ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010

Ο Άγιος Μάρτυρας Ριζκαλλάχ: Ένας ξεχασμένος άγιος της Ορθοδοξίας - Saint and Martyr Rizkallah: A forgotten saint of the Orthodox Church

 

Όλοι γνωρίζουμε ότι ή λέξη Αλλάχ σημαίνει Θεός στ΄αραβικά. Για κάπιο παράδοξο λόγο η λέξη αυτή έχει συσχετιστεί μόνο με το Ισλάμ και τους μουσουλμάνους. Στη πραγματικότητα όμως, η λέξη Αλλάχ χρησιμοποιείται και από τους χριστιανούς και από τους μουσουλμάνους άραβες για τον απλούστατο λόγο ότι μιλούν την ίδια γλώσσα και επομένως αποκαλούν τον Θεό με την ίδια λέξη .

Η λέξη Ριζκ στ΄αραβικά σημαίνει γενναιοδωρία, και όταν ενώσουμε τη λέξη Αλλάχ μαζί με τη λέξη Ριζκ έχουμε τη λέξη Ριζκαλλάχ που δεν είναι τίποτα άλλο παρά το όνομα Θεόδωρος. Ο Ριζκαλλάχ ή Θεόδωρος λοιπόν είναι ένας ξεχασμένος άγιος και μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας που καταγόταν από τη Δαμασκό, που μαρτύρισε στην Τρίπολη του Λιβάνου το 1477, και που θάφτηκε στη Κύπρο .

Ο Άγιος Ριζκαλλάχ ήταν αραβόφωνος ελληνορθόδοξος χριστιανός, και ο αντιπρόσωπος υπουργός της Αυλής του Εμίρη της Τρίπολης. Η ακεραιότητα του χαρακτήρα του, η τιμιότητα και η ευθυκρισία του Ριζκαλλάχ, τον κατέστησαν γρήγορα ψηλά στην υπόληψη του κόσμου, κι έγινε πολύ αγαπητός και από τους κατοίκους της Τρίπολης αλλά κι από τον Εμίρη. Γι αυτό το λόγο τιμήθηκε επανειλημμένες φορές από το λαό της πόλης.

Ο Εμίρης αγαπούσε πολύ το αξιόπιστο του Υπουργό και επεδίωξε να τον φέρει κάτω από μια πιο στενή εύνοια μαζί του και για προσωπικούς αλλά και για πολιτικούς λόγους. Όμως η χριστιανική πίστη του Ριζκαλλάχ τον χώριζε και τον ξεχώριζε από τον δικό του τρόπο ζωής. Συνεπώς αποφάσισε να τον προσηλυτίσει από την πίστη του στον Χριστό στο Ισλάμ. Στην αρχή έχει υιοθετήσει την καλοσύνη και την ευγένια για να τον προσεγγίσει προκειμένου να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει. 'Ομως η προσπάθειά του απέτυχε γιατί ο Ριζκαλλάχ αρνήθηκε να εγκαταλείψει την πίστη του προς τον Χριστό υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Ο Εμίρης ένιωσε να ταπεινώνεται και η αγανάκτηση και ο θυμός του τον ώθησαν να βάλει τον Ριζκαλλάχ στη φυλακή, με την ελπίδα να τον λυγίσει.


Μετά από μερικές μέρες ο Εμίρης έστειλε απεσταλμένους από το περιβάλλον του στον Ριζκαλλάχ που ήταν στη φυλακή. Ήρθαν σε αυτόν και του πρόσφεραν περιουσία και δώρα μεγάλης αξίας, όμως αυτός δεν παρασύρθηκε από το δέλεαρ του πλούτου. Στάθηκε μπροστά τους, τους κοίταξε στο πρόσωπο, και τους είπε ότι η πίστη δεν είναι κάποιο αγαθό που αγοράζεται επί πληρωμής.
'Οταν ο Εμίρης πληροφορήθηκε για την άρνησή του Ριζκαλλάχ, εξοργήστηκε και η αποφασιστικότητά του να τον φέρει στο Ισλαμ με κάθε κόστος αυξήθηκε. Έτσι ή αλλιώς, δεν ήταν αυτός ο Εμίρης και ο Wali (κυβερνήτης) που όλοι πρέπει να του υπακούουν και να του υποτάσσονται;! Έτσι, τον απείλησε και του περίγραψε το είδως των κυρώσεων που θα υποστεί αν έμενε στην επιμονή του για τον Χριστό.

Η απάντηση του Ριζκαλλάχ ήταν ως εξής:
«Οι τιμές και τα μεγαλεία είναι και τα δύο κάτι που έχω σ΄αυτό το κόσμο. Και τα δύο είναι φευγαλέα όπως μια σκιά. Ούτε αυτά, αλλά ούτε και οι απειλές σου με νοιάζουν, διότι με νοιάζει μόνο η αγάπη του Θεού και του Σωτήρα Ιησού Χριστό, του Υιού του Θεού».
Η απάντηση του Ριζκαλλάχ στον Εμίρη αντικατόπτριζε την θαρραλέα του τόλμη, την ανδρεία και την μεγαλοψυχία του. Όμως όταν ο Εμίρης άκουσε αυτά τα ανυπότακτα λόγια, θόλωσε το μυαλό του από τα νεύρα και άρχισε να χτυπάει το λαιμό του. Η απόφασή του ήταν ότι ο Ριζκαλλάχ έπρεπε να υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και της προσβολής προς το πρόσωπό του. Διάταξε αμέσως να θανατωθεί ο Ριζκαλλάχ.
Έτσι, οι στρατιώτες του Εμίρη πήραν τον Ριζκαλλάχ έξω από την πόλη σε μια περιοχή που λεγόταν Τελ Μουσιάττα. Ο Ριζκαλλάχ τους ζητούσε να του δώσουν χρόνο για να προσευχηθεί μέχρι που υπέκυψαν σε αυτό που ήθελε. Σταμάτησε και έστρεψε το πρόσωπο του προς τα ανατολικά, και στη συνέχεια έκανε μετάνοια κάτω στο χώμα, πήρε λίγη σκόνη ως να ήταν το σώμα και το αίμα του Χριστού, και αφού σηκώθηκε, ύψωσε τα χέρια του προς τον ουρανό και προσευχήθηκε, λέγοντας:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, και Θεέ μου, αυτή την ώρα δέχομαι το θέλημα της βουλής σου! Μέσα σε ένα τέτοιο όμορφο, καθαρό, και ευγενό βράδυ! Εμπιστεύομαι την ψυχή μου στα χέρια σου».
Οι δολοφόνοι στη συνέχεια μάζεψαν αρκετά ξύλα, και αφού τα έβαλαν σε σωρό, τ΄άναψαν. Μόλις πέταξαν το σώμα του Ριζκαλλάχ στη φωτιά άνοιξαν οι ουρανοί και ήρθε μια νεροποντή που ξεχείλισε τα ποτάμια, δρόσισε τη γη, και έσβησε τις φλόγες της φωτιάς, αφήνοντας το άψυχο από τον καπνό σώμα του αγίου μάρτυρα άθικτο.
Κατά τη διάρκεια της νύκτας μια ομάδα από χριστιανούς ήρθαν και πήραν το σώμα του αγίου και το μετέφεραν κρυφά στην Κύπρο, όπου μετά από προσευχές το έθαψαν με τιμές και με αξιοπρέπεια σ΄ ένα ιερό μιας εκκλησίας. Που τον έθαψαν όμως δεν γνωρίζουμε.

Το Μαρτύριο του Αγίου Ριζκαλλάχ, σύμφωνα με τις πηγές, έγινε το απόγευμα του Σαββάτου κατά την πρώτη του μηνός Φεβρουαρίου το 1477.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Ριζκαλλάχ την 1η Φεβρουαρίου.


We all know that the word Allah means God in Arabic. For an odd and strange reason this word has been associated only with Islam and Muslims. In reality, the word Allah is used by both Christian and Muslim Arabs for the simple reason that they speak the same language and therefore they call God with the same word.

The word Rizk in Arabic means bounty or gift, and when the word Allah is joined with the word Rizk we have the word Rizkallah which is nothing else but the  Greek name of Theodoros. Rizkallah or Theodoros is a forgotten saint and martyr of the Orthodox Church who was born in Damascus, who found martyrdom in Tripoli, Lebanon, in 1477, and who was buried in Cyprus.

Saint Rizkallah was an Arabic speaking Greek Orthodox Christian who was the Deputy Minister at the Court of the Emir of Tripoli. The integrity of his character, the honesty and good judgment of Rizkallah, had quickly elevated his reputation among the people, and was much loved by the residents of Tripoli but also by the Emir. That is why he was honored on many occasions by the people of the city.

The Emir loved his reliable Minister and sought to bring him under closer favor with him for personal as well as political reasons. However, Rizkallah's Christian faith separated and distinguished him from the Emir's own lifestyle. He therefore decided to convert him from his faith in Christ to Islam. The Emir at first had adopted an approach of kindness and courtesy in order to persuade Rizkallah to change his faith. However, his attempt failed because Rizkallah refused to abandon his faith in Christ under all circumstances. The Emir felt humiliated and his indignation and anger led him to put Rizkallah in prison, with the hope of braking him down.

After a few days, the Emir sent emissaries from his environment to Rizkallah who was in prison. They came to him and offered him gifts and great possessions of value, but he was not tempted by the lure of wealth. He stood before them, looked them in the face, and told them that faith is not a commodity to be purchased on payment.

When the Emir was informed of Rizkallah's refusal, he was outraged and his determination to bring Rizkallah at any cost to Islam, increased. In any case, was he not the Emir and the Wali (governor) that everyone must obey and be subordinated to?! He therefore threatened and rebuked Rizkallah and described to him the sanctions that he would have to suffer if he maintained his insistence in the faith of Christ.

Rizkallah replied as follows:

"Honor and majesty are things which I have in this world. Both are transit like a fleeting shadow. I neither care about them, nor do I care about your threats, because I only care about the love of God and Savior Jesus Christ, the Son of God."

Rizkallah's response to the Emir reflected his courage, daring bravery and magnanimity. However, when the Emir heard those defiant words, he became mad with outrage and began to hit his neck with his hands. His decision was that Rizkallah had to suffer the consequences for his disobedience and insult to his person. He immediately ordered to have Rizkallah killed.

Therefore, the Emir's soldiers took Rizkallah out of the city to a place called Tel Mushatta. There, Rizkallah kept asking them to give him time to pray until the soldiers succumbed to what he wanted. He stopped and turned his face towards the east, and then prostrated to the ground and took some dust, as it were the body and blood of Christ, and after having stood up, he raised his hands to heaven and prayed, saying:

"Lord Jesus Christ, and God, at this hour I accept the will of your judgment! In such a beautiful, pure, and noble evening! I trust my soul in your hands".

The killers then collected many pieces of wood, and after having put them on a pile, they set the pile on fire. As soon as they threw Rizkallah's body into the fire, the heavens opened up and a downpour started which made the rivers overflow, cooled the earth, and extinguished the flames of the fire, leaving the lifeless, from the smoke, body of the saint and martyr intact.

During the night a group of Christians came and took the body of the saint and carried it secretly to Cyprus, where after prayers, he was buried with honors and with dignity in a sanctuary of a church. Where he was buried, we do not know.

The Martyrdom of Saint Rizkallah, according to the sources, took place on Saturday afternoon at the first of the month of February in 1477.

The Orthodox Church celebrates the memory of Saint Rizkallah on February 1

 

1 σχόλιο: