ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Ιερά Μονή Παναγίας Αμασγούς - The Monastery of Panagia Amasgou

Η Μονή της Παναγίας Αμασγούς βρίσκεται κτισμένη σε μικρό λόφο της κοινότητας Μονάγρι της επαρχίας Λεμεσού κοντά στο δρόμο Λεμεσού - Τροόδους, στην όχθη του ποταμού Κούρρη.
Το όνομα της Μονής είναι ασυνήθιστο και κάπως παράξενο επώνυμο για την Παναγία, για το οποίο μέχρι σήμερα δεν δόθηκε καμιά τεκμηριωμένη εξήγηση. Μερικοί συγγραφείς υποθέτουν πως αυτό προέρχεται από την Παναγία της Δαμασκού (Αμασκού - Αμασγού). Οι υποθέσεις όμως παραμένουν, αφού δεν συνδέονται με κάποιο γεγονός ή έστω μια παράδοση, ώστε να δικαιολογείται αυτή η επωνυμία.
Δεν είναι γνωστό πότε ιδρύθηκε η Μονή ή ποιος είναι ο ιδρυτής της. Η ιστορία της τοποθετείται γύρω στο 1000 μ.Χ., δηλαδή στη χρυσή εποχή του μοναχισμού στην Κύπρο και της Κυπριακής Σχολής βυζαντινής αγιογραφίας. Από τα παλιά κτίσματα σώθηκε μόνο το καθολικό της Μονής με τεράστιες ζημιές, ιδιαίτερα στις εξαιρετικής τέχνης τοιχογραφίες που χρονολογούνται από τον 11ο μέχρι τον 16ο αιώνα.
Η ιστορία της Μονής είναι πολύ σκοτεινή. Το 1630 ο τότε Μητροπολίτης Λεμεσού και Κουρίου Λεόντιος την δώρισε στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Δύο χρόνια αργότερα ο τότε Πατριάρχης Αλεξανδρείας Γεράσιμος την επέστρεψε στη Μητρόπολη Λεμεσού επειδή οικονομικά ήταν ασύμφορη η διαχείριση της.
Η Μονή λειτουργούσε ως ανδρώα. Ο μοναδικός ηγούμενος της Μονής που είναι γνωστός και από ότι φαίνεται ήταν και ο τελευταίος είναι ο Γεράσιμος, ενώ ως τελευταίος μοναχός της αναφέρεται ο Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος, που κατέφυγε στο χώρο λόγω συκοφαντιών που υπέστη. Έζησε εκεί μέχρι το 1870.
Τα τέλη του 18ου αιώνα η Μονή παρέμεινε χωρίς μοναχούς, με αποτέλεσμα να τερματιστεί η λειτουργία του. Είναι γνωστό πως η Μονή κατείχε μεγάλη κτηματική περιουσία, η οποία πωλήθηκε ολόκληρη στο διάστημα μεταξύ του 1950 - 1973. Εντούτοις, παρά την εγκατάλειψη, πολλοί κατέφευγαν στη θεωρούμενη ως θαυματουργή Παναγία της Αμασγούς ή Δαμασκούς ή Χρυσαμασκούς. Η εικόνα της Θεοτόκου της Αμασγιώτισσας, αμφιπρόσωπη με εικόνα της Σταύρωσης, είναι έργο του 1569.
Έργα συντήρησης της Μονής άρχισαν τη δεκαετία του ΄60 χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, ενώ από το 1969 - 1972 καταβλήθηκαν πιο συντονισμένες προσπάθειες από το Τμήμα Αρχαιοτήτων και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ για τη συντήρηση των τοιχογραφιών που θεωρούνται υψηλής τέχνης.
Το 1991 έγινε η ανασύσταση και η επαναλειτουργία της ως γυναικείας κοινοβιακής αποτελούμενης από 10 μοναχές με ηγουμένη την αδελφή Επιφανία. Η Μονή αναστηλώθηκε υποδειγματικά και προστέθηκαν νέα οικοδομήματα με τρία παρεκκλήσια. Σε απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων ανοικοδομήθηκε ιερό ησυχαστήριο στο όνομα του οσιομάρτυρα Ιωάννη του Μοναγρίτη, κοντά στο σπήλαιο όπου αυτός έζησε και άθλησε.
Η Μονής της Παναγίας Αμασγούς πανηγυρίζει την 21ην Νοεμβρίου (Εισόδια της Παναγίας) , την Τρίτη της Διακαινησίμου, στις 6 Δεκεμβίου (Αγίου Νικολάου) και την 4ην Ιουνίου, στη μνήμη του οσιομάρτυρα Ιωάννη του Μοναγρίτη.
The Monastery of Panagia (Virgin Mary) Amasgou is built on a small hill in the village of Monagri located in the district of Limassol, near the Limassol - Troodos road, at the riverside of Kourris River.
The name of the Monastery is an unusual and somewhat strange name for the Virgin, which has so far not been given any documented explanation. Some authors assume that this comes from the Virgin Mary of Damascus (Amaskou - Amasgou). These assumptions, however, remain just assumptions, since they don't relate to events or even a tradition to justify this name.
It is not known when the Monastery was founded, nor who its founder is. Its history is placed around 1000 AD, which was the golden age of monasticism in Cyprus and the Cyprus School of Byzantine iconography. From the ancient buildings only the monastery church survives, but with great damages, especially to its exquisite art paintings dating from the 11th to the 16th century.
The history of the Monastery is very dark. In 1630 the then Bishop of Limassol and Curium Leontius donated the Monastery to the Patriarchate of Alexandria. Two years later the then Patriarch of Alexandria Gerasimus returned it to the Bishopric of Limassol because its management was economically unprofitable.
The Monastery functioned as a men's monastery. The sole known abbot of the Monastery, who also seems to have been its last, is Gerasimus, and its last monk was the Bishop of Kition, Meletios, who fled to the Monastery due to slander from which he suffered. He lived there until 1870.
During the late 18th century the Monastery was without monks, and thus it was shut down. It is known that the Monastery had large real estate assets, which were sold through the period between 1950 to 1973. However, despite its abandonment, many people resorted to the considered as been miraculous Virgin Mary of Amasgou or Damascus or Chrysamaskous. The icon of the Virgin the Amasgiotissa, which on its other side it has the Crucifixion painted on it, is a work of the year 1569.
Maintenance work of the Monastery began during the decade of 60's without spectacular results, while from 1969 to 1972 more concerted efforts were made by the Department of Antiquities and the University of Harvard for the preservation of the frescoes that are considered to be of high art value.
In 1991 the Monastery was reestablished and reopened as a female cenobitic monastery consisting of 10 nuns with Sister Epiphania as the Abbess. The Monastery was restored in a exemplary manner and new buildings were added along with three chapels. In a distance of about two kilometers, the sanctuary retreat in the name of Martyr Saint Ioannis Monagritis, near the cave where he lived and practiced an ascetic life, was rebuild .
The Monastery of Panagia Amasgou celebrates on November 21 (Presentation of the Virgin), on Easter Tuesday, on December 6 (St. Nicholas) and on June 4, in honour of Martyr Saint Ioannis Monagritis.

1 σχόλιο: