ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Ο ασκήσας εν Αντιόχεια Άγιος Ζήνων ο Ταχυδρόμος - Saint Zenon the Postman who lived as an ascetic in Antioch


Ο Όσιος Ζήνων καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας και ήταν υιός πλουσίων αλλά και ενάρετων γονέων. Επί βασιλείας Ουάλεντος (364-374 μ.Χ.), ήταν διακομιστής της αλληλογραφίας του αυτοκράτορα γι αυτό και θεωρείται ως ο άγιος προστάτης των ταχυδρόμων. Ο αυτοκράτορας Ουάλης υποστήριζε τους αιρετικούς Αρειανούς, και είναι εκείνος ο οποίος προσπάθησε να πιέσει δια του έπαρχου Μοδεστού τον Μέγα Βασίλειο, αναγκάστηκε όμως να υποχωρήσει από τη σθεναρή στάση του Αγίου Ιεράρχου. Ο Άγιος Ζήνων, μολονότι ζούσε σε τέτοια ατμόσφαιρα, διατήρησε ακέραιο το Ορθόδοξο φρόνημά του.
Όταν πέθανε ο αυτοκράτορας, ο Όσιος εγκατέλειψε το κοσμικό κυκεώνα και ακολούθησε τον μοναχικό βίο. Εγκαταστάθηκε σε ένα μεγάλο τάφο στο Όρος του Αντιόχου, κοντά στην Αντιόχεια, όπου ασκήτευαν πολλοί άγιοι μοναχοί. Κοντά σε αυτούς βρήκε ανάπαυση η καρδιά του Αγίου.
Η ζωή του ήταν σκληρή, αυστηρή και τραχεία. Έτσι έλαβε χάρη από τον Θεό και οδήγησε πολλούς στο δρόμο της ευσέβειας, ενώ στήριζε τους νεότερους μοναχούς στη μίμηση της αγγελικής πολιτείας. Ήταν ο επιδέξιος αδελφός, ο εύγλωττος χρωματιστής της ευτέλειας της κοσμικής ματαιότητας και της υπεροχής της εσωτερικής γαλήνης και ησυχίας.
Ο Όσιος Ζήνων κοιμήθηκε με ειρήνη σε βαθύ γήρας.

Η μνήμη του Αγίου Ζήνων του Ταχυδρόμου εορτάζεται στις 10 Φεβρουαρίου

Saint Zenon came from Caesarea in Cappadocia and was a son of wealthy but virtuous parents. During the reign of Emperor Valens (364-374 AD) he was the Emperor's mail server and for this reason he is considered to be the patron saint of postmen and postwomen. Emperor Valens supported the Arian heretics, and it was he who tried to push their beliefs through the governor Modestus on Saint Basil the Great. However, he was forced to retreat due to the strong position of this great Saint and Hierarch. Saint Zenon, while living in such an atmosphere, maintained the integrity of his Orthodox morale.
When the emperor died, the saint departed from the maze of secular life and followed the monastic way of life. He took residence in a large tomb on Mount Antiochus, near Antioch, where many holy monks led a life of asceticism. Near them, the Saint found peace in his heart.
Life was cruel, strict and hard. For this reason he received God's grace and led many to the path of piety, and supported the younger monks, in imitation of the angelic state. He was the skillful brother, the eloquent painter of the unworthiness of secular futility and the primacy of inner peace and quiet.
Saint Zenon died peacefully in old age.

The memory of Saint Zenon the postman is celebrated on February 10

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Οι Άγιοι Μάρτυρες Ζήνων & Ζηνάς και η εκκλησία τους στο χωριό Αναδιού της Πάφου - The Martyr Saints Zenon & Zenas and their church in Anadiou, Paphos

Ο Ζήνων έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. και γεννήθηκε στην αραβική πόλη της Φιλαδέλφειας (νυν Αμάν στην Ιορδανία). Ήταν πλούσιος Χριστιανός ο οποίος υπηρετούσε ως αξιωματικός στον ρωμαϊκό στρατό. Επιθυμώντας να ακολουθήσει τα λόγια της Αγίας Γραφής, διένειμε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, και έδωσε την ελευθερία σε όλους τους δούλους του. Ο Ζήνας, ένας από τους υπηρέτες του, αρνήθηκε ν' αφήσει τον πρώην κύριο του και τον παρακάλεσε να μείνει κοντά του. Ο Ζήνων συμφώνησε να τον κρατήσει, αλλά ως φίλο και αδελφό εν Χριστώ.
Όταν άρχισε η δίωξη των χριστιανών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, ο Άγιος Ζήνων εμφανίστηκε με θάρρος ενώπιον του έπαρχου Μαξίμου, ομολόγησε την πίστη του στο Ένα Ζωντανό Θεό και συμβούλεψε τον Μαξίμο ότι, κι αυτός, θα ήταν καλό ν' αποκηρύξει τ' άψυχα είδωλα και να αγκαλιάσει τη μόνη αληθινή πίστη. Ο έπαρχος εξοργίστηκε και έριξε τον Ζήνωνα στη φυλακή. Όταν ο πιστός του υπηρέτης, Ζηνάς, επισκέφθηκε τον κύριο του στη φυλακή, συνελήφθη και ο ίδιος και τον έβαλαν στη φυλακή. Και οι δύο υπέστησαν πολλά βασανιστήρια για τον Χριστό και τελικά αποκεφαλίστηκαν το 303. Οι ψυχές τους στέφθηκαν με στεφάνια στο Βασίλειο του Χριστού και οι σοροί τους ενταφιάστηκαν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου σ΄ένα μέρος που ονομαζόνταν Κυπάρισσος.
Στο τουρκοκυπριακό χωριό Αναδιού (στην επαρχία της Πάφου), το οποίο φαίνεται να ήταν ελληνικό και χριστιανικό πριν τουρκοποιηθεί λόγω του προσηλυτισμού των κατοίκων του προς το Ισλάμ κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, υπήρχε κάποτε εκκλησία αφιερωμένη στους Αγίους Μάρτυρες Ζήνων και Ζηνά. Όταν οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν το χωριό τους το 1974 και μετακινήθηκαν προς τη βόρεια πλευρά της Κύπρου, η Αναδιού κατοικήθηκε από Ελληνοκύπριους πρόσφυγες που ήρθαν από τον βορρά μετά την τουρκική εισβολή κατά το ίδιο έτος. Πρόσφατα μια νέα εκκλησία αφιερωμένη σε αυτούς τους δύο αγίους χτίστηκε στη θέση της παλιάς, η οποία είχε καταστραφεί πριν από αιώνες.

Η μνήμη των Αγίων Ζήνωνα και Ζηνά εορτάζεται στις 22 Ιουνίου

Zenon lived during the 4th century AD and was born in the Arabian city of Philadelphia (now Amman in Jordan) . He was a wealthy Christian man who served as an officer in the Roman army. Wishing to follow the words of the Bible, he distributed all his belongings to the poor, and gave freedom to all his slaves. Zinas, one of his servants, refused to leave his former master and begged him to stay with him. Zenon agreed to keep him, but as a friend and brother in Christ. When the persecution of Christians began during the reign of Emperor Maximian, Saint Zenon boldly appeared before Maximus the Governor, confessed his faith in the One Living God and counseled Maximus that, he too, renounce lifeless idols and embrace the only True Faith. The commander became enraged and cast Zenon into prison. When the faithful Zenas visited his master in prison, he also was seized and arrested. Both of them were tortured for Christ and finally were beheaded in 303 . Their souls were crowned with wreaths in the Kingdom of Christ and their bodily remains were interred in the church of Saint George at the place called Cyparisson.
In the Turkish Cypriot village of Anadiou (in the district of Paphos) which seems to have been Greek and Christian before it became turkified due to its inhabitants' conversion to Islam during the Ottoman Period, there used to be a church dedicated to the Martyr Saints Zenon and Zenas. When the Turkish Cypriots left their village in 1974 and moved to the north side of Cyprus, Anadiou was inhabited by Greek Cypriot refugees who came from the north after the Turkish invasion of that same year. Recently a new church dedicated to these two saints was built on the site of the old one which was destroyed centuries ago.

The memory of the Saints Zenon and Zenas is celebrated on June 22

Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010

Άγιος Αρίστων: Ένας τοπικός άγιος της Πάφου - Saint Ariston: A local saint of Paphos

Της ποίμνης σου άριστα ιεραρχήσας, σοφέ, φωτί κατελάμπρυνας ταύτην Χριστού του Θεού, Αρίστων μακάριε- όθεν και την ψυχήν σου, θείοι άγγελοι ήραν, ίνα το στέφος λαβής, ως πιστός οικονόμος, πρεσβεύων ακαταπαύστως υπέρ των τιμώντων σε.
Απολυτίκιο Αγίου Αρίστωνος

Ο Άγιος Αρίστων ή Αρίστος πιθανότατα καταγόταν από την Πάφο και έζησε περί τα τέλη του 4ου και αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Ο Άγιος Αρίστων διετέλεσε Επίσκοπος Αρσινόης και είναι ο δεύτερος κατά σειράν Επίσκοπος Αρσινόης. Πρώτος αναφέρεται κάποιος Νικόλαος. Ακολουθεί αυτός και ύστερα οι Άγιοι Νίκων και Αρκάδιος. Γι αυτούς ο Έγκλειστος Άγιος Νεόφυτος πλέκει λαμπρότατο εγκώμιο και τους κρίνει ισάξιους τους Τρεις Μεγάλους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας, Βασίλειο, Γρηγόριο και Χρυσόστομο:
"Αρκάδιος ο θαυμάσιος, και ο της νίκης επώνυμος, Νίκων ο μέγας, και Αρίστων ο περιβόητος κατά δαιμόνων άριστος αριστεύει η τρίφθογγος λύρα του Πνεύματος, η τρίδομος βάσις της Εκκλησίας, η τρισσέσοπτρος των αγαθών επιφάνεια, η τρίσειρος των δογμάτων πλοκή, η της Τριάδος τριπαράστατος παραστάς, η τρίφθογγος περί της Τριάδος φθογγή, η τρίφωτος της τρισηλίου μονάδος θεραπαινίς, η τρισαυγέστατος δαδουχία των εν σκότει κειμένων, η τρισόλβιος της τρικατοίκου κτίσεως διδαχή, η τρίστυλος της εκκλησίας κρηπίς, η τρισαυγής της αχώριστου Τριάδος πανσεβάσμιος οίκησις".
Στο χωριό Χώλι της Πάφου διατηρούνται ερείπια Ναού αφιερωμένου στον Άγιο Αρίστων. Το ξωκλήσι του Αγίου Αρίστου ορθώνεται μοναχικό και εγκαταλελειμμένο στο βόρειο άκρο του χωριού. Σαφέστερα, βρίσκεται σε απόσταση περί των τριακόσιων μέτρων από την κύρια εκκλησία του χωριού.
Όπως μαρτυρούν παλαιοί κάτοικοι του χωριού, το ξωκλήσι προκαλούσε δέος και θαυμασμό τόσο για τη λιτή αλλά συνάμα επιβλητική αρχιτεκτονική του όσο και εσωτερικό του διάκοσμο. Ειδικότερα, το εσωτερικό του κοσμούσαν μόλις προ ογδόντα ετών τοιχογραφίες αλλά και παλαιές εικόνες.
Παλαιότερα, το ξωκλήσι συντηρούσαν μερικοί μοναχοί από το Όρος Σινά, οι οποίοι έμεναν στο γειτονικό μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης Φυτεύκιας. Η κατεδάφιση της εκκλησίας, όπως διασώζει η προφορική παράδοση, έλαβε χώρα μετά την πώληση των κτημάτων σ’ ένα νέο ιδιοκτήτη. Ο τελευταίος, σύμφωνα πάντοτε με την παράδοση, πρόσταξε ένα Τούρκο να κατεδαφίσει το ξωκλήσι και τρεις μέρες μετά πέθανε.

Η μνήμη του Αγίου Αρίστωνος εορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου
Saint Ariston or Aristos most probably was born in Paphos and lived at the end of the fourth and early fifth century AD. Saint Ariston was a Bishop of Arsinoe and was the second consecutive Bishop of Arsinoe. The first was someone by the name of Nicholas. Nicholas was followed by Ariston and later by the Saints Nikon and Arcadius. Saint Neophytos the Recluse wrote a brilliant eulogy about these Saints and considers them worthy of the Three Great Hierarchs of the Orthodox Church, Basil, Gregory and Chrysostom:
"Arcadius the Magnificent, and the winning name, Nikon the Great, and Ariston the notorious who excels against demons, the triphone lyre of the Spirit, the three layered base of the Church...".
Ruins of a church dedicated to Saint Ariston survive in the village of Choli of the district of Paphos. The chapel of Saint Aristos stands lonely and abandoned on the northern edge of the village. More precisely, it is located about three hundred meters from the main church. As it is stated by older residents of the village, the chapel used to cause awe and admiration for both its simple, yet stunning architecture, and its interior decoration. In particular, the interior of the chapel was decorated with frescoes and icons up until eighty years ago. Previously, the church was maintained by a few monks from Mount Sinai, who lived in the nearby Monastery of Saint Catherine of Fitefkia. The demolition of the church, as preserved in oral tradition, took place after the sale of the land which it was built on to a new owner. The latter, always in accordance to tradition, commanded a Turk to demolish the church and after three days of its demolish, he died.
The memory of Saint Ariston is celebrated on February 22

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Στέγης - The church of Saint Nicholas of the Roof



Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου της Στέγης ανήκε σε μοναστήρι το οποίο εξαφανίστηκε πριν από έναν αιώνα, αλλά η ιστορία της, όπως και για τις περισσότερες από τις ορεινές βασιλικές, έχει κάθε άλλο παρά χαθεί. Ενώ οι καθεδρικοί ναοί στις πεδινές περιοχές χτίστηκαν ή καταστράφηκαν μέσα σε πολύβουο σάλο, αυτά τα ποιμενικά παρεκκλήσια έμειναν απαρατήρητα στις κοιλάδες τους. Μέσα στο διάστημα ενός αιώνα ή δύο, ένας νάρθηκας ή ίσως ένας φρέσκο- αγιογραφιμένος τοίχος να προστέθηκε, αλλά οι αλλαγές αυτές ήταν φιλικές και βιολογικές, και εκτός από μερικές επιγραφές, έμειναν ασκιαγράφητες.

Η εκκλησία είναι τόσο πολύ απομονωμένη που δεν μπορεί να εξυπηρετεί κανένα χωριό. Έτσι το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να δέχεται επισκέψεις από αδέσποτους τουρίστες. Η ίδια είναι ένα μουσείο από τοιχογραφίες οι οποίες ζωγραφίστηκαν μέσα σ΄ένα χρονικό διάστημα πάνω των έξι αιώνων. Η ένταση της Μακεδονικής αναγέννησης, οι παγανιστικές ιδιορρυθμίες των Κομνηνών (συμπεριλαμβανομένης και μιας νεράιδας σκαρφαλωμένης παράπλευρα πάνω στο θαλάσσιο τέρας της), η ναΐφ ζωγραφική του δέκατου τέταρτου αιώνα, όλα επιδεικνύουν τη μυστικιστική τους προπαγάνδα πάνω στους τοίχους. Ορισμένες από αυτές τις σκηνές σε συνεπαίρνουν με μια ξαφνική τους έμφαση η οποία σ' αρπάζει την καρδιά. Δεν θα ξεχάσω τη γλυκιά και αρχαϊκή Μεταμόρφωση, ούτε τους βοσκούς να παίζουν τις περίεργες τσαμπούνες τους πάνω στ' άγγελο-στοιχειωμένα βουνά γύρω από τη Γέννηση. Αλλά η αίσθηση που τους περιβάλλει είναι μια απόκοσμη απαξίωση. Ο προσκυνητής μένει έντρομος, αλλά και χαμένος. Ο Θεός, η λύτρωση, η αιώνια ζωή-το σύνολο της ιεραρχίας της παραδείσου απλώνεται πάνω του σαν μια αδιαφανή και φεγγοβόλα μήτρα. Αναρίθμητα χέρια δείχνουν στον ουρανό. Ο Θεός γεννιέται και πεθαίνει στο σκοτάδι. Όλη αυτή η βεβαιότητα, αυτή η παγκόσμια εκλειπτική αλλαγή της πίστης, έχει κάπου αποσταλάξει, και οι τοιχογραφημένοι άνθρωποι φαίνονται απερίγραπτα παλιοί και διαφορετικοί, σαν μια φυλή που έχει εκλείψει από τη γη.

Από το βιβλίο: Οδοιπορικό στην Κύπρο, 1975
του Κόλιν Θάμπρον
Μετάφραση NOCTOC

The church of Saint Nicholas of the Roof belonged to a monastery which vanished a century ago, but its history, like that of most of the mountain basilicas, is all but lost. While the cathedrals of the plains were built or sucked in tragic uproar, these pastoral chapels stood in their valleys unnoticed. Over a century or two perhaps, a narthex was added or a wall newly frescoed but the changes were friendly and organic, and went unrecorded but for a few inscriptions.

The shrine is too isolated to serve any village. It has to content itself with the visits of stray tourists. But it contains a museum of fresco conceived over six centuries. The intensity of the Macedonian renaissance, the pagan quirks of the Comnenians (including a Nereid perched side-saddled on her sea-monster), the naivety of the fourteenth century- all lavish their mystic propaganda on the walls. Some of these scenes loom with a sudden emphasis which catches the heart. I shall not forget the sweet and archaic Transfiguration, nor the shepherds playing their weird bagpipes in the angel-haunted mountains round the Nativity. But the feeling which surrounds them is one of eerie obsolescence. The worshiper is awestruck but lost. Godhead, redemption, eternal life -the whole hierarchy of paradise is spread above him like an opaque and glimmering womb. Innumerable hands point to heaven. God is born and dies in the dark. All this certainty, this world-eclipsing charge of faith, has somewhere tricked away, and the frescoed people look indescribably old and different, like a race which has passed from the earth.

From the book: Journey into Cyprus, 1975
by Colin Thubron

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Ναι, υπάρχει ελπίδα: Ο νέος δίσκος της Φεϊρούζ - Eh Fi Amal ( Yes, There is Hope): Fairuz's new album

Kυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, και πιο συγκεκριμένα στις 7 Οκτωβρίου του 2010, ο νέος δίσκος της Φεϊρούζ με τίτλο «Eh Fi Amal» (Ναι, υπάρχει ελπίδα), και περιλαμβάνει μια σειρά από 12 τραγούδια. Η παραγωγή του δίσκου έγινε από την Fairuz productions και μελοποιήθηκε εξ ολοκλήρου από τον γιο της, Ζιάντ Ραχμπάνι. Σύμφωνα με την εταιρεία διανομής του δίσκου «Art Line», ο δίσκος πούλησε 26.000 αντίτυπα κατά τη πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του μόνο στον Λίβανο, και αμέσως μετά, κατά την επόμενη μέρα, έφτασε στην κορυφή των τσαρτς πωλήσεων στο Λίβανο και σε όλες τις άλλες αραβικές χώρες. Η Φεϊρούζ δεν έχει κυκλοφορήσει νέα τραγούδια από το 2002 όταν κυκλοφόρησε τον δίσκο «Wala Keef;» (Τι ακριβώς;).

Fairuz's new album titled "Eh Fi Amal" (Yes, There’s Hope), was released a few days ago, and more specifically on the 7th of October 2010, and it includes a number of 12 songs. The album was produced by Fairuz productions and was composed entirely by her son Ziad Rahbani. According to the album distribution company “Art Line”, the album sold 26000 copies in its first day only in Lebanon, and right after next day topped the sales charts in Lebanon and in all other Arab countries. Fairuz has not released any new songs since her 2002 album “Wala Keef? (What, Exactly?).


Τραγούδια - Track List

01. Al Ayel
02. Ossa Zghiri Ktir
03. Kel Mal Haki
04. Kbiril Mazha Hay
05. Allah Kbir
06. Al Ardou Lakoum
07. Ma Chawart Hali
08. Diar Bakr
09. El Bint El Chalabiya
10. Eh Fi Amal
11. Bektob Asamihon
12. Tal El Zaatar - MEA