ένα μη κερδοσκοπικό και μη εμπορικό πολιτιστικό ιστολόγιο - a non profit and a non commercialized cultural blog

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Ο πρωτόπλαστος Αδάμ: κυπριακό τραγούδι

Δοξάζω τον τον πλάστην μου βολές που τον δοξάζω
τζιοιμήσιν που τζιοιμήθηκα τζιαι πάλε να νυστάζω.
Δόστε μου μιαν πινιάν κρασίν τα μμάδκια μου ν' αννοίξουν
τζι' εν να συνάξω πλάσματα σαν σπιριδκιά να σμείξουν.
Φωνάξε φώναξ' εν έχω ζωήν να τρα(γ)ουδίσω
τζιαι περασμένα πράματα, να σας τα αθθυμήσω.
Να μεν πολλοφωνάζεται ν' ακούσουν ούλοι όμως
να πω για τον πρωτόπλαστον π΄αρκήστηκεν ο κόσμος.
Ο Πλάστης μας ηθέλησεν τον κόσμο να ποιήση
έκαμεν πρώτα ουρανόν για να τον εστολίση.
Σελήνην, χρυσοήλιον, αστέρες πληθυσμένοι
θάλασσαν με τα ψάρκα της τζιαι γην αρματωμένην.
Εποίησεν τετράποδα ζώα που παρπατούσιν
τζιαι τα πουλιά τα φτερωτά, ψηλά για να περούσιν.
Εποίησεν ζωΐφυα, θηρία αδιακόπως
τζιαι ερπετά μέσ' τα νερά τζι' εγέμωσεν ο τόπος.
Απού τες τέσσερις μερκές, εστραύρωσεν το χώμα,
έφτυσε τζιαι το ζύμωσεν τζ' έπλασεν τούντο σώμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου