ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία: Νιζάρ Καμπάνι - We are accused of terrorism: Nizar Qabbani

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία
εάν τολμήσουμε να γράψουμε για τα ερείπια μιας πατρίδας
που έχει διασπαστεί σε κομμάτια και είναι σ' αποσύνθεση
σε παρακμή και διάλυση
για μια πατρίδα που ψάχνει για μια θέση
και για ένα έθνος που δεν έχει πλέον πρόσωπο

Για μια πατρίδα που δεν της έχει απομείνει τίποτα
από τους μεγάλους αρχαίους της στίχους
εκτός από θρήνους και εγκώμια

Για μια πατρίδα που δεν έχει τίποτα στους ορίζοντες της
μια πατρίδα, χωρίς ελευθερίες και ιδεολογίες

Για μια πατρίδα που μας απαγορεύει να αγοράζουμε μια εφημερίδα
ή να ακούσουμε οτιδήποτε
για μια πατρίδα όπου τα πουλιά
δεν έχουν το δικαίωμα να τραγουδήσουν
για μια πατρίδα όπου από φρίκη, οι συγγραφείς
χρησιμοποιούν αόρατο μελάνι

Για μια πατρίδα που μοιάζει με ποίηση από τη χώρα μας
αυτοσχέδια, εισαγόμενη, χαλαρή και που δεν έχει όρια
ποίηση, μιας ξένης γλώσσας και ψυχής
αποκομμένη από τον άνθρωπο και τη γη, αγνοώντας τα δεινά μας

Για μια πατρίδα που διακινείται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων
χωρίς να είχει αξιοπρέπεια και που είναι ξυπόλυτη

Για μια πατρίδα
που δεν έχει πλέον θαρραλέους άνδρες
παρά μόνο γυναίκες να κατοικούν σ΄αυτή

Η πίκρα είναι στο στόμα μας, στην ομιλία μας, στα μάτια μας
μήπως η ανομβρία να έχει φέρει πανούκλα στις ψυχές μας
ως κληρονομιά που μας μεταβιβάστηκε από την αρχαιότητα;

Δεν έχει απομείνει κανείς στο έθνος μας,
ακόμη και οι λιγότερο δοξασμένοι
κανείς για να πει «ΟΧΙ» στο πρόσωπο εκείνων που μας υστέρισαν
το σπίτι μας, το ψωμί και το βούτυρο
μετατρέποντας τη πολύχρωμη ιστορία μας σε τσίρκο

Δεν έχουμε ούτε ένα τίμιο ποίημα,
ένα ποίημα που να μην έχει χάσει την παρθενία του
στο χαρέμι κάποιου κυβερνήτη

Μεγαλώσαμε συνηθισμένοι στην ταπείνωση
τότε, τί έχει απομείνει στον άνθρωπο
εάν είναι άνετος να ζει με αυτό;

Ψάχνω τα βιβλία της ιστορίας
για άνδρες με μεγαλείο να μας ελευθερώσουν από το σκοτάδι
για να προστατέψουν τις γυναίκες μας
από τη βαρβαρότητα της πυρκαγιάς

Ψάχνω για τους άνδρες του χθες
αλλά το μόνο που βρίσκω είναι φοβισμένες γάτες
φοβισμένες για τις ψυχές τους
από την εξουσία των αρουραίων

Μήπως έχουμε κτυπηθεί από εθνική τύφλωση
ή μήπως πάσχουμε από αχρωματοψία;

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία
εάν αρνηθούμε να χαθούμε
κάτω από την ισραηλινή τυραννία
που παρεμποδίζει την ενότητα μας
την ιστορία μας
τη Βίβλο μας και το Κοράνι μας
τη γη των προφητών μας
αν αυτό είναι η αμαρτία και το έγκλημα μας
τότε, ας είμαστε τρομοκράτες

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία
εάν αρνηθούμε να εξαλειφτούμε
από τους βάρβαρους, τους Μογγόλους ή τους Εβραίους
εάν επιλέξουμε να πετροβολήσουμε το εύθραυστο Συμβούλιο Ασφαλείας
που λεηλατήθηκε από το βασιλιά της προσωδίας

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία
εάν αρνηθούμε να διαπραγματευτούμε με το λύκο
για να καταντήσουμε να είμαστε ως μια πόρνη

Η Αμερική καταπολεμά τις κουλτούρες της ανθρωπότητας
επειδή αυτή δεν έχει δική της
καταπολεμά τους πολιτισμούς, διότι αυτή δεν έχει δικό της
είναι μια γιγαντιαία δομή, αλλά χωρίς τοίχο

Μας κατηγορούν για τρομοκρατία
εάν αρνηθούμε τη σημερινή εποχή
όπου η αλαζονική Αμερική, η ισχυρή, η πλούσια
έγινε ορκισμένος διερμηνέας των εβραϊκών.

Του Νιζάρ Καμπάνι - Μετάφραση NOCTOC

We are accused of terrorism
If we dare to write about the remains of a homeland
That is scattered in pieces and in decay
In decadence and disarray
About a homeland that is searching for a place
And about a nation that no longer has a face

About a homeland that has nothing left of its great ancient verse
But that of wailing and eulogy

About a homeland that has nothing in its horizons
Of freedoms of different types and ideology

About a homeland that forbids us from buying a newspaper
Or listen to anything
About a homeland where all birds are always not allowed to sing
About a homeland that out of horror, its writers are using invisible ink

About a homeland that resembles poetry in our country
Improvised, imported, loose and of no boundaries
Of foreign tongue and soul
Detached from Man and Land, ignoring their plight as a whole

About a homeland to the negotiating table moves
Without a dignity or shoes

About a homeland
That no more has steadfast men
With only women therein

Bitterness is in our mouths in our talk in our eyes
Will draught also plague our souls as a legacy passed to us
from ancient times?

Our nation has nobody left, even the less glorified
No one to say "NO" in the face of those who gave up our
home bread and butter
Turning our colorful history into a circus

We have not a single honest poem
That has not lost its virginity in a ruler's Harem

We grew accustomed to humiliation
Then what is left of Man
If he is comfortable with that?

I search the books of history
For men of greatness to deliver us from darkness
To save our women from fires' brutality

I search for men of yesterday
But all I find is frightened cats
Fearing for their souls
From the authority of rats

Are we hit by national blindness
Or are we suffering from color blindness

We are accused of terrorism
If we refuse to perish
Under Israeli tyranny
That is hampering our unity
Our history
Our Bible and our Quran
Our prophets' land
If that is our sin and crime
Then terrorism is fine

We are accused of terrorism
If we refuse to be wiped out
By barbarians, the Mongols or the Jews
If we choose to stone the fragile security council
Which was sacked by the king of caesuras

We are accused of terrorism
If we refuse to negotiate the wolf
And reach out for a whore

America is fighting the cultures of Man
Because it lacks one
And against the civilizations because it needs one
It is a gigantic structure but without a wall

We are accused of terrorism
If we refuse current times
Where America the arrogant the mighty the rich
Became a sworn interpreter of Hebrew.

By Nizar Qabbani

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου