ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

Η εξορία των Κυπρίων στην Μικρά Ασία και τη Συρία - The exile of the Cypriots to Asia Minor and Syria

Κατά τον έβδομο αιώνα μ.Χ. είχε εγκαινιαστεί ένα περίεργο καθεστώς "ουδετερότητας" της Κύπρου ή και συγκυριαρχίας μεταξύ Βυζαντινών και Αράβων, που περιελάμβανε και τη μεταξύ τους ίση κατανομή των φόρων που κατέβαλλαν οι Κύπριοι. Στην Κύπρο υπήρχαν παράλληλα Βυζαντινοί αξιωματούχοι και Μουσουλμάνος κυβερνήτης, (wali), διορισμένος από τους Άραβες.
Παρόλ' αυτά η ισορροπία αυτή ανατράπηκε στα 691-2 ξαφνικά, εξαιτίας του σημαντικότερου γεγονότος που πραγματοποιήθηκε στις ημέρες του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β', σχετικά με την Κύπρο. Την εποχή αυτή, εντελώς "παράδοξα", ο αυτοκράτορας διέταξε τη μεταφορά του πληθυσμού της Κύπρου στην Κύζικο, αρχαία πόλη της Προποντίδας, ανάμεσα στην Πάνορμο και στην Αρτάκη (Ελλήσποντος). Όπως σήμερα θεωρείται βέβαιο, οι λόγοι της μεταφοράς αυτής του κυπριακού πληθυσμού στην Κύζικο ήταν βασικά η αποστέρηση των κυπριακών φόρων από το θησαυροφυλάκιο των Αράβων και η χρησιμοποίηση των Κυπρίων σε διάφορες σημαντικές (για την περίοδο εκείνη) υπηρεσίες στην αυτοκρατορία, όπως στρατιωτικές, ναυτικές / ναυπηγικές και άλλες, υπό τις διαταγές της στρατηγίας των Καραβισιάνων.
Η ασύνετη, όπως χαρακτηρίστηκε ενέργεια του Ιουστινιανού να μεταφέρει μεγάλο αριθμό Κυπρίων στην Κύζικο είχε σαν συνέπεια παρόμοια ενέργεια του χαλίφη Αμπντ Αλ Μάλικ, ο οποίος μετέφερε στη συνέχεια τον υπόλοιπο κυπριακό πληθυσμό από την Κύπρο στη Συρία. Η ενέργεια αυτή του χαλίφη σήμαινε ότι θεωρούσε μέρος του πληθυσμού της Κύπρου ως υποκείμενο σε φορολογικές και άλλες υποχρεώσεις απέναντί του.
Στην Κύζικο μεταφέρθηκαν, πιθανότατα, οι επιφανέστεροι αλλά και οι ικανότεροι από τους Κυπρίους για ναυτική και στρατιωτική υπηρεσία. Επικεφαλής αυτών που μεταφέρθηκαν ήταν ο τότε αρχιεπίσκοπος Κύπρου Ιωάννης και οι επίσκοποι. Η περιοχή του Ελλησπόντου στην οποία εγκαταστάθηκαν οι Κύπριοι, ονομάστηκε Νέα Ιουστινιανούπολις ή Ιουστινιανή. Εξαιτίας αυτής ακριβώς της μετοικεσίας, ο εκάστοτε αρχιεπίσκοπος Κύπρου φέρει μέχρι σήμερα στον τίτλο αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου.
Η μετοικεσία των Κυπρίων στην Κύζικο (που πολλοί την θεώρησαν ως εξορία, αλλά που ήταν πράξη συνηθισμένη κατά το Μεσαίωνα) δε διάρκεσε για πολύ αλλά στοίχισε σε πολλούς τη ζωή εξαιτίας των ταλαιπωριών. Μια νέα επαναβεβαίωση της συνθήκης του 688 μεταξύ Βυζαντινών και Αράβων, που έγινε πιθανότατα το 705, μόλις ο Ιουστινιανός επανήλθε στο θρόνο του (αντί το 698/9 όπως πιστευόταν μέχρι πρόσφατα), επέτρεψε την επιστροφή των Κυπρίων από την Κύζικο στην πατρίδα τους, αλλά και την επιστροφή στο νησί των Κυπρίων που είχαν μεταφερθεί στη Συρία.
Με την επιστροφή των Κυπρίων στην πατρίδα τους, επέστρεψαν και επανεγκαταστάθηκαν στο νησί και Άραβες (αιχμάλωτοι των Βυζαντινών και άλλοι). Εφαρμόστηκε έτσι και πάλι το καθεστώς της "ουδετερότητας", της ισορροπίας και της συνύπαρξης. Με την επικράτηση ειρηνικών συνθηκών διευκολύνθηκε πολύ και το εμπόριο μεταξύ Κύπρου και Αράβων. Η Κύπρος χρησίμευε και σαν διαμετακομιστικός σταθμός.

During the seventh century AD a very unusual state of "neutrality" or co-domination was inaccurated for Cyprus between the Byzantines and the Arabs, which included the equal distribution of taxes paid by the Cypriots among them. In Cyprus of that time there were Byzantine officials as well as a Muslim commander, (wali), appointed by the Arabs.
Nevertheless, this balance was suddenly interrupted in 691 - 2 due to the most important event about Cyprus which took place in the days of the Emperor Justinian II. At that time, for a "strange" reason the emperor ordered the transfer of the population of Cyprus to Cyzicus, an ancient city of Propontis (Sea of Marmara), between Panormos and Artaki (Hellespont). It is now clear, that the reason behind the transfer of the Cypriot population to Cyzicus was basically done in order to deprive Cypriot taxes from the treasury of the Arabs, and for the use of Cypriots in several important (for the time) services to the Byzantine Empire, such as military, marine / shipbuilding and others, under the command of the Karavisianoi generals.
The unwise, as its been characterized, action of Justinian to transfer a large number of Cypriots in Cyzicus had as a consequence a similar action been made by the Arab caliph Abd Al-Maliki, who then transferred the remaining Cypriot population from Cyprus to Syria. This action meant that the caliph considered part of the population of Cyprus as his subjects for taxation and other obligations to him.
Probably, the most socially outstanding, but also the most capable of Cypriots were transfered to Cyzicus for naval and military service. Heading those who were transferred from Cyprus to Cyzicus was the Cypriot Archbishop John and the Cypriot bishops. The area of the Hellespont which was settled by the Cypriots was named New Ioustinianoupolis or Justinian. Because of this resettlement, the current Archbishop of Cyprus has to date the title Archbishop of New Justinian and All Cyprus.
The resettlement of the Cypriots in Cyzicus (which many saw as an exile, but was a common practice during the Middle Ages) did not last for long but cost many lives because of much suffering. A new confirmation of the Treaty of 688 between the Byzantines and the Arabs, which was probably signed in 705, when Justinian returned to the throne (instead of 698 - 9 as believed until recently) allowed the return of the Cypriots from Cyzicus to their homeland, but also the return to the island of the Cypriots who had been transferred to Syria.
With the return of the Cypriots to their homeland, Arabs also returned and resettled on the island (prisoners of the Byzantines and others). The status of "neutrality" for Cyprus, was applied again and so was balance and coexistence. The prevalence of peaceful conditions made trade between Cyprus and the Arabs much easier. Cyprus served as a transit point.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου