ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 29 Σεπτεμβρίου 2010

Ο Άγιος Μίκαλλος στο τουρκοκρατούμενο χωριό Ακανθού - Saint Mikallos in the Turkish occupied village of Akanthou


Ο 'Οσιος Μίκαλλος, κατά την παράδοση, ήταν ένας από τους «Τρακόσιους πρόσφυγες» Χριστιανούς της Παλαιστίνης που έφυγαν και ήρθαν στην Κύπρο περί το έτος 638, όταν οι Άραβες πήραν τους Αγίους Τόπους. Επιβιβάστισαν σε πλοίο και έπλευσαν προς την Κύπρο.
Ο δάσκαλος Παντελής Παντελίδης στο βιβλίο του «ΑΚΑΝΘΟΥ: Εκεί που σμίγουν Θρύλοι και Ιστορία», Λευκωσία, 1984, αναφέρει για τον Όσιο:
«Όταν το πλοίο τους περνούσεν από τ' ακρογιάλια της Ακανθούς ο Άγιος έπεσε στην θάλασσα, πιάστηκε σ΄ένα μεγάλο κούτσουρο κι΄έφτασε στ΄ακρογιάλι τούτο που απέχει μισό περίπου μίλι από τον μικρό συνοικισμό τότε της Πέργάμου.
Η διαβίωση σε τούτο το ακρογιάλι ήταν δυνατή· με το λίγο νερό που τρέχει ίσα με σήμερα. Καλλιεργούσε ο Άγιος λίγα λαχανικά, ζούσε τρώγοντας χόρτα και λαχανικά, προσευχόταν κι ασκήτευε. Έζησε μονάχα 9 μήνες και θάφτηκε από τους Χριστιανούς του γειτονικού συνοικισμού σε τάφο που προετοίμασε ο ίδιος.
Είναι μέσα του 19ου αιώνα. Ο Παρασκευάς Καλλουσιάς - μεγάλη οικογένεια σήμερα οι Καλλουσιάες - είναι ο ιδιοκτήτης της παραθαλάσσιας περιοχής και καλλιεργεί μικρό λαχανόκηπο. Κάποτε βλέπει όνειρο πως πίσω από τα βάτα που τρέχει το νερό είναι ο τάφος του Αγίου.
Καθαρίζονται τα βάτα και πίσω τους είναι το στόμιο φυσικού σπηλαίου σταλακτιτών. Στο βάθος είναι όγκοι βράχων και χρωμάτων και λείψανα νεκρού. Λέγεται πως σ' ένα βράχο ήταν το όνομα του Αγίου. Αλλά οι βράχοι είναι βαριοί και τους κοινούν με «μακκαράδες» (τροχαλίες). Καθαρίστηκε το σπήλαιο και στην είσοδο τοποθετήθηκε μια πέτρα πελεκητή όπου άναυε μια κανδήλα. Το νερό των σταλακτιτών πιστεύεται ότι είναι το αγίασμα του Αγίου.
Ανάμεσα στα βάτα ήταν και μια μερσινιά (μυρτιά) που δεν κόπηκε κατά το καθάρισμα των βάτων. Οι Χατζηττοφής και Φυτούρας - επίσης μεγάλης οικογένειες σήμερα - ανάλαβαν τα έξοδα και ανάλαβαν τα έξοδα και ανάθεσαν το κτίσιμο εκκλησίας του Αγίου Μικάλλου στον Ττόφα Καρπασίτη που κατοικούσε εκείνα τα χρόνια στην Ακανθού (1864).
Πιστεύεται ότι ο Άγιος Μίκελλος θεραπεύει την 'θέρμη' όπως λεγόταν στη Κύπρο η ελονοσία. Μητέρες που είχαν παιδιά άρρωστα με ελονοσία, τα έπαιρναν στον Άι- Μίκαλλο, τα έλουζαν με το αγίασμα, έκοβαν λουρίδες από τα φορεματάκια των παιδιών και τις έδεναν στα κλωνάρια της μερσινιάς που βρίσκεται ακόμα στο στόμιο του σπήλιου».
Κατά την παράδοση παλαιότερα στην Ακανθού όταν ήταν κάποιος άρρωστος πήγαινε στον Άι- Μίκαλλο (στο ξωκκλήσι του), άναβε τα καντήλια κι έβαζε λίγο λάδι πάνω του. Ακολούθως κατέβαινε στο αγίασμα, πλενόταν και άφηνεν ένα από τα ρούχα του πάνω σε μια μερσινιά που ανομαζόταν «μερσινιά του Άι- Μικάλλου».
Μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974, το εκκλησάκι του Οσίου Μικάλλου λεηλατήθηκε και καταστράφηκε.

Η μνήμη του Οσίου Μικάλλου εορτάζεται στις 7 Αυγούστου

According to tradition, Saint Mikallos, was one of "three hundred refugees", Christians of Palestine who fled and came to Cyprus around the year 638, when the Arabs took the Holy Land. They boarded on a ship and sailed to Cyprus.
Teacher Pantelis Pantelidis in his book "AKANTHOU: Where Legend meets History", Nicosia, 1984, writes the following about the Saint:
"When their ship was passing from the seashore of Akanthou, the Saint fell into the sea, caught himself on a large log and reached the shore which is about half a mile from the small settlement of Pergamos.
Life on this shore was possible with the small amount of water which runs there up to the present day. The Saint cultivated some vegetables, lived by eating wild plants and vegetables, and led a life of asceticism and prayer. He lived there for only 9 months and was buried by Christians from the nearby settlement in a grave prepared by himself.
It's mid-19th century. Paraskevas Kallousias - the Kallousias are a big family today - was the owner of the coastal region and was cultivating a small vegetable garden. Once he saw in a dream that behind the bushes of the running water, the tomb of the Saint was to be found.
The bushes were cleared and behind them a natural stalactite cave was found. At the distance, inside the cave, there were blocks of coloured rocks and the remains of a dead person. It is said that the name of the Saint was written on a rock. The rocks were heavy and were removed with pulleys. The cave was cleared of the rocks and a carved stone was placed at its entrance, where an lit oil lamp was placed. The water of the stalactites is believed to be the holy water of the Saint.
Among the bushes there was a myrtle tree that was not cut during their clearing. Hadjittofis and Phytouras - also large families today - offered to pay for the cost and commissioned the building of the church of Saint Mikallos to Ttofas Karpasitis, who during those years, lived in the village of Akanthou (1864).
It is believed that Saint Mikellos cures 'warmth' as malaria was called in Cyprus. Mothers who had children sick with malaria, took them to Saint Mikallos, where they showered them with holy water, cut strips from the children's dresses and tied them on the branches of the myrtle tree, which is still standing at the mouth of the cave".
According to tradition, during past times in Akanthou, when someone was sick he/she went to Saint Mikallos (to his chapel), lit the candles and put some oil on him/her self. Then he/she went down to where the holy water was, and after washing him/her self, he/she would leave part of his/her clothes on the myrtle tree which was called "the myrtle tree of Saint Mikallos.
After the Turkish invasion of Cyprus in 1974, the church of Saint Mikallos was looted and destroyed.

The memory of Saint Mikallos is celebreted on August 7

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου