ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Η χαροκαμένη μάννα του αγνοουμένου



 Η θλίψη μες τα μάτια σου σημάδι ήταν του χάρου
που ήρθε γιε μου μιαν αυγή το νήμα να σου κόψει,
γιατί τη θλίψη όσοι έχουνε στα μάτια, μου το λέγαν,
πως είναι ολιγόζωοι και νέοι θα πεθάνουν.
Τα μάτια εκείνα τα μελιά, που αγνάντευαν τον κόσμο,
σα δυο καράβια στο βορά σφυρίζανε και φεύγαν
κι εγώ το μάντευα, θαρρείς και μάγισσες μου το παν
πως μαύρα θ’ άνοιγες πανιά γι’ αλαργινό ταξίδι.
Μέσα στα μάτια σου η αυγή, το φως μες την καρδιά σου
και μες τα χέρια σου η αστραπή το άδικο να καίει
κι εγώ φωτιά πυρούμενη π’ ανάβει και θεριεύει,
γιατί το ξερα σπλάχνο μου το τέλος σου ποιο θα ταν.

 Μαγγανή Χρυσούλα

ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ
Η ΘΛΙΨΗ ΜΕΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ



1 σχόλιο:

  1. Ευχαριστούμε πολύ για τις συγκλονιστικές φωτογραφίες. Τις χρησιμοποίησα και στο μπλογκ μου, με αναφορά βέβαια σε σας.
    Και ναι δεν ξεχνούμε το "δεν ξεχνώ"...Τουλάχιστον όχι εμείς....

    ΑπάντησηΔιαγραφή