ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Επταήμερον Ανθρώπου - Seven Days of Mankind

«Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την Γην». Αλλά μετά από χιλιάδες χρόνια γίνηκ' ο Άνθρωπος αρκετά έξυπνος. Κι είπε: «Ποιος μιλάει εδώ για Θεό; Θα πάρω μονάχος το μέλλον μου στα χέρια μου!». Και το πήρε. Κι άρχισαν οι τελευταίες εφτά ημέρες της Δημιουργίας.

"In the beginning God created the heavens and the earth". But after thousands of years Man became very smart. He said: "Who speaks about God here? I will take my own future in my hands!". And he took it. And the last seven days of Creation began.

Και το πρωί της πρώτης μέρας αποφάσισε ο άνθρωπος να' ναι λεύτερος, καλός και ευτυχισμένος. Όχι πια «κατ΄εικόνα» κάποιου Θεού, μονάχα ένας άνθρωπος. Και γιατί θα 'πρεπε κάπου να πιστεύει, πίστεψε στην Ελευθερία, στην Ευδαιμονία, σε Αριθμούς και Ποσότητες στο Πορτοφόλι, και στην Πρόοδο, στον Προγραμματισμό και στη σιγουριά του. Και έτσι, για να 'χει ασφάλεια, φύτεψε τη γη κάτω απ' τα πόδια του με ρουκέτες και πυρηνικές κεφαλές.

And in the morning of the first day Man decided that He is free, good and happy. No more made 'in the image' of some God, but that He was only Man. And because He had to believe in something, He believed in Freedom, in Prosperity, in Numbers and Quantity in the wallet, and in Progress, in Planning and the confidence derived from it. And so, in order to have security, He planted the earth beneath his feet with nuclear rockets and warheads.

Και τη δεύτερη μέρα ψόφησαν τα ψάρια απ΄τ' απόβλητα της βιομηχανίας και τα πουλιά, κι οι λαγοί και τα ζώα από τα νέφη μολύβδου στην ατμόσφαιρα, κι οι βακαλάοι, κι οι ρέγγες απ΄τις κηλίδες πετρελαίου στις θάλασσες κι απ΄τ' απορρίμματα στων ωκεανών τα βάθη γιατί τ΄απορρίμματα ήταν ραδιενεργά.

And on the second day the fish died from the industrial waste and the birds, and the rabbits and other animals from the clouds of lead in the atmosphere, and the codfish, and the herring from oil spills at sea and from the garbage in the depths of the oceans because the litter was radioactive.

Και την τρίτη μέρα ξεράθηκε το χορτάρι στα χωράφια, και το φύλλωμα στα δέντρα, τα βρύα στους βράχους και τα λουλούδια στους κήπους. Γιατί ο Άνθρωπος ρύθμιζε τον Καιρό μονάχος και μοίραζε τη βροχή με ακρίβεια, σύμφωνα με το πρόγραμμα. Μα έγινε κάποιο μικρό λάθος- στον υπολογιστή που μοίραζε τη βροχή. Όταν τ΄ανακάλυψαν- το λάθος- είχαν ακουμπήσει τα πλοιάρια στον ξεραμένο βυθό των ποταμών.

And on the third day the grass dried out in the fields, and the leafs on the trees, the moss on the rocks and the flowers in the gardens. Because Man alone governed the Weather and the rain was distributed precisely as planned. But a small mistake happened- at the computer distributing the rain. By the time they discovered- the mistake- the boats touched the dried river bed.

Και την τέταρτη μέρα πέθαναν τα τρία- απ' τα τέσσερα- δισεκατομμύρια των Ανθρώπων. Άλλοι από αρρώστιες που ΄χε «καλλιεργήσει» ο Άνθρωπος. Γιατί κάποιος ξέχασε να κλείσει ερμητικά το δοχείο με τους βάκιλλους, που ΄ταν έτοιμο για τον επόμενο πόλεμο. Και τα φάρμακα ήταν ανώφελα. Είχαν παραχρησιμοποιηθεί για τις κρέμες προσώπου και για τις ορμόνες στις παιδικές τροφές. Κι άλλοι πέθαναν από πείνα, γιατί κάποιος απ΄αυτούς έκρυψε τα κλειδιά απ΄τις αποθήκες σιτηρών. Και κλαιγόντουσαν στον Θεό πως ήταν υπεύθυνος γαι τη μοίρα τους. Στο κάτω- κάτω δεν είχε πάψει να είναι «ο καλός Θεός;!»

And on the fourth day, three billion - out of the four billion- People died. Some because of disease that had been "cultivated" by Man. Because someone forgot to close tightly the container with the bacilli, which were ready to be used for the next war. Drugs were useless. They were overused for facial creams and hormones in baby foods. Others had died from famine because someone had hid the keys of the grain depots. And people cried to God that he was responsible of their bad luck. After all, hadn't he ceased to be a "good God?!"

Και την πέμπτη μέρα πάτησαν οι τελευταίοι άνθρωποι το κόκκινο κουμπί· ένιωθαν, λέει, ν΄απειλούνται! Φωτιά τύλιξε την υδρόγειο, οι θάλασσες εξατμίζονταν, οι πόλεις κάπνιζαν· μαύροι μπετονένιοι σκελετοί. Κι είδαν οι Άγγελοι στον Ουρανό πως ο γαλάζιος πλανήτης γίνηκε κόκκινος, κατόπι βρώμικος, καφέ και σταχτής. Και σταμάτησαν τις υμνωδίες τους για δέκα λεπτά.

And on the fifth day the last of the people left pushed on the red button. They felt, as it has been said, threatened! Fire enveloped the globe, the seas evaporated, the cities became smoky. A black smoke of concrete skeletons. And the angels in heaven saw that the blue planet became red, afterwards dirty, brown and grey. And they stopped their hymns for ten minutes.

Και την έκτη μέρα χάθηκε το φως. Σκόνη και στάχτη τύλιξαν τον ήλιο, τ΄αστέρια, το φεγγάρι. Σε μια γωνιά του ατομικού καταφυγίου έλιωσε από υπερβολική ζέστη το τελευταίο σκαθάρι, ανήμπορο.

And on the sixth day the sun light was lost. Dust and ashes wrapped up the sun, the stars, the moon. In a corner of the nuclear bomb shelter, the last beetle, melted helpless from the extreme heat.

Και την έβδομη μέρα έγινε Ησυχία! Επιτέλους. Η Γη ερημωμένη, άδεια, και σκοτάδι ξαπλωνόταν παντού, πάνω απ΄τις ρωγμές και τα βάραθρα, που' χαν ξεσκίσει τον φλοιό της. Και το πνεύμα του Ανθρώπου περιπλανιόταν τρελά, σαν φάντασμα νεκρού παν' απ΄το Χάος. Κάπου βαθιά, όμως, στην Κόλαση θαρρώ, κάποιος αυτοδιηγιόταν με σαρκασμό τη συναρπαστική περιπέτεια του Ανθρώπου, που ΄χε πάρει το μέλλον του στα χέρια του. Και το απαίσιο γέλιο του βρόντησε, ως τους χορούς των Αγγέλων, που έψαλλαν «και επί Γης ειρήνη».

And on the seventh day there was Tranquility! Finally. The Earth was desolate, empty, and there was darkness everywhere, spanning over the cracks and the potholes, which had teared its surface apart. And the spirit of Man roamed madly, like a ghost of a dead person over the Chaos. Somewhere deep, however, in Hell I think, someone was talking to himself with sarcasm about the exciting adventure of Man who had taken His future into His own hands. And the sinister laughter thundered, all the way to a chorus of the Angels, who chanted "may there be peace on earth."

Από το περιοδικό «Θεός & Θρησκεία», Ιανουάριος 1999. Εικονογράφηση από πίνακες του Γιάννη Νίκου. Μεταφέρθηκε στο διαδίκτυο από NOCTOC
From the magazine "God & Religion", January 1999. Art work by Yiannis Nikou. Translated from Greek by NOCTOC

1 σχόλιο:

  1. as elpisoume oti den 8a einai etsi 8liveres oi epomenes meres tou an8rwpou.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή