ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

Η Ορθοδοξία έναντι του ρατσισμού - Orthodoxy versus racism


Κατά την Ορθόδοξη Χριστιανική άποψη, οι αρετές της διαφορετικότητας και της ανεκτικότητας παρέχουν τις βασικές αρχές για μια χριστιανική ζωή, κατά τον ίδιο τρόπο όπως και το ηλιακό φως και το νερό στην ανάπτυξη ενός φυτού. Χωρίς την ύπαρξη καμίας από αυτές τις αρετές, η τροφή είναι ελλιπής, και ο πνευματικός θάνατος είναι αναπόφευκτος.

Ο Ορθόδοξος Χριστιανός εξυμνεί την ποικιλομορφία του συνόλου της δημιουργίας του Θεού, αλλά και ευφραίνεται στο άπειρο πλήθος της ομορφιάς και νοήματος που μόνο η ποικιλομορφία μπορεί πραγματικά να φανερώσει. Αναγνωρίζουμε ότι η διαφορετικότητα είναι θεμελιωδώς αναγκαία για την επίτευξη και τη διατήρηση της ενότητας μεταξύ όλων των μελών της Εκκλησίας μέσα στο ίδιο το Σώμα του Χριστού. Κάθε φορά που το ανθρώπινο είδος αποτυγχάνει να αναγνωρίσει την αξία της διαφορετικότητας, μειώνει βαθιά τη δόξα της δημιουργίας του Θεού. Ακολουθώντας το παράδειγμα των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος - του Πατήρ, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος - όλοι οι άνθρωποι καλούνται να συνυπάρχουν αδελφικά ο ένας με τον άλλο, ενωμένοι με τον δεσμό της αγάπης, ως διαφορετικά και μοναδικά άτομα, που το καθένα είναι προικισμένο με μοναδικά ταλέντα και χαρακτηριστικά, που το καθένα δημιουργήθηκε κατ 'εικόνα και ομοίωση του Θεού. Όλοι οι άνθρωποι - ανεξάρτητα από θρησκεία, φυλή, εθνική καταγωγή, χρώμα, δόγμα ή φύλο - είναι ζωντανές εικόνες του Θεού, εγγενώς άξιοι τέτοιου σεβασμού και αξιοπρέπειας. Κάθε φορά που οι άνθρωποι αποτυγχάνουν να φέρονται στους άλλους με αυτό το σεβασμό, προσβάλλουν τον Θεό, τον Δημιουργό, όπως εξηγείται μέσα από τη διδασκαλία των χριστιανικών γραφών.

Ορθόδοξοι Χριστιανοί σε όλο τον κόσμο ζουν δίπλα-δίπλα με λαούς άλλων θρησκειών και χριστιανικών ομολογιών. Με τη ραγδαία ανάπτυξη της προόδου στην επικοινωνία και την κινητικότητα, οι άνθρωποι είναι όλο και πιο πολύ απελευθερωμένοι από τα γεωγραφικά τους σύνορα, τα οποία υπήρχαν για να τους χωρίζουν. Ως αποτέλεσμα της αναδιατύπωσης των συνόρων, οι άνθρωποι σήμερα βρίσκουν τους εαυτούς τους να ζουν σε ένα παγκόσμιο χωριό ανάμεσα σε νέους γείτονες, που εκπροσωπούν εντελώς διαφορετική άποψη για τον κόσμο, ιστορία και πολιτισμό. Οι πραγματικότητες της πολυφωνίας δημιουργούν πρόκληση σε κάθε άτομο στο παγκόσμιο χωριό να κοιτάξει με περισσότερη κριτική τις διδασκαλίες της πίστης του, ενόψει της πληθώρας διαφορετικών απόψεων. Ένας Ορθόδοξος Χριστιανός ανταποκρίνεται σε αυτές τις προκλήσεις με την προϋπόθεση ότι θα πρέπει πάντα να είμαστε ανεκτικοί με τις απόψεις των άλλων, ειδικά όταν αυτές οι απόψεις διαφέρουν με βάση τη θρησκευτική, πολιτιστική, ή ιστορική ιδεολογία.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν επιδιώκει να πείσει τους άλλους για κάποια συγκεκριμένη αντίληψη της αλήθειας ή αποκάλυψη και δεν επιδιώκει να προσηλυτίσει τους άλλους σε ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Αντίθετα, καλεί όλους τους ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα να νιώσουν τον παλμό της Εκκλησίας, να αισθανθούν την ανάσα της ζωής που εισπνέει και εκπνέει από το σώμα της - το σώμα του Χριστού - και να βιώσουν τη μητρική της αγάπη και παρηγοριά, και έτσι να είναι σε ειρήνη και ταυτοχρόνως να ακούν με ανοικτοσύνη την άποψη των άλλων με σεβασμό και ανοχή.

Το αντίθετο της προοπτικής του σεβασμού και της ανοχής είναι η προοπτική του φόβου και της αυτοδικαίωσης. Κάθε φορά που οι άνθρωποι αντιδρούν στις απόψεις και τις πεποιθήσεις των άλλων, με βάση τον φόβο και τον φαρισαϊσμό, παραβιάζουν το Θεόδοτο δικαίωμα και την ελευθερία των άλλων για να γνωρίσουν τον Θεό και ο ένας τον άλλον με τον τρόπο που είναι συνυφασμένοι με την ταυτότητά τους ως λαοί. Δυστυχώς, ως αποτέλεσμα της αμαρτίας του κόσμου, τα αποτελέσματα της οποίας οδηγούν τελικά στο πνευματικό θάνατο, οι άνθρωποι έχουν εύκολα τη προδιάθεση να βλέπουν τους άλλους με βάση τον φόβο. Τέτοιες τάσεις ξενοφοβίας είναι κυρίως το αποτέλεσμα του να είναι κάποιος εκτός επικοινωνίας με τον Θεό, ο οποίος καλεί όλα τα μέλη της δημιουργίας Του στην αγάπη Του και την αιώνια Του παρουσία. Βλέπουμε το πρώτο παράδειγμα ενός τέτοιου γεγονότος στο βιβλίο της Γένεσης, όπου ο Αδάμ όταν έπεσε θύμα των συνεπειών του κακού στον κόσμο, αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από τη στενή κοινωνία που απολάμβανε με το Θεό, τον Δημιουργό του κόσμου. Όμως ο Θεός, από αγάπη Του για την ανθρωπότητα, εξακολουθεί να καλεί όλους τους ανθρώπους σε τέλεια κοινωνία μαζί Του. Όταν ένας άνθρωπος είναι σε κοινωνία με τον Θεό, ο οποίος ο ίδιος είναι η πεμπτουσία της αστείρευτης αγάπης, η ξενοφοβία - ο φόβος του άλλου - δεν είναι δυνατό, δεδομένου ότι οι άνθρωποι δεν βλέπουν ο ένας τον άλλον ως ξένους, αλλά μάλλον ως αδελφούς και αδελφές σε κοινωνία με τον φιλάνθρωπο Κύριο.

Κεντρικό, ως εκ τούτου, με τη διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι η θεμελιώδης πεποίθηση ότι ο Χριστιανισμός πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στις προσπάθειες για τη συμφιλίωση όλων των λαών. Αυτή η κατανόηση βασίζεται στην διδασκαλία του Ιησού της Ναζαρέτ, τον Χριστό, ο οποίος κήρυξε ακριβώς το μήνυμα της συμφιλίωσης, της εμπλοκής σε διάλογο και τη συζήτηση με τους λαούς από όλα τα στρώματα της κοινωνίας με το απλό διττό μήνυμα να αγαπούν το Θεό με όλη την καρδιά τους και να αγαπούν τον πλησίον τους, το ίδιο όπως και τον εαυτό τους. Ο συμφιλιωτικός ρόλος του χριστιανισμού μπορεί να κινηθεί και να διατηρηθεί μέσω της φωνής και του αυτιού της πραγματικής ανοχής. Η αρετή της ανοχής, μαζί με το δίδυμο της αρετής της ποικιλομορφίας, αντικατοπτρίζουν τα θεία χαρακτηριστικά της αγάπης που ο Θεός διατηρεί κατ 'ουσίαν τέλεια, άπειρη, απερίγραπτη, και ανεξάντλητη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία προαναγγέλλει αυτό το μήνυμα της αγάπης, του χριστιανικού Ευαγγελίου, καταδικάζει κατηγορηματικά το ρατσισμό, τη ξενοφοβία, καθώς και όλες τις άλλες μορφές μισαλλοδοξίας που σχετίζονται σαν καταστροφικές για το όραμα της ειρήνης, που ο Θεός επιθυμεί και το οποίο οι άνθρωποι, οι οργανώσεις καλής θέλησης, και πάνω απ 'όλα η Εκκλησία, έχουν ως στόχο την προώθηση. Επιπλέον, η Ορθόδοξη Εκκλησία συγχαίρει όλες τις οργανώσεις κοινωνικού, διεθνή, και πολιτικού χαρακτήρα που είναι αφιερωμένες στην επιδίωξη της δικαιοσύνης, θεωρώντας ότι το έργο των οργανώσεων αυτών χρησιμεύει για να προωθήσει το καλό της κοινωνίας, και ως τέτοιο είναι πιο ευχάριστο ενώπιον του Θεού.

Τέλος, θα θέλαμε από όλους τους άνδρες και τις γυναίκες όλων των ηλικιών, θρησκειών, φυλών, χρωμάτων, δογμάτων, και από τα έθνη του πλανήτη μας της Γης ειρήνη και καλή θέληση, ικετεύοντας τον μεγαλοδύναμο και φιλάνθρωπο Θεό να χορηγήσει σε όλους μας τη σοφία να δούμε ο ένας τον άλλο όπως πραγματικά έχουμε δημιουργηθεί, δηλαδή ως αδελφοί, αδελφές, και παιδιά του Κυρίου. Μακάρι η άπειρη αγάπη του Θεού να είναι μαζί με όλους σας. Αμήν.

Μήνυμα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου
Παγκόσμιο Συνέδριο στο Ντούρμπαν της Νότιας Αφρικής
Κατά του Ρατσισμού, των Φυλετικών Διακρίσεων, της Ξενοφοβίας και της σχετιζόμενης μισαλλοδοξίας

Φανάριον, 17 του Μαρτίου του 2001


Δήλωση της Πανορθόδοξης Συνόδου του 1872:

«Αποκηρύσσουμε, επικρίνουμε και καταδικάζουμε το ρατσισμό, που είναι οι φυλετικές διακρίσεις, εθνοφυλετικές διαμάχες, τα μίση και οι διαφωνίες μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, ως αντίθετες προς τη διδασκαλία του Ευαγγελίου και των ιερών κανόνων των ευλογημένων πατέρων μας που υποστηρίζουν την αγία Εκκλησία και ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο, που τον ομορφαίνουν και τον οδηγούν στη θεία ευσέβεια».


From an Orthodox Christian perspective, the virtues of diversity and tolerance provide the fundamentals for a Christian life, much in the same manner as do sunlight and water in the nurturing of a plant. Without either of these virtues, nourishment is lacking and spiritual death is inevitable.
An Orthodox Christian celebrates the diversity of the entirety of God's creation, rejoicing in the infinite multitude of beauty and meaning which only diversity can truly manifest. We recognize that diversity is fundamentally necessary for the achievement and sustenance of unity amongst all the members of the Church in the very same Body of Christ. Whenever human beings fail to recognize the value of diversity, they deeply diminish the glory of God's creation. Following the example of the three persons of the Holy Trinity--the Father, the Son, and the Holy Spirit--all human beings are called to exist relationally to one another, united in the bond of love, as different and unique persons, each endowed with specific talents and characteristics, each created in the image and likeness of God. All human beings--regardless of religion, race, national origin, color, creed, or gender--are living icons of God, innately worthy of such respect and dignity. Whenever human beings fail to treat others with this respect, they insult God, the Creator, as is explained through the teachings of the Christian Scriptures.
Orthodox Christians throughout the world live side by side with peoples of other religions and Christian confessions. With the rapid rise of advancement in communication and mobility, human beings are increasingly liberated from the geographical boundaries which used to separate them. As a result of recast boundaries, people now find themselves living in a global village amidst new neighbors who represent widely differing world perspectives, histories, and cultures. The realities of pluralism challenge each person in the global village to reflect more critically upon the teachings of his or her own faith, in light of the multitude of differing perspectives. An Orthodox Christian responds to these challenges with the understanding that we must always be tolerant of the perspectives of others, especially when such perspectives differ on the basis of religious, cultural, or historical ideology.
The Orthodox Church does not seek to convince others of any one particular understanding of truth or revelation, nor does it seek to convert others to a particular mode of thinking. Rather, she calls all persons from all walks of life to feel the heartbeat of the Church, to sense the breath of life inhaling and exhaling from her body--the body of Christ--and to experience her maternal love and comfort, thereby being at peace while listening openly to the perspective of the other with respect and tolerance.
The opposite of the perspective of respect and tolerance is the perspective of fear and self-righteousness. Whenever human beings react to the perspectives and beliefs of others on the basis of fear and self-righteousness, they violate the God-given right and freedom of others to come to know God and one another in the manner inherent to their identity as peoples. Unfortunately, as a result of sin in the world, the effects of which lead ultimately to spiritual death, human beings are easily predisposed to viewing others on the basis of fear. Such xenophobic tendencies are chiefly the result of being out of communion with God, who calls all members of His creation into His love and eternal presence. We see the first example of such an occurrence in the book of Genesis, when Adam fell prey to the effects of evil in the world, being forced away from the close communion which he had enjoyed with God, the Creator of the world. Yet God, out of His love for humankind, continues to call all human beings into perfect communion with Him. When human beings are in communion with God, who Himself is the very essence of inexhaustible love, xenophobia-- fear of the other--is not possible since human beings do not see each other as strangers, but rather as brothers and sisters in communion with the loving Lord.
Central, therefore, to the teachings of the Orthodox Church is the fundamental belief that Christianity must play an active role in efforts toward the reconciliation of all peoples. This understanding is based upon the teachings of Jesus of Nazareth, the Christ, who preached a message precisely of reconciliation, engaging in dialogue and conversation with peoples from all walks of life with the simple two-fold message to love God with all their hearts and to love their neighbor as they would themselves. The reconciliatory role of Christianity can only be initiated and sustained by and through the voice and ear of genuine tolerance. The virtue of tolerance, together with its twin virtue diversity, reflect the divine attributes of love which God maintains in His essence perfectly, infinitely, indescribably, and inexhaustibly. The Orthodox Church, which heralds this message of love, the Christian Gospel, categorically condemns racism, xenophobia, and all other forms of related intolerance as destructive to the vision of peace which God desires and which human beings, organizations of goodwill, and above all the Church, aim to promote. Furthermore, the Orthodox Church commends all organizations of social, international, and political character which are dedicated to the pursuit of justice, believing that the work of such organizations serves to advance the good of society, and as such is most pleasing before God.
Finally, we wish upon all men and women of all ages, religions, races, colors, creeds, and nations of our planet Earth peace and goodwill, beseeching our great and loving God that He grant to all of us the wisdom to truly see one another as we have been created, namely as brothers, sisters, and children of the Lord. May the infinite love of God be with you all. Amen.

Statement of His All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew
For the Forthcoming United Nations Durban World Conference
Against Racism, Racial Discrimination, Xenophobia, and Related Intolerance
At the Phanar, March 17, 2001

Statement of the Pan-Orthodox Synod of 1872:
"We renounce, censure and condemn racism, that is racial discrimination, ethnic feuds, hatreds and dissensions within the Church of Christ, as contrary to the teaching of the Gospel and the holy canons of our blessed fathers which "support the holy Church and the entire Christian world, embellish it and lead it to divine godliness."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου