ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Ο Άγιος Θεοσέβιος ο Αρσινοΐτης - Saint Theosebius of Arsinoe

Εν τω άντρω Μελάνδρας ασκησάµενος Όσιε και προς ουρανόν την πορείαν εκείθεν πάτερ ποιησάµενος, τοις τέκνοις σου ηµίν, ως αληθώς εγένου τύπος αρετής και πίστεως, εγκρατεία εκδιδάσκων τας των παθών ορµάς συστέλλειν Θεοσέβιε. Δοξα τω σε στεφανώσαντι Χριστώ, δόξα τω και ηµίν σε φανερώσαντι, δόξα τω αναδείξαντί σε Αρσινόης καύχηµα.

Απολυτίκιο Αγίου Θεοσέβιου Αρσινοΐτου

Ο Όσιος Θεοσέβιος γεννήθηκε στο φτωχικό χωριό Μελάνδρα του διαμερίσματος Αρσινόης (σημερινής Πόλεως της Χρυσοχούς) της επαρχίας Πάφου. Σήμερα το χωριό αυτό είναι Τουρκοκυπριακό, όμως τις μέρες εκείνες ήταν Ελληνικό και Χριστιανικό. Ο Άγιος Θεοσέβιος ήταν κατά σάρκα αδελφός του Αγίου Αρκαδίου, επισκόπου Αρσινόης. Η ακριβής χρονολογία της γέννησής του µας είναι άγνωστη. Θα πρέπει όμως να τοποθετείται στα τέλη του 4 ου µ.Χ. αιώνα αφού ο αδελφός του Αρκάδιος ήταν επίσκοπος Αρσινόης στις αρχές του 5 ου αιώνα. Οι ευσεβείς γονείς τους, Μιχαήλ και Άννα, τους ανέθρεψαν με παιδία και νουθεσία Χριστιανική. Ο Θεοσέβιος ήταν από μικρό παιδί βοσκός προβάτων της οικογένειας. Επίσης από μικρό παιδί ωρισμένες ημέρες απείχε από τροφή και κατά τις άλλες έτρωγε τόσο μόνο ώστε να ζει. Το δε ψωμί το οποίο του περίσσευε από τις νηστίες το έδινε στους φτωχούς που συναντούσε στο δρόμο, ή το έκαμνε ψίχουλα και το έδινε στα πουλιά. Πράος και γλυκομίλητος, εξυπηρετικός σε όλους, προσευχόταν κρυφά, μέσα σε σπήλαιο , πέντε περίπου χιλιόμετρα από την πατρίδα του Μελάνδρα.
Όταν ενηλικιώθηκε, παντρεύτηκε μια ευσεβή κόρη από το γειτονικό χωριό Φιλούσας (Χρυσοχούς). Αφού συμφώνησαν με τη σύζυγο του να μην έχουν σαρκικές επαφές αλλά να τηρούν αγνότητα και να είναι μόνο αδελφικές οι σχέσεις τους, έζησαν μαζί παρθενικά.
Όταν πέρασαν τα χρόνια της νεότητας και αρκετά χρόνια της ανδρικής του ηλικίας, ο Θεοσέβιος κατά Θεία αποκάλυψη αντελήφθηκε ότι πλησιάζει προς το τέλος της επίγειου ζωής του. Κάλεσε τη γυναίκα του, της είπε ότι θα φύγει σε τόπους πιο μακρυνούς για το βόσκημα των προβάτων, και της συνέστησε να έχει άγρυπνη τη ψυχή και να φυλάξει τη παρθενία της άμεμπτη μέχρη τέλους, «για να στολιστεί από τον Θεό με το στεφάνι της παρθενίας ως παρθένος». Με συγκίνηση άκουσε την υπόσχεσή της, και ακολούθως ωδήγησε τα πρόβατα του ως συνήθως, αλλά και για τελευταία φορά, στο όρος που σύχναζε για βοσκή.
Μετά από μερικές μέρες, εισήλθε στο αγαπημένο του σπήλαιο, και αφού προσευχήθηκε για αρκετή ώρα, παρέδωσε τη ψυχή του στα χέρια του Θεού χωρίς να δεχθεί ή να τύχει ουδεμίας ανθρώπινης υπηρεσίας. Ήταν 12 του μηνός Οκτωβρίου.
Το ποιμενικό σκυλλάκι του έμεινε πιστός θυρωρός στο στόμιο του σπηλαίου, φύλακας του αγίου του λειψάνου. Όταν πέρασαν μερικές μέρες, εμάζεψε τα πρόβατα με το γαύγισμα του, τα κατέβασε γρήγορα στο σπίτι του Θεοσέβιου και βιαστικά επέστρεψε στο σπήλαιο. Γονείς και συγγενείς από την Μελάνδρα και τη Φιλούσα, έπειτα από αναζήτηση τριών ημερών στις γύρω περιοχές και στα όρη, έφθασαν και μέχρι το σπήλαιο, οπότε το σκυλλί τους ανεγνώρισε κι εγαύγισε. Εισήλθαν στο σπήλαιο όπου βρήκαν τον λείψανο του Θεοσέβιου ξαπλωμένο στη γή «ευωδιασμένον και δροσερόν όπως ένα πρωϊνό αμάραντο άνθος», όπως γράφει στο Εγκώμιό του προς τον Άγιο Θεοσέβιο ο Άγιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος. Δοκίμασαν να το σηκώσουν και να το φέρουν να το κηδεύσουν στην Μελάνδρα, δεν μπόρεσαν όμως επειδή είχε ήδη νυχτώσει, και έμειναν να αγρυπνήσουν πλησίο του αγαπημένου τους νεκρού. Τότε φαίνεται ο Άγιος στον ύπνο του πατέρα του τη νύκτα εκείνη και του είπε: «Μην με σηκώσεις από εδώ, αλλά κήδευσε μου το σώμα σε τούτο τον τόπο και κτίσε στο όνομά μου Ναό εις δόξα Θεού». Έτσι και έγινε. Αφού έθαψαν το σκήνωμά του εκεί, κατόπιν έκτισαν Ναό στο όνομά του.
Ο Άγιος της Μελάνδρας έχει θεραπεύσει πολλούς τυφλούς και κωφούς. Κάποτε, δύο βοσκοί σύλησαν τον Ναό του Αγίου, ωμολόγησαν την αμαρτία τους, επέστρεψαν όσα έκλεψαν και ζήτησαν και πήραν συγχώρεση.
Ο Άγιος ονομάζεται σήμερα και «Σεσέφης, Ευσέχης, Ευσέβης, Ευσέβιος». Ο Άγιος Θεοσέβιος εικονίζεται πάνω στο δίσκο του Ναού της Περιστερόνας Πάφου.
Στο χωριό Φασούλα της Χρυσοχούς, σε χωράφι που βρίσκεται στο χείλος ενώς κρημνού που βλέπει προς την Τρεμιθούσα (Χρυσοχούς), ανευρίσκονται λίθοι πελεκημένοι οι οποίοι είναι τα προς δυτικά και νότια θεμέλια Ναού του Αγίου Θεοσεβίου. Διατηρούνται επίσης τα τοπωνύμια Μούττες του Αγίου Ευσεβίου, Πλακούδια του Αγίου Σεσέφη. Το ασκητικό σπήλαιο του Αγίου στο «δάσος νομής» έχει καταστραφεί. Το όνομα του Αγίου διατηρείται εν χρήσει.
Κοντά στο χωριό κρήτου Τέρρα διασώζεται η δυτική πλευρά εκκλησίας του Αγίου η οποία είναι ωμαλισμένη σε βράχο και της οποίας η στέγη ήταν καμαρόσχημη. Δίπλα υπάρχει το Αγίασμα- το νερόν του Άη Ευσέχη.

Η µνήµη του Αγίου Θεοσέβιου του Αρσινοΐτη εορτάζεται στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα της κοιμήσεώς του.

Saint Theosebius was born in the poor village of Melandra in the subdistrict of Arsinoe (present day Polis Chysochous) in the province of Paphos. Today the village is Turkish Cypriot, but during those days it was Greek and Christian. Saint Theosebius was the flesh brother of Saint Arcadius, bishop of Arsinoe. The exact date of his birth is unknown. However, it should be placed at the end of the 4th century AD since his brother Arcadius was bishop of Arsinoe in the early 5th century. Their pious parents, Michael and Anna, brought them up with Christian education and admonition. From a young age, Theosebius was a shepherd for the sheep of the family. Also from a young age, he abstained from food on certain days and during the other days he ate just enough in order to stay alive. He gave the bread which he had saved due to his fasting to the poor that he encountered on the street, or he made it into crumbs and give it to the birds. Gentle and soft spoken, helpful at all times, he prayed secretly in a cave, about five kilometers way from his native Melandra.
When he came of age, he married a pious girl from the neighboring village of Philousa (Chrysochous). After having agreed with his wife not to have carnal contacts but to keep their purity and only have a fraternal relationship, they lived together in virginity.
When the years of his youth and many years of his adult age had passed, by Divine revelation, Theosebius realized the coming of the end of his life on this earth. He called his wife, told her that he will go to more distant places in order to graze his sheep, and recommended to her to keep her soul vigilant and to keep her virginity intact until the end of her life in order "to be decorated by God with the crown of virginity as a virgin". Her heard her promise with great emotion, and after that he led his sheep as usual, and for the last time, out for grazing. After a few days, he went into his beloved cave, and after having prayed for some time, he surrendered his soul into God's hands without receiving or having any human help. It was the 12th of October. His shepherd dog remained a loyal keeper at the mouth of the cave, the keeper of his holy body. After a few days had passed, the dog gathered the sheep together by barking, quickly took them back to Theosebiu's home, and with haste returned to the cave. After three days searching the surrounding areas and mountains, his parents and his wife's parents and relatives from Melandra and Philousa came to the cave, after the dog saw them and recognized them and started barking. They entered it, and there they found the Saintly body on the ground "scented and fresh as an unfading morning flower" as Saint Neophytos the Recluse writes in a Praise for Saint Theosebius. They tried to take him back to Melandra to make his funeral, but they could not because it was already dark, and stayed in the cave to keep a wake for their beloved dead Theosebius. During the night, while his father was sleeping, the Saint appeared in his sleep and told him: "Do not take me way from here, but bury my body in this place and built a church in my name in order to thank God." And so he did. After having buried the Saint's body there, a church was built in his name. The Saint of Melandra has cured many blind and deaf people. Once, two shepherds looted his church, they confessed their sin, returned what was stolen, and asked and recieved forgiveness. The Saint is today also called "Sesefis, Efsechis, Eusebis, Eusebius. Saint Theosebius is depicted on the tray of the church of Peristerona village in Paphos. In the village of Philousa Chrysochous, in a field located at the edge of a cliff facing directly towards the village of Tremithousa (Chrysochous), hand chipped stones are to be found which are the west and south foundations of a church dedicated to Saint Theosebius. Place names such as "Mouttes of Saint Eusebius", "Plakoudia of Saint Sesefis", keep his memory still alive. The cave of the ascetic in "Nomis Forest" has been destroyed. The name of the Saint is still kept in use. Near the village of Kritou Terra the west side of a church dedicated to Saint Theosebius still survives, build next to a rock and which used to have arches. Next to it, there is the holy water- nero (water) of Saint Efsechis.

The memory of Saint Theosebius of Arsinoe is celebrated on October 12th, the date of his passing away.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου