταδάκτυλου και σε μικρή απόσταση από το χωριό Άγιος Αμβρόσιος της επαρχίας Κερύνειας βρίσκεται το μοναστήρι του Αντιφωνητή, το οποίο είναι αφιερωμένο στον Αρχάγγελο Μιχαήλ και του οποίου η εκκλησία είναι κτήσμα του 12 ου αιώνα. Ο Ναός αυτός είναι από τα μοναδικά κτίσματα βυζαντινής αρχιτεκτονικής τέχνης στην Κύπρο. Είναι οκταγωνικός και στεγασμένος με τρούλο που στηρίζεται σε οκτώ κίονες. Ο τρούλος είναι ιδιάζον στοιχείο του Ναού, ο οποίος είχε μεγάλη διάμετρο και καλύπτει μεγάλο μέρος της στέγης του Ναού. Κατά την φραγκική περίοδο προστέθηκε νάρθηκας και εξωτερική στοά. Αξιοσημείωτες ήταν επίσης οι τοιχογραφίες της εκκλησίας που ανήκουν στο 12 ο και 15 ο αιώνα. Ανάμεσα τους ξεχώριζαν η Βάπτιση του Χριστού, οι δύο αρχάγγελοι στην αψίδα του Ναού, η Τελευταία Κρίση και το Δέντρο του Ιωνά. Οι τοιχογραφίες αυτές όπως θα δούμε πιο κάτω δυστηχώς έχουν καταστραφεί από Τούρκους αρχαιοκάπηλους μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρου το 1974.
Όπως και η Μονή της Παναγίας Μελανδρύνας (που είναι κοντά στο μοναστήρι του Αντιφωνιτή), η Μονή ανήκει διοικητικά στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος αλλά λειτουρούνταν από τους ιερείς του χωριού Καλογραία οι οποίοι είχαν και την φροντίδα του.
Πλήθος πιστών κατέρρεε τις μέρες της γιορτής του μοναστηριού στις 6 Σεμπτεβρίου (Θαύμα του Αρχιστράτηγου) και στις 8 Νοεμβρίου ( Σύναξη των Αρχαγγέλων) για να προσκυνήσουν και να λειτουργηθούν στον Ναό.
Το μοναστήρι πέρασε διάφορες περιπέτειας. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας κινδύνεψε να περάσει στα βάρβαρα χέρια των Τούρκων αλλά ευτυχώς αγοράστηκε από κάποιον πλούσιο, τον Απέγητο και τη γυναίκα του Μαριού (Μαρία) στην τιμή των 10.500 γροσιών. Αργότερα, το 1906 πουλήθηκε σε κάποιο μοναχό ο οποίος το μεταβίβασε στο βασιλομονάστηρο του Κύκκου. Τέλος ο Κύκκος το παραχώρισε στην Ιερά Μητρόπολη Κυρηνείας και βρίσκεται στη δικαιοδοσία της μέχρι σήμερα.

Κοντά στο μοναστήρι υπήρχε ένας μικρός συνοικισμός. Στη θέση του σημερινού μοναστηριού ήταν κτισμένος ένας Ναός αφιερωμένος στον Αρχάγγελο Μιχαήλ, και στον οποίο έγινε ένα μεγάλο θαύμα. Ένας κάτοικος του συνοικισμού πήρε δάνειο από ένα Εβραίο και άφησε τα λεφτά στην οικογένεια του αφού αυτός θα ξενιτευόταν με την ελπίδα να βρει δουλειά και να ξεχρεώσει το χρέος του. Συμφώνησε με τον Εβραίο ότι αν δεν μπορούσε να του στήλει τα χρήματα με άλλο τρόπο, θα τα έβαζε μέσα σε ένα μπουκάλι με το όνομα του Εβραίου γραμμένο πάνω σε αυτό, και θα το έριχνε στην θάλασσα για να φτάσουν τα λεφτά στην Κύπρο. Όταν λοιπόν ο φτωχός άνθρωπος κατάφερε να μαζέψει το ποσό του χρέους , το έστειλε με τον τρόπο που αυτός και ο Εβραίος είχαν συμφωνήσει. Ο Εβραίος πήρε μεν τα χρήματα αλλά το απέκρυψε και δεν έδινε στη γυναίκα του φτωχού την εξόφληση. Πέρασαν μερικά χρόνια και ο φτωχός οικογενειάρχης επέστρεψε στην Κύπρο. Έμαθε πως ο Εβραίος υποστήριζε ότι δεν έλαβε ποτέ τα χρήματα. Έτσι λοιπόν του ζήτησε να πάνε μπροστά από την εικόνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και να τον ρωτήσουν αν ο Εβραίος πήρε τα χρήματα ή όχι. Στην ερώτηση που του έκαναν, ο Αρχάγγελος απάντησε λέγοντας πως πράγματι ο Εβραίος πήρε τα χρήματα και μάλιστα μέρα Παρασκευή. Ο Εβραίος και όσοι ήταν παρόντες τα έχασαν και φώναξαν έκπληκτοι : " Ο Αρχάγγελος αντιφώνησε! " . 'Ετσι λοιπόν ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ονομάστηκε Αντιφωνιτής. Με το πέρασμα των χρώνων το χωριό ερημώθηκε και στη θέση της μικρής εκκλησίας ιδρύθηκε το μοναστήρι που διατήρισε την ίδια ονομασία. Με την πάροδο του χρόνου όμως η πρωτότυπη εκδοχή αυτού το θαύματος παραχαράχθηκε και τη θέση της εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ πήρε η εικόνα του Χριστού, και σύμφωνα με αυτή την μεταγενέστερη εκδοχή, ήταν ο Χριστός που αντιφώνησε και όχι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Έτσι το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Αντιφωνιτή είναι και γνωστό ως μοναστήρι του Χριστού του αντιφωνιτή.

Μετά την τουρκική κατοχή κατά την περίοδο 1975-1979 στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Αντιφωνητή άρχισε η συστηματική καταστροφή και αφαίρεση των τοιχογραφιών του Καθολικού. Οι τοιχογραφίες που αποτοιχίσθηκαν, φυγαδεύτηκαν από τον Τούρκο αρχαιοκάπηλο Aϊντίν Ντικμέν στις αγορές του εξωτερικού μαζί με τις περίφημες εικόνες του ναού.Tο 1997 η Kύπρος κέρδισε μια μεγάλη νίκη στον εντοπισμό και επανάκτηση κλεμμένων θησαυρών της, στους οποίους περιλαμβάνονται έργα τέχνης ανεκτίμητης αξίας του 6ου έως του 15ου αιώνα (τοιχογραφίες, εικόνες, μωσαϊκά κ.ά.). Tα έργα αυτά βρέθηκαν στο Mόναχο, στην κατοχή του Tούρκου αρχαιοκάπηλου Aϊντίν Nτικμέν, ο οποίος τα μετέφερε στο Mόναχο από εκκλησίες που βρίσκονται στην κατεχόμενη από τα Tουρκικά στρατεύματα περιοχή της Kύπρου. Ο Ντικμέν συνελήφθηκε τελικά τον Οκτώβριο του 1997 κατά τη διάρκεια επιδρομής της αστυνομίας της Γερμανίας η οποία για οκτώ μήνες βρισκόταν σε στενή επαφή και συνεργασία με τις Αρχές Ασφαλείας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στα δύο διαμερίσματα του Ντικμέν στο Μόναχο ανευρέθη αριθμός κιβωτίων τα οποία περιείχαν κυπριακά έργα τέχνης. Η αξία των εν λόγω μωσαικών, εικόνων και τοιχογραφιών του 6ου, 12 ου και 15 ου αιώνα ξεπερνούσε τα 50 εκατομμύρια δολλάρια. Τα μωσαικά που απεικόνιζαν τους Αγίους Θαδδαίο και Θωμά ανήκουν στην εκκλησία της Κανακαριάς, ενώ οι τοιχογραφίες μεταξύ των οποίων και αυτές της Μέλλουσας Κρίσης και του Δέντρου του Ιωνά είχαν κλαπεί από το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Αντιφωνητή. Δυστυχώς η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανίας η οποία τώρα έχει στην κατοχή της αυτούς τους κλεμμένους κυπριακούς θησαυρούς αρνείται μέχρι σήμερα να τους επιστρέψει όλους στην Εκκλησία της Κύπρου που είναι και η νόμιμη κάτοχος τους.

On the north side of Pentadaktylos mountains and a short distance from the village of Agios Amvrosios in the province of Kyrenia the monastery of Antiphonitis, which is dedicated το the Archangel Michael, whose church dates from the 12th century. The monastery church is a unique creation of Byzantine architectural art in Cyprus. It is octagonal and roofed with a dome supported by eight columns. The dome is a peculiar feature of the church, which has a large diameter and covers a large part of the roof of the church. During the Frankish period a narthex and an arcade were added on the out side the church. The frescoes of the church belonging to the 12th and 15th centuries were also outstanding. Among them stood out the Baptism of Christ, the two Archangels in the apse of the church, The Last judgment and The Joshua Tree. These frescoes as we shall see below were unfortunately destroyed by Turkish looters after the Turkish invasion of Cyprus in 1974.


Like the Monastery of Panagia Melantryna (which is near the monastery of Antiphonitis), the monastery belongs to the village of Agios Amvrosios but was used for religious services by the priests of the village of Kalograia who also had its care.
A large crowd of believers used to visit it during the days of the feast of the monastery on the 6th of September (Miracle of the Archangel Michael) and November 8 (Synaxis of the Archangels) to venerate and attend church serve at the monastery church.
The monastery has gone through several adventures. During the Ottoman Period it was threatened to fall into the hands of the barbaric Turks but fortunately it was bought by someone rich, a man called Apegito and his wife Mariou (Maria) for the price of 10.500 piastres. Later, in 1906 it was sold to a monk who transferred it to the Monastery of Kykkos. Finally, Kykkos give it to the Bishopric of Kyrenia and it is under its responsibility until today.


Near the monastery there used to be a small settlement. In the place of the current monastery a church was build dedicated to the Archangel Michael, where a great miracle took place. A resident of the settlement took a loan from a Jew and left the money to his family before he emigrated in the hope of finding a job and pay back his debt. He agreed with the Jew that if he could not send him the money otherwise, he would put it in a bottle with the name of Jew written on it, and throw itinto the sea in order for the Jew to recieve the the money in Cyprus. So when the poor man was able to collect the amount of money he owed , he sent it the way he and Jew had agreed. The Jew got the money alright but he concealed this and did not give the wife of the poor man a receipt for the repayment. After a few years passed the poor family man returned to Cyprus. He learned that the Jew had claimed that he had never recieved the money. So he asked the Jew to go in front of the icon of Archangel Michael and ask him if the Jew got the money or not. After the question was made, the Archangel replied by saying that indeed the Jew took the money and even on a day which was a Friday. The Jew and those others who were present were shocked and cried out surprised: "The Archangel has answered back!". 'So the Archangel Michael was named Antiphonitis which in Greek means someone who answers back. Over the space of time the village was deserted and on the area of the small church a monastery was founded by the same name. Over the years, the original version of this miracle was changed and the icon of Christ was put in the place of the icon of Archangel Michael, and according to this later version it was Christ who answered back and not the Archangel Michael. Thus the monastery of the Archangel Michael Antiphonitis is also known as the Monastery of Christ Antiphonitis.


After the Turkish occupation of Cyprus and during the period between 1975 and 1979 began the systematic destruction of the monastery of the Archangel Michael Antiphonitis and removal of the murals of the monastery's church. The frescoes were removed from the church wall and were smuggled by the Turkish illicit dealer in antiquitie Aydin Dikmen to foreign black markets along with the famous icons of the monastery's church. In 1997, Cyprus won a great victory by identifying and recovering the stolen treasures, including priceless works of art from the 6th to the 15th centuries (paintings, icons, mosaics, etc.). These objects were found in Munich, held by the Turkish looter Aydin Dikmen who carried them there from churches in the occupied by Turkey part of Cyprus. Aydin Dikmen wa finally arrested in October 1997 during a police raid in Germany, which was for eight months in close contact and cooperation with the security authorities of the Republic of Cyprus. In the two apartments owned by Aydin Dikmen in Munich a number of boxes containing Cypriot art were found. The value of these mosaics, icons and mural paintings from the 6th, 12th and 15th centuries exceeded 50 million dollars. The mosaics depicting the Saints Thadeus and Thomas are from the church of Kanakaria, and the murals including those of The Last Judgment and The Joshua Tree were stolen from the monastery of the Archangel Michael Antiphonitis. Unfortunately the Federal Government of Germany which is now in possession of these stolen treasures of Cypriot art has so far refused to reimburse all of them to the Church of Cyprus which is their rightful owner.

Η εικόνα της Παναγίας της βραφοκρατούσας κοσμούσε το εικονιστάσιο της εκκλησίας και βρισκόταν δεξιά της Ωραίας Πύλης. Η εικόνα χρονολογείται στα τέλη του15 ου αιώνα και εικονίζει τη Θεοτόκο ολόσωμη και ένθρονη να κρατεί το Χριστό με το αριστερό της χέρι ενώ με το δεξί να αγγίζει το γόνατο του Χριστού. Η εικόνα αυτή κλάπηκε το 1975 και κατέληξε στην κατοχή του γνωστού Τούρκου αρχαιοκάπηλου Aϊντίν Nτικμέν, που την πώλησε στον Έλληνα χρηματιστή Περβάνα, ο οποίος αγνοούσε την προέλευση της. Σήμερα η εικόνα έχει επιστραφεί στην εκκλησία της Κύπρου, σύμφωνα με την εφαρμογή της Συνθήκης της Χάγης και της Συνθήκης του Παρισιού του 1970.

Before 1974, the icon of the Virgin Mary Vrefokratousa used to adorn the iconostasis of the church of the Monastery of Antiphonitis at the right side of the sanctuary's Beautiful Gate. The icon dates from the end of the15th century and depicts the Virgin enthroned in full body and holding Christ in her left hand while with her right hand she touches the knee of Christ. This icon was stolen in 1975 and ended up in the hands of the infamous Turkish antiquities smuggler Aydin Dikmen, who sold it to a Greek broker by the name of Pervanas, who was unaware of its origin. Today the icon has been returned to the Church of Cyprus, according to the application of the Hague Convention and the Treaty of Paris of 1970.


Η τοιχογραφία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του 12 ου αιώνα μ.Χ. πάνω στην Αψίδα του Ιερού της εκκλησίας της Μονής του Αντιφωνητή πριν από την καταστροφή της από Τούρκους αρχαιοκάπηλους με τις ευλογίες του τουρκικού στρατού κατοχής.


The Archangel Michael 12th century A.D. fresco on the Holy Arch of the Antifonitis Monastery church before its destruction by Turkish antiquities smugglers with the blessings of the Turkish occupation army.

Η ίδια τοιχογραφία του Αρχάγγελου Μιχαήλ του 12 ου αιώνα μ.Χ. μετά την αφέρεση της από τους Τούρκους αρχαιοκάπηλους και πώληση της στο εξωτερικό. Η καταστροφή της είναι δυστυχώς πολύ εμφανής.

The same Archangel Michael 12th century A.D. fresco after it was removed by the by Turkish antiquities smugglers and sold abroad. Its destruction is sadly very evident.

Οι τοιχογραφίες της Μέλλουσας Κρίσης του 12 ου αιώνα μ.Χ. στην εκκλησία της Μονής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Αντιφωνητή πριν το βανδαλισμό τους από τον Τούρκο λαθρέμπορο αρχαιοτήτων Aϊντίν Nτικμέν.

The 12th century A.D. frescoes of Future Judgment in the church of the Monastery of Archangel Michael Antiphonitis before being vandalized by Turkish antiquities smuggler Aydin Dikmen.

Οι ίδιες τοιχοφραφίες της Μέλλουσας Κρίσης του 12 ου αιώνα μ.Χ. κατεστραμμένες αφού πρώτα αφαιρέθηκαν για να πωληθούν στο εξωτερικό στη διεθνή μαύρη αγορά αρχαιοτήτων. Ένα ακόμα μέρος του πολιτισμού και της κληρονομιάς της ανθρωπότητας έχει χαθεί για πάντα.


The same 12th century A.D. frescoes of the Future Judgment destroyed after being extracted to be sold in the international black market of antiquities. One more part of the civilization and heritage of humanity is lost for ever.

Πηγή : Κατεχόμενα - Μια περιδιάβαση στα κατεχόμενα χωριά και τις πόλεις μας. Και Εδώ και Εδώ

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Η Μονή Αγίου Αναστασίου στο κατεχόμενο χωριό Περιστερωνοπηγή Αμμοχώστου-The Monastery of St. Anastasios in Turkish occupied Peristeronopigi, Famagusta

Το κατεχόμενο χωριό Περιστερωνοπηγή είναι κτισμένο στον κάμπο της Μεσαορίας και βρίσκεται 23 περίπου χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πολής της Αμμοχώστου.

The Turkish occupied village of Peristeronopigi is built in the plain of Mesaoria located 23 kilometers northwest of the city of Famagusta.

Στην περιοχή έζησε ο Άγιος Αναστάσιος ο οποίος θεωρούνταν προστάτης του χωριού. Ο Άγιος Αναστάσιος ήταν ένας από τους 300 Αλαμάνους αγίους που ήρθαν στην Κύπρο από την Παλαιστίνη κατά το 12 ο αιώνα. Ο Άγιος έζησε σε ένα σπήλαιο στο βόρειο άκρο της Περιστερωνοπηγής. Αυτό το σπήλαιο αποτέλεσε τη βάση για την αρχική εκδήλωση σεβασμού προς τον Άγιο όταν ζούσε ενώ μετά τον θάνατό του, κατά τον 15 ο αιώνα κτίστηκε εκκλησία προς τιμήν του, η οποία, με τη δημιουργία κελιών για μοναχούς, μετατράπηκε σε μοναστήρι.

Saint Anastasios lived in this area and is considered the guardian of the village. Agios or Saint Anastasios was one of the 300 Alaman saints who came to Cyprus from Palestine in the 12th century. The Saint lived in a cave at the north end of the village of Peristeronopigi. This cave was the basis for the initial development of respect towards the Saint while he was alive, while after his death, during the 15th century a church was built in his honour, which with the creation of cells for monks, it was turned into a monastery.
 

Ο εισερχόμενος την είσοδο του Ναού κατεβαίνει εννιά σκαλοπάτια στη βάση των οποίων βλέπει άλλο σπήλαιο, λαξευμένο σε βράχο, ο οποίος είναι επικαλυμμένος με ασβεστόπηλο και διατηρείται μέχρι σήμερα. Έχει στενόμακρο εμβαδόν και καμαρωτή στέγη, που στηριζόταν στο μέσο με μια κολώνα ύψους δύο μέτρων. Η κολώνα στηριζόταν σε ένα κιονόκρανο κορινθιακού ρυθμού και πάνω της πατούσαν οι αρρώστοι, αγκάλιαζαν την κολώνα και περιστρέφονταν τρεις φορές γύρω από αυτήν για να γιατρευτούν από τις νευραλγίες και τους πόνους.

A person entering the entrance of the church goes down nine steps and on their base he or she will see another cave carved into the rock, which is coated and whitewashed and it survives up until the present. It is a narrow place and has a vaulted roof, which in the middle was based on a column that had a height of two meters. The column was based on a Corinthian column which was stepped on by the sick who embraced the column and rotated three times around it in order to heal from the pain and neuralgia.


Στη νότια πλευρά του σπηλαίου, κάτω από μια πεζούλα βρίσκεται ο τάφος του Αγίου Αναστασίου. Πριν την Τουρκική εισβολή υπήρχε εικόνα του Αγίου τοποθετημένη στην πεζούλα, μαζί με τα ξύλινα εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο Άγιος όταν ύφαινε σακιά. Τα εργαλεία αυτά πιστεύεται πως έχουν θεραπευτικές ιδιότητες και τα έτριβαν στα πονεμένα μέλη τους όσοι ζητούσαν τη βοήθεια του Αγίου για θεραπεία. Το σπήλαιο, ο Ναός και τα κελιά περικλείονται από ένα μεγάλο τετραγωνικό χώρο μέσα στον οποίο μεταφέρθηκαν κιονόκρανα, κεφαλές ζώων, σπόνδυλοι κιόνων και μια πέτρινη λάρνακα.

On the south side of the cave, under a stone bench the tomb of Saint Anastasios is to be found. Before the Turkish invasion an icon of the Saint was placed on the stone bench, along with the wooden tools used by him when weaving bags. These tools are believed to have therapeutic properties and they were rub on the aching part of the body by those who requested the assistance of the Saint for their treatment. The cave, the church and the cells were enclosed within a large square space in which columns, animal heads, vertebrae columns and a stone urn were to be seen.

Μια επιγραφή μαρτυρεί πως με επιστάτη του μοναστηριού τον Λεόντιο και με διακοσμητή το ζωγράφο Φιλάρετο, ο Ναός στολίστηκε με όμορφο εικονοστάσι, διάφορες εικόνες στους τοίχους και στασίδια. Μετά τον θάνατο του επιστάτη Λεοντίου, κατά το 1800, το μοναστήρι διατηρούσε κοπάδι με πρόβατα, κατσίκες, τράγους, κ.λ.π. Το 1875 στο μοναστήρι του Αγίου Αναστασίου λειτούργησε ελληνικό σχολείο, ενώ μέχρι τότε τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο του Λευκονίκου.

An inscription in the church shows that with the caretaker of the Monastery Leontios and iconographer and decorator Filaretos, the church was decorated with a beautiful iconostasis, various icons on the walls, and pews. After the death of the caretaker Leontios, in 1800, the Monastery had a flock of sheep, goats, rams, etc. In 1875 the Monastery of Agios Anastasios operated a Greek school, until then the children of the village of Peristeronopigi went to school at the village of Lefkoniko.

Κατά τη μέρα της γιορτής της μνήμης του Αγίου Αναστασίου, στις 17 Σεπτεμβρίου, πλήθος προσκυνητών από τα χωριά της Μεσαορίας και τα ορεινά χωριά της Πιτσιλίας και της Μαραθάσας πλημμύριζαν την Περιστερωνοπηγή και τιμούσαν τον Άγιο.

During the feast day of the memory of Saint Anastasios, on the 17th of September many pilgrims from the villages of the plain of Mesaoria and the mountain villages of the regions of Pitsilia and Marathasa swamp the village of Peristeronopigi in order to honour the saint.


Το 1953 ένας καινούριος μεγάλος και περίλαμπρος Ναός αφιερωμένος στον Άγιο Αναστάσιο κτίστηκε δίπλα από τον Μεσαιωνικό Ναό στην αυλή του μοναστηριού.

In 1953, a new, large and resplendent church dedicated to Saint Anastasios was built next to the medieval church of the Monastery.
 

Με την Τουρκική εισβολή του 1974 και οι δύο Ναοί της Μονής του Αγίου Αναστασίου βεβηλώθηκαν και λεηλατήθηκαν. Πρόσφατα ανακαλύφθηκαν στην Ιαπωνία στο Κολέγιο Τέχνης Κanazawa τα βημόθυρα της παλαιάς εκκλησίας της Μονής του Αγίου Αναστασίου. Σημερα το μοναστήρι του Αγίου Αναστασίου χρησιμοποιείται ως στάβλος ζώων.


 With the Turkish invasion of Cyprus in 1974, both churches of the Monastery of Saint Anastasios were desecrated and looted. Recently, the stolen sanctuary doors of the old church of the monastery of Saint Anastasios were discovered in Japan at the Kanazawa College of Art. Today the Monastery of Agios Anastasios is used as an animal pen.